શ્રી દસમ ગ્રંથ

પાન - 1327


ਬੇਗਮ ਕੀ ਤਾ ਸੌ ਰੁਚਿ ਲਾਗੀ ॥
begam kee taa sau ruch laagee |

બેગમને તેનામાં રસ પડ્યો

ਜਾ ਤੇ ਨੀਂਦ ਭੂਖ ਸਭ ਭਾਗੀ ॥
jaa te neend bhookh sabh bhaagee |

જેના કારણે (તે) નિદ્રાધીન અને ભૂખ્યા થઈ ગયા.

ਦੇਖਿ ਗਈ ਜਬ ਤੇ ਤਿਹ ਧਾਮਾ ॥
dekh gee jab te tih dhaamaa |

(તે) તેને જોઈને ઘરે ગઈ હોવાથી,

ਤਬ ਤੇ ਔਰ ਸੁਹਾਤ ਨ ਬਾਮਾ ॥੪॥
tab te aauar suhaat na baamaa |4|

ત્યારથી તે મહિલાને બીજું કંઈ ગમતું ન હતું. 4.

ਹਿਤੂ ਜਾਨ ਸਹਚਰੀ ਬੁਲਾਈ ॥
hitoo jaan sahacharee bulaaee |

સત્ય જાણીને તેણે નોકરાણીને બોલાવી

ਭੇਦ ਭਾਖਿ ਸਭ ਤਹਾ ਪਠਾਈ ॥
bhed bhaakh sabh tahaa patthaaee |

(અને તેને ત્યાં મોકલ્યો) પછી તેને બધા રહસ્યો કહ્યા.

ਹਮੈ ਸਾਹ ਸੁਤ ਜੁ ਤੈ ਮਿਲੈ ਹੈ ॥
hamai saah sut ju tai milai hai |

(અને એમ પણ કહ્યું) જો તમે મને શાહનો પુત્ર આપો,

ਜੋ ਧਨ ਮੁਖ ਮੰਗਿ ਹੈਂ ਸੋ ਪੈ ਹੈਂ ॥੫॥
jo dhan mukh mang hain so pai hain |5|

તેથી, તમે જે પણ પૈસા માંગશો, તે તમને મળશે. 5.

ਸਖੀ ਪਵਨ ਕੇ ਭੇਸ ਸਿਧਾਈ ॥
sakhee pavan ke bhes sidhaaee |

સખી પવનની ઝડપે ચાલી ગઈ

ਪਲਕ ਨ ਬਿਤੀ ਸਾਹ ਕੇ ਆਈ ॥
palak na bitee saah ke aaee |

અને એક ક્ષણ પણ વીતી ન હતી કે તે શાહ પાસે આવી.

ਸਾਹ ਪੂਤ ਕਹ ਕਿਯਾ ਪ੍ਰਨਾਮਾ ॥
saah poot kah kiyaa pranaamaa |

(તેણે) શાહના પુત્રને સલામ કરી

ਬੈਠੀ ਜਾਇ ਸੁਘਰਿ ਤਿਹ ਧਾਮਾ ॥੬॥
baitthee jaae sughar tih dhaamaa |6|

અને તે સુંદરતા તેમના (શાહના) ઘરમાં બેઠી હતી. 6.

ਤੁਮਰੋ ਨਾਮ ਕਹਾ ਪਹਿਚਨਿਯਤ ॥
tumaro naam kahaa pahichaniyat |

(પૂછ્યું) શું તમે તમારું નામ ઓળખો છો?

ਕਵਨ ਦੇਸ ਕੇ ਬਾਸੀ ਜਨਿਯਤ ॥
kavan des ke baasee janiyat |

અને હું તમને કયા દેશનો રહેવાસી માનીશ?

ਸਕਲ ਬ੍ਰਿਥਾ ਨਿਜ ਪ੍ਰਥਮ ਸੁਨਾਵਹੁ ॥
sakal brithaa nij pratham sunaavahu |

પહેલા તમારી આખી વાર્તા કહો

ਬਹੁਰਿ ਕੁਅਰਿ ਕੀ ਸੇਜ ਸੁਹਾਵਹੁ ॥੭॥
bahur kuar kee sej suhaavahu |7|

અને પછી કુમારી ઋષિની સુંદરતામાં વધારો કરો. 7.

