શ્રી દસમ ગ્રંથ

પાન - 1204


ਤਹੀ ਉਧਰਿ ਤਿਹ ਸੰਗ ਸਿਧਾਈ ॥੫॥
tahee udhar tih sang sidhaaee |5|

અને ત્યાંથી તેની સાથે ચાલ્યો ગયો. 5.

ਸਹਚਰਿ ਭੇਦ ਚਰਿਤ ਇਕ ਜਾਨਾ ॥
sahachar bhed charit ik jaanaa |

સખી (તેનું) પાત્ર સમજી ગઈ

ਇਹ ਬਿਧਿ ਸਾਥ ਚਰਿਤ੍ਰ ਪ੍ਰਮਾਨਾ ॥
eih bidh saath charitr pramaanaa |

અને આ રીતે પાત્ર ભજવ્યું.

ਰੋਇ ਰੋਇ ਧੁਨਿ ਊਚ ਪੁਕਾਰੈ ॥
roe roe dhun aooch pukaarai |

(તે) રડવા લાગી અને મોટેથી બોલાવવા લાગી

ਦੈ ਦੈ ਮੂੰਡ ਧਰਨਿ ਸੌ ਮਾਰੈ ॥੬॥
dai dai moondd dharan sau maarai |6|

અને માથું ઉંચકીને જમીન પર પટકાવા લાગ્યો. 6.

ਚੰਪਕਲਾ ਰਾਜਾ ਕੀ ਜਾਈ ॥
chanpakalaa raajaa kee jaaee |

(એવું કહેવાયું હતું કે) રાજ કુમારી ચંપકલા ને

ਰਾਛਸ ਗਹੀ ਆਨਿ ਦੁਖਦਾਈ ॥
raachhas gahee aan dukhadaaee |

એક દુઃખી રાક્ષસ તેને છીનવી ગયો છે.

ਤਾਹਿ ਛੁਰੈਯੈ ਜਾਨ ਨ ਦੀਜੈ ॥
taeh chhuraiyai jaan na deejai |

તેનાથી છૂટકારો મેળવો અને જવા દો નહીં

ਬੇਗਹਿ ਬਧ ਦਾਨਵ ਕੋ ਕੀਜੈ ॥੭॥
begeh badh daanav ko keejai |7|

અને ઝડપથી રાક્ષસને મારી નાખો.7.

ਏ ਸੁਨਿ ਬੈਨ ਲੋਗ ਸਭ ਧਾਏ ॥
e sun bain log sabh dhaae |

આ સાંભળીને તમામ લોકોએ પોતાની તલવારો તાણી લીધી

ਕਾਢੇ ਖੜਗ ਬਾਗ ਮੈ ਆਏ ॥
kaadte kharrag baag mai aae |

બગીચામાં પહોંચ્યા.

ਦੈਤ ਵੈਤ ਤਹ ਕਛੁ ਨ ਨਿਹਾਰਾ ॥
dait vait tah kachh na nihaaraa |

(તેમને) ત્યાં કોઈ દૈત્ય દેખાયું નહિ

ਚਕ੍ਰਿਤ ਭੇ ਜਿਯ ਮਾਝ ਬਿਚਾਰਾ ॥੮॥
chakrit bhe jiy maajh bichaaraa |8|

અને તે આશ્ચર્યમાં મનમાં વિચારવા લાગ્યો. 8.

ਹਰਿ ਦਾਨਵ ਤਿਹ ਗਯੋ ਅਕਾਸਾ ॥
har daanav tih gayo akaasaa |

(તે) રાક્ષસ તેને ઊંચકીને આકાશમાં ગયો છે.

ਰਾਜ ਕੁਅਰਿ ਤੇ ਭਏ ਨਿਰਾਸਾ ॥
raaj kuar te bhe niraasaa |

તેઓ રાજ કુમારીથી નિરાશ થયા હતા.

ਰੋਇ ਪੀਟ ਦੁਹਿਤਾ ਕਹ ਹਾਰੇ ॥
roe peett duhitaa kah haare |

રાજા રાજ કુમારીને હારી જવાથી ખૂબ જ દુઃખ થયું

ਰਾਜਾ ਭਏ ਅਧਿਕ ਦੁਖਿਯਾਰੇ ॥੯॥
raajaa bhe adhik dukhiyaare |9|

અને રડતી બેઠી. 9.

