શ્રી દસમ ગ્રંથ

પાન - 1178


ਉਦਿਤ ਦੋਊ ਆਹਵ ਕਹ ਭਏ ॥
audit doaoo aahav kah bhe |

બંને લડવા તૈયાર થયા

ਕਾਢਿ ਕ੍ਰਿਪਾਨ ਕੋਪ ਤਨ ਤਏ ॥
kaadt kripaan kop tan te |

અને તેમની તલવારો ખેંચી અને ક્રોધથી સળગી ગયા.

ਅਸਿ ਲੈ ਪਿਤੁ ਸੁਤ ਕੇ ਸਿਰ ਝਾਰਾ ॥
as lai pit sut ke sir jhaaraa |

પિતાએ તલવાર લઈને પુત્રના માથા પર માર્યો

ਪੂਤ ਕਾਢਿ ਪਿਤੁ ਸੀਸ ਪ੍ਰਹਾਰਾ ॥੧੪॥
poot kaadt pit sees prahaaraa |14|

અને પુત્રએ (તલવાર) કાઢીને પિતાના માથા પર માર્યો. 14.

ਮੈ ਠਾਢੀ ਇਹ ਚਰਿਤ ਨਿਹਾਰਾ ॥
mai tthaadtee ih charit nihaaraa |

મેં આ પાત્રને સ્થિર ઊભેલા જોયા.

ਫੂਟਿ ਨ ਗਏ ਨੈਨ ਕਰਤਾਰਾ ॥
foott na ge nain karataaraa |

હે ભગવાન! મારી આંખો કેમ ન ફૂટી?

ਦਾਵ ਬਚਾਇ ਨ ਇਨ ਤੇ ਅਯੋ ॥
daav bachaae na in te ayo |

તેઓ દાવ બચાવવા માંગતા ન હતા.

ਤਾ ਤੇ ਕਾਲ ਦੁਹੂੰਨ ਕੇ ਭਯੋ ॥੧੫॥
taa te kaal duhoon ke bhayo |15|

આથી બંનેનો ફોન આવ્યો. 15.

ਅਬ ਹੌ ਦੈਵ ਕਹੌ ਕਾ ਕਰੌਂ ॥
ab hau daiv kahau kaa karauan |

હે પ્રભુ! હવે મને કહો કે શું કરવું.

ਉਰ ਮਹਿ ਮਾਰਿ ਕਟਾਰੀ ਮਰੌਂ ॥
aur meh maar kattaaree marauan |

શું હું મારા હૃદયમાં છરા મારીને મરી જઈશ?

ਬਾਨ ਪ੍ਰਸਥ ਹ੍ਵੈ ਬਨਹਿ ਸਿਧੈ ਹੌਂ ॥
baan prasath hvai baneh sidhai hauan |

સંન્યાસી બનીને બન જાઓ

ਲਹੁ ਸੁਤ ਕੇ ਸਿਰ ਛਤ੍ਰ ਢੁਰੈ ਹੌਂ ॥੧੬॥
lahu sut ke sir chhatr dturai hauan |16|

અને નાના પુત્રના માથા પર શાહી છત્ર લટકાવવા દો. 16.

ਪ੍ਰਥਮ ਪੂਤ ਪਤਿ ਕੋ ਬਧ ਕੀਨਾ ॥
pratham poot pat ko badh keenaa |

પહેલા પતિ અને પુત્રની હત્યા કરી

ਬਹੁਰਿ ਰਾਜ ਲਹੁ ਸੁਤ ਕਹ ਦੀਨਾ ॥
bahur raaj lahu sut kah deenaa |

અને પછી નાના પુત્રને રાજ્ય આપ્યું.

ਬਹੁਰੌ ਭੇਖ ਅਤਿਥ ਕੋ ਧਾਰੀ ॥
bahurau bhekh atith ko dhaaree |

પછી યોગનું સ્વરૂપ ધારણ કર્યું

ਪੰਥ ਉਤਰਾ ਓਰ ਸਿਧਾਰੀ ॥੧੭॥
panth utaraa or sidhaaree |17|

અને પછી ઉત્તર દિશાના માર્ગ પર પડ્યો. 17.

