શ્રી દસમ ગ્રંથ

પાન - 388


ਸੋਊ ਲਯੋ ਕੁਬਿਜਾ ਬਸ ਕੈ ਟਸਕ੍ਯੋ ਨ ਹੀਯੋ ਕਸਕ੍ਯੋ ਨ ਕਸਾਈ ॥੯੧੨॥
soaoo layo kubijaa bas kai ttasakayo na heeyo kasakayo na kasaaee |912|

આમ કરવાથી, તેના હૃદયમાં કોઈ વેદના ન હતી અને તે કસાઈના હૃદયમાં કોઈ પીડા પેદા થઈ ન હતી.912.

ਰਾਤਿ ਬਨੀ ਘਨ ਕੀ ਅਤਿ ਸੁੰਦਰ ਸ੍ਯਾਮ ਸੀਗਾਰ ਭਲੀ ਛਬਿ ਪਾਈ ॥
raat banee ghan kee at sundar sayaam seegaar bhalee chhab paaee |

(એક વખત) એક ખૂબ જ સુંદર કાળી રાત હતી અને કાળી (કૃષ્ણની) શણગાર પણ ખૂબ સુંદર હતી.

ਸ੍ਯਾਮ ਬਹੈ ਜਮੁਨਾ ਤਰਏ ਇਹ ਜਾ ਬਿਨੁ ਕੋ ਨਹੀ ਸ੍ਯਾਮ ਸਹਾਈ ॥
sayaam bahai jamunaa tare ih jaa bin ko nahee sayaam sahaaee |

ગર્જના કરતી રાત્રિની શોભા ભવ્ય લાગે છે, કાળા રંગની યમુના નદી વહી રહી છે, અને જેને માટે કૃષ્ણ સિવાય કોઈ સહાયક નથી.

ਸ੍ਯਾਮਹਿ ਮੈਨ ਲਗਿਯੋ ਦੁਖ ਦੇਵਨ ਐਸੇ ਕਹਿਯੋ ਬ੍ਰਿਖਭਾਨਹਿ ਜਾਈ ॥
sayaameh main lagiyo dukh devan aaise kahiyo brikhabhaaneh jaaee |

રાધાએ કહ્યું કે કામદેવ તરીકે કૃષ્ણ અત્યંત વ્યથા પેદા કરી રહ્યા હતા અને કૃષ્ણને કુબ્જા દ્વારા વશ કરવામાં આવ્યા છે

ਸ੍ਯਾਮ ਲਯੋ ਕੁਬਿਜਾ ਬਸਿ ਕੈ ਟਸਕ੍ਯੋ ਨ ਹੀਯੋ ਕਸਕ੍ਯੋ ਨ ਕਸਾਈ ॥੯੧੩॥
sayaam layo kubijaa bas kai ttasakayo na heeyo kasakayo na kasaaee |913|

આમ કરવાથી તેના હ્રદયમાં કોઈ વેદના ઉભી થઈ નથી અને તે કસાઈના હૃદયમાં કોઈ પીડા ઉભી થઈ નથી.913.

ਫੂਲਿ ਰਹੇ ਸਿਗਰੇ ਬ੍ਰਿਜ ਕੇ ਤਰੁ ਫੂਲ ਲਤਾ ਤਿਨ ਸੋ ਲਪਟਾਈ ॥
fool rahe sigare brij ke tar fool lataa tin so lapattaaee |

બ્રજના દેશમાં તમામ વૃક્ષો ફૂલોથી લદાયેલા છે અને લતાઓ તેમની સાથે જોડાયેલા છે.

ਫੂਲਿ ਰਹੇ ਸਰਿ ਸਾਰਸ ਸੁੰਦਰ ਸੋਭ ਸਮੂਹ ਬਢੀ ਅਧਿਕਾਈ ॥
fool rahe sar saaras sundar sobh samooh badtee adhikaaee |

ટાંકીઓ અને તેમની અંદર, ટાંકીઓ અને તેમની અંદર સ્ટોર્ક ભવ્ય દેખાય છે, ચારેબાજુ મહિમા વધી રહ્યો છે

ਚੇਤ ਚੜਿਯੋ ਸੁਕ ਸੁੰਦਰ ਕੋਕਿਲਕਾ ਜੁਤ ਕੰਤ ਬਿਨਾ ਨ ਸੁਹਾਈ ॥
chet charriyo suk sundar kokilakaa jut kant binaa na suhaaee |

