શ્રી દસમ ગ્રંથ

પાન - 169


ਤ੍ਯਾਗਿ ਚਲੈ ਰਣ ਕੋ ਸਬ ਬੀਰਾ ॥
tayaag chalai ran ko sab beeraa |

બધા બહાદુર યોદ્ધાઓ અધીરા છે

ਲਾਜ ਬਿਸਰ ਗਈ ਭਏ ਅਧੀਰਾ ॥
laaj bisar gee bhe adheeraa |

બધા યોદ્ધાઓ, સંકોચ છોડીને અને અધીરા થઈને યુદ્ધભૂમિ છોડીને ભાગ્યા.

ਹਿਰਿਨਾਛਸ ਤਬ ਆਪੁ ਰਿਸਾਨਾ ॥
hirinaachhas tab aap risaanaa |

ત્યારે હિરંકશપા પોતે ગુસ્સે થઈ ગયા

ਬਾਧਿ ਚਲ੍ਯੋ ਰਣ ਕੋ ਕਰਿ ਗਾਨਾ ॥੨੮॥
baadh chalayo ran ko kar gaanaa |28|

આ જોઈને, હિરણાયકશિપુ પોતે ભારે ક્રોધિત થઈને યુદ્ધ કરવા આગળ વધ્યા.28.

ਭਰਿਯੋ ਰੋਸ ਨਰਸਿੰਘ ਸਰੂਪੰ ॥
bhariyo ros narasingh saroopan |

ત્યારે નરસિંહ સ્વરૂપ પણ ગુસ્સામાં આવી ગયા હતા

ਆਵਤ ਦੇਖਿ ਸਮੁਹੇ ਰਣਿ ਭੂਪੰ ॥
aavat dekh samuhe ran bhoopan |

સમ્રાટને પોતાની તરફ આવતો જોઈને નરસિંહ પણ ગુસ્સે થઈ ગયો.

ਨਿਜ ਘਾਵਨ ਕੋ ਰੋਸ ਨ ਮਾਨਾ ॥
nij ghaavan ko ros na maanaa |

તે તેના ઘા માટે ગુસ્સે થયો ન હતો,

ਨਿਰਖਿ ਸੇਵਕਹਿ ਦੁਖੀ ਰਿਸਾਨਾ ॥੨੯॥
nirakh sevakeh dukhee risaanaa |29|

તેમણે તેમના ઘાવની પરવા કરી ન હતી, કારણ કે તેઓ તેમના ભક્તો પરની વેદના જોઈને અત્યંત યાતનામાં હતા.29.

ਭੁਜੰਗ ਪ੍ਰਯਾਤ ਛੰਦ ॥
bhujang prayaat chhand |

ભુજંગ પ્રયાત શ્લોક

ਕੰਪਾਈ ਸਟਾ ਸਿੰਘ ਗਰਜ੍ਯੋ ਕ੍ਰੂਰੰ ॥
kanpaaee sattaa singh garajayo kraooran |

નરસિંહે ગળાના વાળ (જટા) હલાવીને ભયજનક રીતે ગર્જના કરી.

ਉਡ੍ਯੋ ਹੇਰਿ ਬੀਰਾਨ ਕੇ ਮੁਖਿ ਨੂਰੰ ॥
auddayo her beeraan ke mukh nooran |

તેની ગરદનને જેક આપીને, નરસિંહે ભયંકર ગર્જના કરી અને તેની ગર્જના સાંભળીને નાયકોના ચહેરા નિસ્તેજ થઈ ગયા.

ਉਠ੍ਯੋ ਨਾਦ ਬੰਕੇ ਛੁਹੀ ਗੈਣਿ ਰਜੰ ॥
autthayo naad banke chhuhee gain rajan |

ધૂળ એ ભયંકર અવાજથી આકાશને ઢાંકી દીધું.

ਹਸੇ ਦੇਵ ਸਰਬੰ ਭਏ ਦੈਤ ਲਜੰ ॥੩੦॥
hase dev saraban bhe dait lajan |30|

તે ભયાનક અવાજને લીધે, પૃથ્વી ધ્રૂજી ગઈ અને તેની ધૂળ આકાશને સ્પર્શી ગઈ. બધા દેવતાઓ હસવા લાગ્યા અને દાનવોના માથા શરમથી ઝૂકી ગયા.30.

