Sri Dasam Granth

Bladsy - 472


ਦੋਹਰਾ ॥
doharaa |

DOHRA

ਜਰਾਸੰਧਿ ਕੀ ਅਤਿ ਚਮੂੰ ਉਮਡੀ ਕ੍ਰੋਧ ਬਢਾਇ ॥
jaraasandh kee at chamoon umaddee krodh badtaae |

Die groot leër van Jarasandha is woedend.

ਧਨੁਖ ਬਾਨ ਹਰਿ ਪਾਨਿ ਲੈ ਛਿਨ ਮੈ ਦੀਨੀ ਘਾਇ ॥੧੭੪੭॥
dhanukh baan har paan lai chhin mai deenee ghaae |1747|

Die viervoudige leër van Jarasandh het vorentoe gestorm, maar Krishna wat sy boog en pyle in sy hand geneem het, het alles in 'n oomblik vernietig.1747.

ਸਵੈਯਾ ॥
savaiyaa |

SWAYYA

ਜਦੁਬੀਰ ਕਮਾਨ ਤੇ ਬਾਨ ਛੁਟੇ ਅਵਸਾਨ ਗਏ ਲਖਿ ਸਤ੍ਰਨ ਕੇ ॥
jadubeer kamaan te baan chhutte avasaan ge lakh satran ke |

Die vyande het alle moed verloor toe die pyle uit die boog van Krishna gespruit het

ਗਜਰਾਜ ਮਰੇ ਗਿਰ ਭੂਮਿ ਪਰੇ ਮਨੋ ਰੂਖ ਕਟੇ ਕਰਵਤ੍ਰਨ ਕੇ ॥
gajaraaj mare gir bhoom pare mano rookh katte karavatran ke |

Die dooie olifante het op die aarde geval soos die bome wat val nadat hulle gesaag en gesny is

ਰਿਪੁ ਕਉਨ ਗਨੇ ਜੁ ਹਨੇ ਤਿਹ ਠਾ ਮੁਰਝਾਇ ਗਿਰੇ ਸਿਰ ਛਤ੍ਰਨ ਕੇ ॥
rip kaun gane ju hane tih tthaa murajhaae gire sir chhatran ke |

Die sterwende vyande was ontelbaar en op daardie plek was daar hope lewelose koppe van Kshatriyas

ਰਨ ਮਾਨੋ ਸਰੋਵਰਿ ਆਂਧੀ ਬਹੈ ਟੁਟਿ ਫੂਲ ਪਰੇ ਸਤ ਪਤ੍ਰਨ ਕੇ ॥੧੭੪੮॥
ran maano sarovar aandhee bahai ttutt fool pare sat patran ke |1748|

Die slagveld het 'n tenk geword waarin die koppe soos blare en blomme gesweef het.1748.

ਘਾਇ ਲਗੇ ਇਕ ਘੂਮਤ ਘਾਇਲ ਸ੍ਰਉਨ ਸੋ ਏਕ ਫਿਰੈ ਚੁਚਵਾਤੇ ॥
ghaae lage ik ghoomat ghaaeil sraun so ek firai chuchavaate |

Iemand is gewond en swaai en die bloed vloei uit die liggaam van iemand

ਏਕ ਨਿਹਾਰ ਕੈ ਡਾਰਿ ਹਥੀਆਰ ਭਜੈ ਬਿਸੰਭਾਰ ਗਈ ਸੁਧਿ ਸਾਤੇ ॥
ek nihaar kai ddaar hatheeaar bhajai bisanbhaar gee sudh saate |

Iemand hardloop weg en skrik vir die verskriklike oorlog, Sheshnaga het sy teenwoordigheid van verstand verloor

ਦੈ ਰਨ ਪੀਠ ਮਰੈ ਲਰ ਕੈ ਤਿਹ ਮਾਸ ਕੋ ਜੰਬੁਕ ਗੀਧ ਨ ਖਾਤੇ ॥
dai ran peetth marai lar kai tih maas ko janbuk geedh na khaate |

Diegene wat doodgemaak word op die daad van weghardloop en terugtrek van die oorlogsarena, hulle vlees word nie eers deur die jakkalse en aasvoëls opgevreet nie

ਬੋਲਤ ਬੀਰ ਸੁ ਏਕ ਫਿਰੈ ਮਨੋ ਡੋਲਤ ਕਾਨਨ ਮੈ ਗਜ ਮਾਤੇ ॥੧੭੪੯॥
bolat beer su ek firai mano ddolat kaanan mai gaj maate |1749|

Die krygers brul en skree soos die bedwelmde olifante in die bos.1749.

