શ્રી દસમ ગ્રંથ

પાન - 818


ਰੋਗ ਹੇਤ ਅਨੁਸਰੌ ਬੁਰੈ ਮਤਿ ਮਾਨਿਯੋ ॥
rog het anusarau burai mat maaniyo |

'વ્યક્તિએ સારવારથી દૂર રહેવું જોઈએ નહીં તે રોગ સાથે મેળ ખાતી હોવી જોઈએ અને વ્યક્તિએ ત્યાગ ન કરવો જોઈએ.

ਬੈਦ ਧਾਇ ਗੁਰ ਮਿਤ ਤੇ ਭੇਦ ਦੁਰਾਇਯੈ ॥
baid dhaae gur mit te bhed duraaeiyai |

'વ્યક્તિએ વૈદ, દાયણ, ગુરુ અને મિત્રથી વ્યાધિ ગુપ્ત રાખવી જોઈએ નહીં.

ਹੋ ਕਹੌ ਕਵਨ ਕੇ ਆਗੇ ਬ੍ਰਿਥਾ ਜਨਾਇਯੈ ॥੭॥
ho kahau kavan ke aage brithaa janaaeiyai |7|

'બીજું કોઈ નથી કે જેની સામે આપણે આપણું મન ખોલી શકીએ.'(7)

ਕਬਿਤੁ ॥
kabit |

કબિત

ਦਾਦੁਰੀ ਚਬਾਈ ਤਾ ਕੇ ਮੂਰਿਯੋ ਧਸਾਈ ਘਨੀ ਧੇਰਿਨ ਚੁਗਾਈ ਵਾਹਿ ਜੂਤਿਨ ਕੀ ਮਾਰਿ ਕੈ ॥
daaduree chabaaee taa ke mooriyo dhasaaee ghanee dherin chugaaee vaeh jootin kee maar kai |

તેણીએ તેને દેડકાના સંતાનો ખાવા માટે બનાવ્યા. તેને મૂળા વાવવા માટે ખેતરમાં કામ કરવા માટે બનાવ્યો. તેનું માથું ચપ્પલ વડે માર્યું અને તેને તેના ઘેટાં ચરાવવા બહાર મોકલ્યો.

ਰਾਖ ਸਿਰ ਪਾਈ ਤਾ ਕੀ ਮੂੰਛੈ ਭੀ ਮੁੰਡਾਈ ਦੋਊ ਐਸੀ ਲੀਕੈ ਲਾਈ ਕੋਊ ਸਕੈ ਨ ਉਚਾਰਿ ਕੈ ॥
raakh sir paaee taa kee moonchhai bhee munddaaee doaoo aaisee leekai laaee koaoo sakai na uchaar kai |

તેનું માથું ધૂળથી પથરાયેલું હતું અને તેની મૂછો કપાઈ ગઈ હતી તેની સ્થિતિ અવર્ણનીય બની ગઈ હતી.

ਗੋਦਰੀ ਡਰਾਈ ਤਾ ਤੇ ਭੀਖ ਭੀ ਮੰਗਾਈ ਤਿਹ ਐਸੋ ਕੈ ਚਰਿਤ੍ਰ ਤਾਹਿ ਗ੍ਰਿਹ ਤੇ ਨਿਕਾਰਿ ਕੈ ॥
godaree ddaraaee taa te bheekh bhee mangaaee tih aaiso kai charitr taeh grih te nikaar kai |

પેચવાળો કોટ પહેરીને ભીખ માંગવા માટે તેને ઘરની બહાર ફેંકી દેવામાં આવ્યો હતો.

