Sri Dasam Granth

Strona - 848


ਅਲਤਾ ਕੀ ਆਂਧੀ ਚਲੀ ਮਨੁਖ ਨ ਨਿਰਖ੍ਰਯੋ ਜਾਇ ॥੧੬॥
alataa kee aandhee chalee manukh na nirakhrayo jaae |16|

Kiedy nagle burza piaskowa przyćmiła wizję. (l6)

ਕ੍ਰਮ ਕ੍ਰਮ ਬਜੈ ਬਜੰਤ੍ਰ ਬਹੁ ਰੁਨ ਝੁਨ ਮੁਰਲਿ ਮੁਚੰਗ ॥
kram kram bajai bajantr bahu run jhun mural muchang |

Wkrótce po włączeniu muzyki rozległy się głosy fletów

ਝਿਮਿ ਝਿਮਿ ਬਰਸਿਯੋ ਨੇਹ ਰਸ ਦ੍ਰਿਮ ਦ੍ਰਿਮ ਦਯਾ ਮ੍ਰਿਦੰਗ ॥੧੭॥
jhim jhim barasiyo neh ras drim drim dayaa mridang |17|

Melodie przy akompaniamencie bębnów znów zaczęły płynąć.(17)

ਚੌਪਈ ॥
chauapee |

Chaupaee.

ਅਲਤਾ ਸਾਥ ਭਯੋ ਅੰਧਯਾਰੋ ॥
alataa saath bhayo andhayaaro |

Zrobiło się ciemno (z powodu rzucenia Gulala).

ਦ੍ਰਿਸਟਿ ਪਰਤ ਨਹਿ ਹਾਥ ਪਸਾਰੋ ॥
drisatt parat neh haath pasaaro |

Posypka kolorami stała się tak intensywna, że nawet ręki nie było widać

ਰਾਨੀ ਪਤਿ ਅੰਬੀਰ ਦ੍ਰਿਗ ਪਾਰਾ ॥
raanee pat anbeer drig paaraa |

Posypka kolorami stała się tak intensywna, że nawet ręki nie było widać

ਜਾਨੁਕ ਨ੍ਰਿਪਹਿ ਅੰਧ ਕੈ ਡਾਰਾ ॥੧੮॥
jaanuk nripeh andh kai ddaaraa |18|

Rani nadała mężowi kolor i oślepiła go(18)

ਦੋਹਰਾ ॥
doharaa |

Dohira

ਏਕ ਆਖਿ ਕਾਨਾ ਹੁਤੋ ਦੁਤਿਯੋ ਪਰਾ ਅੰਬੀਰ ॥
ek aakh kaanaa huto dutiyo paraa anbeer |

Jedno oko było już ślepe, a drugie też było zamknięte kolorami:

ਗਿਰਿਯੋ ਅੰਧ ਜਿਮਿ ਹ੍ਵੈ ਨ੍ਰਿਪਤਿ ਦ੍ਰਿਗ ਜੁਤ ਭਯੋ ਅਸੀਰ ॥੧੯॥
giriyo andh jim hvai nripat drig jut bhayo aseer |19|

Stając się całkowicie ślepym, Raja padł płasko na ziemię.(19)

ਰਾਨੀ ਨਵਰੰਗ ਰਾਇ ਕੌ ਤਬ ਹੀ ਲਿਯਾ ਬੁਲਾਇ ॥
raanee navarang raae kau tab hee liyaa bulaae |

Zatem Rani w tej chwili zawołała Navrang.

ਆਲਿੰਗਨ ਚੁੰਬਨ ਕਰੇ ਦਿੜ ਰਤਿ ਕਰੀ ਮਚਾਇ ॥੨੦॥
aalingan chunban kare dirr rat karee machaae |20|

Pocałowała go namiętnie i była w pełni zadowolona.(20)

ਜਬ ਲਗਿ ਨ੍ਰਿਪ ਦ੍ਰਿਗ ਪੋਛਿ ਕਰਿ ਦੇਖਨ ਲਗ੍ਯੋ ਬਨਾਇ ॥
jab lag nrip drig pochh kar dekhan lagayo banaae |

Zanim Raja wstał i oczyścił wzrok,

ਤਬ ਲਗਿ ਰਾਨੀ ਮਾਨਿ ਰਤਿ ਨਟੂਆ ਦਿਯਾ ਉਠਾਇ ॥੨੧॥
tab lag raanee maan rat nattooaa diyaa utthaae |21|

Rani, ciesząc się w pełni, zmusiła akrobatę do ucieczki.(21)(1)