ચૈત્રનો સુંદર મહિનો શરૂ થયો છે, જેમાં અણઘડ કોકિલાનો અવાજ સંભળાઈ રહ્યો છે

ਦਾਸੀ ਕੇ ਸੰਗਿ ਰਹਿਯੋ ਗਹਿ ਹੋ ਟਸਕ੍ਯੋ ਨ ਹੀਯੋ ਕਸਕ੍ਯੋ ਨ ਕਸਾਈ ॥੯੧੪॥
daasee ke sang rahiyo geh ho ttasakayo na heeyo kasakayo na kasaaee |914|

પણ આ બધું કૃષ્ણ વિના મોહક લાગતું નથી, તેમના સેવક સાથે જીવવાથી એ કૃષ્ણના હૃદયમાં કોઈ વેદના ઉભી થઈ નથી અને હૃદયમાં કોઈ પીડા પેદા થઈ નથી.

ਬਾਸ ਸੁਬਾਸ ਅਕਾਸ ਮਿਲੀ ਅਰੁ ਬਾਸਤ ਭੂਮਿ ਮਹਾ ਛਬਿ ਪਾਈ ॥
baas subaas akaas milee ar baasat bhoom mahaa chhab paaee |

સુંદર ગંધ આકાશમાં ફેલાઈ ગઈ અને આખી પૃથ્વી ભવ્ય દેખાઈ

ਸੀਤਲ ਮੰਦ ਸੁਗੰਧਿ ਸਮੀਰ ਬਹੈ ਮਕਰੰਦ ਨਿਸੰਕ ਮਿਲਾਈ ॥
seetal mand sugandh sameer bahai makarand nisank milaaee |

ધીમો-ધીમો ઠંડો પવન ફૂંકાઈ રહ્યો છે અને એમાં ફૂલોનું અમૃત ભળે છે

ਪੈਰ ਪਰਾਗ ਰਹੀ ਹੈ ਬੈਸਾਖ ਸਭੈ ਬ੍ਰਿਜ ਲੋਗਨ ਕੀ ਦੁਖਦਾਈ ॥
pair paraag rahee hai baisaakh sabhai brij logan kee dukhadaaee |

(વિશાખા મહિનામાં) પુષ્પોની ધૂળ સર્વત્ર પથરાયેલી છે, (પરંતુ) તે બ્રજના લોકો માટે દુઃખદાયક છે.

ਮਾਲਿਨ ਲੈਬ ਕਰੋ ਰਸ ਕੋ ਟਸਕ੍ਯੋ ਨ ਹੀਯੋ ਕਸਕ੍ਯੋ ਨ ਕਸਾਈ ॥੯੧੫॥
maalin laib karo ras ko ttasakayo na heeyo kasakayo na kasaaee |915|

વૈશાખ મહિનામાં ફૂલોના પરાગની ધૂળ હવે કૃષ્ણ વિનાના બ્રજના લોકો માટે ખેદજનક લાગે છે, કારણ કે ત્યાં શહેરમાં સ્ત્રી માળી પાસેથી ફૂલો લેતી વખતે તે ઉદાસીન કૃષ્ણના હૃદયમાં કોઈ પીડા ઉદભવતી નથી અને તે પૂર્વ

ਨੀਰ ਸਮੀਰ ਹੁਤਾਸਨ ਕੇ ਸਮ ਅਉਰ ਅਕਾਸ ਧਰਾ ਤਪਤਾਈ ॥
neer sameer hutaasan ke sam aaur akaas dharaa tapataaee |

પાણી અને પવન અગ્નિ જેવા દેખાય છે અને પૃથ્વી અને આકાશ પ્રજ્વલિત છે

ਪੰਥ ਨ ਪੰਥੀ ਚਲੈ ਕੋਊਓ ਤਰੁ ਤਾਕਿ ਤਰੈ ਤਨ ਤਾਪ ਸਿਰਾਈ ॥
panth na panthee chalai koaooo tar taak tarai tan taap siraaee |

રસ્તા પર કોઈ મુસાફર નથી ફરતો અને વૃક્ષો જોઈને યાત્રીઓ પોતાની સળગતી સંવેદનાને શાંત કરી રહ્યા છે.

