ಶ್ರೀ ದಸಮ್ ಗ್ರಂಥ್

ಪುಟ - 481

ਮਾਰਿ ਹਰਉਲ ਭਜਾਇ ਦਏ ਨ੍ਰਿਪ ਗੋਲ ਕੇ ਮਧਿ ਪਰਿਯੋ ਤਬ ਧਾਯੋ ॥

maar hraul bhajaae de nrip gol ke madh pariyo tab dhaayo |

ಅವನು ರಾಜರ ಗುಂಪಿನ ಮೇಲೆ ಬಿದ್ದು ತನ್ನ ನೇಗಿಲಿನಿಂದ ಅವರೆಲ್ಲರನ್ನು ಓಡಿಹೋಗುವಂತೆ ಮಾಡಿದನು

ਏਕ ਕੀਏ ਸੁ ਰਥੀ ਬਿਰਥੀ ਅਰਿ ਏਕਨ ਕੋ ਬਹੁ ਘਾਇਨ ਘਾਯੋ ॥

ek kee su rathee birathee ar ekan ko bahu ghaaein ghaayo |

ಸಾರಥಿಗಳನ್ನು ರಥಗಳಿಲ್ಲದಂತೆ ಮಾಡಿ ಅನೇಕ ಗಾಯಗಳನ್ನು ಮಾಡಿದ್ದಾರೆ.

ਸ੍ਯਾਮ ਭਨੈ ਸਬ ਸੂਰਨ ਕੋ ਇਹ ਭਾਤਿ ਹਲੀ ਪੁਰੁਖਤ ਦਿਖਾਯੋ ॥੧੮੩੫॥

sayaam bhanai sab sooran ko ih bhaat halee purukhat dikhaayo |1835|

ಅವನು ಅನೇಕ ರಥ ಸವಾರರನ್ನು ಅವರ ರಥಗಳಿಂದ ವಂಚಿಸಿದನು ಮತ್ತು ಅವರಲ್ಲಿ ಅನೇಕರನ್ನು ಗಾಯಗೊಳಿಸಿದನು. ಈ ರೀತಿಯಾಗಿ ಬಲರಾಮ್ ತನ್ನ ಶೌರ್ಯವನ್ನು ಯೋಧರಿಗೆ ಪ್ರದರ್ಶಿಸಿದ ಎಂದು ಕವಿ ಶ್ಯಾಮ್ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ.1835.

ਕ੍ਰੋਧ ਭਰਿਯੋ ਰਨ ਮੈ ਅਤਿ ਕ੍ਰੂਰ ਸੁ ਪਾਨ ਕੇ ਬੀਚ ਕ੍ਰਿਪਾਨ ਲੀਏ ॥

krodh bhariyo ran mai at kraoor su paan ke beech kripaan lee |

(ಬಲರಾಮ್) ಕೋಪದಿಂದ ತುಂಬಿದ ಮತ್ತು ಕೈಯಲ್ಲಿ ಕಿರ್ಪಾನ್ ಅನ್ನು ಹಿಡಿದುಕೊಂಡು ರನ್ನಲ್ಲಿ ಅತ್ಯಂತ ಭಯಾನಕ ರೂಪವನ್ನು ಪಡೆದರು.

ਅਭਿਮਾਨ ਸੋ ਡੋਲਤ ਹੈ ਰਨ ਭੀਤਰ ਆਨ ਕੋ ਆਨਤ ਹੈ ਨ ਹੀਏ ॥

abhimaan so ddolat hai ran bheetar aan ko aanat hai na hee |

ಬಲರಾಮನು ಯುದ್ಧರಂಗದಲ್ಲಿ ಹೆಮ್ಮೆಯಿಂದ ಚಲಿಸುತ್ತಿದ್ದಾನೆ, ನನ್ನನ್ನು ತುಂಬಿಕೊಂಡು ತನ್ನ ಕತ್ತಿಯನ್ನು ಕೈಯಲ್ಲಿ ಹಿಡಿದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ, ಅವನು ಬೇರೆಯವರ ಬಗ್ಗೆ ಕಾಳಜಿ ವಹಿಸುತ್ತಿಲ್ಲ

