Sri Dasam Granth

Bladsy - 481


ਮਾਰਿ ਹਰਉਲ ਭਜਾਇ ਦਏ ਨ੍ਰਿਪ ਗੋਲ ਕੇ ਮਧਿ ਪਰਿਯੋ ਤਬ ਧਾਯੋ ॥
maar hraul bhajaae de nrip gol ke madh pariyo tab dhaayo |

Hy het op die groep konings geval en met sy ploeg almal van hulle laat weghardloop

ਏਕ ਕੀਏ ਸੁ ਰਥੀ ਬਿਰਥੀ ਅਰਿ ਏਕਨ ਕੋ ਬਹੁ ਘਾਇਨ ਘਾਯੋ ॥
ek kee su rathee birathee ar ekan ko bahu ghaaein ghaayo |

Hulle het die strydwaens sonder strydwaens gemaak en hulle baie wonde toegedien.

ਸ੍ਯਾਮ ਭਨੈ ਸਬ ਸੂਰਨ ਕੋ ਇਹ ਭਾਤਿ ਹਲੀ ਪੁਰੁਖਤ ਦਿਖਾਯੋ ॥੧੮੩੫॥
sayaam bhanai sab sooran ko ih bhaat halee purukhat dikhaayo |1835|

Hy het baie strydwa-ryers van hulle strydwaens ontneem en gewond, baie van hulle. Die digter Shyam sê dat Balram op hierdie manier sy dapperheid aan die krygers ten toon gestel het.1835.

ਕ੍ਰੋਧ ਭਰਿਯੋ ਰਨ ਮੈ ਅਤਿ ਕ੍ਰੂਰ ਸੁ ਪਾਨ ਕੇ ਬੀਚ ਕ੍ਰਿਪਾਨ ਲੀਏ ॥
krodh bhariyo ran mai at kraoor su paan ke beech kripaan lee |

(Balram) met woede vervul en 'n baie verskriklike vorm in Ran aangeneem, met 'n kirpan in sy hand.

ਅਭਿਮਾਨ ਸੋ ਡੋਲਤ ਹੈ ਰਨ ਭੀਤਰ ਆਨ ਕੋ ਆਨਤ ਹੈ ਨ ਹੀਏ ॥
abhimaan so ddolat hai ran bheetar aan ko aanat hai na hee |

Balram beweeg trots in die oorlogsarena, gevul met my en neem sy swaard in sy hand, hy gee nie om vir iemand anders nie

ਅਤਿ ਹੀ ਰਸ ਰੁਦ੍ਰ ਕੇ ਬੀਚ ਛਕਿਓ ਕਬਿ ਸ੍ਯਾਮ ਕਹੈ ਮਦ ਪਾਨਿ ਪੀਏ ॥
at hee ras rudr ke beech chhakio kab sayaam kahai mad paan pee |

Daar is soveel bitterheid in die raudra rasa, sê Shyam-digters, (asof) dronk.

ਬਲਭਦ੍ਰ ਸੰਘਾਰਤ ਸਤ੍ਰ ਫਿਰੈ ਜਮ ਕੋ ਸੁ ਭਯਾਨਕ ਰੂਪ ਕੀਏ ॥੧੮੩੬॥
balabhadr sanghaarat satr firai jam ko su bhayaanak roop kee |1836|

Hy lyk soos die een wat dronk is van wyn en gevul met woede en is besig om die vyande dood te maak wat homself manifesteer soos die verskriklike Yama.1836.

