શ્રી દસમ ગ્રંથ

પાન - 419


ਸੋ ਹਮਰੇ ਸੰਗ ਆਇ ਭਿਰੇ ਨ ਲਰੈ ਪਰਮੇਸੁਰ ਕੀ ਸਹੁ ਤਾ ਕੋ ॥
so hamare sang aae bhire na larai paramesur kee sahu taa ko |

હું ભગવાનની કસમ ખાઉં છું કે હું તમારી સાથે લડીશ નહીં

ਜੋ ਟਰਿ ਹੈ ਇਹ ਆਹਵ ਤੇ ਸੋਈ ਸਿੰਘ ਨਹੀ ਭਟ ਸ੍ਰਯਾਰ ਕਹਾ ਕੋ ॥੧੨੧੭॥
jo ttar hai ih aahav te soee singh nahee bhatt srayaar kahaa ko |1217|

જો કોઈ આ યુદ્ધમાંથી હટી જશે, તો તેને સિંહ નહીં, પરંતુ માત્ર શિયાળ કહેવામાં આવશે.���1217.

ਦੋਹਰਾ ॥
doharaa |

દોહરા

ਅਮਿਟ ਸਿੰਘ ਕੇ ਬਚਨ ਸੁਨਿ ਹਰਿ ਜੂ ਕ੍ਰੋਧ ਬਢਾਇ ॥
amitt singh ke bachan sun har joo krodh badtaae |

અમિત સિંહની વાત સાંભળીને શ્રી કૃષ્ણ મનમાં ક્રોધિત થઈ ગયા.

ਸਸਤ੍ਰ ਸਬੈ ਕਰ ਮੈ ਲਏ ਸਨਮੁਖਿ ਪਹੁਚਿਯੋ ਧਾਇ ॥੧੨੧੮॥
sasatr sabai kar mai le sanamukh pahuchiyo dhaae |1218|

અમિત સિંહની વાત સાંભળીને અને ભારે ગુસ્સામાં, પોતાનાં તમામ શસ્ત્રો હાથમાં લઈને, કૃષ્ણ અમિત સિંહની સામે પહોંચ્યા.1218.

ਸਵੈਯਾ ॥
savaiyaa |

સ્વય્યા

ਆਵਤ ਸ੍ਯਾਮ ਕੋ ਪੇਖਿ ਬਲੀ ਅਪੁਨੇ ਮਨ ਮੈ ਅਤਿ ਕੋਪ ਬਢਾਯੋ ॥
aavat sayaam ko pekh balee apune man mai at kop badtaayo |

કૃષ્ણને આવતા જોઈને તે પરાક્રમી યોદ્ધા ખૂબ ગુસ્સે થયા

ਚਾਰੋ ਈ ਘੋਰਨਿ ਘਾਇਲ ਕੈ ਸਰ ਤੀਛਨ ਦਾਰੁਕ ਕੇ ਉਰਿ ਲਾਯੋ ॥
chaaro ee ghoran ghaaeil kai sar teechhan daaruk ke ur laayo |

તેણે કૃષ્ણના ચારેય ઘોડાઓને ઘાયલ કર્યા અને દારુકની છાતીમાં તીક્ષ્ણ તીર માર્યું.

ਦੂਸਰੇ ਤੀਰ ਸੋ ਕਾਨ੍ਰਹ ਸਰੀਰ ਸੁ ਕੋਪ ਹਨ੍ਯੋ ਜੋਊ ਠਉਰ ਤਕਾਯੋ ॥
doosare teer so kaanrah sareer su kop hanayo joaoo tthaur takaayo |

તેણે કૃષ્ણને પોતાની સામે જોઈને બીજું તીર છોડ્યું

ਸ੍ਯਾਮ ਕਹੈ ਅਮਿਟੇਸ ਮਨੋ ਜਦੁਬੀਰ ਕੀ ਦੇਹ ਕੋ ਲਛ ਬਨਾਯੋ ॥੧੨੧੯॥
sayaam kahai amittes mano jadubeer kee deh ko lachh banaayo |1219|

કવિ કહે છે કે અમિત સિંહે કૃષ્ણને લક્ષ્ય બનાવ્યા.1219.

ਬਾਨ ਚਲਾਇ ਘਨੇ ਹਰਿ ਕੋ ਇਕ ਲੈ ਸਰ ਤੀਛਨ ਔਰ ਚਲਾਯੋ ॥
baan chalaae ghane har ko ik lai sar teechhan aauar chalaayo |

કૃષ્ણ તરફ તીર છોડતા, તેણે એક તીક્ષ્ણ તીર છોડ્યું, જે કૃષ્ણને વાગ્યું અને તે તેના રથમાં નીચે પડ્યો.

ਲਾਗਤ ਸ੍ਯਾਮ ਗਿਰਿਓ ਰਥ ਮੈ ਰਨ ਛਾਡਿ ਕੈ ਦਾਰੁਕ ਸੂਤ ਪਰਾਯੋ ॥
laagat sayaam girio rath mai ran chhaadd kai daaruk soot paraayo |

કૃષ્ણનો સારથિ, દારુક, તેની સાથે આગળ વધ્યો.

ਦੇਖ ਕੈ ਭੂਪ ਭਜਿਯੋ ਬਲਬੀਰ ਨਿਹਾਰਿ ਚਮੂੰ ਤਿਹ ਊਪਰ ਧਾਯੋ ॥
dekh kai bhoop bhajiyo balabeer nihaar chamoon tih aoopar dhaayo |

કૃષ્ણને જતા જોઈને રાજા તેની સેના પર પડ્યા

ਮਾਨਹੁ ਹੇਰਿ ਬਡੇ ਸਰ ਕੋ ਗਜਰਾਜ ਕਵੀ ਗਨ ਰੌਦਨ ਆਯੋ ॥੧੨੨੦॥
maanahu her badde sar ko gajaraaj kavee gan rauadan aayo |1220|

એવું લાગ્યું કે એક મોટી કુંડ જોઈને હાથીઓનો રાજા તેને કચડી નાખવા આગળ વધી રહ્યો છે.1220.

