બંને લડવા તૈયાર થયા
અને તેમની તલવારો ખેંચી અને ક્રોધથી સળગી ગયા.
પિતાએ તલવાર લઈને પુત્રના માથા પર માર્યો
અને પુત્રએ (તલવાર) કાઢીને પિતાના માથા પર માર્યો. 14.
મેં આ પાત્રને સ્થિર ઊભેલા જોયા.
હે ભગવાન! મારી આંખો કેમ ન ફૂટી?
તેઓ દાવ બચાવવા માંગતા ન હતા.
આથી બંનેનો ફોન આવ્યો. 15.
હે પ્રભુ! હવે મને કહો કે શું કરવું.
શું હું મારા હૃદયમાં છરા મારીને મરી જઈશ?
સંન્યાસી બનીને બન જાઓ
અને નાના પુત્રના માથા પર શાહી છત્ર લટકાવવા દો. 16.
પહેલા પતિ અને પુત્રની હત્યા કરી
અને પછી નાના પુત્રને રાજ્ય આપ્યું.
પછી યોગનું સ્વરૂપ ધારણ કર્યું
અને પછી ઉત્તર દિશાના માર્ગ પર પડ્યો. 17.
દ્વિ:
ત્યાં જઈને શિવની અનેક રીતે તપસ્યા કરી.
રુદ્ર ('ભૂતા રત') (તે) સ્ત્રીની કઠિન સાધના (તપસ્યા) જોઈને પ્રસન્ન થયો.18.
ચોવીસ:
(શિવ) બોલ્યા હે દીકરી! (તું) વર મંગ ('બરાંબ્યાહ')
જે તમારા હૃદયમાં પ્રસરી રહી છે.
(રાણીએ કહ્યું) હે પિતાજી! જો તમે આપવા માંગો છો, તો (તો હું) તમારી પાસેથી આ વરદાન પ્રાપ્ત કરું છું
વૃદ્ધાવસ્થામાંથી યુવાન બનવા માટે. 19.
દ્વિ:
શિવે (વરદાન) આપ્યું અને (તે) વૃદ્ધથી યુવાનમાં બદલાઈ ગઈ.
(તે સ્ત્રી) સાપની જેમ તેના પંજા ઉપાડતી પ્રાચીન ચામડી ઉતારી લે છે. 20.
ચોવીસ:
જ્યારે તે વૃદ્ધાવસ્થામાંથી યુવાન બન્યો
તેથી તે તે જ શહેરમાં ગયો
જ્યાં (તેનો) પુત્ર શિકાર રમવા માટે ગયો હતો
અને (ઘણા) રીંછ, સિંહ અને સિંહણ માર્યા ગયા. 21.
પછી (તે સ્ત્રી) હરણનો વેશ ધારણ કર્યો
અને શરીરના તમામ સુંદર બખ્તર ઉતારી લીધા.
તે હરણનું રૂપ લઈને ત્યાં ગઈ
જ્યાં પુત્ર શિકાર રમી રહ્યો હતો. 22.
પુત્રએ તેની પાછળ (ઘોડાનો) પીછો કર્યો (હરણ બની-રાની).
અને કોઈ સાથીદાર તરફ જોયું નહિ.
તે એકલો દૂર ગયો
જ્યાં ખૂબ જ ભયંકર બન હતું. 23.
જ્યાં સાલ અને તમાલની મોટી મોટી બ્રિચ હતી
અને ત્યાં ચૂનો, કદમ અને જટા બન્યા હતા.
સિબર (પ્રતીક અથવા શ્રીફળ) તાડ, ખજૂર વગેરેના ભારે (વૃક્ષો) હતા.
(તે એવું દેખાતું હતું) જાણે ભગવાને તેમને પોતાના હાથે બનાવ્યા હોય. 24.
ત્યાં પહોંચ્યા પછી હરણ ગાયબ થઈ ગયું
અને એક ઉમદા સ્ત્રીના વેશમાં.
તેણે આવીને તેને તેનું સ્વરૂપ બતાવ્યું
અને રાજ કુંવરને મોહિત કર્યા. 25.