Sri Dasam Granth

Strona - 472

ਦੋਹਰਾ ॥

doharaa |

DOHRA

ਜਰਾਸੰਧਿ ਕੀ ਅਤਿ ਚਮੂੰ ਉਮਡੀ ਕ੍ਰੋਧ ਬਢਾਇ ॥

jaraasandh kee at chamoon umaddee krodh badtaae |

Ogromna armia Jarasandhy jest wściekła.

ਧਨੁਖ ਬਾਨ ਹਰਿ ਪਾਨਿ ਲੈ ਛਿਨ ਮੈ ਦੀਨੀ ਘਾਇ ॥੧੭੪੭॥

dhanukh baan har paan lai chhin mai deenee ghaae |1747|

Czteroosobowa armia Jarasandha ruszyła naprzód, ale Kryszna, trzymając w dłoni swój łuk i strzały, zniszczył wszystko w jednej chwili. 1747.

ਸਵੈਯਾ ॥

savaiyaa |

SWAYYA

ਜਦੁਬੀਰ ਕਮਾਨ ਤੇ ਬਾਨ ਛੁਟੇ ਅਵਸਾਨ ਗਏ ਲਖਿ ਸਤ੍ਰਨ ਕੇ ॥

jadubeer kamaan te baan chhutte avasaan ge lakh satran ke |

Wrogowie stracili całą odwagę, gdy strzały wystrzeliły z łuku Kryszny

ਗਜਰਾਜ ਮਰੇ ਗਿਰ ਭੂਮਿ ਪਰੇ ਮਨੋ ਰੂਖ ਕਟੇ ਕਰਵਤ੍ਰਨ ਕੇ ॥

gajaraaj mare gir bhoom pare mano rookh katte karavatran ke |

Martwe słonie spadały na ziemię niczym drzewa upadające po przepiłowaniu i ścięciu

ਰਿਪੁ ਕਉਨ ਗਨੇ ਜੁ ਹਨੇ ਤਿਹ ਠਾ ਮੁਰਝਾਇ ਗਿਰੇ ਸਿਰ ਛਤ੍ਰਨ ਕੇ ॥

rip kaun gane ju hane tih tthaa murajhaae gire sir chhatran ke |

Umierających wrogów było niezliczonych, a w tym miejscu znajdowały się stosy martwych głów Kshatriyów

ਰਨ ਮਾਨੋ ਸਰੋਵਰਿ ਆਂਧੀ ਬਹੈ ਟੁਟਿ ਫੂਲ ਪਰੇ ਸਤ ਪਤ੍ਰਨ ਕੇ ॥੧੭੪੮॥

ran maano sarovar aandhee bahai ttutt fool pare sat patran ke |1748|

Pole bitwy zamieniło się w czołg, w którym głowy unosiły się jak liście i kwiaty. 1748.

ਘਾਇ ਲਗੇ ਇਕ ਘੂਮਤ ਘਾਇਲ ਸ੍ਰਉਨ ਸੋ ਏਕ ਫਿਰੈ ਚੁਚਵਾਤੇ ॥

ghaae lage ik ghoomat ghaaeil sraun so ek firai chuchavaate |

Ktoś jest ranny i kołysze się, a z czyjegoś ciała sączy się krew

ਏਕ ਨਿਹਾਰ ਕੈ ਡਾਰਿ ਹਥੀਆਰ ਭਜੈ ਬਿਸੰਭਾਰ ਗਈ ਸੁਧਿ ਸਾਤੇ ॥

ek nihaar kai ddaar hatheeaar bhajai bisanbhaar gee sudh saate |

Ktoś ucieka i przestraszony okropnością wojny, Sheshnaga stracił przytomność umysłu

ਦੈ ਰਨ ਪੀਠ ਮਰੈ ਲਰ ਕੈ ਤਿਹ ਮਾਸ ਕੋ ਜੰਬੁਕ ਗੀਧ ਨ ਖਾਤੇ ॥

dai ran peetth marai lar kai tih maas ko janbuk geedh na khaate |

Ci, którzy są zabijani podczas ucieczki i powrotu z areny wojny, szakale i sępy nie zjadają nawet ich mięsa

ਬੋਲਤ ਬੀਰ ਸੁ ਏਕ ਫਿਰੈ ਮਨੋ ਡੋਲਤ ਕਾਨਨ ਮੈ ਗਜ ਮਾਤੇ ॥੧੭੪੯॥

bolat beer su ek firai mano ddolat kaanan mai gaj maate |1749|

Wojownicy ryczą i krzyczą jak odurzone słonie w lesie. 1749.

