ਪੰਜਾਬੀ 
English 
پنجابی 
Español 
Français 
Deutsch 
Português 
Bahasa Indonesia 
Türkçe 
Tiếng Việt 
Filipino 
Svenska हिंदी संस्कृत 
Nederlands 
Română 
Magyar 
Polski 
Čeština 
Afrikaans 
Italiano Català 
Shqip 
Gaeilge Cymraeg 
Slovenčina 
Slovenščina 
Dansk 
Eesti 
Latviešu 
Lietuvių 
Norsk 
Malti 
Íslenska Galego 
Kreyòl Ayisyen 
Latin 
Bahasa Melayu 
Kiswahili 
Hrvatski 
Suomi 
Русский मराठी ગુજરાતી తెలుగు ಕನ್ನಡ தமிழ் മലയാളം 
বাংলা 
Ελληνικά 
日本語 
中文 اردو سنڌي 
فارسی 
العربية 
עברית 
한국어 श्री दसम् ग्रन्थः
पुटः - 1379
ਆਪੁ ਹਾਥ ਦੈ ਸਾਧ ਉਬਾਰੇ ॥
आपु हाथ दै साध उबारे ॥सः स्वहस्तं दत्त्वा सन्तान् तारितवान्
ਸਤ੍ਰੁ ਅਨੇਕ ਛਿਨਕ ਮੋ ਟਾਰੇ ॥੨੭੯॥
सत्रु अनेक छिनक मो टारे ॥२७९॥खातेषु च बहूनि शत्रून् मारितवान्। २७९ इति ।
ਅਸਿਧੁਜ ਜੂ ਕੋਪਾ ਜਬ ਹੀ ਰਨ ॥
असिधुज जू कोपा जब ही रन ॥यदा असिधुजः (महाकालः) रणे क्रुद्धः अभवत्
ਮਾਰਤ ਭਯੋ ਸਤ੍ਰੁਗਨ ਚੁਨਿ ਚੁਨਿ ॥
मारत भयो सत्रुगन चुनि चुनि ॥(ततः) सः शत्रून् चयनात्मकरूपेण मारितवान्।
ਸਭ ਸਿਵਕਨ ਕਹ ਲਿਓ ਉਬਾਰਾ ॥
सभ सिवकन कह लिओ उबारा ॥सर्वान् सेवकान् तारितवान्
ਦੁਸਟ ਗਠਨ ਕੋ ਕਰਾ ਪ੍ਰਹਾਰਾ ॥੨੮੦॥
दुसट गठन को करा प्रहारा ॥२८०॥दुष्टानां च समूहं प्रहृतवान्। २८० ।
ਇਹ ਬਿਧਿ ਹਨੇ ਦੁਸਟ ਜਬ ਕਾਲਾ ॥
इह बिधि हने दुसट जब काला ॥एवं कालेन दुरात्मान् हता यदा ।
ਗਿਰਿ ਗਿਰਿ ਪਰੇ ਧਰਨਿ ਬਿਕਰਾਲਾ ॥
गिरि गिरि परे धरनि बिकराला ॥(ततः) घोराः (दानवः) पतितुं प्रवृत्ताः पृथिव्यां।
ਨਿਜ ਹਾਥਨ ਦੈ ਸੰਤ ਉਬਾਰੇ ॥
निज हाथन दै संत उबारे ॥सः स्वहस्तेन साधवः तारितवान्
ਸਤ੍ਰੁ ਅਨੇਕ ਤਨਿਕ ਮਹਿ ਮਾਰੇ ॥੨੮੧॥
सत्रु अनेक तनिक महि मारे ॥२८१॥खातेषु च बहूनि शत्रून् मारितवान्। २८१.
ਦਾਨਵ ਅਮਿਤ ਕੋਪ ਕਰਿ ਢੂਕੇ ॥
दानव अमित कोप करि ढूके ॥असंख्याकाः दिग्गजाः क्रोधेन आगतवन्तः
ਮਾਰਹਿ ਮਾਰਿ ਦਸੌ ਦਿਸਿ ਕੂਕੇ ॥
मारहि मारि दसौ दिसि कूके ॥'मारो मारो' च दशदिशाद् उद्घोषं कर्तुं आरब्धवान्।
ਬਹੁਰਿ ਕਾਲ ਕੁਪਿ ਖੜਗ ਸੰਭਾਰਾ ॥
बहुरि काल कुपि खड़ग संभारा ॥कालः क्रुद्धः भूत्वा पुनः खर्गं स्वीकृतवान्
ਸਤ੍ਰੁ ਸੈਨ ਪਲ ਬੀਚ ਪ੍ਰਹਾਰਾ ॥੨੮੨॥
सत्रु सैन पल बीच प्रहारा ॥२८२॥सद्यः च शत्रुसैन्यम् आक्रमितवान्। २८२.