ਸੀਸ ਕਟੇ ਅਰਿ ਬੀਰਨ ਕੇ ਅਤਿ ਹੀ ਮਨ ਭੀਤਰ ਕੋਪ ਭਰੇ ਹੈ ॥
sees katte ar beeran ke at hee man bheetar kop bhare hai |

In groot woede is die koppe van die vyande afgekap

ਕੇਤਨ ਕੇ ਪਦ ਪਾਨ ਕਟੇ ਅਰਿ ਕੇਤਨ ਕੇ ਤਨ ਘਾਇ ਕਰੇ ਹੈ ॥
ketan ke pad paan katte ar ketan ke tan ghaae kare hai |

Die hande en voete van baie is gesny en daar is wonde aan ander dele van die liggaam van baie krygers

ਜੇ ਬਲਵੰਡ ਕਹਾਵਤ ਹੈ ਨਿਜ ਠਉਰ ਕੋ ਛਾਡਿ ਕੈ ਦਉਰਿ ਪਰੇ ਹੈ ॥
je balavandd kahaavat hai nij tthaur ko chhaadd kai daur pare hai |

Die wat hulself sterk noem, (hulle ook) het uit hul plek gevlug.

ਤੀਰ ਸਰੀਰਨ ਬੀਚ ਲਗੇ ਭਟ ਮਾਨਹੁ ਸੇਹ ਸਰੂਪ ਧਰੇ ਹੈ ॥੧੮੩੭॥
teer sareeran beech lage bhatt maanahu seh saroop dhare hai |1837|

Diegene wat hulself as magtiges genoem het, het hul plekke verlaat en gevlug en die krygers wat met pyle toegedien is, lyk soos ystervark.1837.

ਇਤ ਐਸੇ ਹਲਾਯੁਧ ਜੁਧ ਕੀਯੋ ਉਤਿ ਸ੍ਰੀ ਬ੍ਰਿਜਭੂਖਨ ਕੋਪੁ ਬਢਾਯੋ ॥
eit aaise halaayudh judh keeyo ut sree brijabhookhan kop badtaayo |

Hier het Balarama so 'n oorlog gevoer en daar het Sri Krishna woede (in die verstand) vermeerder.

ਜੋ ਭਟ ਸਾਮੁਹਿ ਆਇ ਗਯੋ ਸੋਊ ਏਕ ਹੀ ਬਾਨ ਸੋ ਮਾਰਿ ਗਿਰਾਯੋ ॥
jo bhatt saamuhi aae gayo soaoo ek hee baan so maar giraayo |

Aan hierdie kant het Balram so oorlog gevoer en aan daardie kant het Krishna, wat woedend geword het, enigiemand met 'n enkele pyl neergeslaan, wie ook al hom gekonfronteer het.

ਅਉਰ ਜਿਤੇ ਨ੍ਰਿਪ ਸੈਨ ਹੁਤੇ ਸੁ ਨਿਮੇਖ ਬਿਖੈ ਜਮ ਧਾਮਿ ਪਠਾਯੋ ॥
aaur jite nrip sain hute su nimekh bikhai jam dhaam patthaayo |

Die hele leër van die koning wat daar was, hy het dit in 'n oomblik na die woonplek van Yama gestuur

ਕਾਹੂੰ ਨ ਧੀਰ ਧਰਿਯੋ ਚਿਤ ਮੈ ਭਜਿ ਗੈ ਜਬ ਸ੍ਯਾਮ ਇਤੋ ਰਨ ਪਾਯੋ ॥੧੮੩੮॥
kaahoon na dheer dhariyo chit mai bhaj gai jab sayaam ito ran paayo |1838|

Toe hulle so 'n geveg van Krishna sien, het al die vyande, wat hul uithouvermoë laat vaar het, weggehardloop.1838.

ਜੇ ਭਟ ਲਾਜ ਭਰੇ ਅਤਿ ਹੀ ਪ੍ਰਭ ਕਾਰਜ ਜਾਨ ਕੇ ਕੋਪ ਬਢਾਏ ॥
je bhatt laaj bhare at hee prabh kaaraj jaan ke kop badtaae |

Die krygers, wat vol trots was, het kwaad geword en die werk van (hul) heer gesien.