ਦੋਹਰਾ ॥
doharaa |

દ્વિ:

ਤਹਾ ਜਾਇ ਤਪਸਾ ਕਰੀ ਸਿਵ ਕੀ ਬਿਬਿਧ ਪ੍ਰਕਾਰ ॥
tahaa jaae tapasaa karee siv kee bibidh prakaar |

ત્યાં જઈને શિવની અનેક રીતે તપસ્યા કરી.

ਭੂਤ ਰਾਟ ਰੀਝਤ ਭਏ ਨਿਰਖਿ ਨਿਠੁਰਤਾ ਨਾਰਿ ॥੧੮॥
bhoot raatt reejhat bhe nirakh nitthurataa naar |18|

રુદ્ર ('ભૂતા રત') (તે) સ્ત્રીની કઠિન સાધના (તપસ્યા) જોઈને પ્રસન્ન થયો.18.

ਚੌਪਈ ॥
chauapee |

ચોવીસ:

ਬਰੰਬ੍ਰਯੂਹ ਪੁਤ੍ਰੀ ਹੈ ਕਹਾ ॥
baranbrayooh putree hai kahaa |

(શિવ) બોલ્યા હે દીકરી! (તું) વર મંગ ('બરાંબ્યાહ')

ਜੋ ਤਵ ਬ੍ਯਾਪਿ ਹ੍ਰਿਦੈ ਮਹਿ ਰਹਾ ॥
jo tav bayaap hridai meh rahaa |

જે તમારા હૃદયમાં પ્રસરી રહી છે.

ਦੇਹੁ ਤ ਪਿਤਾ ਇਹੈ ਬਰ ਪਾਊ ॥
dehu ta pitaa ihai bar paaoo |

(રાણીએ કહ્યું) હે પિતાજી! જો તમે આપવા માંગો છો, તો (તો હું) તમારી પાસેથી આ વરદાન પ્રાપ્ત કરું છું

ਬਿਰਧਾ ਤੇ ਤਰੁਨੀ ਹ੍ਵੈ ਜਾਊ ॥੧੯॥
biradhaa te tarunee hvai jaaoo |19|

વૃદ્ધાવસ્થામાંથી યુવાન બનવા માટે. 19.

ਦੋਹਰਾ ॥
doharaa |

દ્વિ:

ਬਿਰਧਾ ਤੇ ਤਰੁਨੀ ਭਈ ਬਰੁ ਦੀਨਾ ਤ੍ਰਿਪਰਾਰਿ ॥
biradhaa te tarunee bhee bar deenaa triparaar |

શિવે (વરદાન) આપ્યું અને (તે) વૃદ્ધથી યુવાનમાં બદલાઈ ગઈ.

ਤੁਚਾ ਪੁਰਾਤਨ ਛਾਡਿ ਕਰਿ ਜ੍ਯੋ ਅਹਿ ਕੁੰਚੁਰ ਡਾਰਿ ॥੨੦॥
tuchaa puraatan chhaadd kar jayo eh kunchur ddaar |20|

(તે સ્ત્રી) સાપની જેમ તેના પંજા ઉપાડતી પ્રાચીન ચામડી ઉતારી લે છે. 20.

ਚੌਪਈ ॥
chauapee |

ચોવીસ:

ਬਿਰਧਾ ਤੇ ਤਰੁਨੀ ਜਬ ਭਈ ॥
biradhaa te tarunee jab bhee |

જ્યારે તે વૃદ્ધાવસ્થામાંથી યુવાન બન્યો

ਤਬ ਚਲਿ ਤਿਸੀ ਨਗਰ ਕਹ ਗਈ ॥
tab chal tisee nagar kah gee |

તેથી તે તે જ શહેરમાં ગયો

ਜਹ ਖੇਲਤ ਸੁਤ ਚੜਾ ਸਿਕਾਰਾ ॥
jah khelat sut charraa sikaaraa |

જ્યાં (તેનો) પુત્ર શિકાર રમવા માટે ગયો હતો

ਮਾਰੇ ਰੀਛ ਰੋਝ ਝੰਖਾਰਾ ॥੨੧॥
maare reechh rojh jhankhaaraa |21|

અને (ઘણા) રીંછ, સિંહ અને સિંહણ માર્યા ગયા. 21.

