उभौ युद्धाय सज्जौ अभवताम्
खड्गान् च आकृष्य क्रोधेन दह्यमानाः।
पिता खड्गं गृहीत्वा पुत्रस्य शिरसि प्रहारं कृतवान्
पुत्रश्च (खड्गं) बहिः कृत्वा पितुः शिरसि प्रहारं कृतवान्। १४.
मया एतत् पात्रं स्थिरं दृष्टम्।
अहो देव ! मम नेत्राणि किमर्थं न विस्फोटितानि ?
ते दावं त्रातुम् न इच्छन्ति स्म।
अतः उभयोः आह्वानम् आगतं। १५.
हे भगवन् ! अधुना किं कर्तव्यमिति कथयतु।
किं हृदये छूरेण म्रियिष्यामि ?
संन्यासी भूत्वा बुन् गच्छतु
राजछत्रं च कनिष्ठपुत्रस्य शिरसि लम्बतु। 16.
प्रथमं पतिं पुत्रं च हतम्
ततः च कनिष्ठपुत्राय राज्यं दत्तवान्।
ततः योगरूपं गृहीतवान्
उत्तरदिशि मार्गे च ततः पतितः। १७.
द्वयम् : १.
तत्र गत्वा शिवस्य बहुधा तपः अकरोत् |
रुद्र ('भूतरात') (तत्) स्त्री कठिन साधना (तपः) दृष्ट्वा प्रसन्नः अभवत्।18.
चतुर्विंशतिः : १.
(शिव) उवाच हे पुत्री ! (त्वं) वर् मङ्ग ('बरम्बयः') २.
यत् भवतः हृदये प्रसरति स्म।
(राज्ञी उक्तवती) हे पिता ! यदि दातुमिच्छसि तर्हि (तदा अहं) वरमिदं भवद्भ्यः प्राप्नोमि
वृद्धावस्थातः युवा भवितुं। १९.
द्वयम् : १.
शिवः (वरं) दत्त्वा (सा) वृद्धात् कुमारं च परिवर्तत।
(सा स्त्रिया) पुराणत्वचम् उद्धृत्य सर्प इव नखान् उद्धृत्य। २०.
चतुर्विंशतिः : १.
यदा सा वृद्धावस्थातः युवा अभवत्
अतः सा तदेव नगरं गता
यत्र (तस्य) पुत्रः मृगयाक्रीडायै उपरि गतः आसीत्
ऋक्षसिंहसिंहाः च (बहुः) हताः। २१.
अथ (सा स्त्री) मृगवेषं कृत्वा
शरीरस्य च सर्वाणि सुन्दराणि कवचानि उद्धृत्य।
मृगरूपमादाय सा तत्र ययौ
यत्र पुत्रः मृगया क्रीडति स्म। २२.
तां पुत्रः (अश्वं) अनुधावति स्म (मृग-परिवर्तित-रानीम्)।
न च कञ्चित् सहचरम् अवलोकितवान्।
सः दूरम् एकः एव अगच्छत्
यत्र अतीव भयंकरः बन्नः आसीत्। 23.
यत्र सालस्य तमालस्य च बृहत् ब्रिच्स् आसन्
कल्कानि च कदमानि च जटा वनानि च आसन्।
सिबर (चिह्न या श्रीफल) ताल, खजूर आदि के गुरु (वृक्ष) थे।
(एवं दृश्यते स्म) यथा ईश्वरः तान् स्वहस्तेन निर्मितवान्। २४.
तत्र प्राप्य मृगः अन्तर्धानं जातः
आर्यस्त्रीवेषं च।
सः आगत्य स्वस्य रूपं दर्शितवान्
तथा राज कुंवर को मोहित किया। 25.