શ્રી દસમ ગ્રંથ

પાન - 993


ਤੋਹਿ ਛਾਡਿ ਵਾ ਕੌ ਨਹਿ ਬਰੌਂ ॥
tohi chhaadd vaa kau neh barauan |

'મને કહો, મારા મિત્ર, મારે શું કરવું જોઈએ? તને ત્યજીને હું કદાપિ બીજા કોઈ દેહમાં જઈશ.

ਮੋ ਕਹੁ ਬਾਜ ਪ੍ਰਿਸਟਿ ਪਰ ਡਾਰੋ ॥
mo kahu baaj prisatt par ddaaro |

મને ઘોડા પર લઈ જાઓ

ਆਪਨ ਲੈ ਕਰਿ ਸੰਗ ਸਿਧਾਰੋ ॥੬॥
aapan lai kar sang sidhaaro |6|

'મને ઘોડાની પીઠ પર લઈને, મને દૂર લઈ જાઓ.(6)

ਦੋਹਰਾ ॥
doharaa |

દોહીરા

ਜਬ ਲੌ ਹਮਰੇ ਧਾਮ ਨਹਿ ਗਏ ਬਰਾਤੀ ਆਇ ॥
jab lau hamare dhaam neh ge baraatee aae |

'લગ્ન પક્ષ આવે તે પહેલાં,

ਤਬ ਲੌ ਮੁਹਿ ਤੈ ਬਾਜ ਪੈ ਡਾਰਿ ਲਿਜਾਇ ਤੁ ਜਾਇ ॥੭॥
tab lau muhi tai baaj pai ddaar lijaae tu jaae |7|

'તેઓ અંદર આવે તે પહેલાં, તમે મને તમારા ઘોડા પર બેસાડીને લઈ જાઓ.(7)

ਸਵੈਯਾ ॥
savaiyaa |

સવૈયા

ਤੇਰੇ ਹੀ ਸੰਗ ਬਿਰਾਜ ਹੋ ਮੀਤ ਮੈ ਔਰ ਕਰੌਗੀ ਕਹਾ ਪਤਿ ਕੈ ਕੈ ॥
tere hee sang biraaj ho meet mai aauar karauagee kahaa pat kai kai |

'મારા મિત્ર, હું તને વસિયતમાં મોકલું છું, હું બીજા પતિ માટે કેમ જાઉં.

ਤੋਹੂ ਕੌ ਆਜੁ ਬਰੌ ਨ ਟਰੌ ਮਰਿਹੌ ਨਹਿ ਹਾਲ ਹਲਾਹਲ ਖੈ ਕੈ ॥
tohoo kau aaj barau na ttarau marihau neh haal halaahal khai kai |

'હું તારી સાથે લગ્ન કરીશ નહિ; નહિંતર, હું મારી જાતને ઝેર આપીશ.

ਨੇਹੁ ਬਢਾਇ ਸੁ ਕੇਲ ਕਮਾਇ ਸੁ ਦੇਤ ਤਿਨੈ ਅਪਨੀ ਤ੍ਰਿਯ ਕੈ ਕੈ ॥
nehu badtaae su kel kamaae su det tinai apanee triy kai kai |

'તમે તમારો સ્નેહ વધાર્યો અને મને પ્રેમ કર્યો, હવે તમે તેમને તમારી સ્ત્રી લેવા દેવાના છો.

ਵੈ ਦਿਨ ਭੂਲਿ ਗਏ ਤੁਮ ਕੋ ਜਿਯ ਹੋ ਕੈਸੋ ਲਾਲਨ ਲਾਜ ਲਜੈ ਕੈ ॥੮॥
vai din bhool ge tum ko jiy ho kaiso laalan laaj lajai kai |8|

'તમે એ દિવસ ભૂલી ગયા છો જ્યારે તમે મારી સાથે મિત્રતા કરી હતી. હવે હું શરમમાં કેવી રીતે બચીશ?'(8)

ਪੀਰੀ ਹ੍ਵੈ ਜਾਤ ਘਨੀ ਪਛੁਤਾਤ ਬਿਯਾਹ ਕੀ ਜੋ ਕੋਊ ਬਾਤ ਸੁਨਾਵੈ ॥
peeree hvai jaat ghanee pachhutaat biyaah kee jo koaoo baat sunaavai |

જ્યારે પણ કોઈ તેને લગ્ન વિશે જણાવતો ત્યારે તેના હૃદયની વેદના તીવ્ર થઈ જતી.

ਪਾਨ ਸੋ ਪਾਨ ਮਰੋਰਤ ਮਾਨਿਨਿ ਦਾਤਨ ਸੋ ਅੰਗੁਰੀਨ ਚਬਾਵੈ ॥
paan so paan marorat maanin daatan so angureen chabaavai |

ગભરાટમાં, તેણીના હાથ વાંકી ગયા હતા અને તેણીએ તેની આંગળીઓ કરડી હતી.