ਅਤਿ ਹੀ ਰਸ ਰੁਦ੍ਰ ਕੇ ਬੀਚ ਛਕਿਓ ਕਬਿ ਸ੍ਯਾਮ ਕਹੈ ਮਦ ਪਾਨਿ ਪੀਏ ॥

at hee ras rudr ke beech chhakio kab sayaam kahai mad paan pee |

ರೌದ್ರ ರಸದಲ್ಲಿ ತುಂಬಾ ಕಹಿ ಇದೆ ಎಂದು ಶ್ಯಾಮ ಕವಿಗಳು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ, (ಕುಡಿದವರಂತೆ).

ਬਲਭਦ੍ਰ ਸੰਘਾਰਤ ਸਤ੍ਰ ਫਿਰੈ ਜਮ ਕੋ ਸੁ ਭਯਾਨਕ ਰੂਪ ਕੀਏ ॥੧੮੩੬॥

balabhadr sanghaarat satr firai jam ko su bhayaanak roop kee |1836|

ಅವನು ದ್ರಾಕ್ಷಾರಸದಿಂದ ಅಮಲೇರಿದ ಮತ್ತು ಕೋಪದಿಂದ ತುಂಬಿದವನಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಾನೆ ಮತ್ತು ಭಯಂಕರವಾದ ಯಮನಂತೆ ಪ್ರಕಟಗೊಳ್ಳುವ ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಕೊಲ್ಲುತ್ತಾನೆ.1836.

ਸੀਸ ਕਟੇ ਅਰਿ ਬੀਰਨ ਕੇ ਅਤਿ ਹੀ ਮਨ ਭੀਤਰ ਕੋਪ ਭਰੇ ਹੈ ॥

sees katte ar beeran ke at hee man bheetar kop bhare hai |

ತೀವ್ರ ಕೋಪದಲ್ಲಿ, ಶತ್ರುಗಳ ತಲೆಗಳನ್ನು ಕತ್ತರಿಸಲಾಯಿತು

ਕੇਤਨ ਕੇ ਪਦ ਪਾਨ ਕਟੇ ਅਰਿ ਕੇਤਨ ਕੇ ਤਨ ਘਾਇ ਕਰੇ ਹੈ ॥

ketan ke pad paan katte ar ketan ke tan ghaae kare hai |

ಹಲವರ ಕೈಕಾಲುಗಳನ್ನು ಕತ್ತರಿಸಲಾಗಿದ್ದು, ಹಲವು ಯೋಧರ ದೇಹದ ಇತರ ಭಾಗಗಳಲ್ಲಿ ಗಾಯಗಳಾಗಿವೆ

ਜੇ ਬਲਵੰਡ ਕਹਾਵਤ ਹੈ ਨਿਜ ਠਉਰ ਕੋ ਛਾਡਿ ਕੈ ਦਉਰਿ ਪਰੇ ਹੈ ॥

je balavandd kahaavat hai nij tthaur ko chhaadd kai daur pare hai |

ತಮ್ಮನ್ನು ತಾವು ಬಲಶಾಲಿಗಳು ಎಂದು ಕರೆದುಕೊಳ್ಳುವವರು (ಅವರೂ) ತಮ್ಮ ಸ್ಥಳದಿಂದ ಓಡಿಹೋದರು.

ਤੀਰ ਸਰੀਰਨ ਬੀਚ ਲਗੇ ਭਟ ਮਾਨਹੁ ਸੇਹ ਸਰੂਪ ਧਰੇ ਹੈ ॥੧੮੩੭॥

teer sareeran beech lage bhatt maanahu seh saroop dhare hai |1837|

ತಮ್ಮನ್ನು ತಾವು ಶಕ್ತಿಶಾಲಿಗಳು ಎಂದು ಕರೆದುಕೊಂಡವರು ತಮ್ಮ ಸ್ಥಳಗಳನ್ನು ತೊರೆದು ಓಡಿಹೋದರು ಮತ್ತು ಬಾಣಗಳಿಂದ ಹೊಡೆಯಲ್ಪಟ್ಟ ಯೋಧರು ಮುಳ್ಳುಹಂದಿಯಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಾರೆ.1837.