ਇਤਿ ਸ੍ਰੀ ਚਰਿਤ੍ਰ ਪਖ੍ਯਾਨੇ ਤ੍ਰਿਯਾ ਚਰਿਤ੍ਰੋ ਮੰਤ੍ਰੀ ਭੂਪ ਸੰਬਾਦੇ ਤੀਸਵੋ ਚਰਿਤ੍ਰ ਸਮਾਪਤਮ ਸਤੁ ਸੁਭਮ ਸਤੁ ॥੩੦॥੫੯੮॥ਅਫਜੂੰ॥
eit sree charitr pakhayaane triyaa charitro mantree bhoop sanbaade teesavo charitr samaapatam sat subham sat |30|598|afajoon|

Trzydziesta przypowieść o pomyślnych chrześcijanach. Rozmowa radży i pastora, zakończona błogosławieństwem.(30)(598)

ਦੋਹਰਾ ॥
doharaa |

Dohira

ਬਹੁਰਿ ਰਾਵ ਐਸੇ ਕਹਾ ਬਿਹਸ ਸੁ ਮੰਤ੍ਰੀ ਸੰਗ ॥
bahur raav aaise kahaa bihas su mantree sang |

Kpiąco, radża powiedział ministrowi w ten sposób.

ਚਰਿਤ ਚਤੁਰ ਚਤੁਰਾਨ ਕੇ ਮੋ ਸੌ ਕਹੌ ਪ੍ਰਸੰਗ ॥੧॥
charit chatur chaturaan ke mo sau kahau prasang |1|

Opowiedz mi więcej o Chritariach kobiet.(1)

ਚੌਪਈ ॥
chauapee |

Chaupae

ਏਕ ਬਨਿਕ ਕੀ ਬਾਲ ਬਖਾਨਿਯ ॥
ek banik kee baal bakhaaniy |

(Minister powiedział-) Zwykła mawiać żona Baniyi

ਅਧਿਕ ਦਰਬੁ ਜਿਹ ਧਾਮ ਪ੍ਰਮਾਨਿਯ ॥
adhik darab jih dhaam pramaaniy |

Pewnego razu szach, który miał dużo majątku, miał żonę.

ਤਿਨਿਕ ਪੁਰਖ ਸੌ ਹੇਤੁ ਲਗਾਯੋ ॥
tinik purakh sau het lagaayo |

Zakochała się w mężczyźnie.

ਭੋਗ ਕਾਜ ਗਹਿ ਗ੍ਰੇਹ ਮੰਗਾਯੋ ॥੨॥
bhog kaaj geh greh mangaayo |2|

Zakochała się w mężczyźnie i wezwała go do swojego domu, aby się kochał.(2)

ਦੋਹਰਾ ॥
doharaa |

Dohira

ਮਾਨ ਮੰਜਰੀ ਸਾਹੁ ਕੀ ਬਨਿਤਾ ਸੁੰਦਰ ਦੇਹ ॥
maan manjaree saahu kee banitaa sundar deh |

Imię żony tego szacha brzmiało Maan Manjri,

ਬਿਦ੍ਰਯਾਨਿਧਿ ਇਕ ਬਾਲ ਸੌ ਅਧਿਕ ਬਢਾਯੋ ਨੇਹ ॥੩॥
bidrayaanidh ik baal sau adhik badtaayo neh |3|

I zakochała się w mężczyźnie zwanym Bidya Nidhi.(3)

ਚੌਪਈ ॥
chauapee |

Chaupae

ਤਬ ਤਾ ਸੌ ਤ੍ਰਿਯ ਬਚਨ ਉਚਾਰੇ ॥
tab taa sau triy bachan uchaare |

Wtedy kobieta mu powiedziała:

ਆਜੁ ਭਜਹੁ ਮੁਹਿ ਆਨਿ ਪ੍ਯਾਰੇ ॥
aaj bhajahu muhi aan payaare |

Kobieta poprosiła go, aby tego dnia przyszedł i kochał się.

ਤਿਨ ਵਾ ਤ੍ਰਿਯ ਸੌ ਭੋਗ ਨ ਕਰਿਯੋ ॥
tin vaa triy sau bhog na kariyo |

Nie uprawiał seksu z tą kobietą

ਰਾਮ ਨਾਮ ਲੈ ਉਰ ਮੈ ਧਰਿਯੋ ॥੪॥
raam naam lai ur mai dhariyo |4|

Oddał się seksowi z tą kobietą, ale potem przypomniał sobie Boskie Imię.(4)

ਦੋਹਰਾ ॥
doharaa |

Dohira

ਰਾਮ ਨਾਮ ਲੈ ਉਠਿ ਚਲਾ ਜਾਤ ਨਿਹਾਰਾ ਨਾਰਿ ॥
raam naam lai utth chalaa jaat nihaaraa naar |