ਜੇਠ ਮਹਾ ਬਲਵੰਤ ਭਯੋ ਅਤਿ ਬਿਆਕੁਲ ਜੀਯ ਮਹਾ ਰਤਿ ਪਾਈ ॥
jetth mahaa balavant bhayo at biaakul jeey mahaa rat paaee |

જેઠનો મહિનો અતિશય ગરમીનો છે અને દરેકના મન અસ્વસ્થ થઈ રહ્યા છે

ਐਸੇ ਸਕ੍ਯੋ ਧਸਕ੍ਯੋ ਸਸਕ੍ਯੋ ਟਸਕ੍ਯੋ ਨ ਹੀਯੋ ਕਸਕ੍ਯੋ ਨ ਕਸਾਈ ॥੯੧੬॥
aaise sakayo dhasakayo sasakayo ttasakayo na heeyo kasakayo na kasaaee |916|

આવી ઋતુમાં એ ઉદાસીન કૃષ્ણનું મન ન તો વિચલિત થાય છે કે ન તો તેમાં કોઈ દુઃખ ઊભું થાય છે.916.

ਪਉਨ ਪ੍ਰਚੰਡ ਬਹੈ ਅਤਿ ਤਾਪਤ ਚੰਚਲ ਚਿਤਿ ਦਸੋ ਦਿਸ ਧਾਈ ॥
paun prachandd bahai at taapat chanchal chit daso dis dhaaee |

પ્રચંડ ઝડપે પવન ફૂંકાઈ રહ્યો છે અને વ્યાકુળ મન ચારે દિશામાં દોડી રહ્યું છે.

ਬੈਸ ਅਵਾਸ ਰਹੈ ਨਰ ਨਾਰਿ ਬਿਹੰਗਮ ਵਾਰਿ ਸੁ ਛਾਹ ਤਕਾਈ ॥
bais avaas rahai nar naar bihangam vaar su chhaah takaaee |

તમામ સ્ત્રી-પુરુષો પોતપોતાના ઘરમાં છે અને તમામ પક્ષીઓ વૃક્ષોનું રક્ષણ મેળવી રહ્યાં છે

ਦੇਖਿ ਅਸਾੜ ਨਈ ਰਿਤ ਦਾਦੁਰ ਮੋਰਨ ਹੂੰ ਘਨਘੋਰ ਲਗਾਈ ॥
dekh asaarr nee rit daadur moran hoon ghanaghor lagaaee |

અષાઢની આ મોસમમાં દેડકા અને મોરનો જોરદાર અવાજ સંભળાય છે

ਗਾਢ ਪਰੀ ਬਿਰਹੀ ਜਨ ਕੋ ਟਸਕ੍ਯੋ ਨ ਹੀਯੋ ਕਸਕ੍ਯੋ ਨ ਕਸਾਈ ॥੯੧੭॥
gaadt paree birahee jan ko ttasakayo na heeyo kasakayo na kasaaee |917|

આવા વાતાવરણમાં વિયોગની વેદના અનુભવતા વ્યક્તિઓ ખૂબ ચિંતિત હોય છે, પરંતુ તે ઉદાસીન કૃષ્ણ દયા બતાવતા નથી અને તેમના મનમાં કોઈ વેદના ઉભી થઈ નથી.

ਤਾਲ ਭਰੇ ਜਲ ਪੂਰਨ ਸੋ ਅਰੁ ਸਿੰਧੁ ਮਿਲੀ ਸਰਿਤਾ ਸਭ ਜਾਈ ॥
taal bhare jal pooran so ar sindh milee saritaa sabh jaaee |

ટાંકીઓ પાણીથી ભરાઈ ગઈ છે અને પાણીના નાળા ટાંકીમાં ભળી રહ્યા છે

ਤੈਸੇ ਘਟਾਨਿ ਛਟਾਨਿ ਮਿਲੀ ਅਤਿ ਹੀ ਪਪੀਹਾ ਪੀਯ ਟੇਰ ਲਗਾਈ ॥
taise ghattaan chhattaan milee at hee papeehaa peey tter lagaaee |

વાદળો વરસાદના છાંટા પાડી રહ્યા છે અને વરસાદી પક્ષી પોતાનું સંગીત સંભળાવવા લાગ્યા છે.