ਇਤ ਐਸੇ ਹਲਾਯੁਧ ਜੁਧ ਕੀਯੋ ਉਤਿ ਸ੍ਰੀ ਬ੍ਰਿਜਭੂਖਨ ਕੋਪੁ ਬਢਾਯੋ ॥

eit aaise halaayudh judh keeyo ut sree brijabhookhan kop badtaayo |

ಇಲ್ಲಿ ಬಲರಾಮನು ಅಂತಹ ಯುದ್ಧವನ್ನು ಮಾಡಿದ್ದಾನೆ ಮತ್ತು ಅಲ್ಲಿ ಶ್ರೀ ಕೃಷ್ಣನು ಕೋಪವನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸಿದನು (ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ).

ਜੋ ਭਟ ਸਾਮੁਹਿ ਆਇ ਗਯੋ ਸੋਊ ਏਕ ਹੀ ਬਾਨ ਸੋ ਮਾਰਿ ਗਿਰਾਯੋ ॥

jo bhatt saamuhi aae gayo soaoo ek hee baan so maar giraayo |

ಈ ಕಡೆ ಬಲರಾಮನು ಈ ರೀತಿ ಯುದ್ಧವನ್ನು ಮಾಡಿದನು ಮತ್ತು ಆ ಕಡೆ ಕೃಷ್ಣನು ಕೋಪಗೊಂಡು ಅವನನ್ನು ಎದುರಿಸಿದವರನ್ನು ಒಂದೇ ಬಾಣದಿಂದ ಕೆಡವಿದನು.

ਅਉਰ ਜਿਤੇ ਨ੍ਰਿਪ ਸੈਨ ਹੁਤੇ ਸੁ ਨਿਮੇਖ ਬਿਖੈ ਜਮ ਧਾਮਿ ਪਠਾਯੋ ॥

aaur jite nrip sain hute su nimekh bikhai jam dhaam patthaayo |

ಅಲ್ಲಿದ್ದ ರಾಜನ ಸೈನ್ಯವನ್ನೆಲ್ಲಾ ಕ್ಷಣಮಾತ್ರದಲ್ಲಿ ಯಮನ ನಿವಾಸಕ್ಕೆ ಕಳುಹಿಸಿದನು.

ਕਾਹੂੰ ਨ ਧੀਰ ਧਰਿਯੋ ਚਿਤ ਮੈ ਭਜਿ ਗੈ ਜਬ ਸ੍ਯਾਮ ਇਤੋ ਰਨ ਪਾਯੋ ॥੧੮੩੮॥

kaahoon na dheer dhariyo chit mai bhaj gai jab sayaam ito ran paayo |1838|

ಕೃಷ್ಣನ ಇಂತಹ ಕಾಳಗವನ್ನು ಕಂಡು ಶತ್ರುಗಳೆಲ್ಲ ತಮ್ಮ ಸಹನೆಯನ್ನು ತೊರೆದು ಓಡಿಹೋದರು.1838.

ਜੇ ਭਟ ਲਾਜ ਭਰੇ ਅਤਿ ਹੀ ਪ੍ਰਭ ਕਾਰਜ ਜਾਨ ਕੇ ਕੋਪ ਬਢਾਏ ॥

je bhatt laaj bhare at hee prabh kaaraj jaan ke kop badtaae |

ಹೆಮ್ಮೆಯಿಂದ ತುಂಬಿದ ಯೋಧರು (ತಮ್ಮ) ಸ್ವಾಮಿಯ ಕೆಲಸವನ್ನು ಗ್ರಹಿಸಿ ಕೋಪಗೊಂಡಿದ್ದಾರೆ.