ਪਾਨਿ ਕ੍ਰਿਪਾਨ ਗਹੀ ਘਨਿ ਸ੍ਯਾਮ ਬਡੇ ਰਿਪੁ ਤੇ ਬਿਨੁ ਪ੍ਰਾਨ ਕੀਏ ॥

paan kripaan gahee ghan sayaam badde rip te bin praan kee |

Biorąc swój miecz w dłoń, Kryszna pozbawił życia wielu wojowników

ਗਜ ਬਾਜਨ ਕੇ ਅਸਵਾਰ ਹਜਾਰ ਮੁਰਾਰਿ ਸੰਘਾਰਿ ਬਿਦਾਰਿ ਦੀਏ ॥

gaj baajan ke asavaar hajaar muraar sanghaar bidaar dee |

Zabił tysiące jeźdźców na koniach i słoniach

ਅਰਿ ਏਕਨ ਕੇ ਸਿਰ ਕਾਟਿ ਦਏ ਇਕ ਬੀਰਨ ਕੇ ਦਏ ਫਾਰਿ ਹੀਏ ॥

ar ekan ke sir kaatt de ik beeran ke de faar hee |

Wielu osobom odcięto głowy, a piersi wielu rozerwano

ਮਨੋ ਕਾਲ ਸਰੂਪ ਕਰਾਲ ਲਖਿਓ ਹਰਿ ਸਤ੍ਰ ਭਜੇ ਇਕ ਮਾਰ ਲੀਏ ॥੧੭੫੦॥

mano kaal saroop karaal lakhio har satr bhaje ik maar lee |1750|

Poruszał się jako przejaw Śmierci i zabijania wrogów. 1750.

ਕਬਿਤੁ ॥

kabit |

KABIT

ਰੋਸ ਭਰੇ ਬਹੁਰੋ ਧਨੁਖ ਬਾਨ ਪਾਨਿ ਲੀਨੋ ਰਿਪਨ ਸੰਘਾਰਤ ਇਉ ਕਮਲਾ ਕੋ ਕੰਤੁ ਹੈ ॥

ros bhare bahuro dhanukh baan paan leeno ripan sanghaarat iau kamalaa ko kant hai |

Pełen gniewu Pan Kryszna ponownie wziął łuk i strzały do ręki i w ten sposób zabijał wrogów.

ਕੇਤੇ ਗਜ ਮਾਰੇ ਰਥੀ ਬਿਰਥੀ ਕਰਿ ਡਾਰੇ ਕੇਤੇ ਐਸੇ ਭਯੋ ਜੁਧੁ ਮਾਨੋ ਕੀਨੋ ਰੁਦ੍ਰ ਅੰਤੁ ਹੈ ॥

kete gaj maare rathee birathee kar ddaare kete aaise bhayo judh maano keeno rudr ant hai |

Znowu wściekły i biorąc swój łuk i strzały w ręce, Kryszna zabija Krysznę, zabił wielu, pozbawił jeźdźców rydwanów ich rydwanów i toczy się tak straszliwa wojna, że wydaje się, że nadszedł dzień zagłady

ਸੈਥੀ ਚਮਕਾਵਤ ਚਲਾਵਤ ਸੁਦਰਸਨ ਕੋ ਕਹੈ ਕਬਿ ਰਾਮ ਸ੍ਯਾਮ ਐਸੋ ਤੇਜਵੰਤੁ ਹੈ ॥

saithee chamakaavat chalaavat sudarasan ko kahai kab raam sayaam aaiso tejavant hai |

Czasami pokazuje miecz, a czasami jako Chwalebny wprawia w ruch swój dysk

ਸ੍ਰਉਨਤ ਰੰਗੀਨ ਪਟ ਸੁਭਟ ਪ੍ਰਬੀਨ ਰਨ ਫਾਗੁ ਖੇਲ ਪੌਢ ਰਹੇ ਮਾਨੋ ਬਡੇ ਸੰਤ ਹੈ ॥੧੭੫੧॥

sraunat rangeen patt subhatt prabeen ran faag khel pauadt rahe maano badde sant hai |1751|

Ci, którzy mają na sobie ubrania przesiąknięte krwią, wyglądają jak pustelnicy grający dla przyjemności w Holi.1751.