ਮਚ੍ਯੰ ਦੁੰਦ ਜੁਧੰ ਮਚੇ ਦੁਇ ਜੁਆਣੰ ॥
machayan dund judhan mache due juaanan |

દ્વંદ્વયુદ્ધ ચાલી રહ્યું હતું અને બંને લડવૈયાઓ પણ ગુસ્સે થયા હતા.

ਤੜੰਕਾਰ ਤੇਗੰ ਕੜਕੇ ਕਮਾਣੰ ॥
tarrankaar tegan karrake kamaanan |

બંને વીર લડવૈયાઓનું ભયંકર યુદ્ધ ભડકી ઊઠ્યું, અને તલવારનો કલરવ અને ધનુષ્યના ત્રાડનો અવાજ સંભળાયો.

ਭਿਰਿਯੋ ਕੋਪ ਕੈ ਦਾਨਵੰ ਸੁਲਤਾਨੰ ॥
bhiriyo kop kai daanavan sulataanan |

રાક્ષસોનો રાજા ગુસ્સે થયો અને લડ્યો

ਹੜੰ ਸ੍ਰੋਣ ਚਲੇ ਮਧੰ ਮੁਲਤਾਣੰ ॥੩੧॥
harran sron chale madhan mulataanan |31|

રાક્ષસ-રાજા ભારે ક્રોધમાં લડ્યા અને યુદ્ધના મેદાનમાં લોહીનું પૂર આવ્યું.31.

ਕੜਕਾਰ ਤੇਗੰ ਤੜਕਾਰ ਤੀਰੰ ॥
karrakaar tegan tarrakaar teeran |

તીર ખડખડાટ કરતા હતા, તીર ધડાકા કરતા હતા.

ਭਏ ਟੂਕ ਟੂਕੰ ਰਣੰ ਬੀਰ ਧੀਰੰ ॥
bhe ttook ttookan ranan beer dheeran |

તલવારોના ખડખડાટ અને તીરોના કર્કશ અવાજ સાથે, પરાક્રમી અને સ્થાયી વીરોના ટુકડા થઈ ગયા.

ਬਜੇ ਸੰਖ ਭੂਰੰ ਸੁ ਢੋਲੰ ਢਮੰਕੇ ॥
baje sankh bhooran su dtolan dtamanke |

સાંઢ, ટ્રમ્પેટ વગાડતા હતા, ઢોલ પીટતા હતા.

ਰੜੰ ਕੰਕ ਬੰਕੇ ਡਹੈ ਬੀਰ ਬੰਕੇ ॥੩੨॥
rarran kank banke ddahai beer banke |32|

શંખ, ક્લેરિયોનેટ્સ અને ડ્રમ ગૂંજતા હતા અને તીવ્ર ઘોડાઓ પર સવાર સૈનિકો યુદ્ધના મેદાનમાં મજબૂત રીતે ઊભા હતા.32.

ਭਜੇ ਬਾਜਿ ਗਾਜੀ ਸਿਪਾਹੀ ਅਨੇਕੰ ॥
bhaje baaj gaajee sipaahee anekan |

હાથીઓ (ગાજી), ઘોડેસવારો વગેરે પર અનેક પ્રકારના સૈનિકો ભાગ્યા.

ਰਹੇ ਠਾਢਿ ਭੂਪਾਲ ਆਗੇ ਨ ਏਕੰ ॥
rahe tthaadt bhoopaal aage na ekan |

ઘોડાઓ અને હાથીઓ પર સવાર ઘણા યોદ્ધાઓ ભાગી ગયા અને કોઈ પણ સરદાર નરસિંહ સામે ટકી શક્યો નહીં.

ਫਿਰਿਯੋ ਸਿੰਘ ਸੂਰੰ ਸੁ ਕ੍ਰੂਰੰ ਕਰਾਲੰ ॥
firiyo singh sooran su kraooran karaalan |

નરસિંહ સુરવીર ઉગ્ર અને કઠોર દેખાવ સાથે ફરતો હતો