ਸੰਕਹਿ ਤ੍ਯਾਗ ਅਸੰਕਤ ਹੁਇ ਸੁ ਬਜਾਇ ਨਿਸਾਨਨ ਕੋ ਸਮੁਹਾਏ ॥

sankeh tayaag asankat hue su bajaae nisaanan ko samuhaae |

ನಾಚಿಕೆಪಡುತ್ತಿದ್ದ ಆ ಯೋಧರು ಈಗ ಕೃಷ್ಣನನ್ನು ಸೋಲಿಸುವ ಉದ್ದೇಶದಿಂದ ಕೋಪಗೊಂಡರು ಮತ್ತು ತಮ್ಮ ಹಿಂಜರಿಕೆಯನ್ನು ತೊರೆದು ತಮ್ಮ ಯುದ್ಧದ ಡೋಲುಗಳನ್ನು ನುಡಿಸುತ್ತಾ ಅವನ ಮುಂದೆ ಬಂದರು.

ਸਾਰੰਗ ਸ੍ਰੀ ਬ੍ਰਿਜਨਾਥ ਲੈ ਹਾਥਿ ਸੁ ਖੈਚ ਚਢਾਇ ਕੈ ਬਾਨ ਚਲਾਏ ॥

saarang sree brijanaath lai haath su khaich chadtaae kai baan chalaae |

ಶ್ರೀ ಕೃಷ್ಣನು ತನ್ನ ಕೈಯಲ್ಲಿ ಬಿಲ್ಲಿನಿಂದ ಬಾಣಗಳನ್ನು ಹೊಡೆದನು.

ਸ੍ਯਾਮ ਭਨੈ ਬਲਬੰਡ ਬਡੇ ਸਰ ਏਕ ਹੀ ਏਕ ਸੋ ਮਾਰਿ ਗਿਰਾਏ ॥੧੮੩੯॥

sayaam bhanai balabandd badde sar ek hee ek so maar giraae |1839|

ಕೈಯಲ್ಲಿ ಬಿಲ್ಲು ಹಿಡಿದ ಕೃಷ್ಣನು ತನ್ನ ಬಾಣಗಳನ್ನು ಬಿಡಿಸಿದನು ಮತ್ತು ಅವನು ಒಂದೇ ಬಾಣದಿಂದ ನೂರು ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಹೊಡೆದುರುಳಿಸಿದನು.1839.

ਚੌਪਈ ॥

chauapee |

ಚೌಪೈ

ਜਰਾਸੰਧਿ ਕੋ ਦਲੁ ਹਰਿ ਮਾਰਿਯੋ ॥

jaraasandh ko dal har maariyo |

ಜರಾಸಂಧನ ಸೈನ್ಯವನ್ನು ಕೃಷ್ಣನು ಕೊಂದಿದ್ದಾನೆ

ਭੂਪਤਿ ਕੋ ਸਬ ਗਰਬ ਉਤਾਰਿਯੋ ॥

bhoopat ko sab garab utaariyo |

ಜರಾಸಂಧನ ಸೈನ್ಯವನ್ನು ಕೃಷ್ಣನು ಹೊಡೆದುರುಳಿಸಿದನು ಮತ್ತು ಈ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ರಾಜನ ಹೆಮ್ಮೆಯನ್ನು ಪುಡಿಮಾಡಿದನು.

ਅਬਿ ਕਹੈ ਕਉਨ ਉਪਾਵਹਿ ਕਰੋ ॥

ab kahai kaun upaaveh karo |

(ರಾಜನು ತನ್ನ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಯೋಚಿಸತೊಡಗಿದನು) ಈಗ ಹೇಳು, ನಾನು ಏನು ಮಾಡಬೇಕು?

ਰਨ ਮੈ ਆਜ ਜੂਝ ਹੀ ਮਰੋ ॥੧੮੪੦॥

ran mai aaj joojh hee maro |1840|

ಆಗ ತಾನು ಯಾವ ಹೆಜ್ಜೆ ಇಡಬೇಕು ಮತ್ತು ಆ ದಿನ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಹೇಗೆ ಸಾಯಬೇಕು?1840 ಎಂದು ರಾಜನು ಯೋಚಿಸಿದನು.