ਏਕ ਮ੍ਰਿਗੀ ਕਾ ਭੇਸ ਧਰਾ ਤਬ ॥
ek mrigee kaa bhes dharaa tab |

પછી (તે સ્ત્રી) હરણનો વેશ ધારણ કર્યો

ਤਨ ਕੇ ਬਸਤ੍ਰ ਛੋਡ ਸੁੰਦਰ ਸਬ ॥
tan ke basatr chhodd sundar sab |

અને શરીરના તમામ સુંદર બખ્તર ઉતારી લીધા.

ਖੇਲਤ ਹੁਤੋ ਅਖਿਟ ਸੁਤ ਜਹਾ ॥
khelat huto akhitt sut jahaa |

તે હરણનું રૂપ લઈને ત્યાં ગઈ

ਹਰਨੀ ਹ੍ਵੈ ਨਿਕਸਤ ਭੀ ਤਹਾ ॥੨੨॥
haranee hvai nikasat bhee tahaa |22|

જ્યાં પુત્ર શિકાર રમી રહ્યો હતો. 22.

ਤਾ ਪਾਛੇ ਤਿਹ ਸੁਤ ਹੈ ਡਾਰਾ ॥
taa paachhe tih sut hai ddaaraa |

પુત્રએ તેની પાછળ (ઘોડાનો) પીછો કર્યો (હરણ બની-રાની).

ਸੰਗੀ ਕਿਸੂ ਨ ਓਰ ਨਿਹਾਰਾ ॥
sangee kisoo na or nihaaraa |

અને કોઈ સાથીદાર તરફ જોયું નહિ.

ਏਕਲ ਜਾਤ ਦੂਰਿ ਭਯੋ ਤਹਾ ॥
ekal jaat door bhayo tahaa |

તે એકલો દૂર ગયો

ਥੋ ਬਨ ਘੋਰ ਭਯਾਨਕ ਜਹਾ ॥੨੩॥
tho ban ghor bhayaanak jahaa |23|

જ્યાં ખૂબ જ ભયંકર બન હતું. 23.

ਸਾਲ ਤਮਾਲ ਜਹਾ ਦ੍ਰੁਮ ਭਾਰੇ ॥
saal tamaal jahaa drum bhaare |

જ્યાં સાલ અને તમાલની મોટી મોટી બ્રિચ હતી

ਨਿੰਬੂ ਕਦਮ ਸੁ ਬਟ ਜਟਿਯਾਰੇ ॥
ninboo kadam su batt jattiyaare |

અને ત્યાં ચૂનો, કદમ અને જટા બન્યા હતા.

ਸੀਬਰ ਤਾਰ ਖਜੂਰੇ ਭਾਰੀ ॥
seebar taar khajoore bhaaree |

સિબર (પ્રતીક અથવા શ્રીફળ) તાડ, ખજૂર વગેરેના ભારે (વૃક્ષો) હતા.

ਨਿਜ ਹਾਥਨ ਜਨੁ ਈਸ ਸੁਧਾਰੀ ॥੨੪॥
nij haathan jan ees sudhaaree |24|

(તે એવું દેખાતું હતું) જાણે ભગવાને તેમને પોતાના હાથે બનાવ્યા હોય. 24.

ਮ੍ਰਿਗੀ ਜਾਇ ਤਹ ਗਈ ਭੁਲਾਈ ॥
mrigee jaae tah gee bhulaaee |

ત્યાં પહોંચ્યા પછી હરણ ગાયબ થઈ ગયું

ਉਤਮਾਗਨਾ ਭੇਸ ਬਨਾਈ ॥
autamaaganaa bhes banaaee |

અને એક ઉમદા સ્ત્રીના વેશમાં.

ਆਨਿ ਅਪਨ ਤਿਹ ਰੂਪ ਦਿਖਾਰਾ ॥
aan apan tih roop dikhaaraa |

તેણે આવીને તેને તેનું સ્વરૂપ બતાવ્યું

ਰਾਜ ਕੁਅਰ ਮੋਹਿਤ ਕਰਿ ਡਾਰਾ ॥੨੫॥
raaj kuar mohit kar ddaaraa |25|

અને રાજ કુંવરને મોહિત કર્યા. 25.