ਸਾਵਨ ਮਾਹਿ ਲਗਿਓ ਬਰਸਾਵਨ ਭਾਵਨ ਨਾਹਿ ਹਹਾ ਘਰਿ ਮਾਈ ॥
saavan maeh lagio barasaavan bhaavan naeh hahaa ghar maaee |

ઓ માતા! સાવનનો મહિનો આવી ગયો છે, પણ એ મનમોહક કૃષ્ણ મારા ઘરમાં નથી

ਲਾਗ ਰਹਿਯੋ ਪੁਰ ਭਾਮਿਨ ਸੋ ਟਸਕ੍ਯੋ ਨ ਹੀਯੋ ਕਸਕ੍ਯੋ ਨ ਕਸਾਈ ॥੯੧੮॥
laag rahiyo pur bhaamin so ttasakayo na heeyo kasakayo na kasaaee |918|

તે કૃષ્ણ શહેરમાં સ્ત્રીઓ સાથે ભ્રમણ કરી રહ્યા છે અને આમ કરવાથી, તે ઉદાસીન અને નિર્દય વ્યક્તિના હૃદયમાં પીડા ઉત્પન્ન થતી નથી.918.

ਭਾਦਵ ਮਾਹਿ ਚੜਿਯੋ ਬਿਨੁ ਨਾਹ ਦਸੋ ਦਿਸ ਮਾਹਿ ਘਟਾ ਘਰਹਾਈ ॥
bhaadav maeh charriyo bin naah daso dis maeh ghattaa gharahaaee |

માય લોર્ડ અહીં નથી અને ભાદોન મહિનો શરૂ થઈ ગયો છે

ਦ੍ਯੋਸ ਨਿਸਾ ਨਹਿ ਜਾਨ ਪਰੈ ਤਮ ਬਿਜੁ ਛਟਾ ਰਵਿ ਕੀ ਛਬਿ ਪਾਈ ॥
dayos nisaa neh jaan parai tam bij chhattaa rav kee chhab paaee |

દસેય દિશાઓથી વાદળો ભેગા થઈ રહ્યા છે, દિવસ-રાતમાં કોઈ ફરક નથી દેખાતો અને અંધકારમાં સૂર્યની જેમ વીજળી ચમકી રહી છે.

ਮੂਸਲਧਾਰ ਛੁਟੈ ਨਭਿ ਤੇ ਅਵਨੀ ਸਗਰੀ ਜਲ ਪੂਰਨਿ ਛਾਈ ॥
moosaladhaar chhuttai nabh te avanee sagaree jal pooran chhaaee |

આકાશમાંથી બિલાડીઓ અને કૂતરાઓનો વરસાદ થઈ રહ્યો છે અને આખી પૃથ્વી પર પાણી ફેલાઈ ગયું છે

ਐਸੇ ਸਮੇ ਤਜਿ ਗਯੋ ਹਮ ਕੋ ਟਸਕ੍ਯੋ ਨ ਹੀਯੋ ਕਸਕ੍ਯੋ ਨ ਕਸਾਈ ॥੯੧੯॥
aaise same taj gayo ham ko ttasakayo na heeyo kasakayo na kasaaee |919|

એવા સમયે કે નિર્દય કૃષ્ણ આપણને છોડીને ચાલ્યા ગયા છે અને તેમના હૃદયમાં કોઈ દુઃખ ઊભું થયું નથી.919.

ਮਾਸ ਕੁਆਰ ਚਢਿਯੋ ਬਲੁ ਧਾਰਿ ਪੁਕਾਰ ਰਹੀ ਨ ਮਿਲੇ ਸੁਖਦਾਈ ॥
maas kuaar chadtiyo bal dhaar pukaar rahee na mile sukhadaaee |

કુવાર (આસુજ)નો શક્તિશાળી મહિનો શરૂ થઈ ગયો છે અને તે આરામ આપનાર કૃષ્ણ હજી અમને મળ્યા નથી.

ਸੇਤ ਘਟਾ ਅਰੁ ਰਾਤਿ ਤਟਾ ਸਰ ਤੁੰਗ ਅਟਾ ਸਿਮਕੈ ਦਰਸਾਈ ॥
set ghattaa ar raat tattaa sar tung attaa simakai darasaaee |

સફેદ વાદળો, રાતનું તેજ અને પર્વતો જેવી હવેલીઓ જોવા મળી રહી છે

ਨੀਰ ਬਿਹੀਨ ਫਿਰੈ ਨਭਿ ਛੀਨ ਸੁ ਦੇਖਿ ਅਧੀਨ ਭਯੋ ਹੀਯਰਾਈ ॥
neer biheen firai nabh chheen su dekh adheen bhayo heeyaraaee |