ਕੇਤਿਕ ਦਿਨਨ ਸਕਲ ਧਨ ਖਾਯੋ ॥
ketik dinan sakal dhan khaayo |

થોડા દિવસો સુધી (તેઓએ) બધા પૈસા ખર્ચ્યા

ਦੇਸ ਬਿਦੇਸ ਫਿਰਤ ਦੁਖ ਪਾਯੋ ॥
des bides firat dukh paayo |

અને વિદેશ પ્રવાસ કરીને ઘણું સહન કર્યું.

ਰਾਜ ਕੁਅਰਿ ਮਿਤ੍ਰਹਿ ਕੌ ਤ੍ਯਾਗੀ ॥
raaj kuar mitreh kau tayaagee |

રાજ કુમારી મિત્રાનો ત્યાગ કરીને

ਆਧੀ ਰਤਿ ਦੇਸ ਕੌ ਭਾਗੀ ॥੧੦॥
aadhee rat des kau bhaagee |10|

તે મધ્યરાત્રિએ તેના દેશ ભાગી ગયો. 10.

ਲਿਖਿ ਪਤ੍ਰੀ ਪਿਤ ਪਾਸ ਪਠਾਈ ॥
likh patree pit paas patthaaee |

તેણે એક પત્ર લખીને તેના પિતાને મોકલ્યો

ਦਾਨਵ ਤੇ ਮੈ ਦੇਵ ਛੁਰਾਈ ॥
daanav te mai dev chhuraaee |

કે પ્રભુએ મને રાક્ષસથી છોડાવ્યો છે.

ਪਠੈ ਮਨੁਛ ਅਬ ਬੋਲਿ ਪਠਾਵਹੁ ॥
patthai manuchh ab bol patthaavahu |

હવે એક વ્યક્તિને મોકલો અને (મને) આમંત્રણ આપો.

ਮੋਹਿ ਮਿਲਾਇ ਅਧਿਕ ਸੁਖ ਪਾਵਹੁ ॥੧੧॥
mohi milaae adhik sukh paavahu |11|

અને મને મળીને વધુ ખુશી મેળવો. 11.

ਪੜਿ ਪਤ੍ਰੀ ਪਿਤ ਕੰਠ ਲਗਾਈ ॥
parr patree pit kantth lagaaee |

પિતાએ પત્ર વાંચ્યો અને (તેના) ગળા પર મૂક્યો

ਅਧਿਕ ਪਾਲਕੀ ਤਹਾ ਪਠਾਈ ॥
adhik paalakee tahaa patthaaee |

અને ત્યાં ઘણી પાલખીઓ મોકલી.

ਚੰਪਕਲਾ ਕਹ ਗ੍ਰਿਹ ਲੈ ਆਯੋ ॥
chanpakalaa kah grih lai aayo |

(તે) ચંપકલા ને ઘરે લાવ્યો.

ਮੂਰਖ ਭੇਦ ਅਭੇਦ ਨ ਪਾਯੋ ॥੧੨॥
moorakh bhed abhed na paayo |12|

મૂર્ખ ભેદ સમજી શક્યો નહીં. 12.

ਇਤਿ ਸ੍ਰੀ ਚਰਿਤ੍ਰ ਪਖ੍ਯਾਨੇ ਤ੍ਰਿਯਾ ਚਰਿਤ੍ਰੇ ਮੰਤ੍ਰੀ ਭੂਪ ਸੰਬਾਦੇ ਦੋਇ ਸੌ ਅਠਸਠ ਚਰਿਤ੍ਰ ਸਮਾਪਤਮ ਸਤੁ ਸੁਭਮ ਸਤੁ ॥੨੬੮॥੫੨੨੯॥ਅਫਜੂੰ॥
eit sree charitr pakhayaane triyaa charitre mantree bhoop sanbaade doe sau atthasatth charitr samaapatam sat subham sat |268|5229|afajoon|

અહીં શ્રી ચારિત્રોપાખ્યાનના ત્રિય ચરિત્રના મંત્રી ભૂપ સંબદના 268મા ચરિત્રનો અંત થાય છે, બધુ જ શુભ છે. 268.5229. ચાલે છે

ਚੌਪਈ ॥
chauapee |

ચોવીસ:

ਗੂਆ ਬੰਦਰ ਇਕ ਰਹਤ ਨ੍ਰਿਪਾਲਾ ॥
gooaa bandar ik rahat nripaalaa |

રાજા ગોવાના બંદરમાં રહેતા હતા

ਜਾ ਕੋ ਡੰਡ ਭਰਤ ਭੂਆਲਾ ॥
jaa ko ddandd bharat bhooaalaa |

જેના માટે બધા રાજાઓ દંડ ભરતા હતા (એટલે કે આધીનતા સ્વીકારો).