ਇਉ ਚਿਤਿ ਚਿੰਤ ਧਨੁਖ ਕਰਿ ਗਹਿਯੋ ॥

eiau chit chint dhanukh kar gahiyo |

ಚಿತ್‌ನಲ್ಲಿ ಹೀಗೆ ಯೋಚಿಸುತ್ತಾ ಬಿಲ್ಲನ್ನು ಕೈಯಲ್ಲಿ ಹಿಡಿದುಕೊಂಡನು

ਪ੍ਰਭ ਕੈ ਸੰਗਿ ਜੂਝ ਪੁਨਿ ਚਹਿਯੋ ॥

prabh kai sang joojh pun chahiyo |

ಹೀಗೆ ಆಲೋಚಿಸುತ್ತಾ ಕೈಯಲ್ಲಿ ತನ್ನ ಧನುಸ್ಸನ್ನು ಹಿಡಿದು ಮತ್ತೆ ಕೃಷ್ಣನೊಡನೆ ಯುದ್ಧಮಾಡಲು ಯೋಚಿಸಿದನು

ਪਹਰਿਯੋ ਕਵਚ ਸਾਮੁਹੇ ਧਾਯੋ ॥

pahariyo kavach saamuhe dhaayo |

ರಕ್ಷಾಕವಚ ಧರಿಸಿ ಮುಂದೆ ಬಂದಿದ್ದಾರೆ.

ਸ੍ਯਾਮ ਭਨੈ ਮਨਿ ਕੋਪ ਬਢਾਯੋ ॥੧੮੪੧॥

sayaam bhanai man kop badtaayo |1841|

ಅವನು ತನ್ನ ರಕ್ಷಾಕವಚವನ್ನು ಧರಿಸಿ ಕೃಷ್ಣನ ಮುಂದೆ ಬಂದನು.1841.

ਦੋਹਰਾ ॥

doharaa |

ದೋಹ್ರಾ

ਜਰਾਸੰਧਿ ਰਨ ਭੂਮਿ ਮੈ ਬਾਨ ਕਮਾਨ ਚਢਾਇ ॥

jaraasandh ran bhoom mai baan kamaan chadtaae |

ಜರಾಸಂಧನು ಯುದ್ಧಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಬಿಲ್ಲಿನ ಮೇಲೆ ಬಾಣವನ್ನು ಹಾಕಿದ್ದಾನೆ.

ਸ੍ਯਾਮ ਭਨੈ ਤਬ ਕ੍ਰਿਸਨ ਸੋ ਬੋਲਿਯੋ ਭਉਹ ਤਨਾਇ ॥੧੮੪੨॥

sayaam bhanai tab krisan so boliyo bhauh tanaae |1842|

ಜರಾಸಂಧನು ತನ್ನ ಬಿಲ್ಲು ಮತ್ತು ಬಾಣಗಳನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ತನ್ನ ಕಿರೀಟವನ್ನು ಧರಿಸಿ, ಕೃಷ್ಣನಿಗೆ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದನು, 1842

ਨ੍ਰਿਪ ਜਰਾਸੰਧਿ ਬਾਚ ਕਾਨ੍ਰਹ ਸੋ ॥

nrip jaraasandh baach kaanrah so |

ಕೃಷ್ಣನನ್ನು ಉದ್ದೇಶಿಸಿ ಜರಾಸಂಧನ ಮಾತು:

ਸਵੈਯਾ ॥

savaiyaa |

ಸ್ವಯ್ಯ

ਜੋ ਬਲ ਹੈ ਤੁਮ ਮੈ ਨੰਦ ਨੰਦਨ ਸੋ ਅਬ ਪਉਰਖ ਮੋਹਿ ਦਿਖਈਯੈ ॥

jo bal hai tum mai nand nandan so ab paurakh mohi dikheeyai |

“ಓ ಕೃಷ್ಣಾ! ನಿಮ್ಮಲ್ಲಿ ಏನಾದರೂ ಶಕ್ತಿ ಮತ್ತು ಶಕ್ತಿ ಇದ್ದರೆ, ಅದನ್ನು ನನಗೆ ತೋರಿಸಿ

ਠਾਢੋ ਕਹਾ ਮੁਹਿ ਓਰ ਨਿਹਾਰਤ ਮਾਰਤ ਹੋ ਸਰ ਭਾਜਿ ਨ ਜਈਯੈ ॥

tthaadto kahaa muhi or nihaarat maarat ho sar bhaaj na jeeyai |

ಅಲ್ಲಿ ನಿಂತು ನನ್ನ ಕಡೆಗೆ ಏನು ನೋಡುತ್ತಿರುವೆ? ನಾನು ನನ್ನ ಬಾಣದಿಂದ ನಿನ್ನನ್ನು ಹೊಡೆಯುತ್ತೇನೆ, ಎಲ್ಲಿಯೂ ಓಡಿಹೋಗಬೇಡ

ਕੈ ਅਬ ਡਾਰਿ ਹਥਿਆਰ ਗਵਾਰ ਸੰਭਾਰ ਕੈ ਮੋ ਸੰਗਿ ਜੂਝ ਮਚਈਯੈ ॥

kai ab ddaar hathiaar gavaar sanbhaar kai mo sang joojh macheeyai |

“ಓ ಮೂರ್ಖ ಯಾದವ! ನಿನ್ನನ್ನು ಒಪ್ಪಿಸಿ ಇಲ್ಲವಾದಲ್ಲಿ ಬಹಳ ಎಚ್ಚರಿಕೆಯಿಂದ ನನ್ನೊಂದಿಗೆ ಹೋರಾಡು

ਕਾਹੇ ਕਉ ਪ੍ਰਾਨ ਤਜੈ ਰਨ ਮੈ ਬਨ ਮੈ ਸੁਖ ਸੋ ਬਛ ਗਾਇ ਚਰਈਯੈ ॥੧੮੪੩॥

kaahe kau praan tajai ran mai ban mai sukh so bachh gaae chareeyai |1843|

ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ನಿಮ್ಮ ಜೀವನವನ್ನು ಏಕೆ ಕೊನೆಗೊಳಿಸಲು ನೀವು ಬಯಸುತ್ತೀರಿ? ಹೋಗಿ ನಿಮ್ಮ ಹಸುಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ಕರುಗಳನ್ನು ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ಶಾಂತಿಯುತವಾಗಿ ಮೇಯಿಸಿ. ”1843.

ਬ੍ਰਿਜਰਾਜ ਮਨੈ ਕਬਿ ਸ੍ਯਾਮ ਭਨੈ ਉਹ ਭੂਪ ਕੇ ਬੈਨ ਸੁਨੇ ਜਬ ਐਸੇ ॥

brijaraaj manai kab sayaam bhanai uh bhoop ke bain sune jab aaise |

ಕವಿ ಶ್ಯಾಮ್ ಅವರು ರಾಜನಿಂದ ಅಂತಹ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿದಾಗ ಶ್ರೀ ಕೃಷ್ಣನ ಮನಸ್ಸಿನ (ಸ್ಥಿತಿ) ವಿವರಿಸುತ್ತಾರೆ.

ਸ੍ਰੀ ਹਰਿ ਕੇ ਉਰ ਮੈ ਰਿਸ ਯੌ ਪ੍ਰਗਟੀ ਪਰਸੇ ਘ੍ਰਿਤ ਪਾਵਕ ਤੈਸੇ ॥

sree har ke ur mai ris yau pragattee parase ghrit paavak taise |

ರಾಜನ ಈ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿದ ಕೃಷ್ಣನು ತುಪ್ಪವನ್ನು ಹಾಕಿದಾಗ ಉರಿಯುವ ಬೆಂಕಿಯಂತೆ ಅವನ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಕೋಪವು ಉರಿಯಿತು.