ਤ੍ਰਿਯ ਕੋ ਐਸੋ ਚਰਿਤ੍ਰ ਵਾਹਿ ਕੋ ਦਿਖਾਇ ਜਾਰ ਆਪੁ ਟਰਿ ਗਯੋ ਮਹਾ ਮੂਰਖ ਕੋ ਟਾਰਿ ਕੈ ॥੮॥
triy ko aaiso charitr vaeh ko dikhaae jaar aap ttar gayo mahaa moorakh ko ttaar kai |8|

મહિલાએ યુક્તિ દર્શાવી અને પ્રેમીએ તેને foo1 બનાવીને બહાર કાઢ્યો.(8)

ਚੌਪਈ ॥
chauapee |

ચોપાઈ

ਭੀਖ ਮਾਗ ਬਹੁਰੋ ਘਰ ਆਯੋ ॥
bheekh maag bahuro ghar aayo |

જ્યારે તે ભીખ માંગીને પાછો આવ્યો ત્યારે તેને (યુસફ ખાન) ત્યાં મળ્યો ન હતો.

ਤਹਾ ਤਵਨ ਕੋ ਦਰਸ ਨ ਪਾਯੋ ॥
tahaa tavan ko daras na paayo |

તેણે પૂછ્યું, 'જેણે મારી સારવાર કરી હતી.

ਕਹ ਗਯੋ ਜਿਨ ਮੁਰ ਰੋਗ ਘਟਾਇਸ ॥
kah gayo jin mur rog ghattaaeis |

જેણે મારો રોગ ઓછો કર્યો, તે ક્યાં ગયો?'

ਯਹ ਜੜ ਭੇਵ ਨੈਕ ਨ ਪਾਇਸ ॥੯॥
yah jarr bhev naik na paaeis |9|

દયા, મૂર્ખ વાસ્તવિક હેતુને સમજી શક્યો નહીં.(9)

ਤਬ ਅਬਲਾ ਯੌ ਬਚਨ ਉਚਾਰੇ ॥
tab abalaa yau bachan uchaare |

પછી (તે) સ્ત્રીએ આ રીતે શબ્દો ઉચ્ચાર્યા.

ਕਹੋ ਬਾਤ ਸੁਨੁ ਮੀਤ ਹਮਾਰੇ ॥
kaho baat sun meet hamaare |

ઓ મિત્ર! (હું) બોલો, સાંભળો.

ਸਿਧਿ ਔਖਧ ਜਾ ਕੇ ਕਰ ਆਯੋ ॥
sidh aauakhadh jaa ke kar aayo |

જેના હાથમાં સાબિત દવા આવે છે,

ਦੈ ਤਿਨ ਬਹੁਰਿ ਨ ਦਰਸ ਦਿਖਾਯੋ ॥੧੦॥
dai tin bahur na daras dikhaayo |10|

તેને આપ્યા પછી તે આકાર બતાવતો નથી. 10.

ਦੋਹਰਾ ॥
doharaa |

દોહીરા

ਮੰਤ੍ਰੀ ਔਰ ਰਸਾਇਨੀ ਜੌ ਭਾਗਨਿ ਮਿਲਿ ਜਾਤ ॥
mantree aauar rasaaeinee jau bhaagan mil jaat |

(તેણીએ કહ્યું,) 'ફક્ત સારા નસીબ દ્વારા, સરિસૃપ મોહક અને ઔષધીય માણસો મળે છે અને

ਦੈ ਔਖਧ ਤਬ ਹੀ ਭਜੈ ਬਹੁਰਿ ਨ ਦਰਸ ਦਿਖਾਤ ॥੧੧॥
dai aauakhadh tab hee bhajai bahur na daras dikhaat |11|

સારવાર સૂચવ્યા બાદ તેઓ ભાગી જાય છે. 'તેઓ પછીથી શોધી રહ્યા નથી.' (11)

ਚੌਪਈ ॥
chauapee |

ચોપાઈ

ਤਾ ਕੋ ਕਹਿਯੋ ਸਤਿ ਕਰਿ ਮਾਨ੍ਯੋ ॥
taa ko kahiyo sat kar maanayo |

તે મૂર્ખ તેને વિશ્વાસપાત્ર માનતો હતો

ਭੇਦ ਅਭੇਦ ਜੜ ਕਛੂ ਨ ਜਾਨ੍ਯੋ ॥
bhed abhed jarr kachhoo na jaanayo |

અને સાચો હેતુ સમજવાનો પ્રયત્ન કર્યો નથી.

