શ્રી દસમ ગ્રંથ

પાન - 226

ਨਾਕ ਕਟੀ ਨਿਰਲਾਜ ਨਿਸਾਚਰ ਨਾਹ ਨਿਪਾਤਤ ਨੇਹੁ ਨ ਮਾਨਯੋ ॥੨੫੯॥

naak kattee niralaaj nisaachar naah nipaatat nehu na maanayo |259|

વિશ્વમાંથી વિશ્વાસ અને યોગ્ય કૃત્યો દૂર થઈ ગયા છે અને પ્રમાણિકપણે ત્યાં માત્ર અશુદ્ધતા જ રહી ગઈ છે. આ રાક્ષસીએ કુળને બદનામ કરી નાખ્યું છે અને તેણીને તેના પતિના મૃત્યુનું દુઃખ નથી લાગતું.��259.

ਸੁਮਿਤ੍ਰਾ ਬਾਚ ॥

sumitraa baach |

સુમિત્રાનું ભાષણ, લક્ષ્મણને સંબોધિત:

ਦਾਸ ਕੋ ਭਾਵ ਧਰੇ ਰਹੀਯੋ ਸੁਤ ਮਾਤ ਸਰੂਪ ਸੀਆ ਪਹਿਚਾਨੋ ॥

daas ko bhaav dhare raheeyo sut maat saroop seea pahichaano |

ઓ પુત્ર! દાસની ભાવના રાખવી, સીતાને માતા તરીકે ઓળખવી.

ਤਾਤ ਕੀ ਤੁਲਿ ਸੀਆਪਤਿ ਕਉ ਕਰਿ ਕੈ ਇਹ ਬਾਤ ਸਹੀ ਕਰਿ ਮਾਨੋ ॥

taat kee tul seeaapat kau kar kai ih baat sahee kar maano |

��હે પુત્ર! હંમેશા સેવકની જેમ જીવો (તમારા ભાઈ સાથે) અને સીતાને તમારી માતા અને તેના પતિ રામને તમારા પિતા માનો અને આ સાચી હકીકતોને હંમેશા તમારા મનમાં રાખો.

ਜੇਤਕ ਕਾਨਨ ਕੇ ਦੁਖ ਹੈ ਸਭ ਸੋ ਸੁਖ ਕੈ ਤਨ ਪੈ ਅਨਮਾਨੋ ॥

jetak kaanan ke dukh hai sabh so sukh kai tan pai anamaano |

શરીરના તમામ દુ:ખને શરીર પર આનંદથી અનુભવવા.

ਰਾਮ ਕੇ ਪਾਇ ਗਹੇ ਰਹੀਯੋ ਬਨ ਕੈ ਘਰ ਕੋ ਘਰ ਕੈ ਬਨੁ ਜਾਨੋ ॥੨੬੦॥

raam ke paae gahe raheeyo ban kai ghar ko ghar kai ban jaano |260|

જંગલની બધી તકલીફોને આરામની જેમ સહન કરો. હમેશા રામના ચરણોનો વિચાર કરો અને વનને ઘર અને ઘરને વન ગણો.��260.

ਰਾਜੀਵ ਲੋਚਨ ਰਾਮ ਕੁਮਾਰ ਚਲੇ ਬਨ ਕਉ ਸੰਗਿ ਭ੍ਰਾਤਿ ਸੁਹਾਯੋ ॥

raajeev lochan raam kumaar chale ban kau sang bhraat suhaayo |

કમળની આંખોવાળા રામ કુમાર ગયા છે, તેમના (નાના) ભાઈ સાથે પોતાને શણગારે છે.

ਦੇਵ ਅਦੇਵ ਨਿਛਤ੍ਰ ਸਚੀਪਤ ਚਉਕੇ ਚਕੇ ਮਨ ਮੋਦ ਬਢਾਯੋ ॥

dev adev nichhatr sacheepat chauke chake man mod badtaayo |

કમળ આંખોવાળા રામ તેમના ભાઈ સાથે વનમાં ગયા, આ જોઈને દેવતાઓ ચોંકી ગયા અને રાક્ષસો આશ્ચર્ય પામ્યા,

ਆਨਨ ਬਿੰਬ ਪਰਯੋ ਬਸੁਧਾ ਪਰ ਫੈਲਿ ਰਹਿਯੋ ਫਿਰਿ ਹਾਥਿ ਨ ਆਯੋ ॥

aanan binb parayo basudhaa par fail rahiyo fir haath na aayo |

(જેના) મુખનો પડછાયો પૃથ્વી પર પડે છે અને ફેલાય છે, અને હાથ ફરીથી આવતો નથી,

ਬੀਚ ਅਕਾਸ ਨਿਵਾਸ ਕੀਯੋ ਤਿਨ ਤਾਹੀ ਤੇ ਨਾਮ ਮਯੰਕ ਕਹਾਯੋ ॥੨੬੧॥

beech akaas nivaas keeyo tin taahee te naam mayank kahaayo |261|

અને રાક્ષસોના અંતને જોઈને ઈન્દ્ર અત્યંત પ્રસન્ન થયા, ચંદ્ર પણ પ્રસન્ન થઈને પૃથ્વી પર પોતાનું પ્રતિબિંબ ફેલાવવા લાગ્યો અને આકાશમાં નિવાસી હોવાથી તે મયંકના નામથી પ્રખ્યાત થયો.