ਸੁਨੀ ਸਖੀ ਮਦ੍ਰ ਦੇਸ ਹਮ ਰਹਹੀ ॥
sunee sakhee madr des ham rahahee |

(તે બોલવા લાગ્યો) ઓ સખી! સાંભળો, હું માતૃભૂમિમાં રહું છું

ਧੂਮ੍ਰ ਕੇਤੁ ਹਮ ਕੌ ਜਨ ਕਹਹੀ ॥
dhoomr ket ham kau jan kahahee |

અને લોકો મને ધુમ્ર કેતુ કહે છે.

ਸੌਦਾ ਹਿਤ ਆਏ ਇਹ ਦੇਸਾ ॥
sauadaa hit aae ih desaa |

(હું) આ દેશમાં વેપાર કરવા આવ્યો છું

ਦੇਸ ਦੇਸ ਕੋ ਨਿਰਖਿ ਨਰੇਸਾ ॥੮॥
des des ko nirakh naresaa |8|

દેશના રાજાઓને જોયા. 8.

ਬਤਿਯਨ ਪ੍ਰਥਮ ਤਾਹਿ ਬਿਰਮਾਇ ॥
batiyan pratham taeh biramaae |

શરૂઆતમાં તે વસ્તુઓથી કંટાળી ગયો હતો

ਭਾਤਿ ਭਾਤਿ ਤਿਨ ਲੋਭ ਦਿਖਾਇ ॥
bhaat bhaat tin lobh dikhaae |

અને પછી તમામ પ્રકારની વસ્તુઓનો લોભ બતાવ્યો.

ਜ੍ਯੋਂ ਤ੍ਯੋਂ ਲੈ ਆਈ ਤਿਹ ਤਹਾ ॥
jayon tayon lai aaee tih tahaa |

તે ત્યાં કેવી રીતે પહોંચ્યો?

ਮਾਰਗ ਕੁਅਰਿ ਬਿਲੋਕਤ ਜਹਾ ॥੯॥
maarag kuar bilokat jahaa |9|

જ્યાં કુમારી (તેનો) રસ્તો જોઈ રહી હતી. 9.

ਜੋ ਧਨ ਕਹਾ ਸੁੰਦ੍ਰ ਤਿਹ ਦੀਨਾ ॥
jo dhan kahaa sundr tih deenaa |

સુંદરીએ દાસીને કહ્યું હતું તે પૈસા આપ્યા

ਕੰਠ ਲਗਾਇ ਮਿਤ੍ਰ ਸੋ ਲੀਨਾ ॥
kantth lagaae mitr so leenaa |

અને તે મિત્રને ભેટી પડ્યો.

ਭਾਤਿ ਭਾਤਿ ਕੀ ਕੈਫ ਮੰਗਾਈ ॥
bhaat bhaat kee kaif mangaaee |

(તેણે) વિવિધ પ્રકારના દારૂનો ઓર્ડર આપ્યો

ਏਕ ਖਾਟ ਚੜਿ ਦੁਹੂੰ ਚੜਾਈ ॥੧੦॥
ek khaatt charr duhoon charraaee |10|

અને બંનેએ એક પલંગ પર પાણી પીધું. 10.

ਭਾਤਿ ਭਾਤਿ ਤਨ ਕੈਫ ਚੜਾਵਹਿ ॥
bhaat bhaat tan kaif charraaveh |

વિવિધ પ્રકારનો દારૂ પીવા લાગ્યો

ਮਿਲਿ ਮਿਲਿ ਗੀਤ ਮਧੁਰ ਧੁਨਿ ਗਾਵਹਿ ॥
mil mil geet madhur dhun gaaveh |

અને સાથે મળીને તેઓ મધુર ધૂનમાં ગીતો ગાવા લાગ્યા.

ਬਿਬਿਧ ਬਿਧਿਨ ਤਨ ਕਰਤ ਬਿਲਾਸਾ ॥
bibidh bidhin tan karat bilaasaa |

(તેઓ) વિવિધ પ્રકારની સેક્સ-સ્પોર્ટ્સ કરવા લાગ્યા.

