ਪੰਜਾਬੀ 
English 
پنجابی 
Español 
Français 
Deutsch 
Português 
Bahasa Indonesia 
Türkçe 
Tiếng Việt 
Filipino 
Svenska हिंदी संस्कृत 
Nederlands 
Română 
Magyar 
Polski 
Čeština 
Afrikaans 
Italiano Català 
Shqip 
Gaeilge Cymraeg 
Slovenčina 
Slovenščina 
Dansk 
Eesti 
Latviešu 
Lietuvių 
Norsk 
Malti 
Íslenska Galego 
Kreyòl Ayisyen 
Latin 
Bahasa Melayu 
Kiswahili 
Hrvatski 
Suomi 
Русский मराठी ગુજરાતી తెలుగు ಕನ್ನಡ தமிழ் മലയാളം 
বাংলা 
Ελληνικά 
日本語 
中文 اردو سنڌي 
فارسی 
العربية 
עברית 
한국어 શ્રી દસમ ગ્રંથ
પાન - 202
ਮਮ ਕਥਾ ਨ ਤਿਨ ਕਹੀਯੋ ਪ੍ਰਬੀਨ ॥
mam kathaa na tin kaheeyo prabeen |હે સુજન! તેમને મારી વાર્તા કહો નહીં.
ਸੁਨਿ ਮਰਯੋ ਪੁਤ੍ਰ ਤੇਊ ਹੋਹਿ ਛੀਨ ॥੨੩॥
sun marayo putr teaoo hohi chheen |23|મને તેઓને કંઈ કહેશો નહીં, નહીં તો તેઓ ભારે યાતનામાં મૃત્યુ પામશે.���23.
ਇਹ ਭਾਤ ਜਬੈ ਦਿਜ ਕਹੈ ਬੈਨ ॥
eih bhaat jabai dij kahai bain |જ્યારે બ્રાહ્મણ આવા શબ્દો બોલ્યા.
ਜਲ ਸੁਨਤ ਭੂਪ ਚੁਐ ਚਲੇ ਨੈਨ ॥
jal sunat bhoop chuaai chale nain |જ્યારે શ્રવણ કુમારે રાજાને (તેના અંધ માતા-પિતાને) આપવા વિશે આ શબ્દો કહ્યા ત્યારે તેમની આંખોમાંથી આંસુ વહી ગયા.
ਧ੍ਰਿਗ ਮੋਹ ਜਿਨ ਸੁ ਕੀਨੋ ਕੁਕਰਮ ॥
dhrig moh jin su keeno kukaram |(દશરથે કહ્યું-) જેમણે આવું ખરાબ કૃત્ય કર્યું છે તે મને માફ કરો.
ਹਤਿ ਭਯੋ ਰਾਜ ਅਰੁ ਗਯੋ ਧਰਮ ॥੨੪॥
hat bhayo raaj ar gayo dharam |24|રાજાએ કહ્યું, "મારા માટે કલંકની વાત છે કે મેં આવું કૃત્ય કર્યું, મારી શાહી યોગ્યતાનો નાશ થયો અને હું ધર્મથી રહિત થયો."
ਜਬ ਲਯੋ ਭੂਪ ਤਿਹ ਸਰ ਨਿਕਾਰ ॥
jab layo bhoop tih sar nikaar |જ્યારે રાજાએ (તેના શરીરમાંથી તીર કાઢ્યું
ਤਬ ਤਜੇ ਪ੍ਰਾਣ ਮੁਨ ਬਰ ਉਦਾਰ ॥
tab taje praan mun bar udaar |જ્યારે રાજાએ શ્રવણને કુંડમાંથી બહાર કાઢ્યો, ત્યારે તે તપસ્વીએ અંતિમ શ્વાસ લીધા.
