આખી સેનાએ શિવની આ હાલત જોઈ.
જ્યારે સેનાએ શિવની આ સ્થિતિ જોઈ, ત્યારે શિવના પુત્ર ગણેશે પોતાના હાથમાં લાંસ લીધી.1510.
જ્યારે (ગણેશે) હાથમાં ભાલો લીધો
પછી રાજા સામે ઊભો રહ્યો
અને હાથના (સંપૂર્ણ) બળથી રાજા પર (શક્તિ) ચલાવી.
પોતાના હાથમાં શક્તિ (લાન્સ) લઈને તે રાજાની સામે આવ્યો અને તેના હાથના સંપૂર્ણ બળથી તેણે તેને રાજા તરફ એવી રીતે ફેંકી કે તે લાન્સ નહીં, પરંતુ મૃત્યુ જ છે.1511.
સ્વય્યા
આવીને, રાજાએ ભાલાને અટકાવી અને દુશ્મનના હૃદયમાં તીક્ષ્ણ તીર માર્યું.
તે તીર ગણેશના વાહન પર હુમલો કર્યો
ગણેશજીના કપાળમાં એક તીર વાગ્યું જે તેને વાંકાચૂંકાથી વાગ્યું. (તે તીર આમ) શોભતું હતું,
બીજું તીર ત્રાંસી રીતે ગણેશના કપાળ પર હતું અને તે હાથીના કપાળમાં અટવાયેલા તીર જેવા દેખાતું હતું.1512.
સાવધાન થઈને અને પોતાના બળદને ચઢાવીને, શિવે ધનુષ્ય લઈને તીર માર્યું.
આ બાજુ, ભાનમાં આવીને, શિવે પોતાના વાહન પર બેસીને પોતાના ધનુષમાંથી બાણ છોડ્યું અને તેણે રાજાના હૃદયમાં અત્યંત તીક્ષ્ણ બાણ માર્યું.
રાજાનો વધ થઈ ગયો એ વિચારીને શિવ પ્રસન્ન થયા, પણ આ બાણની અસરથી રાજા સહેજ પણ ગભરાયો નહિ.
રાજાએ પોતાના ત્રાંસમાંથી તીર કાઢ્યું અને ધનુષ્ય ખેંચ્યું.1513.
દોહરા
પછી તે રાજાએ દુશ્મનને મારવાનું વિચાર્યું અને તેના કાન સુધી તીર ખેંચ્યું
રાજાએ, શિવને પોતાનું લક્ષ્ય બનાવ્યું, તેનું ધનુષ્ય તેના કાન સુધી ખેંચ્યું, તેને ચોક્કસપણે મારવા માટે તેના હૃદય તરફ તીર છોડ્યું.1514.
ચૌપાઈ
જ્યારે તેણે શિવની છાતીમાં તીર માર્યું
જ્યારે તેણે પોતાનું તીર શિવના હૃદય તરફ છોડ્યું અને તે જ સમયે તે પરાક્રમીએ શિવની સેના તરફ જોયું.
(પછી તે સમયે) કાર્તિકે તેની સેના સાથે હુમલો કર્યો
કાર્તિકેય તેના સૈન્ય સાથે ઝડપથી આવી રહ્યો હતો અને ગણેશના ગણ અત્યંત ગુસ્સે થઈ રહ્યા હતા.1515.
સ્વય્યા
બંનેને આવતા જોઈને રાજાને મનમાં ખૂબ ગુસ્સો આવ્યો.
બંનેને આવતા જોઈને રાજાના મનમાં અત્યંત ક્રોધ આવી ગયો અને તેણે પોતાના હાથના બળથી તેમના વાહન પર તીર માર્યું.
તેણે એક ક્ષણમાં ગણોની સેનાને યમના ધામમાં મોકલી દીધી
રાજાને કાર્તિકેય તરફ આગળ વધતો જોઈને ગણેશ પણ યુદ્ધભૂમિ છોડીને ભાગી ગયા.1516.