ਕਾਨ੍ਰਹ ਤੇ ਨ ਡਰੇ ਅਰਿ ਅਰਰਾਇ ਪਰੇ ਸਬ ਕਹੈ ਕਬਿ ਸ੍ਯਾਮ ਲਰਬੇ ਕਉ ਉਮਗਤਿ ਹੈ ॥

kaanrah te na ddare ar araraae pare sab kahai kab sayaam larabe kau umagat hai |

Wrogowie nie boją się Kryszny i pędzą naprzód, wyzywając go do walki

ਰਨ ਮੈ ਅਡੋਲ ਸ੍ਵਾਮ ਕਾਰ ਜੀ ਅਮੋਲ ਬੀਰ ਗੋਲ ਤੇ ਨਿਕਸ ਲਰੈ ਕੋਪ ਮੈ ਪਗਤ ਹੈ ॥

ran mai addol svaam kaar jee amol beer gol te nikas larai kop mai pagat hai |

Wojownicy, którzy pozostają stabilni podczas wojny i pełnią obowiązki dla swojego pana, wpadają w wściekłość we własnych grupach

ਡੋਲਤ ਹੈ ਆਸ ਪਾਸ ਜੀਤਬੇ ਕੀ ਕਰੈ ਆਸ ਤ੍ਰਾਸ ਮਨਿ ਨੈਕੁ ਨਹੀ ਨ੍ਰਿਪ ਕੇ ਭਗਤ ਹੈ ॥

ddolat hai aas paas jeetabe kee karai aas traas man naik nahee nrip ke bhagat hai |

Poruszają się tu i tam, mając nadzieję na zwycięstwo. (Oni) nie mają strachu w swoich sercach, są zagorzałymi wielbicielami króla.

ਕੰਚਨ ਅਚਲ ਜਿਉ ਅਟਲ ਰਹਿਓ ਜਦੁਬੀਰ ਤੀਰ ਤੀਰ ਸੂਰਮਾ ਨਛਤ੍ਰ ਸੇ ਡਿਗਤ ਹੈ ॥੧੭੫੨॥

kanchan achal jiau attal rahio jadubeer teer teer sooramaa nachhatr se ddigat hai |1752|

Są najszczerszymi sługami swego króla Jarasandha i nieustraszenie poruszają się w pobliżu Kryszny. Kryszna jest stabilny jak góra Sumeru, a po zadaniu jego strzał wojownicy spadają w dół niczym gwiazdy z nieba. 1752.

ਸਵੈਯਾ ॥

savaiyaa |

SWAYYA

ਇਹ ਭਾਤਿ ਇਤੈ ਜਦੁਬੀਰ ਘਿਰਿਓ ਉਤ ਕੋਪ ਹਲਾਯੁਧ ਬੀਰ ਸੰਘਾਰੇ ॥

eih bhaat itai jadubeer ghirio ut kop halaayudh beer sanghaare |

W ten sposób z tej strony Kryszna został otoczony, a z drugiej, wpadając w złość, Balram zabił wielu wojowników

ਬਾਨ ਕਮਾਨ ਕ੍ਰਿਪਾਨਨ ਪਾਨਿ ਧਰੇ ਬਿਨੁ ਪ੍ਰਾਨ ਪਰੇ ਛਿਤਿ ਮਾਰੇ ॥

baan kamaan kripaanan paan dhare bin praan pare chhit maare |

Trzymając w dłoni swój łuk, strzały i miecz, Balram pozbawił wojowników życia i położył ich na ziemi

ਟੂਕ ਅਨੇਕ ਕੀਏ ਹਲਿ ਸੋ ਬਲਿ ਕਾਤੁਰ ਦੇਖਿ ਭਜੇ ਬਿਸੰਭਾਰੇ ॥

ttook anek kee hal so bal kaatur dekh bhaje bisanbhaare |

Wojownicy zostali posiekani na wiele kawałków, a wielcy wojownicy, stając się bezradni, uciekli

ਜੀਤਤ ਭਯੋ ਮੁਸਲੀ ਰਨ ਮੈ ਅਰਿ ਭਾਜਿ ਚਲੇ ਤਬ ਭੂਪ ਨਿਹਾਰੇ ॥੧੭੫੩॥

jeetat bhayo musalee ran mai ar bhaaj chale tab bhoop nihaare |1753|

Balram odnosił zwycięstwo na polu bitwy, wrogowie uciekali, a cały ten spektakl widział król. 1753.

ਚਕ੍ਰਤ ਹੁਇ ਚਿਤ ਬੀਚ ਚਮੂ ਪਤਿ ਆਪੁਨੀ ਸੈਨ ਕਉ ਬੈਨ ਸੁਨਾਯੋ ॥

chakrat hue chit beech chamoo pat aapunee sain kau bain sunaayo |

Będąc zdumiony, król powiedział do swojej armii: „O wojownicy! nadszedł czas wojny

ਭਾਜਤ ਜਾਤ ਕਹਾ ਰਨ ਤੇ ਭਟ ਜੁਧੁ ਨਿਦਾਨ ਸਮੋ ਅਬ ਆਯੋ ॥

bhaajat jaat kahaa ran te bhatt judh nidaan samo ab aayo |

Dokąd uciekacie?”