ਸੰਕਹਿ ਤ੍ਯਾਗ ਅਸੰਕਤ ਹੁਇ ਸੁ ਬਜਾਇ ਨਿਸਾਨਨ ਕੋ ਸਮੁਹਾਏ ॥
sankeh tayaag asankat hue su bajaae nisaanan ko samuhaae |

Daardie krygers wat skaam gevoel het, hulle het ook nou met die doel om Krishna te verslaan, woedend geraak en hul huiwering laat vaar en op hul oorlogtromme gespeel, het voor hom gekom

ਸਾਰੰਗ ਸ੍ਰੀ ਬ੍ਰਿਜਨਾਥ ਲੈ ਹਾਥਿ ਸੁ ਖੈਚ ਚਢਾਇ ਕੈ ਬਾਨ ਚਲਾਏ ॥
saarang sree brijanaath lai haath su khaich chadtaae kai baan chalaae |

Shri Krishna het pyle met 'n boog in sy hand geskiet.

ਸ੍ਯਾਮ ਭਨੈ ਬਲਬੰਡ ਬਡੇ ਸਰ ਏਕ ਹੀ ਏਕ ਸੋ ਮਾਰਿ ਗਿਰਾਏ ॥੧੮੩੯॥
sayaam bhanai balabandd badde sar ek hee ek so maar giraae |1839|

Krishna wat sy boog in sy hand gehou het, het sy pyle afgevuur en hy het honderd vyande met 'n enkele pyl platgeslaan.1839.

ਚੌਪਈ ॥
chauapee |

CHAUPAI

ਜਰਾਸੰਧਿ ਕੋ ਦਲੁ ਹਰਿ ਮਾਰਿਯੋ ॥
jaraasandh ko dal har maariyo |

Jarasandha se weermag is deur Krishna vermoor

ਭੂਪਤਿ ਕੋ ਸਬ ਗਰਬ ਉਤਾਰਿਯੋ ॥
bhoopat ko sab garab utaariyo |

Die leër van Jarasandh is deur Krishna neergeslaan en het op hierdie manier die trots van die koning verpulver

ਅਬਿ ਕਹੈ ਕਉਨ ਉਪਾਵਹਿ ਕਰੋ ॥
ab kahai kaun upaaveh karo |

(Die koning het in sy gedagtes begin dink dat) Nou sê vir my, wat moet ek doen?

ਰਨ ਮੈ ਆਜ ਜੂਝ ਹੀ ਮਰੋ ॥੧੮੪੦॥
ran mai aaj joojh hee maro |1840|

Die koning het gedink watter stap moet hy dan neem, en hoe moet hy op daardie dag in die oorlog sterf?1840.

ਇਉ ਚਿਤਿ ਚਿੰਤ ਧਨੁਖ ਕਰਿ ਗਹਿਯੋ ॥
eiau chit chint dhanukh kar gahiyo |

Terwyl hy so in Chit dink, hou hy die boog in sy hand

ਪ੍ਰਭ ਕੈ ਸੰਗਿ ਜੂਝ ਪੁਨਿ ਚਹਿਯੋ ॥
prabh kai sang joojh pun chahiyo |

Deur so te dink, het hy sy boog in sy hand gegryp en ook daaraan gedink om weer met Krishna te veg

ਪਹਰਿਯੋ ਕਵਚ ਸਾਮੁਹੇ ਧਾਯੋ ॥
pahariyo kavach saamuhe dhaayo |

Hy het na vore gekom met wapenrusting.

ਸ੍ਯਾਮ ਭਨੈ ਮਨਿ ਕੋਪ ਬਢਾਯੋ ॥੧੮੪੧॥
sayaam bhanai man kop badtaayo |1841|

Hy het sy wapenrusting gedra en voor Krishna gekom.1841.

ਦੋਹਰਾ ॥
doharaa |

DOHRA

ਜਰਾਸੰਧਿ ਰਨ ਭੂਮਿ ਮੈ ਬਾਨ ਕਮਾਨ ਚਢਾਇ ॥
jaraasandh ran bhoom mai baan kamaan chadtaae |

Jarasandha het 'n pyl op die boog in die slagveld gesit.