ਪੁਨ ਭਯੋ ਰਾਵ ਮਨ ਮੈ ਉਦਾਸ ॥
pun bhayo raav man mai udaas |પછી રાજા મનમાં દુઃખી થયા
ਗ੍ਰਿਹ ਪਲਟ ਜਾਨ ਕੀ ਤਜੀ ਆਸ ॥੨੫॥
grih palatt jaan kee tajee aas |25|પછી રાજા ખૂબ જ દુઃખી થયા અને પોતાના ઘરે પાછા ફરવાનો વિચાર છોડી દીધો.25.
ਜੀਅ ਠਟੀ ਕਿ ਧਾਰੋ ਜੋਗ ਭੇਸ ॥
jeea tthattee ki dhaaro jog bhes |વિચાર્યું કે મારે યોગ્ય વેશ ધારણ કરવો જોઈએ
ਕਹੂੰ ਬਸੌ ਜਾਇ ਬਨਿ ਤਿਆਗਿ ਦੇਸ ॥
kahoon basau jaae ban tiaag des |તેણે મનમાં વિચાર્યું કે તે યોગીનો વેશ ધારણ કરી શકે છે અને પોતાની શાહી ફરજો છોડીને જંગલમાં રહે છે.
ਕਿਹ ਕਾਜ ਮੋਰ ਯਹ ਰਾਜ ਸਾਜ ॥
kih kaaj mor yah raaj saaj |મારું આ રાજ્ય શું છે?
ਦਿਜ ਮਾਰਿ ਕੀਯੋ ਜਿਨ ਅਸ ਕੁਕਾਜ ॥੨੬॥
dij maar keeyo jin as kukaaj |26|મારી શાહી ફરજો હવે મારા માટે અર્થહીન છે, જ્યારે મેં બ્રાહ્મણને મારીને ખરાબ કૃત્ય કર્યું છે.26.
ਇਹ ਭਾਤ ਕਹੀ ਪੁਨਿ ਨ੍ਰਿਪ ਪ੍ਰਬੀਨ ॥
eih bhaat kahee pun nrip prabeen |ત્યારે સુજાન રાજેએ કંઈક આવું કહ્યું
ਸਭ ਜਗਤਿ ਕਾਲ ਕਰਮੈ ਅਧੀਨ ॥
sabh jagat kaal karamai adheen |ત્યારે રાજાએ આ શબ્દો ઉચ્ચાર્યા, “મેં તો આખી દુનિયાની પરિસ્થિતિ મારા નિયંત્રણમાં લાવી દીધી છે, પણ હવે મારાથી શું થયું?
ਅਬ ਕਰੋ ਕਛੂ ਐਸੋ ਉਪਾਇ ॥
ab karo kachhoo aaiso upaae |ચાલો હવે આવું કંઈક કરીએ,
ਜਾ ਤੇ ਸੁ ਬਚੈ ਤਿਹ ਤਾਤ ਮਾਇ ॥੨੭॥
jaa te su bachai tih taat maae |27|હવે મારે એવા પગલાં લેવા જોઈએ, જેનાથી તેના માતા-પિતા બચી શકે.���27.
ਭਰਿ ਲਯੋ ਕੁੰਭ ਸਿਰ ਪੈ ਉਠਾਇ ॥
bhar layo kunbh sir pai utthaae |રાજાએ વાસણ (પાણીથી) ભરીને તેના માથા પર ઊંચક્યું
ਤਹ ਗਯੋ ਜਹਾ ਦਿਜ ਤਾਤ ਮਾਇ ॥
tah gayo jahaa dij taat maae |રાજાએ ઘડામાં પાણી ભરીને માથે ઉપાડ્યું અને તે સ્થળ પર પહોંચી ગયો, જ્યાં શ્રવણના માતા-પિતા પડ્યા હતા.
ਜਬ ਗਯੋ ਨਿਕਟ ਤਿਨ ਕੇ ਸੁ ਧਾਰ ॥
jab gayo nikatt tin ke su dhaar |જ્યારે સાવધાનીપૂર્વક તેમનો સંપર્ક કર્યો,
ਤਬ ਲਖੀ ਦੁਹੂੰ ਤਿਹ ਪਾਵ ਚਾਰ ॥੨੮॥
tab lakhee duhoon tih paav chaar |28|જ્યારે રાજા ખૂબ જ ધીમા પગલાઓ સાથે તેમની નજીક પહોંચ્યા, ત્યારે તેઓએ ચાલતા પગલાઓનો અવાજ સાંભળ્યો.28.
