Sri Dasam Granth

Strona - 448


ਇਹ ਰੁਦ੍ਰ ਦਸਾ ਸਬ ਸੈਨ ਨਿਹਾਰੀ ॥
eih rudr dasaa sab sain nihaaree |

Cała armia widziała ten stan Śiwy.

ਬਰਛੀ ਤਬ ਹੀ ਸਿਵ ਪੂਤ ਸੰਭਾਰੀ ॥੧੫੧੦॥
barachhee tab hee siv poot sanbhaaree |1510|

Kiedy armia zobaczyła stan Śiwy, Ganeś, syn Śiwy, wziął włócznię w swoją rękę. 1510.

ਜਬ ਕਰ ਬੀਚ ਸਕਤਿ ਕੋ ਲਇਓ ॥
jab kar beech sakat ko leio |

Kiedy (Ganesha) wziął włócznię do ręki

ਤਬ ਆਇ ਨ੍ਰਿਪਤਿ ਕੇ ਸਾਮੁਹਿ ਭਇਓ ॥
tab aae nripat ke saamuhi bheio |

Następnie stanął przed królem

ਕਰ ਕੇ ਬਲ ਕੈ ਨ੍ਰਿਪ ਓਰ ਚਲਾਈ ॥
kar ke bal kai nrip or chalaaee |

I (pełną) siłą ręki poprowadził (władzę) nad królem.

ਬਰਛੀ ਨਹੀ ਮਾਨੋ ਮ੍ਰਿਤ ਪਠਾਈ ॥੧੫੧੧॥
barachhee nahee maano mrit patthaaee |1511|

Biorąc w rękę Shakti (lancę), stanął przed królem i całą siłą swojej ręki rzucił nią w stronę króla w taki sposób, że nie była to włócznia, ale sama śmierć.1511.

ਸਵੈਯਾ ॥
savaiyaa |

SWAYYA

ਨ੍ਰਿਪ ਆਵਤ ਕਾਟਿ ਦਈ ਬਰਛੀ ਸਰ ਤੀਛਨ ਸੋ ਅਰਿ ਕੇ ਉਰਿ ਮਾਰਿਓ ॥
nrip aavat kaatt dee barachhee sar teechhan so ar ke ur maario |

Przybywszy, król przechwycił włócznię i zadał ostrą strzałę w serce wroga

ਸੋ ਸਰ ਸੋ ਕਬਿ ਸ੍ਯਾਮ ਕਹੈ ਤਿਹ ਬਾਹਨ ਕਉ ਪ੍ਰਤਿਅੰਗ ਪ੍ਰਹਾਰਿਓ ॥
so sar so kab sayaam kahai tih baahan kau pratiang prahaario |

Strzała zaatakowała pojazd Ganesha

ਏਕ ਗਨੇਸ ਲਿਲਾਟ ਬਿਖੈ ਸਰ ਲਾਗ ਰਹਿਓ ਤਿਰਛੋ ਛਬਿ ਧਾਰਿਓ ॥
ek ganes lilaatt bikhai sar laag rahio tirachho chhab dhaario |

Strzała trafiła Ganeśę w czoło, które trafiło je krzywo. (Ta strzałka była w ten sposób) ozdobą,

ਮਾਨ ਬਢਿਯੋ ਗਜਆਨਨ ਦੀਹ ਮਨੋ ਸਰ ਅੰਕੁਸ ਸਾਥਿ ਉਤਾਰਿਓ ॥੧੫੧੨॥
maan badtiyo gajaanan deeh mano sar ankus saath utaario |1512|

Druga strzała skierowała się ukośnie w czoło Ganesha i wyglądała jak oścień w kształcie strzały wbity w czoło słonia. 1512.

ਚੇਤ ਭਯੋ ਚਢਿ ਬਾਹਨ ਪੈ ਸਿਵ ਲੈ ਧਨੁ ਬਾਨ ਚਲਾਇ ਦਯੋ ਹੈ ॥
chet bhayo chadt baahan pai siv lai dhan baan chalaae dayo hai |

Będąc czujnym i dosiadając byka, Śiwa wziął łuk i wypuścił strzałę.