ਜਿਉ ਮ੍ਰਿਗਰਾਜ ਸ੍ਰਿਗਾਵਲ ਕੀ ਕੂਕ ਸੁਨੇ ਬਨਿ ਹੂਕ ਉਠੇ ਮਨ ਵੈਸੇ ॥

jiau mrigaraaj srigaaval kee kook sune ban hook utthe man vaise |

ನರಿಯ ಕೂಗನ್ನು ಕೇಳಿ ಸಿಂಹವು ಪಂಜರದಲ್ಲಿ ಘರ್ಜಿಸುವಂತೆ, ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನ ಮನಸ್ಸಿನ ಸ್ಥಿತಿಯೂ ಇದೆ.

ਯੌ ਅਟਕੀ ਅਰਿ ਕੀ ਬਤੀਯਾ ਖਟਕੈ ਪਗ ਮੈ ਅਟਿ ਕੰਟਕ ਜੈਸੇ ॥੧੮੪੪॥

yau attakee ar kee bateeyaa khattakai pag mai att kanttak jaise |1844|

“ಓ ನರಿಗಳ ಊಳಿಡುವಿಕೆಯನ್ನು ಕೇಳಿ ಸಿಂಹವು ಕೋಪಗೊಳ್ಳುವಂತೆ ಅಥವಾ ಮುಳ್ಳುಗಳನ್ನು ಬಟ್ಟೆಗೆ ಹೊಡೆದ ಮೇಲೆ ಮನಸ್ಸು ಕೋಪಗೊಳ್ಳುವಂತೆ.1844.

ਕ੍ਰੁਧਤ ਹ੍ਵੈ ਬ੍ਰਿਜਰਾਜ ਇਤੈ ਸੁ ਘਨੇ ਲਖਿ ਕੈ ਤਿਹ ਬਾਨ ਚਲਾਏ ॥

krudhat hvai brijaraaj itai su ghane lakh kai tih baan chalaae |

ಈ ಕಡೆಯಿಂದ ಕೋಪಗೊಂಡ ಕೃಷ್ಣನು ಅನೇಕ ಬಾಣಗಳನ್ನು ಪ್ರಯೋಗಿಸಿದನು

ਕੋਪਿ ਉਤੇ ਧਨੁ ਲੇਤ ਭਯੋ ਨ੍ਰਿਪ ਸ੍ਯਾਮ ਭਨੈ ਦੋਊ ਨੈਨ ਤਚਾਏ ॥

kop ute dhan let bhayo nrip sayaam bhanai doaoo nain tachaae |

ಆ ಕಡೆ ರಾಜನು ಕೋಪದಿಂದ ಕೆಂಪೇರಿದ ಕಣ್ಣುಗಳಿಂದ ತನ್ನ ಬಿಲ್ಲನ್ನು ಕೈಯಲ್ಲಿ ಹಿಡಿದನು

ਜੋ ਸਰ ਆਵਤ ਭਯੋ ਹਰਿ ਊਪਰਿ ਸੋ ਛਿਨ ਮੈ ਸਬ ਕਾਟਿ ਗਿਰਾਏ ॥

jo sar aavat bhayo har aoopar so chhin mai sab kaatt giraae |

ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನ ಮೇಲೆ ಬಂದ (ರಾಜ ಜರಾಸಂಧನ) ಬಾಣಗಳು ಅವರೆಲ್ಲರನ್ನೂ ತುಂಡು ತುಂಡಾಗಿ ಎಸೆದವು.

ਸ੍ਰੀ ਹਰਿ ਕੇ ਸਰ ਭੂਪਤਿ ਕੇ ਤਨ ਕਉ ਤਨਕੋ ਨਹਿ ਭੇਟਨ ਪਾਏ ॥੧੮੪੫॥

sree har ke sar bhoopat ke tan kau tanako neh bhettan paae |1845|

ಕೃಷ್ಣನ ಕಡೆಗೆ ಬರುತ್ತಿದ್ದ ಬಾಣಗಳನ್ನು ಅವನು ತಡೆದನು ಮತ್ತು ಕೃಷ್ಣನ ಬಾಣಗಳು kng.1845 ಅನ್ನು ಮುಟ್ಟುತ್ತಿಲ್ಲ.