ਦਿਜ ਬਾਚ ਰਾਜਾ ਸੋਂ ॥
dij baach raajaa son |રાજાને સંબોધિત બ્રાહ્મણનું ભાષણ :
ਪਾਧੜੀ ਛੰਦ ॥
paadharree chhand |પધ્ધરાય સ્તંખ
ਕਹ ਕਹੋ ਪੁਤ੍ਰ ਲਾਗੀ ਅਵਾਰ ॥
kah kaho putr laagee avaar |ઓ પુત્ર! દસ, વિલંબ શા માટે?
ਸੁਨਿ ਰਹਿਓ ਮੋਨ ਭੂਪਤ ਉਦਾਰ ॥
sun rahio mon bhoopat udaar |�હે પુત્ર! આટલા વિલંબનું કારણ જણાવો. આ શબ્દો સાંભળીને મોટા હૃદયવાળા રાજા મૌન રહ્યા.
ਫਿਰਿ ਕਹਯੋ ਕਾਹਿ ਬੋਲਤ ਨ ਪੂਤ ॥
fir kahayo kaeh bolat na poot |(બ્રાહ્મણે) ફરી કહ્યું - પુત્ર! કેમ બોલતા નથી
ਚੁਪ ਰਹੇ ਰਾਜ ਲਹਿ ਕੈ ਕਸੂਤ ॥੨੯॥
chup rahe raaj leh kai kasoot |29|તેઓ ફરી બોલ્યા, ‘હે પુત્ર! તમે કેમ બોલતા નથી?��� રાજા, તેમનો જવાબ પ્રતિકૂળ હોવાના ડરથી, ફરીથી મૌન રહ્યો.29.
ਨ੍ਰਿਪ ਦੀਓ ਪਾਨ ਤਿਹ ਪਾਨ ਜਾਇ ॥
nrip deeo paan tih paan jaae |રાજા તેના હાથ પાસે ગયો અને તેને પાણી આપ્યું.
ਚਕਿ ਰਹੇ ਅੰਧ ਤਿਹ ਕਰ ਛੁਹਾਇ ॥
chak rahe andh tih kar chhuhaae |તેમની નજીક આવીને રાજાએ તેઓને પાણી આપ્યું અને પછી તે અંધજનોને હાથ અડાડ્યો.
ਕਰ ਕੋਪ ਕਹਿਯੋ ਤੂ ਆਹਿ ਕੋਇ ॥
kar kop kahiyo too aaeh koe |(પછી) ગુસ્સામાં કહ્યું (સાચું કહો) તમે કોણ છો?
ਇਮ ਸੁਨਤ ਸਬਦ ਨ੍ਰਿਪ ਦਯੋ ਰੋਇ ॥੩੦॥
eim sunat sabad nrip dayo roe |30|આશ્ચર્યચકિત થઈને, ગુસ્સાથી તેની ઓળખ વિશે પૂછ્યું. આ શબ્દો સાંભળીને રાજા રડવા લાગ્યો.30
ਰਾਜਾ ਬਾਚ ਦਿਜ ਸੋਂ ॥
raajaa baach dij son |બ્રાહ્મણને સંબોધીને રાજાનું ભાષણઃ
ਪਾਧੜੀ ਛੰਦ ॥
paadharree chhand |પધ્ધરાય સ્તંખ
ਹਉ ਪੁਤ੍ਰ ਘਾਤ ਤਵ ਬ੍ਰਹਮਣੇਸ ॥
hau putr ghaat tav brahamanes |હે મહાન બ્રહ્મ! હું તારા પુત્રનો ખૂની છું,
ਜਿਹ ਹਨਿਯੋ ਸ੍ਰਵਣ ਤਵ ਸੁਤ ਸੁਦੇਸ ॥
jih haniyo sravan tav sut sudes |���હે પ્રતિષ્ઠિત બ્રાહ્મણ ! હું તમારા પુત્રનો હત્યારો છું, હું જ તમારા પુત્રને માર્યો છે
ਮੈ ਪਰਯੋ ਸਰਣ ਦਸਰਥ ਰਾਇ ॥
mai parayo saran dasarath raae |રાજા દશરથ, હું (તમારા) ચરણોમાં સૂઈ રહ્યો છું.