ਨੈਕੁ ਨ ਕਰੈ ਨ੍ਰਿਪਤਿ ਕੋ ਤ੍ਰਾਸਾ ॥੧੧॥
naik na karai nripat ko traasaa |11|

(તેઓ) રાજાના ડરને બિલકુલ સ્વીકારતા ન હતા. 11.

ਛੈਲਿਹਿ ਛੈਲ ਨ ਛੋਰਾ ਜਾਈ ॥
chhailihi chhail na chhoraa jaaee |

છબિલા (શાહ) યુવાન (કુમારી)થી અલગ ન હતા.

ਨਿਸੁ ਦਿਨ ਰਾਖਤ ਕੰਠ ਲਗਾਈ ॥
nis din raakhat kantth lagaaee |

અને તે દિવસ-રાત તેને ગળે લગાડતી હતી.

ਜਬ ਕਬਹੂੰ ਆਖੇਟ ਸਿਧਾਵੈ ॥
jab kabahoon aakhett sidhaavai |

જો તમે ક્યારેય શિકાર કરવા જાઓ છો,

ਏਕ ਅੰਬਾਰੀ ਤਾਹਿ ਚੜਾਵੈ ॥੧੨॥
ek anbaaree taeh charraavai |12|

તેથી તેણી તેને પણ એક જ અંબરીમાં ચઢી ગઈ હશે. 12.

ਤਹੀ ਕਾਮ ਕ੍ਰੀੜਾ ਕਹ ਕਰੈ ॥
tahee kaam kreerraa kah karai |

ત્યાં (બેસીને) તેઓ જાતીય રમતો રમતા

ਮਾਤ ਪਿਤਾ ਤੇ ਨੈਕੁ ਨ ਡਰੈ ॥
maat pitaa te naik na ddarai |

અને તેઓ તેમના માતાપિતાથી બિલકુલ ડરતા ન હતા.

ਇਕ ਦਿਨ ਰਾਜਾ ਚੜਾ ਸਿਕਾਰਾ ॥
eik din raajaa charraa sikaaraa |

એક દિવસ રાજા શિકાર કરવા ગયો

ਸੰਗ ਲਏ ਮਿਹਰਿਯੈ ਅਪਾਰਾ ॥੧੩॥
sang le mihariyai apaaraa |13|

અને ઘણી દાસીઓને પોતાની સાથે લઈ ગઈ. 13.

ਬੇਗਮ ਸੋਊ ਸਿਕਾਰ ਸਿਧਾਈ ॥
begam soaoo sikaar sidhaaee |

એ બેગમ પણ શિકાર રમવા ગઈ

ਏਕ ਅੰਬਾਰੀ ਤਾਹਿ ਚੜਾਈ ॥
ek anbaaree taeh charraaee |

અને તેને (પ્રેમીને) પણ એ જ અંબરીમાં લઈ ગયો.

ਏਕ ਸਖੀ ਤਿਹ ਚੜਤ ਨਿਹਾਰਾ ॥
ek sakhee tih charrat nihaaraa |

એક સખીએ તેને ચડતા જોયો

ਜਾਇ ਭੂਪ ਸੋ ਭੇਦ ਉਚਾਰਾ ॥੧੪॥
jaae bhoop so bhed uchaaraa |14|

અને જઈને આખું રહસ્ય રાજાને કહી દીધું. 14.

ਸੁਨਿ ਨ੍ਰਿਪ ਬਾਤ ਚਿਤ ਮੋ ਰਾਖੀ ॥
sun nrip baat chit mo raakhee |

તે સાંભળીને રાજાએ તેને પોતાના હૃદયમાં રાખી લીધું

ਔਰਿ ਨਾਰਿ ਸੋ ਪ੍ਰਗਟ ਨ ਭਾਖੀ ॥
aauar naar so pragatt na bhaakhee |

અને બીજી કોઈ સ્ત્રીને કહો નહીં.

ਦੁਹਿਤਾ ਕੋ ਜਬ ਗਜ ਨਿਕਟਾਯੋ ॥
duhitaa ko jab gaj nikattaayo |

જ્યારે પુત્રનો હાથી નજીક આવ્યો,

ਤਬ ਤਾ ਕੋ ਪਿਤੁ ਨਿਕਟ ਬੁਲਾਯੌ ॥੧੫॥
tab taa ko pit nikatt bulaayau |15|

પછી પિતાએ તેને નજીક બોલાવ્યો. 15.