ਨਾਰਿ ਨਿਵਾਇ ਖਨੈ ਪੁਹਮੀ ਨਖ ਰੇਖ ਲਖੈ ਮਨ ਮੈ ਪਛੁਤਾਵੈ ॥
naar nivaae khanai puhamee nakh rekh lakhai man mai pachhutaavai |

તેણીએ તેની આંખો જમીન પર મૂકી અને પ્રેમી માટે પસ્તાવો કરીને તેના નખ વડે જમીનને ખંજવાળતી રહી.

ਪ੍ਯਾਰੀ ਕੋ ਪੀਯ ਰੁਚੈ ਮਿਰਜਾ ਪਰੁ ਬ੍ਰਯਾਹੁ ਕਿਧੋ ਮਨ ਮੈ ਨ ਸੁਹਾਵੈ ॥੯॥
payaaree ko peey ruchai mirajaa par brayaahu kidho man mai na suhaavai |9|

તેણી મિર્ઝાને વહાલ કરતી હતી અને અન્ય કોઈએ તેના મનની કલ્પના કરી ન હતી.(9)

ਦੋਹਰਾ ॥
doharaa |

દોહીરા

ਰੁਚਿਰ ਰਮਨ ਤੁਮਰੈ ਰਚੀ ਔਰ ਸੁਹਾਤ ਨ ਮੋਹਿ ॥
ruchir raman tumarai rachee aauar suhaat na mohi |

(મિર્ઝાને તેના મિત્રો) 'તે તમારા પ્રેમમાં તલ્લીન છે અને અન્ય કોઈ તેને ખુશ કરી શક્યું નથી.

ਬ੍ਯਾਹਿ ਬਰਾਤੀ ਜਾਇ ਹੈ ਲਾਜ ਨ ਐਹੈ ਤੋਹਿ ॥੧੦॥
bayaeh baraatee jaae hai laaj na aaihai tohi |10|

'જો લગ્ન પછી બીજાઓ તેને લઈ ગયા, તો શું તમે તમારી જાતને ભગાડશો નહીં?'(10)

ਸਵੈਯਾ ॥
savaiyaa |

સવૈયા

ਨੈਸਕਿ ਮੋਰਿ ਗਏ ਅਨਤੈ ਨਹਿ ਜਾਨਤ ਪ੍ਰੀਤਮ ਜੀਤ ਰਹੈਗੋ ॥
naisak mor ge anatai neh jaanat preetam jeet rahaigo |

(સાહિબાન) 'મને ક્યાંય જવું ગમશે નહીં, એક ક્ષણ માટે પણ નહીં.

ਪ੍ਯਾਰੀ ਹੀ ਪ੍ਯਾਰੀ ਪੁਕਾਰਤ ਆਰਤਿ ਬੀਥਨ ਮੈ ਬਹੁ ਬਾਰ ਕਹੈਗੋ ॥
payaaree hee payaaree pukaarat aarat beethan mai bahu baar kahaigo |

'મારા વિશે વિચારીને તે શેરીઓમાં ફરતો હશે.

ਤੋ ਹਮਰੈ ਇਨ ਕੇ ਦੁਹੂੰ ਬੀਚ ਕਹੌ ਕਿਹ ਭਾਤਿ ਸਨੇਹ ਰਹੈਗੋ ॥
to hamarai in ke duhoon beech kahau kih bhaat saneh rahaigo |

'તેનો અને મારો પ્રેમ કેવી રીતે ટકી રહેશે? '

ਕੌਨ ਹੀ ਕਾਜ ਸੁ ਜੀਬੋ ਸਖੀ ਜਬ ਪ੍ਰੀਤਿ ਬਧ੍ਯੋ ਨਿਜੁ ਮੀਤ ਦਹੈਗੋ ॥੧੧॥
kauan hee kaaj su jeebo sakhee jab preet badhayo nij meet dahaigo |11|

'જ્યારે મારો પ્રેમી મારા પ્રેમમાં ભડકે બળશે ત્યારે હું શું સારું થઈશ?(11)

ਚੌਪਈ ॥
chauapee |

ચોપાઈ

ਯਹੈ ਮਾਨਨੀ ਮੰਤ੍ਰ ਬਿਚਾਰਿਯੋ ॥
yahai maananee mantr bichaariyo |

ત્યારે (તે) માનિની (સાહેબ)એ મનમાં વિચાર કર્યો

ਬੋਲਿ ਸਖੀ ਪ੍ਰਤਿ ਬਚਨ ਉਚਾਰਿਯੋ ॥
bol sakhee prat bachan uchaariyo |

આટલું વિચારીને તેણે તેના મિત્રને પૂછ્યું,

ਮਿਰਜਾ ਸਾਥ ਜਾਇ ਤੁਮ ਕਹਿਯਹੁ ॥
mirajaa saath jaae tum kahiyahu |

તમે જઈને મિર્ઝાને કહો

ਆਜੁ ਆਨਿ ਸਾਹਿਬਾ ਕੌ ਗਹਿਯਹੁ ॥੧੨॥
aaj aan saahibaa kau gahiyahu |12|

'જાઓ અને મિર્ઝાને કહો કે આજે તેમના સાહિબાનને મળવા આવે.' (12)

ਜਬ ਵਹ ਆਇ ਬ੍ਯਾਹਿ ਕਰਿ ਲੈ ਹੈ ॥
jab vah aae bayaeh kar lai hai |

જ્યારે તેઓ આવશે અને લગ્ન કરશે (મારી સાથે).