ਪਾਨਿ ਕ੍ਰਿਪਾਨ ਗਹੀ ਘਨਿ ਸ੍ਯਾਮ ਬਡੇ ਰਿਪੁ ਤੇ ਬਿਨੁ ਪ੍ਰਾਨ ਕੀਏ ॥
paan kripaan gahee ghan sayaam badde rip te bin praan kee |

Deur sy swaard in sy hand te neem, het Krishna baie krygers leweloos gemaak

ਗਜ ਬਾਜਨ ਕੇ ਅਸਵਾਰ ਹਜਾਰ ਮੁਰਾਰਿ ਸੰਘਾਰਿ ਬਿਦਾਰਿ ਦੀਏ ॥
gaj baajan ke asavaar hajaar muraar sanghaar bidaar dee |

Hy het duisende van die ruiters van perde en olifante doodgemaak

ਅਰਿ ਏਕਨ ਕੇ ਸਿਰ ਕਾਟਿ ਦਏ ਇਕ ਬੀਰਨ ਕੇ ਦਏ ਫਾਰਿ ਹੀਏ ॥
ar ekan ke sir kaatt de ik beeran ke de faar hee |

Die koppe van baie is gekap en die bors van baie is geskeur

ਮਨੋ ਕਾਲ ਸਰੂਪ ਕਰਾਲ ਲਖਿਓ ਹਰਿ ਸਤ੍ਰ ਭਜੇ ਇਕ ਮਾਰ ਲੀਏ ॥੧੭੫੦॥
mano kaal saroop karaal lakhio har satr bhaje ik maar lee |1750|

Hy het beweeg as die manifestasie van die Dood en die vyande doodgemaak.1750.

ਕਬਿਤੁ ॥
kabit |

KABIT

ਰੋਸ ਭਰੇ ਬਹੁਰੋ ਧਨੁਖ ਬਾਨ ਪਾਨਿ ਲੀਨੋ ਰਿਪਨ ਸੰਘਾਰਤ ਇਉ ਕਮਲਾ ਕੋ ਕੰਤੁ ਹੈ ॥
ros bhare bahuro dhanukh baan paan leeno ripan sanghaarat iau kamalaa ko kant hai |

Gevul met woede, het Here Krishna weer die pyl en boog in sy hand geneem en is dus besig om die vyande dood te maak.

ਕੇਤੇ ਗਜ ਮਾਰੇ ਰਥੀ ਬਿਰਥੀ ਕਰਿ ਡਾਰੇ ਕੇਤੇ ਐਸੇ ਭਯੋ ਜੁਧੁ ਮਾਨੋ ਕੀਨੋ ਰੁਦ੍ਰ ਅੰਤੁ ਹੈ ॥
kete gaj maare rathee birathee kar ddaare kete aaise bhayo judh maano keeno rudr ant hai |

Om weer woedend te wees en sy pyle en boog in sy hande te neem, is Krishna besig om die Krishna dood te maak, hy het baie doodgemaak, die strydwa-ryers van hul strydwaens ontneem en so 'n verskriklike oorlog word gevoer dat dit lyk of die oordeelsdag aangebreek het.