ਸ੍ਯਾਮ ਭਨੈ ਤਬ ਕ੍ਰਿਸਨ ਸੋ ਬੋਲਿਯੋ ਭਉਹ ਤਨਾਇ ॥੧੮੪੨॥
sayaam bhanai tab krisan so boliyo bhauh tanaae |1842|

Jarasandh neem toe sy pyle en boog op en dra sy kroon, sê so vir Krishna, 1842

ਨ੍ਰਿਪ ਜਰਾਸੰਧਿ ਬਾਚ ਕਾਨ੍ਰਹ ਸੋ ॥
nrip jaraasandh baach kaanrah so |

Toespraak van Jarasandh gerig aan Krishna:

ਸਵੈਯਾ ॥
savaiyaa |

SWAYYA

ਜੋ ਬਲ ਹੈ ਤੁਮ ਮੈ ਨੰਦ ਨੰਦਨ ਸੋ ਅਬ ਪਉਰਖ ਮੋਹਿ ਦਿਖਈਯੈ ॥
jo bal hai tum mai nand nandan so ab paurakh mohi dikheeyai |

“O Krishna! as jy enige krag en krag het, wys dit dan vir my

ਠਾਢੋ ਕਹਾ ਮੁਹਿ ਓਰ ਨਿਹਾਰਤ ਮਾਰਤ ਹੋ ਸਰ ਭਾਜਿ ਨ ਜਈਯੈ ॥
tthaadto kahaa muhi or nihaarat maarat ho sar bhaaj na jeeyai |

Waarna kyk jy na my, wat daar staan? Ek gaan jou met my pyl slaan, moet nêrens weghardloop nie

ਕੈ ਅਬ ਡਾਰਿ ਹਥਿਆਰ ਗਵਾਰ ਸੰਭਾਰ ਕੈ ਮੋ ਸੰਗਿ ਜੂਝ ਮਚਈਯੈ ॥
kai ab ddaar hathiaar gavaar sanbhaar kai mo sang joojh macheeyai |

“O dwase Yadava! gee jouself oor anders veg met groot omsigtigheid met my

ਕਾਹੇ ਕਉ ਪ੍ਰਾਨ ਤਜੈ ਰਨ ਮੈ ਬਨ ਮੈ ਸੁਖ ਸੋ ਬਛ ਗਾਇ ਚਰਈਯੈ ॥੧੮੪੩॥
kaahe kau praan tajai ran mai ban mai sukh so bachh gaae chareeyai |1843|

Hoekom wil jy jou lewe in die oorlog beëindig? Gaan wei jou koeie en kalwers rustig in die bos.”1843.

ਬ੍ਰਿਜਰਾਜ ਮਨੈ ਕਬਿ ਸ੍ਯਾਮ ਭਨੈ ਉਹ ਭੂਪ ਕੇ ਬੈਨ ਸੁਨੇ ਜਬ ਐਸੇ ॥
brijaraaj manai kab sayaam bhanai uh bhoop ke bain sune jab aaise |

Digter Shyam beskryf die (toestand) van Sri Krishna se gedagtes toe hy sulke woorde van die koning gehoor het.

ਸ੍ਰੀ ਹਰਿ ਕੇ ਉਰ ਮੈ ਰਿਸ ਯੌ ਪ੍ਰਗਟੀ ਪਰਸੇ ਘ੍ਰਿਤ ਪਾਵਕ ਤੈਸੇ ॥
sree har ke ur mai ris yau pragattee parase ghrit paavak taise |

Toe Krishna hierdie woorde van die koning hoor, het die woede in sy gedagtes losgebars soos die vuur wat opvlam om ghee daarin te sit,

ਜਿਉ ਮ੍ਰਿਗਰਾਜ ਸ੍ਰਿਗਾਵਲ ਕੀ ਕੂਕ ਸੁਨੇ ਬਨਿ ਹੂਕ ਉਠੇ ਮਨ ਵੈਸੇ ॥
jiau mrigaraaj srigaaval kee kook sune ban hook utthe man vaise |

Net soos 'n leeu in 'n hok brul nadat hy die jakkals se gehuil gehoor het, so is die gemoedstoestand van Sri Krishna.