ਚਾਹੋ ਸੁ ਕਰੋ ਮੋਹਿ ਬਿਪ ਆਇ ॥੩੧॥
chaaho su karo mohi bip aae |31|હે બ્રાહ્મણ ! તમે જે ઈચ્છો તે મારી સાથે કરો.31.
ਰਾਖੈ ਤੁ ਰਾਖੁ ਮਾਰੈ ਤੁ ਮਾਰੁ ॥
raakhai tu raakh maarai tu maar |રાખવો હોય તો રાખો, મારવો હોય તો મારી નાખો.
ਮੈ ਪਰੋ ਸਰਣ ਤੁਮਰੈ ਦੁਆਰਿ ॥
mai paro saran tumarai duaar |જો તમે ઇચ્છો તો તમે મારી રક્ષા કરી શકો, નહીં તો મારી નાખો, હું તમારી આશ્રયમાં છું, હું તમારી સમક્ષ અહીં છું.
ਤਬ ਕਹੀ ਕਿਨੋ ਦਸਰਥ ਰਾਇ ॥
tab kahee kino dasarath raae |પછી બંનેએ રાજા દશરથને કહ્યું-
ਬਹੁ ਕਾਸਟ ਅਗਨ ਦ੍ਵੈ ਦੇਇ ਮੰਗਾਇ ॥੩੨॥
bahu kaasatt agan dvai dee mangaae |32|પછી રાજા દશરથે, તેમના કહેવા પર, કેટલાક પરિચારકોને બાળવા માટે લાકડાનો સારો સોદો લાવવા કહ્યું.32.
ਤਬ ਲੀਯੋ ਅਧਿਕ ਕਾਸਟ ਮੰਗਾਇ ॥
tab leeyo adhik kaasatt mangaae |પછી ઘણું લાકડું મંગાવવામાં આવ્યું,
ਚੜ ਬੈਠੇ ਤਹਾ ਸਲ੍ਰਹ੍ਰਹ ਕਉ ਬਨਾਇ ॥
charr baitthe tahaa salrahrah kau banaae |લાકડાનો મોટો ભાર લાવવામાં આવ્યો, અને તેઓએ (અંધ માતા-પિતા) અંતિમ સંસ્કારની ચિતા તૈયાર કરી અને તેના પર બેઠા.
ਚਹੂੰ ਓਰ ਦਈ ਜੁਆਲਾ ਜਗਾਇ ॥
chahoon or dee juaalaa jagaae |બંને તરફથી ગોળીબાર થયો,
ਦਿਜ ਜਾਨ ਗਈ ਪਾਵਕ ਸਿਰਾਇ ॥੩੩॥
dij jaan gee paavak siraae |33|ચારેય બાજુ અગ્નિ પ્રગટાવવામાં આવ્યો અને આ રીતે તે બ્રાહ્મણોએ તેમના જીવનનો અંત લાવ્યો.33.
ਤਬ ਜੋਗ ਅਗਨਿ ਤਨ ਤੇ ਉਪ੍ਰਾਜ ॥
tab jog agan tan te upraaj |પછી તેણે પોતાના શરીરમાંથી યોગ અગ્નિ ઉત્પન્ન કર્યો
ਦੁਹੂੰ ਮਰਨ ਜਰਨ ਕੋ ਸਜਿਯੋ ਸਾਜ ॥
duhoon maran jaran ko sajiyo saaj |તેઓએ તેમના શરીરમાં યોગની અગ્નિ ઉત્પન્ન કરી અને તેને રાખમાં ઘટાડવા માંગતા હતા.