ਤੁਮਰੇ ਡਾਰਿ ਫੂਲ ਸਿਰ ਜੈ ਹੈ ॥
tumare ddaar fool sir jai hai |

'જ્યારે તેઓ મને લગ્નમાં લઈ ગયા હતા, ત્યારે તેમના માથા પર ફૂલ (માળા) શું સારું રહેશે

ਮੋਰੇ ਗਏ ਕਹੋ ਕਾ ਕਰਿਹੋ ॥
more ge kaho kaa kariho |

મને કહો કે (હું) ગયા પછી તમે શું કરશો.

ਉਰ ਮੈ ਮਾਰਿ ਕਟਾਰੀ ਮਰਿਹੋ ॥੧੩॥
aur mai maar kattaaree mariho |13|

'હું ગયા પછી તે શું કરશે. શું તે પોતાની જાતને ખંજર વડે મારી નાખશે? (13)

ਦੋਹਰਾ ॥
doharaa |

દોહીરા

ਜੌ ਹਮ ਸੈ ਲਾਗੀ ਕਛੂ ਤੁਮਰੀ ਲਗਨਿ ਬਨਾਇ ॥
jau ham sai laagee kachhoo tumaree lagan banaae |

(મિર્ઝાને) જો તમે ખરેખર મને પસંદ કરો છો અને તમારો પ્રેમ સાચો છે,

ਤੌ ਮੋ ਕੋ ਲੈ ਜਾਇਯੋ ਆਜ ਨਿਸਾ ਕੌ ਆਇ ॥੧੪॥
tau mo ko lai jaaeiyo aaj nisaa kau aae |14|

'તો પછી રાત્રે આવીને મને લઈ જાવ.' (14)

ਅੜਿਲ ॥
arril |

એરિલ

ਰੰਗਵਤੀ ਇਹ ਭਾਤਿ ਜਬੈ ਸੁਨਿ ਪਾਇਯੋ ॥
rangavatee ih bhaat jabai sun paaeiyo |

જ્યારે રંગવટી રંગવત્તીએ (મિત્ર) આ સાંભળ્યું,

ਸਕਲ ਪੁਰਖ ਕੌ ਭੇਸ ਤਬ ਆਪੁ ਬਨਾਇਯੋ ॥
sakal purakh kau bhes tab aap banaaeiyo |

તેણીએ એક માણસના કપડાં પહેર્યા,

ਹ੍ਵੈ ਕੈ ਬਾਜ ਅਰੂੜਿ ਤਬੈ ਤਹ ਕੌ ਚਲੀ ॥
hvai kai baaj aroorr tabai tah kau chalee |

તેણી ઘોડા પર સવાર થઈ,

ਹੋ ਲੀਨੈ ਸਕਲ ਸੁਬੇਸ ਸਖੀ ਬੀਸਕ ਭਲੀ ॥੧੫॥
ho leenai sakal subes sakhee beesak bhalee |15|

અને બીજા વીસ મિત્રોને લઈને કૂચ કરી.(15)

ਚੌਪਈ ॥
chauapee |

ચોપાઈ

ਚਲੀ ਸਖੀ ਆਵਤ ਤਹ ਭਈ ॥
chalee sakhee aavat tah bhee |

પછી સખી ત્યાં ગઈ

ਜਹ ਕਛੁ ਸੁਧਿ ਮਿਰਜਾ ਕੀ ਲਈ ॥
jah kachh sudh mirajaa kee lee |

મિત્રો સ્થળ પર પહોંચ્યા અને મિર્ઝાનું કલ્યાણ પૂછ્યું.

ਸਖੀ ਸਹਿਤ ਚਲਿ ਸੀਸ ਝੁਕਾਯੋ ॥
sakhee sahit chal sees jhukaayo |

(સખી) તેના મિત્રો સાથે ગયો અને તેણે (મિર્ઝાને) માથું નમાવ્યું.

ਤੋਹਿ ਸਾਹਿਬਾ ਬੇਗ ਬੁਲਾਯੋ ॥੧੬॥
tohi saahibaa beg bulaayo |16|

આદર સાથે તેઓએ માથું નમાવ્યું અને તેમને કહ્યું કે સાહિબાને તેમને તાત્કાલિક બોલાવ્યા છે.(16)

ਮਿਰਜਾ ਸੁਨਤ ਬਾਤ ਚੜਿ ਧਾਯੋ ॥
mirajaa sunat baat charr dhaayo |

મિર્ઝા વાત સાંભળીને ચાલ્યા ગયા

ਪਲਕ ਨ ਭਈ ਗਾਵ ਤਹ ਆਯੋ ॥
palak na bhee gaav tah aayo |

આ સાંભળીને મિર્ઝાએ તરત જ પ્રતિક્રિયા આપી અને

ਯਹ ਸੁਧਿ ਜਬੈ ਸਾਹਿਬਾ ਪਾਈ ॥
yah sudh jabai saahibaa paaee |

જ્યારે સજ્જનોને આ સમાચાર મળ્યા