જ્યારે શિવના પક્ષનો પરાજય થયો (ત્યારે) રાજા પ્રસન્ન થયા (અને કહ્યું) હે!
શિવની સેનાનો નાશ કરીને ભાગી જવાની ફરજ પાડીને રાજા મનમાં પ્રસન્ન થયા અને મોટેથી બોલ્યા, "તમે બધા ડરીને કેમ ભાગી રહ્યા છો?"
(કવિ) શ્યામ કહે છે, તે સમયે ખડગ સિંહે હાથમાં શંખ વગાડ્યો હતો
ત્યારે ખડગ સિંહે તેનો શંખ પોતાના હાથમાં લીધો અને તેને ફૂંક્યો અને તે યમના રૂપમાં દેખાયો, યુદ્ધમાં તેના શસ્ત્રો લઈને.1517.
જ્યારે તેનો પડકાર સાંભળવામાં આવ્યો, ત્યારે તલવારો હાથમાં લઈને, યોદ્ધાઓ યુદ્ધ કરવા પાછા આવ્યા
જો કે તેઓ ચોક્કસપણે શરમ અનુભવતા હતા, પરંતુ હવે તેઓ મક્કમતાથી અને નિર્ભયતાથી ઉભા હતા અને બધાએ મળીને શંખ ફૂંક્યા.
"મારી નાખો, મારી નાખો" ના બૂમો સાથે તેઓએ પડકાર ફેંક્યો અને કહ્યું, "હે રાજા! તમે ઘણા લોકોને મારી નાખ્યા છે
હવે અમે તને છોડીશું નહીં, અમે તને મારી નાખીશું,” આમ કહીને તેઓએ તીર છોડ્યા.1518.
જ્યારે અંતિમ ફટકો પડ્યો, ત્યારે રાજાએ તેના હથિયારો ઉપાડ્યા.
જ્યારે ભયંકર વિનાશ થયો ત્યારે રાજાએ પોતાનાં શસ્ત્રો ઊભાં રાખ્યાં અને હાથમાં ખંજર, ગદા, લાંસ, કુહાડી અને તલવાર લઈને દુશ્મનને પડકાર ફેંક્યો.
ધનુષ અને બાણ હાથમાં લઈને અહીં-તહીં જોઈને તેણે ઘણા શત્રુઓને મારી નાખ્યા
રાજા સાથે લડતા યોદ્ધાઓના ચહેરા લાલ થઈ ગયા અને આખરે તેઓ બધાની હાર થઈ.1519.
ધનુષ અને બાણ હાથમાં લઈને શિવ અત્યંત ક્રોધિત થઈ ગયા
તેને મારી નાખવાના ઈરાદે તેનું વાહન રાજા તરફ લઈ ગયું, તેણે રાજાને જોરથી બૂમ પાડી.
"હું હમણાં જ તને મારી નાખવાનો છું" અને આમ કહીને તેણે તેના શંખનો ભયાનક અવાજ ઊંચો કર્યો.
એવું લાગતું હતું કે કયામતના દિવસે વાદળો ગર્જના કરી રહ્યા હતા.1520.
તે ભયંકર અવાજ સમગ્ર બ્રહ્માંડમાં વ્યાપી ગયો અને ઈન્દ્ર પણ તે સાંભળીને આશ્ચર્યચકિત થઈ ગયા
આ અવાજનો પડઘો સાત મહાસાગરો, નદીઓ, કુંડો અને સુમેરુ પર્વત વગેરેમાં ગૂંજી ઉઠ્યો.
આ અવાજ સાંભળીને શેષનાગ પણ કંપી ઉઠ્યો, તેણે વિચાર્યું કે તમામ ચૌદ જગત ધ્રૂજી ગયા છે, સર્વ જગતના જીવો,
આ અવાજ સાંભળીને સ્તબ્ધ થઈ ગયા, પણ રાજા ખડગ સિંહ ગભરાયા નહિ.1521.