ਇਉ ਲਲਕਾਰ ਕਹਿਓ ਦਲ ਕੋ ਤਬ ਸ੍ਰਉਨਨ ਮੈ ਸਬਹੂੰ ਸੁਨਿ ਪਾਯੋ ॥

eiau lalakaar kahio dal ko tab sraunan mai sabahoon sun paayo |

To wyzwanie króla usłyszało całe wojsko

ਸਸਤ੍ਰ ਸੰਭਾਰਿ ਫਿਰੇ ਤਬ ਹੀ ਅਤਿ ਕੋਪ ਭਰੇ ਹਠਿ ਜੁਧੁ ਮਚਾਯੋ ॥੧੭੫੪॥

sasatr sanbhaar fire tab hee at kop bhare hatth judh machaayo |1754|

I wszyscy wojownicy, biorąc broń w ręce, w skrajnej wściekłości rozpoczęli straszliwą wojnę. 1754.

ਬੀਰ ਬਡੇ ਰਨਧੀਰ ਸੋਊ ਜਬ ਆਵਤ ਸ੍ਰੀ ਜਦੁਬੀਰ ਨਿਹਾਰੇ ॥

beer badde ranadheer soaoo jab aavat sree jadubeer nihaare |

Ci, którzy byli wielkimi wojownikami i wojownikami Randhira, (oni), kiedy zobaczyli nadchodzącego Śri Krysznę.

ਸ੍ਯਾਮ ਭਨੈ ਕਰਿ ਕੋਪ ਤਿਹੀ ਛਿਨ ਸਾਮੁਹੇ ਹੋਇ ਹਰਿ ਸਸਤ੍ਰ ਪ੍ਰਹਾਰੇ ॥

sayaam bhanai kar kop tihee chhin saamuhe hoe har sasatr prahaare |

Kiedy Kryszna zobaczył nadchodzących wielkich wojowników, stawił im czoła w wielkiej wściekłości i zadał im ciosy swoją bronią

ਏਕਨ ਕੇ ਕਰ ਕਾਟਿ ਦਏ ਇਕ ਮੁੰਡ ਬਿਨਾ ਕਰਿ ਭੂ ਪਰਿ ਡਾਰੇ ॥

ekan ke kar kaatt de ik mundd binaa kar bhoo par ddaare |

Wielu obcięto głowy, a pnie wielu rzucono na ziemię

ਜੀਤ ਕੀ ਆਸ ਤਜੀ ਅਰਿ ਏਕ ਨਿਹਾਰ ਕੈ ਡਾਰਿ ਹਥਿਯਾਰ ਪਧਾਰੇ ॥੧੭੫੫॥

jeet kee aas tajee ar ek nihaar kai ddaar hathiyaar padhaare |1755|

Wielu z nich porzuciło nadzieję na zwycięstwo i rzucając broń uciekło. 1755 rok.

ਦੋਹਰਾ ॥

doharaa |

DOHRA

ਜਬ ਹੀ ਅਤਿ ਦਲ ਭਜਿ ਗਯੋ ਤਬ ਨ੍ਰਿਪ ਕੀਓ ਉਪਾਇ ॥

jab hee at dal bhaj gayo tab nrip keeo upaae |

Kiedy większość grupy uciekła, król (Jarasandha) podjął działania.

ਆਪਨ ਮੰਤ੍ਰੀ ਸੁਮਤਿ ਕਉ ਲੀਨੋ ਨਿਕਟਿ ਬੁਲਾਇ ॥੧੭੫੬॥

aapan mantree sumat kau leeno nikatt bulaae |1756|

Kiedy armia uciekła, król obmyślił plan i wezwał przed siebie swojego ministra Sumatiego. 1756.

ਦ੍ਵਾਦਸ ਛੂਹਨਿ ਸੈਨ ਅਬ ਲੈ ਧਾਵਹੁ ਤੁਮ ਸੰਗ ॥

dvaadas chhoohan sain ab lai dhaavahu tum sang |

(Powiedział mu) Teraz wyruszasz (na pole bitwy) z dwunastoma niedotykalnymi.

ਸਸਤ੍ਰ ਅਸਤ੍ਰ ਭੂਪਤਿ ਦਯੋ ਅਪੁਨੋ ਕਵਚ ਨਿਖੰਗ ॥੧੭੫੭॥

sasatr asatr bhoopat dayo apuno kavach nikhang |1757|

„Idziesz teraz z dwunastoma niezwykle dużymi jednostkami armii do walki” i mówiąc w ten sposób, król Jarasandh dał mu broń, broń, zbroje, kołczany itp. 1757.