શ્રી દસમ ગ્રંથ

પાન - 568

ਰਾਜਾ ਸੂਦ੍ਰ ਬਾਚ ॥

raajaa soodr baach |

શુદ્ર રાજાનું ભાષણ:

ਨਹੀ ਹਨਤ ਤੋਹ ਦਿਜ ਕਹੀ ਆਜ ॥

nahee hanat toh dij kahee aaj |

હે બ્રાહ્મણ! નહિ તો આજે તને મારી નાખીશ.

ਨਹੀ ਬੋਰ ਬਾਰ ਮੋ ਪੂਜ ਸਾਜ ॥

nahee bor baar mo pooj saaj |

નહિ તો પૂજાની સામગ્રી સહિત તને સમુદ્રમાં ડુબાડી દઈશ.

ਕੈ ਤਜਹੁ ਸੇਵ ਦੇਵੀ ਪ੍ਰਚੰਡ ॥

kai tajahu sev devee prachandd |

કાં તો પ્રચંડ દેવીની સેવા કરવાનું બંધ કરો,

ਨਹੀ ਕਰਤ ਆਜ ਤੋ ਕੋ ਦੁਖੰਡ ॥੧੭੨॥

nahee karat aaj to ko dukhandd |172|

“હે બ્રાહ્મણ! આ પૂજા સામગ્રીને પાણીમાં ફેંકી દો, નહીં તો આજે હું તને મારી નાખીશ, દેવીની પૂજા છોડી દઈશ, નહીં તો તારા બે ટુકડા કરી દઈશ.” 172.

ਬਿਪ੍ਰ ਬਾਚ ਰਾਜਾ ਸੌ॥

bipr baach raajaa sau|

રાજાને સંબોધિત બ્રાહ્મણનું ભાષણ :

ਕੀਜੈ ਦੁਖੰਡ ਨਹਿ ਤਜੋ ਸੇਵ ॥

keejai dukhandd neh tajo sev |

(તમે ખચકાટ વિના) મને બે ભાગમાં કાપી નાખો, (પણ હું દેવીની સેવા છોડીશ નહીં).

ਸੁਨਿ ਲੇਹੁ ਸਾਚ ਤੁਹਿ ਕਹੋ ਦੇਵ ॥

sun lehu saach tuhi kaho dev |

ઓ રાજન! સાંભળો, (હું) તમને સત્ય કહું છું.

ਕਿਉ ਨ ਹੋਹਿ ਟੂਕ ਤਨ ਕੇ ਹਜਾਰ ॥

kiau na hohi ttook tan ke hajaar |

મારા શરીરના હજાર ટુકડા કેમ ન થવા જોઈએ?

ਨਹੀ ਤਜੋ ਪਾਇ ਦੇਵੀ ਉਦਾਰ ॥੧੭੩॥

nahee tajo paae devee udaar |173|

“હે રાજા! હું તમને સત્ય કહું છું, તમે મારા બે ટુકડા કરી શકો છો, પણ હું વિના સંકોચે ભગવાનની ઉપાસના છોડી શકતો નથી, હું દેવીના ચરણોને છોડીશ નહીં.” 173.

ਸੁਨ ਭਯੋ ਬੈਨ ਸੂਦਰ ਸੁ ਕ੍ਰੁਧ ॥

sun bhayo bain soodar su krudh |

(આ) શબ્દો સાંભળીને શુદ્ર (રાજા) ક્રોધિત થયા

ਜਣ ਜੁਟ੍ਰਯੋ ਆਣਿ ਮਕਰਾਛ ਜੁਧ ॥

jan juttrayo aan makaraachh judh |

જાણે મકરચ્છ (વિશાળ) આવીને યુદ્ધમાં જોડાયો હોય.

ਦੋਊ ਦ੍ਰਿਗ ਸਕ੍ਰੁਧ ਸ੍ਰੋਣਤ ਚੁਚਾਨ ॥

doaoo drig sakrudh sronat chuchaan |

(તેની) બે આંખો ગુસ્સાથી લોહી વહેતી હતી,

ਜਨ ਕਾਲ ਤਾਹਿ ਦੀਨੀ ਨਿਸਾਨ ॥੧੭੪॥

jan kaal taeh deenee nisaan |174|

આ શબ્દો સાંભળીને શૂદ્ર રાજા શત્રુ પર રાક્ષસ મકરાક્ષની જેમ બ્રાહ્મણ પર પડ્યા, યમ જેવા રાજાની બંને આંખોમાંથી લોહી વહેવા લાગ્યું.174.

ਅਤਿ ਗਰਬ ਮੂੜ ਭ੍ਰਿਤਨ ਬੁਲਾਇ ॥

at garab moorr bhritan bulaae |

મૂર્ખ (રાજાએ) નોકરોને બોલાવ્યા

ਉਚਰੇ ਬੈਨ ਇਹ ਹਣੋ ਜਾਇ ॥

auchare bain ih hano jaae |

તેણે ખૂબ જ ગર્વ સાથે શબ્દો ઉચ્ચાર્યા કે તેને લઈ જાઓ અને મારી નાખો.

ਲੈ ਗਏ ਤਾਸੁ ਦ੍ਰੋਹੀ ਦੁਰੰਤ ॥

lai ge taas drohee durant |

તે ભયંકર વિશ્વાસઘાત જલ્લાદ (તેમને) ત્યાં લઈ ગયા

ਜਹ ਸੰਭ੍ਰ ਸੁਭ ਦੇਵਲ ਸੁਭੰਤ ॥੧੭੫॥

jah sanbhr subh deval subhant |175|

તે મૂર્ખ રાજાએ પોતાના સેવકોને બોલાવીને કહ્યું કે, આ બ્રાહ્મણને મારી નાખો. તે અત્યાચારીઓ તેને દેવીના મંદિરે લઈ ગયા.175.

ਤਿਹ ਬਾਧ ਆਂਖ ਮੁਸਕੈਂ ਚੜਾਇ ॥

tih baadh aankh musakain charraae |

તેને આંખે પાટા બાંધી દેવામાં આવ્યા હતા અને તેને મોઢું બાંધ્યું હતું.

ਕਰਿ ਲੀਨ ਕਾਢਿ ਅਸਿ ਕੋ ਨਚਾਇ ॥

kar leen kaadt as ko nachaae |

(પછી) હાથ વડે તલવાર ખેંચી અને હાથ વડે ઝુલાવ્યું.

ਜਬ ਲਗੇ ਦੇਨ ਤਿਹ ਤੇਗ ਤਾਨ ॥

jab lage den tih teg taan |

જ્યારે આગ પ્રહાર શરૂ થાય છે,

ਤਬ ਕੀਓ ਕਾਲ ਕੋ ਬਿਪ੍ਰ ਧਿਆਨ ॥੧੭੬॥

tab keeo kaal ko bipr dhiaan |176|

તેની આંખો સમક્ષ પાટો બાંધીને અને હાથ બાંધીને, તેઓએ ચમકતી તલવાર કાઢી, જ્યારે તેઓ તલવાર વડે પ્રહાર કરવાના હતા, ત્યારે તે બ્રાહ્મણને કાલ (મૃત્યુ) યાદ આવ્યું.176.