ਸੈਥੀ ਚਮਕਾਵਤ ਚਲਾਵਤ ਸੁਦਰਸਨ ਕੋ ਕਹੈ ਕਬਿ ਰਾਮ ਸ੍ਯਾਮ ਐਸੋ ਤੇਜਵੰਤੁ ਹੈ ॥
saithee chamakaavat chalaavat sudarasan ko kahai kab raam sayaam aaiso tejavant hai |

Soms vertoon hy die swaard en soms as 'n Glorieryke, sit hy sy diskus aan die gang

ਸ੍ਰਉਨਤ ਰੰਗੀਨ ਪਟ ਸੁਭਟ ਪ੍ਰਬੀਨ ਰਨ ਫਾਗੁ ਖੇਲ ਪੌਢ ਰਹੇ ਮਾਨੋ ਬਡੇ ਸੰਤ ਹੈ ॥੧੭੫੧॥
sraunat rangeen patt subhatt prabeen ran faag khel pauadt rahe maano badde sant hai |1751|

Diegene wat klere dra, versadig met bloed, kom voor soos kluisenaars wat Holi speel in hul plesier.1751.

ਕਾਨ੍ਰਹ ਤੇ ਨ ਡਰੇ ਅਰਿ ਅਰਰਾਇ ਪਰੇ ਸਬ ਕਹੈ ਕਬਿ ਸ੍ਯਾਮ ਲਰਬੇ ਕਉ ਉਮਗਤਿ ਹੈ ॥
kaanrah te na ddare ar araraae pare sab kahai kab sayaam larabe kau umagat hai |

Die vyande is nie bang vir Krishna nie en jaag vorentoe en daag hom uit om te veg

ਰਨ ਮੈ ਅਡੋਲ ਸ੍ਵਾਮ ਕਾਰ ਜੀ ਅਮੋਲ ਬੀਰ ਗੋਲ ਤੇ ਨਿਕਸ ਲਰੈ ਕੋਪ ਮੈ ਪਗਤ ਹੈ ॥
ran mai addol svaam kaar jee amol beer gol te nikas larai kop mai pagat hai |

Die krygers wat stabiel bly in die oorlog en plig vir hul meester verrig, word woedend in hul eie groepe

ਡੋਲਤ ਹੈ ਆਸ ਪਾਸ ਜੀਤਬੇ ਕੀ ਕਰੈ ਆਸ ਤ੍ਰਾਸ ਮਨਿ ਨੈਕੁ ਨਹੀ ਨ੍ਰਿਪ ਕੇ ਭਗਤ ਹੈ ॥
ddolat hai aas paas jeetabe kee karai aas traas man naik nahee nrip ke bhagat hai |

Hulle beweeg hier en daar, met die hoop om te wen. (Hulle) het geen vrees in hulle harte nie, hulle is getroue aanhangers van die koning.

ਕੰਚਨ ਅਚਲ ਜਿਉ ਅਟਲ ਰਹਿਓ ਜਦੁਬੀਰ ਤੀਰ ਤੀਰ ਸੂਰਮਾ ਨਛਤ੍ਰ ਸੇ ਡਿਗਤ ਹੈ ॥੧੭੫੨॥
kanchan achal jiau attal rahio jadubeer teer teer sooramaa nachhatr se ddigat hai |1752|

Hulle is die mees opregte dienaars van hul koning Jarasandh en beweeg vreesloos naby Krishna, Krishna is bestendig soos Sumeru-berg en met die toedien van sy pyle, val die krygers neer soos die sterre van die lug.1752.

ਸਵੈਯਾ ॥
savaiyaa |

SWAYYA

ਇਹ ਭਾਤਿ ਇਤੈ ਜਦੁਬੀਰ ਘਿਰਿਓ ਉਤ ਕੋਪ ਹਲਾਯੁਧ ਬੀਰ ਸੰਘਾਰੇ ॥
eih bhaat itai jadubeer ghirio ut kop halaayudh beer sanghaare |

Op hierdie manier, aan hierdie kant, is Krishna omsingel en aan die ander kant, wat kwaad geword het, het Balram baie krygers doodgemaak

ਬਾਨ ਕਮਾਨ ਕ੍ਰਿਪਾਨਨ ਪਾਨਿ ਧਰੇ ਬਿਨੁ ਪ੍ਰਾਨ ਪਰੇ ਛਿਤਿ ਮਾਰੇ ॥
baan kamaan kripaanan paan dhare bin praan pare chhit maare |

