પણ કોઈ માણસ તેને જોઈ શક્યો નહિ. 20.
અડગ
જ્યાં દિલિસ સિંહ (સુંદર) બખ્તર પહેરીને બેઠો હતો,
આંખોમાં જાદુઈ વશીકરણ લઈને પરી ત્યાં પહોંચી.
તેની સુંદરતા જોઈને મૂંઝવણ થઈ ગઈ.
તેની શુદ્ધ શાણપણ જતી રહી અને તે (રાજાના પુત્રમાં) લાલચમાં રહ્યો. 21.
ચોવીસ:
તે સંપૂર્ણપણે ભૂલી ગઈ હતી કે તે ત્યાં શેના માટે ગઈ હતી.
(તેથી) તે ઘણા વર્ષો સુધી તે શહેરમાં રહેતી હતી.
(ક્યારે) કેટલા સમય પછી તે સુરત પાછો ફર્યો
તેથી (તે) સ્ત્રી મનમાં ખૂબ શરમાળ બની ગઈ. 22.
(તે ગભરાઈ ગઈ કે) જો શાહ પરીએ આ સાંભળ્યું
તેથી તમે મને સ્વર્ગમાંથી બહાર ફેંકી દેશો.
તેથી, કેટલાક પગલાં લેવા જોઈએ.
જે કરીને તે તેની સાથે ભળી જવું જોઈએ. 23.
રાજ કુમારનું રહેઠાણ ક્યાં હતું?
ત્યાં તેમની (રાજ કુમારી) એક તસવીર બનાવી.
જ્યારે કુંવરે એ ચિત્ર જોયું
તેથી બધાં રાજ્ય ત્યજી દેવામાં આવ્યા (એટલે કે, રાજ્યનું કામ ભૂલી ગયું). 24.
અડગ
તેણે રાજ્યનો ત્યાગ કર્યો અને મનમાં (ખૂબ જ) દુઃખી થઈ ગયો.
તે દિવસ-રાત અનુરાગ (પ્રેમ) (એ છબીના) માં બેસી રહેતો.
(તે) રડતો હતો અને તેની આંખોમાં લોહી ('રુહર') વહેતો હતો.
અનેક પ્રકારના વિચારો કરવા (અથવા યોજનાઓ બનાવવા) છતાં તે મેળવી શકતો નથી. 25.
(વિચારે છે કે તે) નાટી છે, નાટ્યકાર છે, રાણી છે કે નૃત્યાંગના છે, આપણે તેને શું કહીશું?
શું તે પુરુષ, સ્ત્રી, પુરુષ કે સ્ત્રી છે?
તે શિવની, ઇન્દ્રની, ચંદ્રની કે સૂર્યની સંતાન છે.
ચતુર (મારી પત્ની)એ આ તસવીર બતાવીને હૃદય લીધું છે. 26.
અહીં ચિત્ર લખ્યા પછી, તે તે જગ્યાએ (સાત સમંદર પાર રાજ કુમારીના ઘર સુધી) ગયો.
(તેમની) તસવીર રાજ કુમારીના ઘરમાં બનાવેલી.
સવારે જ્યારે રાજ કુમારીએ તેમની તસવીર જોઈ
તેથી તેણે રાજ્ય અને અધિકાર પણ છોડી દીધો. 27.
કુંવરની તસવીર જોઈને રાજ કુમારી ચોંકી ગઈ.
(તેના) હૃદયમાંથી રાજ્ય અને સંપત્તિની બધી શુદ્ધ શાણપણ અદૃશ્ય થઈ ગઈ.
પ્રેમની વધેલી પીડાને (તે) કોને (સારું) કહેશે,
જે તેના દુ:ખને દૂર કરે છે અને તેને (પ્રિય)ને ફરીથી જોડે છે. 28.
મતવાલેની જેમ રાજ કુમારી પણ સ્તબ્ધ થઈ ગઈ.
ત્યારે જ તેણે ખાવા પીવાનું વ્રત છોડી દીધું.
ક્યારેક હાસ્ય થતું અને ક્યારેક (તેમના) ગુણગાન ગવાતા
ક્યારેક તે દિવસો અને રાત રડતી પસાર કરતી. 29.
રાજ કુમારીનું શરીર દિવસે દિવસે પીળું પડવા લાગ્યું.
તેણીની અંદર તેના પ્રેમીની પીડા હતી (જે તે કોઈને કહેતી ન હતી).
તેની પ્રિયતમા સાત સમંદર પાર રહેતી હતી.
જો કોઈ તેણીને (પ્રિય) લાવે અને તેની સાથે જોડાય, તો તેણી તેને (તેનું) દુ: ખ કહી શકે છે. 30.
(કવિ કહે છે) હવે હું રાજકુમારની થોડી વિથ્ય કહું છું,
સાંભળો (તેને પણ). અરે, શાનદાર! હવે ધ્યાનથી સાંભળો અને અહીં કાન આપો.
એ સજ્જન આખી રાત દિવસ રડતા-રડતા પસાર કરતા.
(છબી સાથે તેણી) તેના હાથને સ્પર્શતી ન હતી, તે ફક્ત તેના હૃદયથી છબીને સ્પર્શ કરી રહી હતી. 31.