ਅਪ੍ਰਮਾਨ ਤਾ ਕੇ ਘਰ ਮੈ ਧਨ ॥
apramaan taa ke ghar mai dhan |

તેમના ઘરમાં અપાર સંપત્તિ હતી.

ਚੰਦ੍ਰ ਸੂਰ ਕੈ ਇੰਦ੍ਰ ਦੁਤਿਯ ਜਨੁ ॥੧॥
chandr soor kai indr dutiy jan |1|

જાણે બીજો સૂર્ય કે ચંદ્ર કે ઇન્દ્ર હોય. 1.

ਮਿਤ੍ਰ ਮਤੀ ਤਾ ਕੀ ਅਰਧੰਗਾ ॥
mitr matee taa kee aradhangaa |

મિત્રા માટી (નામ) તેમની પત્ની હતી

ਪੁੰਨ੍ਰਯਮਾਨ ਦੂਸਰ ਜਨੁ ਗੰਗਾ ॥
punrayamaan doosar jan gangaa |

જે બીજી પવિત્ર ગંગા હોવાનું મનાય છે.

ਮੀਨ ਕੇਤੁ ਰਾਜਾ ਤਹ ਰਾਜੈ ॥
meen ket raajaa tah raajai |

મીન કેતુ નામનો એક રાજા હતો

ਜਾ ਕੋ ਨਿਰਖਿ ਮੀਨ ਧੁਜ ਲਾਜੈ ॥੨॥
jaa ko nirakh meen dhuj laajai |2|

જેને જોઈને કામદેવ પણ શરમાતા. 2.

ਅੜਿਲ ॥
arril |

અડગ

ਸ੍ਰੀ ਝਖਕੇਤੁ ਮਤੀ ਦੁਹਿਤਾ ਤਿਹ ਜਾਨਿਯੈ ॥
sree jhakhaket matee duhitaa tih jaaniyai |

તેમને ઝક્કેતુ માતિ નામની પુત્રી હતી.

ਅਪ੍ਰਮਾਨ ਅਬਲਾ ਕੀ ਪ੍ਰਭਾ ਪ੍ਰਮਾਨਿਯੈ ॥
apramaan abalaa kee prabhaa pramaaniyai |

એ અબલાને અમર્યાદ સુંદરતા હતી.

ਜਾ ਸਮ ਸੁੰਦਰਿ ਕਹੂੰ ਨ ਜਗ ਮਹਿ ਜਾਨਿਯਤ ॥
jaa sam sundar kahoon na jag meh jaaniyat |

વિશ્વમાં તેના જેવું સુંદર કોઈ નહોતું.

ਹੋ ਰੂਪਮਾਨ ਉਹਿ ਕੀ ਸੀ ਵਹੀ ਬਖਾਨਿਯਤ ॥੩॥
ho roopamaan uhi kee see vahee bakhaaniyat |3|

એવું એક સ્વરૂપ એવું જ કહેવાયું. 3.

ਚੌਪਈ ॥
chauapee |

ચોવીસ:

ਪ੍ਰਾਤ ਭਏ ਨ੍ਰਿਪ ਸਭਾ ਲਗਾਈ ॥
praat bhe nrip sabhaa lagaaee |

(એક દિવસ) સવારે રાજાએ સભા કરી.

ਊਚ ਨੀਚ ਸਭ ਲਿਯਾ ਬੁਲਾਈ ॥
aooch neech sabh liyaa bulaaee |

(જેમાં તેણે) ઉચ્ચ અને નીચા બધાને આમંત્રણ આપ્યું.

ਤਹ ਇਕ ਪੁਤ੍ਰ ਸਾਹੁ ਕੋ ਆਯੋ ॥
tah ik putr saahu ko aayo |

એક રાજાનો પુત્ર પણ ત્યાં આવ્યો.