Przypomniawszy sobie Imię Boże, próbował się wymknąć,

ਚੋਰ ਚੋਰ ਕਹਿ ਕੈ ਉਠੀ ਅਤਿ ਚਿਤ ਕੋਪ ਬਿਚਾਰ ॥੫॥
chor chor keh kai utthee at chit kop bichaar |5|

Wpadła we wściekłość i krzyknęła: „Złodziej, złodziej”.(5)

ਸੁਨਤ ਚੋਰ ਕੋ ਬਚ ਸ੍ਰਵਨ ਲੋਕ ਪਹੁੰਚੈ ਆਇ ॥
sunat chor ko bach sravan lok pahunchai aae |

Słysząc wołanie „złodziej, złodziej”, ludzie wtargnęli do środka.

ਬੰਦਸਾਲ ਭੀਤਰ ਤਿਸੈ ਤਦ ਹੀ ਦਿਯਾ ਪਠਾਇ ॥੬॥
bandasaal bheetar tisai tad hee diyaa patthaae |6|

Został złapany i osadzony w więzieniu.(6)

ਤਦ ਲੌ ਤ੍ਰਿਯ ਕੁਟਵਾਰ ਕੇ ਭਈ ਪੁਕਾਰੂ ਜਾਇ ॥
tad lau triy kuttavaar ke bhee pukaaroo jaae |

Tak kobieta krzycząc została pobita (mężczyzna),

ਧਨ ਬਲ ਤੇ ਤਿਹ ਸਾਧ ਕਹ ਜਮਪੁਰਿ ਦਯੋ ਪਠਾਇ ॥੭॥
dhan bal te tih saadh kah jamapur dayo patthaae |7|

I na podstawie bogactwa ten niewinny człowiek został ukarany.(7)

ਇਤਿ ਸ੍ਰੀ ਚਰਿਤ੍ਰ ਪਖ੍ਯਾਨੇ ਤ੍ਰਿਯਾ ਚਰਿਤ੍ਰੋ ਮੰਤ੍ਰੀ ਭੂਪ ਸੰਬਾਦੇ ਇਕਤੀਸਵੋ ਚਰਿਤ੍ਰ ਸਮਾਪਤਮ ਸਤੁ ਸੁਭਮ ਸਤੁ ॥੩੧॥੬੦੫॥ਅਫਜੂੰ॥
eit sree charitr pakhayaane triyaa charitro mantree bhoop sanbaade ikateesavo charitr samaapatam sat subham sat |31|605|afajoon|

Trzydziesta pierwsza przypowieść o pomyślnych chrześcijanach. Rozmowa radży i pastora zakończona błogosławieństwem. (31)(605)

ਚੌਪਈ ॥
chauapee |

Chaupae

ਸੁਨਹੁ ਨ੍ਰਿਪਤਿ ਇਕ ਕਥਾ ਸੁਨਾਊ ॥
sunahu nripat ik kathaa sunaaoo |

O Rajanie! Słuchaj, opowiem (Cobie) historię

ਤਾ ਤੇ ਤੁਮ ਕਹ ਅਧਿਕ ਰਿਝਾਊ ॥
taa te tum kah adhik rijhaaoo |

Posłuchaj, mój Raja, opowiem ci jedną historię, która przyniesie ogromną ulgę

ਦੇਸ ਪੰਜਾਬ ਏਕ ਬਰ ਨਾਰੀ ॥
des panjaab ek bar naaree |

W kraju Pendżab żyła piękna kobieta,

ਚੰਦ੍ਰ ਲਈ ਜਾ ਤੇ ਉਜਿਯਾਰੀ ॥੧॥
chandr lee jaa te ujiyaaree |1|

W kraju Pendżab żyła kobieta, od której Księżyc nabył swój blask.(1)

ਰਸ ਮੰਜਰੀ ਨਾਮ ਤਿਹ ਤ੍ਰਿਯ ਕੋ ॥
ras manjaree naam tih triy ko |

W kraju Pendżab żyła kobieta, od której Księżyc nabył swój blask.(1)

ਨਿਰਖਿ ਪ੍ਰਭਾ ਲਾਗਤ ਸੁਖ ਜਿਯ ਕੋ ॥
nirakh prabhaa laagat sukh jiy ko |

Miała na imię Ras Manjri i na jej widok umysł osiągnął błogość.

ਤਾ ਕੋ ਨਾਥ ਬਿਦੇਸ ਸਿਧਾਰੋ ॥
taa ko naath bides sidhaaro |

(Raz) jej mąż wyjechał za granicę