આ વાદળો આકાશમાં નિર્જલ થઈને ફરે છે અને તેમને જોઈને આપણું હૃદય વધુ અધીરું થઈ ગયું છે

ਪ੍ਰੇਮ ਤਕੀ ਤਿਨ ਸੋ ਬਿਥਕ੍ਰਯੋ ਟਸਕ੍ਯੋ ਨ ਹੀਯੋ ਕਸਕ੍ਯੋ ਨ ਕਸਾਈ ॥੯੨੦॥
prem takee tin so bithakrayo ttasakayo na heeyo kasakayo na kasaaee |920|

આપણે પ્રેમમાં લીન થઈએ છીએ, પરંતુ આપણે તે કૃષ્ણથી દૂર દૂર થઈ ગયા છીએ અને તે નિર્દય કસાઈના હૃદયમાં કોઈપણ પ્રકારની વેદના નથી.920.

ਕਾਤਿਕ ਮੈ ਗੁਨਿ ਦੀਪ ਪ੍ਰਕਾਸਿਤ ਤੈਸੇ ਅਕਾਸ ਮੈ ਉਜਲਤਾਈ ॥
kaatik mai gun deep prakaasit taise akaas mai ujalataaee |

કારતક માસમાં આકાશમાં દીવાના પ્રકાશ જેવું તેજ હોય છે

ਜੂਪ ਜਹਾ ਤਹ ਫੈਲ ਰਹਿਯੋ ਸਿਗਰੇ ਨਰ ਨਾਰਿਨ ਖੇਲ ਮਚਾਈ ॥
joop jahaa tah fail rahiyo sigare nar naarin khel machaaee |

નશાખોર જૂથો અહીં-તહીં સ્ત્રી-પુરુષોના નાટકમાં વેરવિખેર થઈ ગયા છે

ਚਿਤ੍ਰ ਭਏ ਘਰ ਆਂਙਨ ਦੇਖਿ ਗਚੇ ਤਹ ਕੇ ਅਰੁ ਚਿਤ ਭ੍ਰਮਾਈ ॥
chitr bhe ghar aangan dekh gache tah ke ar chit bhramaaee |

ઘર અને આંગણું જોઈને બધા પોટ્રેટની જેમ આકર્ષાઈ રહ્યા છે

ਆਯੋ ਨਹੀ ਮਨ ਭਾਯੋ ਤਹੀ ਟਸਕ੍ਯੋ ਨ ਹੀਯੋ ਕਸਕ੍ਯੋ ਨ ਕਸਾਈ ॥੯੨੧॥
aayo nahee man bhaayo tahee ttasakayo na heeyo kasakayo na kasaaee |921|

એ કૃષ્ણ આવ્યા નથી અને એનું મન એમાં ક્યાંક સમાઈ ગયું છે, આમ કરવાથી એ નિર્દય કૃષ્ણના મનમાં સહેજ પણ દુઃખ નથી આવ્યું.921.

ਬਾਰਿਜ ਫੂਲਿ ਰਹੇ ਸਰਿ ਪੁੰਜ ਸੁਗੰਧ ਸਨੇ ਸਰਿਤਾਨ ਘਟਾਈ ॥
baarij fool rahe sar punj sugandh sane saritaan ghattaaee |

કુંડમાં કમળનો સમૂહ તેમની સુગંધ ફેલાવી રહ્યો છે

ਕੁੰਜਤ ਕੰਤ ਬਿਨਾ ਕੁਲਹੰਸ ਕਲੇਸ ਬਢੈ ਸੁਨਿ ਕੈ ਤਿਹ ਮਾਈ ॥
kunjat kant binaa kulahans kales badtai sun kai tih maaee |

હંસ સિવાય બીજા બધા પક્ષીઓ રમી રહ્યા છે અને તેમનો અવાજ સાંભળી રહ્યા છે, મનમાં સ્નેહ હજુ વધુ વધે છે.