ਆਵਤ ਦੇਖਿ ਹਲੀ ਅਰਿ ਕੋ ਸੁ ਧਵਾਇ ਕੈ ਸ੍ਯੰਦਨ ਸਾਮੁਹੇ ਆਯੋ ॥
aavat dekh halee ar ko su dhavaae kai sayandan saamuhe aayo |

શત્રુને આવતા જોઈને બલરામ રથ હંકારીને આગળ આવ્યા.

ਤਾਨਿ ਲੀਯੋ ਧਨੁ ਕੋ ਕਰ ਮੈ ਸਰ ਕੋ ਧਰ ਕੈ ਅਰਿ ਓਰਿ ਚਲਾਯੋ ॥
taan leeyo dhan ko kar mai sar ko dhar kai ar or chalaayo |

બલરામે શત્રુને આવતા જોઈને પોતાના ઘોડા ભગાવ્યા અને સામે આવ્યા અને ધનુષ્ય ખેંચીને શત્રુ પર બાણ છોડ્યા.

ਸੋ ਅਮਿਟੇਸ ਜੂ ਨੈਨ ਨਿਹਾਰਿ ਸੁ ਆਵਤ ਬਾਨ ਸੁ ਕਾਟਿ ਗਿਰਾਯੋ ॥
so amittes joo nain nihaar su aavat baan su kaatt giraayo |

અમિત સિંહે તેની આંખોથી આવતા તીરોને જોયા અને તેને કાપી નાખ્યા (ઝડપી તીરોથી).

ਆਇ ਭਿਰਿਯੋ ਬਲ ਸਿਉ ਤਬ ਹੀ ਅਪੁਨੇ ਜੀਯ ਮੈ ਅਤਿ ਕੋਪੁ ਬਢਾਯੋ ॥੧੨੨੧॥
aae bhiriyo bal siau tab hee apune jeey mai at kop badtaayo |1221|

તેમના તીરો અમિત સિંહ દ્વારા અટકાવવામાં આવ્યા હતા અને અત્યંત ગુસ્સામાં બલરામ સાથે લડવા આવ્યા હતા.1221.

ਕਾਟਿ ਧੁਜਾ ਰਥੁ ਕਾਟਿ ਦਯੋ ਅਸਿ ਚਾਪ ਕੋ ਕਾਟਿ ਜੁਦਾ ਕਰਿ ਡਾਰਿਓ ॥
kaatt dhujaa rath kaatt dayo as chaap ko kaatt judaa kar ddaario |

બલરામના ઝંડા, રથ, તલવાર, ધનુષ્ય વગેરે તમામ ટુકડાઓમાં કાપવામાં આવ્યા હતા

ਮੂਸਲ ਅਉ ਹਲ ਕਾਟਿ ਦਯੋ ਬਿਨੁ ਆਯੁਧ ਹੁਇ ਬਲਦੇਵ ਪਧਾਰਿਓ ॥
moosal aau hal kaatt dayo bin aayudh hue baladev padhaario |

ગદા અને હળ પણ કપાઈ ગયા અને શસ્ત્રોથી વંચિત રહીને બલરામ દૂર જવા લાગ્યા.

ਜਾਤ ਕਹਾ ਮੁਸਲੀ ਭਜਿ ਕੈ ਕਬਿ ਰਾਮ ਕਹੈ ਇਹ ਭਾਤਿ ਉਚਾਰਿਓ ॥
jaat kahaa musalee bhaj kai kab raam kahai ih bhaat uchaario |

કવિ રામ કહે છે, (અમિતસિંહે આમ કહ્યું) હે બલરામ! તમે ક્યાં ભાગી રહ્યા છો?

ਯੌ ਕਹਿ ਕੈ ਅਸਿ ਕੋ ਗਹਿ ਕੈ ਲਹਿ ਕੈ ਦਲ ਜਾਦਵ ਕੋ ਲਲਕਾਰਿਓ ॥੧੨੨੨॥
yau keh kai as ko geh kai leh kai dal jaadav ko lalakaario |1222|

આ જોઈને અમિત સિંહ બોલ્યા, હે બલરામ! તમે હવે કેમ ભાગી રહ્યા છો?��� આમ કહીને અને હાથમાં પોતાની તલવાર પકડીને અમિત સિંહે યાદવ સેનાને પડકાર ફેંક્યો.1222.

ਜੋ ਇਹ ਸਾਮੁਹੇ ਆਇ ਭਿਰੈ ਭਟ ਤਾ ਹੀ ਸੰਘਾਰ ਕੈ ਭੂਮਿ ਗਿਰਾਵੈ ॥
jo ih saamuhe aae bhirai bhatt taa hee sanghaar kai bhoom giraavai |

જે યોદ્ધા તેની સામે આવશે, અમિત સિંહ તેને મારી નાખશે

ਕਾਨ ਪ੍ਰਮਾਨ ਲਉ ਤਾਨਿ ਕਮਾਨ ਘਨੇ ਸਰ ਸਤ੍ਰਨ ਕੇ ਤਨ ਲਾਵੈ ॥
kaan pramaan lau taan kamaan ghane sar satran ke tan laavai |

પોતાના ધનુષને કાન સુધી ખેંચીને તે દુશ્મનો પર તીર વરસાવી રહ્યો હતો