ਤਾ ਸੋ ਅਧਿਕ ਸੁ ਨੇਹ ਸੁ ਧਾਰਿਯੋ ॥
taa so adhik su neh su dhaariyo |

એમ વિચારીને કે તેણીએ તેને તેની મોટી નબળાઇ દૂર કરવામાં મદદ કરી હતી,

ਮੇਰੋ ਬਡੋ ਰੋਗ ਤ੍ਰਿਯ ਟਾਰਿਯੋ ॥੧੨॥
mero baddo rog triy ttaariyo |12|

તે તેણીને વધુ પ્રેમ કરવા લાગ્યો. (12)

ਇਤਿ ਸ੍ਰੀ ਚਰਿਤ੍ਰ ਪਖ੍ਯਾਨੇ ਤ੍ਰਿਯਾ ਚਰਿਤ੍ਰੇ ਮੰਤ੍ਰੀ ਭੂਪ ਸੰਬਾਦੇ ਸਪਤਮੋ ਚਰਿਤ੍ਰ ਸਮਾਪਤਮ ਸਤੁ ਸੁਭਮ ਸਤੁ ॥੭॥੧੪੫॥ਅਫਜੂੰ॥
eit sree charitr pakhayaane triyaa charitre mantree bhoop sanbaade sapatamo charitr samaapatam sat subham sat |7|145|afajoon|

રાજા અને મંત્રીની શુભ ચરિત્ર વાર્તાલાપની સાતમી ઉપમા, આશીર્વાદ સાથે પૂર્ણ. (7)(145).

ਦੋਹਰਾ ॥
doharaa |

દોહીરા

ਸਹਰ ਅਕਬਰਾਬਾਦ ਮੈ ਤ੍ਰਿਯਾ ਕ੍ਰਿਯਾ ਕੀ ਹੀਨ ॥
sahar akabaraabaad mai triyaa kriyaa kee heen |

અકબરાબાદ શહેરમાં, એક સ્ત્રી, સત્કર્મો વિનાની, રહેતી હતી.

ਮੰਤ੍ਰ ਜੰਤ੍ਰ ਅਰੁ ਤੰਤ੍ਰ ਸਭ ਤਿਨ ਮੈ ਅਧਿਕ ਪ੍ਰਬੀਨ ॥੧॥
mantr jantr ar tantr sabh tin mai adhik prabeen |1|

તેણી જાદુઈ આભૂષણો અને મંત્રોમાં સારી રીતે વાકેફ હતી.(I)

ਸ੍ਰੀ ਅਨੁਰਾਗ ਮਤੀ ਕੁਅਰਿ ਲੋਗ ਬਖਾਨਹਿ ਤਾਹਿ ॥
sree anuraag matee kuar log bakhaaneh taeh |

તેણીને કુંવર અનુરાગ મતી અને તેની પત્ની તરીકે પણ ઓળખવામાં આવતી હતી

ਸੁਰੀ ਆਸੁਰੀ ਕਿੰਨ੍ਰਨੀ ਰੀਝਿ ਰਹਤ ਲਖਿ ਵਾਹਿ ॥੨॥
suree aasuree kinranee reejh rahat lakh vaeh |2|

દેવતાઓ અને દાનવોએ તેની ઈર્ષ્યા કરી.(2)

ਅੜਿਲ ॥
arril |

એરિલ

ਬਹੁ ਪੁਰਖਨ ਸੋ ਬਾਲ ਸਦਾ ਰਤਿ ਮਾਨਈ ॥
bahu purakhan so baal sadaa rat maanee |

તેણી સતત પોતાની જાતને તેમાં સામેલ કરતી હતી

ਕਾਹੂ ਕੀ ਨਹਿ ਲਾਜ ਹ੍ਰਿਦੈ ਮੈ ਆਨਈ ॥
kaahoo kee neh laaj hridai mai aanee |

પસ્તાવો વિના જુસ્સાદાર લવમેકિંગ.