ਸੋ ਸਰ ਤੀਛਨ ਹੈ ਅਤਿ ਹੀ ਇਹ ਭੂਪਤਿ ਕੇ ਉਰਿ ਲਾਗ ਗਯੋ ਹੈ ॥
so sar teechhan hai at hee ih bhoopat ke ur laag gayo hai |

Z tej strony, odzyskując przytomność, wsiadając na swój pojazd, Śiwa wypuścił strzałę z łuku i zadał niezwykle ostrą strzałę w serce króla

ਫੂਲ ਗਯੋ ਜੀਅ ਜਾਨ ਨਰੇਸ ਹਨਿਯੋ ਨਹੀ ਰੰਚਕ ਤ੍ਰਾਸ ਭਯੋ ਹੈ ॥
fool gayo jeea jaan nares haniyo nahee ranchak traas bhayo hai |

Śiwa był zadowolony, gdy pomyślał, że król został zabity, ale król nie przestraszył się ani trochę uderzenia tej strzały

ਚਾਪ ਤਨਾਇ ਲੀਯੋ ਕਰ ਮੈ ਸੁ ਨਿਖੰਗ ਤੇ ਬਾਨ ਨਿਕਾਸ ਲਯੋ ਹੈ ॥੧੫੧੩॥
chaap tanaae leeyo kar mai su nikhang te baan nikaas layo hai |1513|

Król wyciągnął strzałę z kołczanu i naciągnął łuk. 1513.

ਦੋਹਰਾ ॥
doharaa |

DOHRA

ਤਬ ਤਿਨ ਭੂਪਤਿ ਬਾਨ ਇਕ ਕਾਨ ਪ੍ਰਮਾਨ ਸੁ ਤਾਨਿ ॥
tab tin bhoopat baan ik kaan pramaan su taan |

Wtedy król ten pomyślał o zabiciu wroga i przyłożył strzałę do uszu

ਲਖਿ ਮਾਰਿਓ ਸਿਵ ਉਰ ਬਿਖੈ ਅਰਿ ਬਧ ਹਿਤ ਹੀਯ ਜਾਨਿ ॥੧੫੧੪॥
lakh maario siv ur bikhai ar badh hit heey jaan |1514|

Król, czyniąc Śiwę swoim celem, podniósł łuk do ucha i wypuścił strzałę w stronę serca, aby z całą pewnością go zabić. 1514.

ਚੌਪਈ ॥
chauapee |

CHAUPAI

ਜਬ ਹਰ ਕੇ ਉਰਿ ਤਿਨਿ ਸਰ ਮਾਰਿਓ ॥
jab har ke ur tin sar maario |

Kiedy wystrzelił strzałę w pierś Shivy

ਇਹ ਬਿਕ੍ਰਮ ਸਿਵ ਸੈਨ ਨਿਹਾਰਿਓ ॥
eih bikram siv sain nihaario |

Kiedy wypuścił swoją strzałę w stronę serca Śiwy i w tym samym czasie ten potężny spojrzał w stronę armii Śiwy

ਕਾਰਤਕੇਯ ਨਿਜ ਦਲੁ ਲੈ ਧਾਇਓ ॥
kaaratakey nij dal lai dhaaeio |

(Wtedy w tym czasie) Kartike zaatakował swoją armią

ਪੁਨਿ ਗਨੇਸ ਮਨ ਕੋਪ ਬਢਾਇਓ ॥੧੫੧੫॥
pun ganes man kop badtaaeio |1515|

Kartikeya zbliżał się szybko wraz ze swoją armią, a ganas Ganeśa byli coraz bardziej wściekli. 1515.

ਸਵੈਯਾ ॥
savaiyaa |

SWAYYA

ਆਵਤ ਹੀ ਦੁਹ ਕੋ ਲਖਿ ਭੂਪਤਿ ਜੀ ਅਪੁਨੇ ਅਤਿ ਕ੍ਰੋਧ ਬਢਾਇਓ ॥
aavat hee duh ko lakh bhoopat jee apune at krodh badtaaeio |

Widząc, że oboje nadchodzą, król bardzo się rozgniewał w sercu.

ਪਉਰਖ ਕੈ ਭੁਜਦੰਡਨ ਕੋ ਸਿਖਿ ਬਾਹਨ ਕੋ ਇਕੁ ਬਾਨ ਲਗਾਇਓ ॥
paurakh kai bhujadanddan ko sikh baahan ko ik baan lagaaeio |

Widząc, że oboje nadchodzą, król wpadł w wielką wściekłość i siłą swoich ramion uderzył strzałą w ich pojazd

ਅਉਰ ਜਿਤੋ ਗਨ ਕੋ ਦਲੁ ਆਵਤ ਸੋ ਛਿਨ ਮੈ ਜਮ ਧਾਮਿ ਪਠਾਇਓ ॥
aaur jito gan ko dal aavat so chhin mai jam dhaam patthaaeio |

W jednej chwili wysłał armię ganów do siedziby Yamy

ਆਇ ਖੜਾਨਨ ਕੋ ਜਬ ਹੀ ਗਜ ਆਨਨ ਛਾਡਿ ਕੈ ਖੇਤ ਪਰਾਇਓ ॥੧੫੧੬॥
aae kharraanan ko jab hee gaj aanan chhaadd kai khet paraaeio |1516|

Widząc króla zbliżającego się do Kartikeyi, Ganeśa również porzucił pole bitwy i uciekł. 1516.