ਇਤ ਸੋ ਨ੍ਰਿਪ ਜੂਝਿ ਕਰੈ ਹਰਿ ਸਿਉ ਉਤ ਤੇ ਮੁਸਲੀ ਇਕ ਬੈਨ ਸੁਨਾਯੋ ॥

eit so nrip joojh karai har siau ut te musalee ik bain sunaayo |

ಇಲ್ಲಿ ರಾಜನು ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನೊಂದಿಗೆ ಯುದ್ಧ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಾನೆ ಮತ್ತು ಅಲ್ಲಿಂದ ಬಲರಾಮನು ಒಂದು ಮಾತನ್ನು (ಅವನಿಗೆ) ಹೇಳುತ್ತಾನೆ.

ਮਾਰਿ ਬਿਦਾਰਿ ਦਏ ਤੁਮਰੇ ਭਟ ਤੈ ਮਨ ਮੈ ਨਹੀ ਨੈਕੁ ਲਜਾਯੋ ॥

maar bidaar de tumare bhatt tai man mai nahee naik lajaayo |

ಈ ಕಡೆ ರಾಜನು ಕೃಷ್ಣನೊಂದಿಗೆ ಯುದ್ಧ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಾನೆ ಮತ್ತು ಆ ಬದಿಯಲ್ಲಿ ಬಲರಾಮನು ರಾಜನಿಗೆ, “ನಾವು ನಿಮ್ಮ ಯೋಧರನ್ನು ಕೊಂದಿದ್ದೇವೆ, ಆದರೆ ನಿಮಗೆ ನಾಚಿಕೆಯಾಗುವುದಿಲ್ಲ.

ਰੇ ਨ੍ਰਿਪ ਕਾਹੇ ਕਉ ਜੂਝ ਮਰੈ ਫਿਰਿ ਜਾਹੋ ਘਰੈ ਲਰਿ ਕਾ ਫਲੁ ਪਾਯੋ ॥

re nrip kaahe kau joojh marai fir jaaho gharai lar kaa fal paayo |

“ಓ ರಾಜ! ನಿಮ್ಮ ಮನೆಗೆ ಹಿಂತಿರುಗಿ, ಹೋರಾಟದಿಂದ ನೀವು ಏನು ಗಳಿಸುತ್ತೀರಿ? ಓ ರಾಜ! ನೀವು ಜಿಂಕೆ ಹಾಗೆ ಮತ್ತು

ಸೂಚಿ (1 - 1428)

ಜಾಪು ಪುಟ: 1 - 10

ಅಕಾಲ ಉಸ್ತಾತ್ ಪುಟ: 11 - 38

ಬಚಿತ್ತರ ನಾಟಕ ಪುಟ: 39 - 73

ಚಾಂಡಿ ಚರಿತ್ರ ಉಕಟ್ ಬಿಲಾಸ್ ಪುಟ: 74 - 99

ಚಾಂಡಿ ಚರಿತ್ರ ಪುಟ: 100 - 118

ವಾರ್ ಶ್ರೀ ಭಗೌತಿ ಜೀ ಕಿ ಪುಟ: 119 - 126

ಜ್ಞಾನ ಪ್ರಬೋಧ ಪುಟ: 127 - 154

ಚೌಬೀಸ್ ಅವತಾರ್ ಪುಟ: 155 - 610

ಬ್ರಹ್ಮ ಅವತಾರ್ ಪುಟ: 611 - 634

ರುದ್ರ ಅವತಾರ್ ಪುಟ: 635 - 708

ಶಬದ್ ಹಜಾರೆ ಪುಟ: 709 - 712

33 ಸ್ವಯ್ಯಾಯ ಪುಟ: 712 - 716

ಖಾಲ್ಸಾ ಮಹಿಮಾ ಪುಟ: 716 - 716

ಶಸ್ತ್ರ ನಾಮ ಮಾಲಾ ಪುಟ: 717 - 808

ಚರಿತ್ರೋಪಖ್ಯಾನ್ ಪುಟ: 809 - 1388

ಜಫರ್‌ನಾಮಾ ಪುಟ: 1389 - 1394

ಹಿಕಾಯತ್ ಪುಟ: 1394 - 1428