ਸੈਯਦ ਸੇਖ ਪਠਾਨ ਮੁਗਲ ਬਹੁ ਆਵਈ ॥
saiyad sekh patthaan mugal bahu aavee |

સઈદ, શેખ, પઠાણો અને મુઘલો વારંવાર

ਹੋ ਤਾ ਸੋ ਭੋਗ ਕਮਾਇ ਬਹੁਰਿ ਘਰ ਜਾਵਈ ॥੩॥
ho taa so bhog kamaae bahur ghar jaavee |3|

તેની પાસે આવ્યો અને સેક્સ કર્યા પછી તેમના ઘરે ગયો.(3)

ਦੋਹਰਾ ॥
doharaa |

દોહીરા

ਐਸੇ ਹੀ ਤਾ ਸੌ ਸਭੈ ਨਿਤਿਪ੍ਰਤਿ ਭੋਗ ਕਮਾਹਿ ॥
aaise hee taa sau sabhai nitiprat bhog kamaeh |

આ રીતે, તેઓ દરરોજ તેને રીઝવતા.

ਬਰਿਯਾ ਅਪਨੀ ਆਪਨੀ ਇਕ ਆਵੈ ਇਕ ਜਾਹਿ ॥੪॥
bariyaa apanee aapanee ik aavai ik jaeh |4|

આમ તેઓ રોજ આવતા અને મૈથુન કરીને પોતાના ઘરે જતા.(4)

ਪ੍ਰਥਮ ਪਹਰ ਸੈਯਦ ਰਮੈ ਸੇਖ ਦੂਸਰੇ ਆਨਿ ॥
pratham pahar saiyad ramai sekh doosare aan |

દિવસના પહેલા ક્વાર્ટરમાં, સૈયદ આવ્યા, બીજામાં શેખ,

ਤ੍ਰਿਤਿਯ ਪਹਰ ਮੁਗਲਾਵਈ ਚੌਥੇ ਪਹਰ ਪਠਾਨ ॥੫॥
tritiy pahar mugalaavee chauathe pahar patthaan |5|

ત્રીજા ભાગમાં મુઘલ અને ચોથા ક્વાર્ટરમાં પઠાણ આવ્યા, તેમની સાથે સેક્સ માણવા.(5)

ਚੌਪਈ ॥
chauapee |

ચોપાઈ

ਭੂਲ ਪਠਾਨ ਪ੍ਰਥਮ ਹੀ ਆਯੋ ॥
bhool patthaan pratham hee aayo |

વારો ભૂલીને, એક દિવસ પઠાણ બીજા કોઈની પહેલાં અંદર આવ્યો.

ਪੁਨਿ ਸੈਯਦ ਮੁਖਿ ਆਨਿ ਦਿਖਾਯੋ ॥
pun saiyad mukh aan dikhaayo |

તેની પાછળ પાછળ સઈદ પણ પ્રવેશ્યો.

ਲੈ ਸੁ ਪਠਾਨ ਖਾਟ ਤਰ ਦੀਨੋ ॥
lai su patthaan khaatt tar deeno |

તેણીએ પથારીની નીચે છુપાવવા માટે રસ્તો બનાવ્યો

ਸੈਯਦਹਿ ਲਾਇ ਗਰੇ ਸੌ ਲੀਨੋ ॥੬॥
saiyadeh laae gare sau leeno |6|

અને સઈદને આલિંગનમાં લીધો.(6)

ਸੇਖ ਸੈਯਦ ਕੇ ਪਾਛੇ ਆਯੋ ॥
sekh saiyad ke paachhe aayo |

સંજોગવશાત, સઈદ પછી તરત જ શેખ અંદર ગયા,

ਘਾਸ ਬਿਖੈ ਸੈਯਦਹਿ ਛਪਾਯੋ ॥
ghaas bikhai saiyadeh chhapaayo |

અને તેણે સૈયદને ઘાસમાં સંતાડી દીધો.