ਮੋਦ ਭਯੋ ਨ੍ਰਿਪ ਕੇ ਮਨ ਮੈ ਜਬ ਹੀ ਸਿਵ ਕੋ ਦਲੁ ਮਾਰਿ ਭਜਾਯੋ ॥
mod bhayo nrip ke man mai jab hee siv ko dal maar bhajaayo |

Kiedy grupa Śiwy została pokonana (wtedy) król był zachwycony (i powiedział) O!

ਕਾਹੇ ਕਉ ਭਾਜਤ ਰੇ ਡਰ ਕੈ ਜਿਨਿ ਭਾਜਹੁ ਇਉ ਤਿਹ ਟੇਰਿ ਸੁਨਾਯੋ ॥
kaahe kau bhaajat re ddar kai jin bhaajahu iau tih tter sunaayo |

Niszcząc i zmuszając armię Śiwy do ucieczki, król był zadowolony i głośno powiedział: „Dlaczego wszyscy uciekacie ze strachu?”

ਸ੍ਯਾਮ ਭਨੇ ਖੜਗੇਸ ਤਬੈ ਅਪੁਨੇ ਕਰਿ ਲੈ ਬਰ ਸੰਖ ਬਜਾਯੋ ॥
sayaam bhane kharrages tabai apune kar lai bar sankh bajaayo |

(Poeta) Shyam mówi, że w tym czasie Kharag Singh grał na muszli w dłoni

ਸਸਤ੍ਰ ਸੰਭਾਰਿ ਸਬੈ ਤਬ ਹੀ ਮਨੋ ਅੰਤਕ ਰੂਪ ਕੀਏ ਰਨਿ ਆਯੋ ॥੧੫੧੭॥
sasatr sanbhaar sabai tab hee mano antak roop kee ran aayo |1517|

Następnie Kharag Singh wziął swoją konchę do ręki i zadął w nią, po czym pojawił się jako Yama, niosąc swoją broń na polu bitwy. 1517.

ਟੇਰ ਸੁਨੇ ਸਬ ਫੇਰਿ ਫਿਰੇ ਕਰਿ ਲੈ ਕਰਵਾਰਨ ਕੋਪ ਹੁਇ ਧਾਏ ॥
tter sune sab fer fire kar lai karavaaran kop hue dhaae |

Kiedy usłyszano jego wyzwanie, wojownicy niosąc miecze w rękach wrócili do walki

ਲਾਜ ਭਰੇ ਸੁ ਟਰੇ ਨ ਡਰੇ ਤਿਨ ਹੂੰ ਮਿਲਿ ਕੈ ਸਬ ਸੰਖ ਬਜਾਏ ॥
laaj bhare su ttare na ddare tin hoon mil kai sab sankh bajaae |

Choć zdecydowanie było im wstyd, teraz jednak stali stanowczo i nieustraszenie i wszyscy razem zadęli w konchy

ਮਾਰ ਹੀ ਮਾਰ ਪੁਕਾਰਿ ਪਰੇ ਲਲਕਾਰਿ ਕਹੈ ਅਰੇ ਤੈ ਬਹੁ ਘਾਏ ॥
maar hee maar pukaar pare lalakaar kahai are tai bahu ghaae |

Krzykami „zabij, zabij” rzucali wyzwanie i powiedzieli: „O królu! zabiłeś wielu ludzi

ਮਾਰਤ ਹੈ ਅਬ ਤੋਹਿ ਨ ਛਾਡ ਯੌ ਕਹਿ ਕੈ ਸਰ ਓਘ ਚਲਾਏ ॥੧੫੧੮॥
maarat hai ab tohi na chhaadd yau keh kai sar ogh chalaae |1518|

Teraz nie opuścimy cię, zabijemy cię” – mówiąc to, wystrzelili salwy strzał.

ਜਬ ਆਨਿ ਨਿਦਾਨ ਕੀ ਮਾਰੁ ਮਚੀ ਤਬ ਹੀ ਨ੍ਰਿਪ ਆਪਨੇ ਸਸਤ੍ਰ ਸੰਭਾਰੇ ॥
jab aan nidaan kee maar machee tab hee nrip aapane sasatr sanbhaare |

Kiedy zadał ostateczny cios, król podniósł broń.