Met sy boog, pyle en swaard in sy hand, het Balram die krygers leweloos gemaak en hulle op die aarde neergelê

ਟੂਕ ਅਨੇਕ ਕੀਏ ਹਲਿ ਸੋ ਬਲਿ ਕਾਤੁਰ ਦੇਖਿ ਭਜੇ ਬਿਸੰਭਾਰੇ ॥
ttook anek kee hal so bal kaatur dekh bhaje bisanbhaare |

Die krygers is in baie stukkies gekap en die groot krygers wat hulpeloos geword het, het weggevlug

ਜੀਤਤ ਭਯੋ ਮੁਸਲੀ ਰਨ ਮੈ ਅਰਿ ਭਾਜਿ ਚਲੇ ਤਬ ਭੂਪ ਨਿਹਾਰੇ ॥੧੭੫੩॥
jeetat bhayo musalee ran mai ar bhaaj chale tab bhoop nihaare |1753|

Balram was besig om te wen in die slagveld, die vyande het gevlug en die koning het al hierdie skouspel gesien.1753.

ਚਕ੍ਰਤ ਹੁਇ ਚਿਤ ਬੀਚ ਚਮੂ ਪਤਿ ਆਪੁਨੀ ਸੈਨ ਕਉ ਬੈਨ ਸੁਨਾਯੋ ॥
chakrat hue chit beech chamoo pat aapunee sain kau bain sunaayo |

Toe die koning verwonderd was, het hy vir sy leër gesê: “O krygers! die tyd vir oorlog het nou aangebreek

ਭਾਜਤ ਜਾਤ ਕਹਾ ਰਨ ਤੇ ਭਟ ਜੁਧੁ ਨਿਦਾਨ ਸਮੋ ਅਬ ਆਯੋ ॥
bhaajat jaat kahaa ran te bhatt judh nidaan samo ab aayo |

Waarheen hardloop julle mense weg?”

ਇਉ ਲਲਕਾਰ ਕਹਿਓ ਦਲ ਕੋ ਤਬ ਸ੍ਰਉਨਨ ਮੈ ਸਬਹੂੰ ਸੁਨਿ ਪਾਯੋ ॥
eiau lalakaar kahio dal ko tab sraunan mai sabahoon sun paayo |

Hierdie uitdaging van die koning is deur die hele leër gehoor

ਸਸਤ੍ਰ ਸੰਭਾਰਿ ਫਿਰੇ ਤਬ ਹੀ ਅਤਿ ਕੋਪ ਭਰੇ ਹਠਿ ਜੁਧੁ ਮਚਾਯੋ ॥੧੭੫੪॥
sasatr sanbhaar fire tab hee at kop bhare hatth judh machaayo |1754|

En al die krygers wat hul wapens in hul hande geneem het, in uiterste woede, het 'n verskriklike oorlog begin voer.1754.

ਬੀਰ ਬਡੇ ਰਨਧੀਰ ਸੋਊ ਜਬ ਆਵਤ ਸ੍ਰੀ ਜਦੁਬੀਰ ਨਿਹਾਰੇ ॥
beer badde ranadheer soaoo jab aavat sree jadubeer nihaare |

Diegene wat groot krygers en Randhir-krygers was, (hulle) toe hulle Sri Krishna sien kom het.