ਯੌ ਅਟਕੀ ਅਰਿ ਕੀ ਬਤੀਯਾ ਖਟਕੈ ਪਗ ਮੈ ਅਟਿ ਕੰਟਕ ਜੈਸੇ ॥੧੮੪੪॥
yau attakee ar kee bateeyaa khattakai pag mai att kanttak jaise |1844|

“O soos die leeu kwaad word as hy die tjank van jakkalse hoor, of soos die verstand kwaad word op dorings wat in die klere geslaan word.1844.

ਕ੍ਰੁਧਤ ਹ੍ਵੈ ਬ੍ਰਿਜਰਾਜ ਇਤੈ ਸੁ ਘਨੇ ਲਖਿ ਕੈ ਤਿਹ ਬਾਨ ਚਲਾਏ ॥
krudhat hvai brijaraaj itai su ghane lakh kai tih baan chalaae |

Aan hierdie kant het Krishna woedend geraak en baie pyle afgevuur

ਕੋਪਿ ਉਤੇ ਧਨੁ ਲੇਤ ਭਯੋ ਨ੍ਰਿਪ ਸ੍ਯਾਮ ਭਨੈ ਦੋਊ ਨੈਨ ਤਚਾਏ ॥
kop ute dhan let bhayo nrip sayaam bhanai doaoo nain tachaae |

Aan daardie kant het die koning woedend, met rooi oë, sy boog in sy hand opgeneem

ਜੋ ਸਰ ਆਵਤ ਭਯੋ ਹਰਿ ਊਪਰਿ ਸੋ ਛਿਨ ਮੈ ਸਬ ਕਾਟਿ ਗਿਰਾਏ ॥
jo sar aavat bhayo har aoopar so chhin mai sab kaatt giraae |

Die pyle (van koning Jarasandha) wat by Sri Krishna gekom het, het hulle almal in stukke gesny en weggegooi.

ਸ੍ਰੀ ਹਰਿ ਕੇ ਸਰ ਭੂਪਤਿ ਕੇ ਤਨ ਕਉ ਤਨਕੋ ਨਹਿ ਭੇਟਨ ਪਾਏ ॥੧੮੪੫॥
sree har ke sar bhoopat ke tan kau tanako neh bhettan paae |1845|

Die pyle wat na Krishna gekom het, is deur hom onderskep en die pyle van Krishna raak nie eers die kng nie.1845.

ਇਤ ਸੋ ਨ੍ਰਿਪ ਜੂਝਿ ਕਰੈ ਹਰਿ ਸਿਉ ਉਤ ਤੇ ਮੁਸਲੀ ਇਕ ਬੈਨ ਸੁਨਾਯੋ ॥
eit so nrip joojh karai har siau ut te musalee ik bain sunaayo |

Hier veg die koning met Sri Krishna en van daar af spreek Balarama 'n woord (vir hom),

ਮਾਰਿ ਬਿਦਾਰਿ ਦਏ ਤੁਮਰੇ ਭਟ ਤੈ ਮਨ ਮੈ ਨਹੀ ਨੈਕੁ ਲਜਾਯੋ ॥
maar bidaar de tumare bhatt tai man mai nahee naik lajaayo |

Aan hierdie kant veg die koning met Krishna en aan daardie kant het Balram vir die koning gesê: “Ons het jou krygers doodgemaak, maar jy voel steeds nie skaam nie.

ਰੇ ਨ੍ਰਿਪ ਕਾਹੇ ਕਉ ਜੂਝ ਮਰੈ ਫਿਰਿ ਜਾਹੋ ਘਰੈ ਲਰਿ ਕਾ ਫਲੁ ਪਾਯੋ ॥
re nrip kaahe kau joojh marai fir jaaho gharai lar kaa fal paayo |

“O koning! gaan terug na jou huis, wat sal jy wen deur te veg? O koning! jy is soos takbokke en