ਖਗ ਗਦਾ ਬਰਛੀ ਜਮਧਾਰ ਸੁ ਲੈ ਕਰਵਾਰ ਹੀ ਸਤ੍ਰੁ ਪਚਾਰੇ ॥
khag gadaa barachhee jamadhaar su lai karavaar hee satru pachaare |

Kiedy nastąpiła straszna zagłada, król uniósł swoją broń i niosąc w rękach sztylet, buzdygan, lancę, topór i miecz, rzucił wyzwanie wrogowi

ਪਾਨਿ ਲੀਓ ਧਨੁ ਬਾਨ ਸੰਭਾਰਿ ਨਿਹਾਰਿ ਕਈ ਅਰਿ ਕੋਟਿ ਸੰਘਾਰੇ ॥
paan leeo dhan baan sanbhaar nihaar kee ar kott sanghaare |

Biorąc w ręce łuk i strzały i rozglądając się tu i tam, zabił wielu wrogów

ਭੂਪ ਨ ਮੋਰਤਿ ਸੰਘਰ ਤੇ ਮੁਖ ਅੰਤ ਕੋ ਅੰਤਕ ਸੇ ਭਟ ਹਾਰੇ ॥੧੫੧੯॥
bhoop na morat sanghar te mukh ant ko antak se bhatt haare |1519|

Twarze wojowników walczących z królem zaczerwieniły się i ostatecznie wszyscy zostali pokonani.1519.

ਲੈ ਅਪੁਨੇ ਸਿਵ ਪਾਨਿ ਸਰਾਸਨ ਜੀ ਅਪੁਨੇ ਅਤਿ ਕੋਪ ਬਢਾਯੋ ॥
lai apune siv paan saraasan jee apune at kop badtaayo |

Biorąc w ręce łuk i strzały, Śiwa był niezmiernie wściekły

ਭੂਪਤਿ ਕੋ ਚਿਤਿਯੋ ਚਿਤ ਮੈ ਬਧ ਬਾਹਨ ਆਪੁਨ ਕੋ ਸੁ ਧਵਾਯੋ ॥
bhoopat ko chitiyo chit mai badh baahan aapun ko su dhavaayo |

Kazał swoim pojazdem pojechać w stronę króla z motywem zabicia go, krzyczał głośno do króla

ਮਾਰਤ ਹੋ ਅਬ ਯਾ ਰਨ ਮੈ ਕਹਿ ਕੈ ਨ੍ਰਿਪ ਕਉ ਇਹ ਭਾਤਿ ਸੁਨਾਯੋ ॥
maarat ho ab yaa ran mai keh kai nrip kau ih bhaat sunaayo |

„Teraz cię zabiję” i mówiąc to, podniósł okropny dźwięk swojej konchy

ਯੌ ਕਹਿ ਨਾਦ ਬਜਾਵਤ ਭਯੋ ਮਨੋ ਅੰਤ ਭਯੋ ਪਰਲੈ ਘਨ ਆਯੋ ॥੧੫੨੦॥
yau keh naad bajaavat bhayo mano ant bhayo paralai ghan aayo |1520|

Wyglądało na to, że chmury grzmiały w dniu zagłady. 1520.

ਨਾਦ ਸੁ ਨਾਦ ਰਹਿਓ ਭਰਪੂਰ ਸੁਨਿਯੋ ਪੁਰਹੂਤ ਮਹਾ ਬਿਸਮਾਯੋ ॥
naad su naad rahio bharapoor suniyo purahoot mahaa bisamaayo |

Ten straszny dźwięk przeniknął cały wszechświat i nawet Indra był zdumiony, gdy go słuchał

ਸਾਤ ਸਮੁਦ੍ਰ ਨਦੀ ਨਦ ਅਉ ਸਰ ਬਿੰਧ ਸੁਮੇਰ ਮਹਾ ਗਰਜਾਯੋ ॥
saat samudr nadee nad aau sar bindh sumer mahaa garajaayo |

Echo tego dźwięku grzmiało w siedmiu oceanach, strumieniach, zbiornikach i górach Sumeru itp.

ਕਾਪ ਉਠਿਓ ਸੁਨਿ ਯੌ ਸਹਸਾਨਨ ਚਉਦਹ ਲੋਕਨ ਚਾਲ ਜਨਾਯੋ ॥
kaap utthio sun yau sahasaanan chaudah lokan chaal janaayo |

Sheshnaga, słuchając tego dźwięku, również drżał. Pomyślał, że zadrżało wszystkie czternaście światów, istoty wszystkich światów,

ਸੰਕਤ ਹ੍ਵੈ ਸੁਨ ਕੈ ਜਗ ਕੇ ਜਨ ਭੂਪ ਨਹੀ ਮਨ ਮੈ ਡਰ ਪਾਯੋ ॥੧੫੨੧॥
sankat hvai sun kai jag ke jan bhoop nahee man mai ddar paayo |1521|

Słuchając tego dźwięku, byliśmy oszołomieni, ale król Kharag Singh nie przestraszył się. 1521.