ਬਾਸੁਰ ਰੈਨਿ ਨ ਚੈਨ ਕਹੂੰ ਛਿਨ ਮੰਘਰ ਮਾਸਿ ਅਯੋ ਨ ਕਨ੍ਰਹਾਈ ॥
baasur rain na chain kahoon chhin manghar maas ayo na kanrahaaee |

મગહર મહિનામાં પણ કૃષ્ણ આવ્યા નથી, તેથી દિવસ અને રાત્રે આરામ નથી

ਜਾਤ ਨਹੀ ਤਿਨ ਸੋ ਮਸਕ੍ਰਯੋ ਟਸਕ੍ਯੋ ਨ ਹੀਯੋ ਕਸਕ੍ਯੋ ਨ ਕਸਾਈ ॥੯੨੨॥
jaat nahee tin so masakrayo ttasakayo na heeyo kasakayo na kasaaee |922|

તેમના વિના મનમાં શાંતિ નથી, પરંતુ તે ઉદાસીન કૃષ્ણના હૃદયમાં કોઈ વેદના ઉત્પન્ન થતી નથી અને કોઈ પીડા ઉદભવતી નથી.922.

ਭੂਮਿ ਅਕਾਸ ਅਵਾਸ ਸੁ ਬਾਸੁ ਉਦਾਸਿ ਬਢੀ ਅਤਿ ਸੀਤਲਤਾਈ ॥
bhoom akaas avaas su baas udaas badtee at seetalataaee |

ધરતી, આકાશ અને ઘર-આંગણે ઉદાસીનતાનું વાતાવરણ છે

ਕੂਲ ਦੁਕੂਲ ਤੇ ਸੂਲ ਉਠੈ ਸਭ ਤੇਲ ਤਮੋਲ ਲਗੈ ਦੁਖਦਾਈ ॥
kool dukool te sool utthai sabh tel tamol lagai dukhadaaee |

કાંટા જેવી વેદના નદીના કિનારે અને અન્ય સ્થળોએ વધી રહી છે અને તેલ અને લગ્ન પ્રસંગ બધું જ પીડાદાયક દેખાઈ રહ્યું છે.

ਪੋਖ ਸੰਤੋਖ ਨ ਹੋਤ ਕਛੂ ਤਨ ਸੋਖਤ ਜਿਉ ਕੁਮਦੀ ਮੁਰਝਾਈ ॥
pokh santokh na hot kachhoo tan sokhat jiau kumadee murajhaaee |

જેમ પોળ મહિનામાં લીલી સુકાઈ જાય છે, તેવી જ રીતે આપણું શરીર પણ સુકાઈ ગયું છે

ਲੋਭਿ ਰਹਿਯੋ ਉਨ ਪ੍ਰੇਮ ਗਹਿਯੋ ਟਸਕ੍ਯੋ ਨ ਹੀਯੋ ਕਸਕ੍ਯੋ ਨ ਕਸਾਈ ॥੯੨੩॥
lobh rahiyo un prem gahiyo ttasakayo na heeyo kasakayo na kasaaee |923|

કે કૃષ્ણે ત્યાં કોઈ લાલચમાં પોતાનો પ્રેમ પ્રદર્શિત કર્યો છે અને આમ કરવાથી તેમના હૃદયમાં કોઈ વેદના કે પીડા પેદા થઈ નથી.923.

ਮਾਹਿ ਮੈ ਨਾਹ ਨਹੀ ਘਰਿ ਮਾਹਿ ਸੁ ਦਾਹ ਕਰੈ ਰਵਿ ਜੋਤਿ ਦਿਖਾਈ ॥
maeh mai naah nahee ghar maeh su daah karai rav jot dikhaaee |

મારો પ્રિય મારા ઘરમાં નથી, તેથી સૂર્ય, તેની તેજો દર્શાવતો, મને બાળવા માંગે છે

ਜਾਨੀ ਨ ਜਾਤ ਬਿਲਾਤਤ ਦ੍ਰਯੋਸਨ ਰੈਨਿ ਕੀ ਬ੍ਰਿਧ ਭਈ ਅਧਿਕਾਈ ॥
jaanee na jaat bilaatat drayosan rain kee bridh bhee adhikaaee |

દિવસ અજાણતા જ વીતી જાય છે અને રાતની અસર વધુ થાય છે

ਕੋਕਿਲ ਦੇਖਿ ਕਪੋਤਿ ਸਿਲੀਮੁਖ ਕੂੰਜਤ ਏ ਸੁਨਿ ਕੈ ਡਰ ਪਾਈ ॥
kokil dekh kapot sileemukh koonjat e sun kai ddar paaee |

નાઇટિંગેલને જોઈને, કબૂતર તેની પાસે આવે છે અને તેના અલગ થવાની વેદના જોઈને તે ગભરાઈ જાય છે.