ਸ੍ਯਾਮ ਭਨੈ ਕਰਿ ਕੋਪ ਤਿਹੀ ਛਿਨ ਸਾਮੁਹੇ ਹੋਇ ਹਰਿ ਸਸਤ੍ਰ ਪ੍ਰਹਾਰੇ ॥
sayaam bhanai kar kop tihee chhin saamuhe hoe har sasatr prahaare |

Toe Krishna die groot krygers sien aankom, het hy hulle gekonfronteer, in groot woede, het hy houe op hulle geslaan met sy wapens

ਏਕਨ ਕੇ ਕਰ ਕਾਟਿ ਦਏ ਇਕ ਮੁੰਡ ਬਿਨਾ ਕਰਿ ਭੂ ਪਰਿ ਡਾਰੇ ॥
ekan ke kar kaatt de ik mundd binaa kar bhoo par ddaare |

Die koppe van baie is gekap en die stamme van baie is op die grond gegooi

ਜੀਤ ਕੀ ਆਸ ਤਜੀ ਅਰਿ ਏਕ ਨਿਹਾਰ ਕੈ ਡਾਰਿ ਹਥਿਯਾਰ ਪਧਾਰੇ ॥੧੭੫੫॥
jeet kee aas tajee ar ek nihaar kai ddaar hathiyaar padhaare |1755|

Baie van hulle het die hoop op oorwinning laat vaar en hul wapens gooi weggehardloop.1755.

ਦੋਹਰਾ ॥
doharaa |

DOHRA

ਜਬ ਹੀ ਅਤਿ ਦਲ ਭਜਿ ਗਯੋ ਤਬ ਨ੍ਰਿਪ ਕੀਓ ਉਪਾਇ ॥
jab hee at dal bhaj gayo tab nrip keeo upaae |

Toe die meeste van die party gevlug het, het die koning (Jarasandha) opgetree.

ਆਪਨ ਮੰਤ੍ਰੀ ਸੁਮਤਿ ਕਉ ਲੀਨੋ ਨਿਕਟਿ ਬੁਲਾਇ ॥੧੭੫੬॥
aapan mantree sumat kau leeno nikatt bulaae |1756|

Toe die leër wegvlug, het die koning aan 'n plan gedink en sy minister Sumati voor hom geroep.1756.

ਦ੍ਵਾਦਸ ਛੂਹਨਿ ਸੈਨ ਅਬ ਲੈ ਧਾਵਹੁ ਤੁਮ ਸੰਗ ॥
dvaadas chhoohan sain ab lai dhaavahu tum sang |

(Vir hom gesê) Nou vertrek jy (na die slagveld) met die twaalf onaantasbares.

ਸਸਤ੍ਰ ਅਸਤ੍ਰ ਭੂਪਤਿ ਦਯੋ ਅਪੁਨੋ ਕਵਚ ਨਿਖੰਗ ॥੧੭੫੭॥
sasatr asatr bhoopat dayo apuno kavach nikhang |1757|

"Jy gaan nou met twaalf uiters groot eenhede van die leër vir veg" en sê so, die koning Jarasandh het vir hom wapens, wapens, wapens, kokers ens.1757.

ਸੁਮਤਿ ਚਲਤ ਰਨ ਇਉ ਕਹਿਯੋ ਸੁਨੀਏ ਬਚਨ ਨ੍ਰਿਪਾਲ ॥
sumat chalat ran iau kahiyo sunee bachan nripaal |

Terwyl hy oorlog toe gegaan het, het Sumati (die predikant wat genoem word) gesê: O Koning! Hoor (my) woord.

ਹਰਿ ਹਲਧਰ ਕੇਤਕ ਬਲੀ ਕਰੋ ਕਾਲ ਕੋ ਕਾਲ ॥੧੭੫੮॥
har haladhar ketak balee karo kaal ko kaal |1758|

Terwyl hy gemarsjeer het, het die minister Sumati vir die koning gesê: “O koning! hoeveel groot krygers is Krishna en Balram? Ek sal selfs kal (dood) doodmaak.”1758.

ਚੌਪਈ ॥
chauapee |

CHAUPAI

ਇਉ ਕਹਿ ਜਰਾਸੰਧਿ ਸਿਉ ਮੰਤ੍ਰੀ ॥
eiau keh jaraasandh siau mantree |

Die minister het so aan Jarasandh gesê

ਸੰਗ ਲੀਏ ਤਿਹ ਅਧਿਕ ਬਜੰਤ੍ਰੀ ॥
sang lee tih adhik bajantree |

het baie Vajantris saamgeneem.