ਬਹੁਰਿ ਕੋਪ ਕਰਿ ਦੁਸਟ ਅਪਾਰਾ ॥
बहुरि कोप करि दुसट अपारा ॥अपारं दुष्टं क्रोधं कृत्वा
ਮਹਾ ਕਾਲ ਕੌ ਚਹਤ ਸੰਘਾਰਾ ॥
महा काल कौ चहत संघारा ॥ततः महाकालं मारयितुम् इच्छति स्म।
ਜਿਮਿ ਗਗਨਹਿ ਕੋਈ ਬਾਨ ਚਲਾਵੈ ॥
जिमि गगनहि कोई बान चलावै ॥यथा व्योमं बाणं निपातयति, (तत्) आकाशं न प्रहरति,
ਤਾਹਿ ਨ ਲਗੇ ਤਿਸੀ ਪਰ ਆਵੈ ॥੨੮੩॥
ताहि न लगे तिसी पर आवै ॥२८३॥अपितु तस्य (चालकस्य) इव भासते। २८३ इति ।
ਭਾਤਿ ਭਾਤਿ ਬਾਦਿਤ੍ਰ ਬਜਾਇ ॥
भाति भाति बादित्र बजाइ ॥दिग्गजाः घण्टाः वादयन्ति स्म
ਦਾਨਵ ਨਿਕਟ ਪਹੂਚੇ ਆਇ ॥
दानव निकट पहूचे आइ ॥उपसृत्य च (महायुगम्)।
ਮਹਾ ਕਾਲ ਤਬ ਬਿਰਦ ਸੰਭਾਰੋ ॥
महा काल तब बिरद संभारो ॥महाकालः तदा स्वकर्तव्यं स्वीकृतवान् ।
ਸੰਤ ਉਬਾਰਿ ਦੋਖਿਯਨ ਮਾਰੋ ॥੨੮੪॥
संत उबारि दोखियन मारो ॥२८४॥दुरात्मान् हत्वा च सन्तान् तारयामास | २८४.
ਖੰਡ ਖੰਡ ਕਰਿ ਦਾਨਵ ਮਾਰੇ ॥
खंड खंड करि दानव मारे ॥(सः) दैत्यान् छित्त्वा हतवान्
ਤਿਲ ਤਿਲ ਪ੍ਰਾਇ ਸਕਲ ਕਰਿ ਡਾਰੇ ॥
तिल तिल प्राइ सकल करि डारे ॥सर्वान् च समं ('प्रै') तिल तिलम् अकरोत्।
ਪਾਵਕਾਸਤ੍ਰ ਕਲਿ ਬਹੁਰਿ ਚਲਾਯੋ ॥
पावकासत्र कलि बहुरि चलायो ॥कलिः (काल) तदा अग्निमस्त्रं प्रज्वलत् |
ਸੈਨ ਅਸੁਰ ਕੋ ਸਗਲ ਗਿਰਾਯੋ ॥੨੮੫॥
सैन असुर को सगल गिरायो ॥२८५॥दिग्गजानां च समस्तं सैन्यं नाशयत्। २८५.
ਬਰੁਣਾਸਤ੍ਰ ਦਾਨਵ ਤਬ ਛੋਰਾ ॥
बरुणासत्र दानव तब छोरा ॥अथ वरुणस्य शस्त्रं मुञ्चन् राक्षसाः ।
ਜਾ ਤੇ ਪਾਵਕਾਸਤ੍ਰ ਕਹ ਮੋਰਾ ॥
जा ते पावकासत्र कह मोरा ॥येन अग्निः अस्त्रं विमुखीकृतवान्।
ਬਾਸ੍ਵਾਸਤ੍ਰ ਤਬ ਕਾਲ ਚਲਾਯੋ ॥
बास्वासत्र तब काल चलायो ॥ततः कालः बसव अस्त्रं धारयति स्म
ਇੰਦ੍ਰ ਪ੍ਰਤ੍ਰਛ ਹ੍ਵੈ ਜੁਧ ਮਚਾਯੋ ॥੨੮੬॥
इंद्र प्रत्रछ ह्वै जुध मचायो ॥२८६॥इन्द्रश्च प्रादुर्भूत्वा युद्धं प्रारभत | २८६.
ਦਾਨਵ ਨਿਰਖਿ ਠਾਢ ਰਨ ਬਾਸਵ ॥
दानव निरखि ठाढ रन बासव ॥इन्द्रं ('बसव') मरुभूमिस्थं दृष्ट्वा
ਪੀਵਤ ਭਯੋ ਕੂਪ ਦ੍ਵੈ ਆਸਵ ॥
पीवत भयो कूप द्वै आसव ॥महाराजः मद्यस्य कूपद्वयं पिबति स्म ।
ਕਰਿ ਕੈ ਕੋਪ ਅਤੁਲ ਅਸ ਗਰਜਾ ॥
करि कै कोप अतुल अस गरजा ॥महाक्रोधेन गर्जन्, २.
ਭੂੰਮਿ ਅਕਾਸ ਸਬਦ ਸੁਨਿ ਲਰਜਾ ॥੨੮੭॥
भूंमि अकास सबद सुनि लरजा ॥२८७॥श्रुत्वा (यस्य) शब्दं पृथिवी आकाशं च कम्पयितुं प्रवृत्तौ। २८७.
ਅਮਿਤ ਬਾਸਵਹਿ ਬਾਨ ਪ੍ਰਹਾਰੇ ॥
अमित बासवहि बान प्रहारे ॥(सः) इन्द्रं प्रति असंख्यातान् बाणान् प्रज्वलितवान्
ਬਰਮ ਚਰਮ ਸਭ ਭੇਦਿ ਪਧਾਰੇ ॥
बरम चरम सभ भेदि पधारे ॥यत् कवचं कवचं च विद्ध्य लङ्घयति स्म।
ਜਨੁਕ ਨਾਗ ਬਾਬੀ ਧਸਿ ਗਏ ॥
जनुक नाग बाबी धसि गए ॥(इव दृश्यते) यथा सर्पाः स्वच्छिद्राणि प्रविष्टाः
ਭੂਤਲ ਭੇਦਿ ਪਤਾਰ ਸਿਧਏ ॥੨੮੮॥
भूतल भेदि पतार सिधए ॥२८८॥पृथिवीं च विदारयित्वा पातालं गत्वा। २८८.
ਅਮਿਤ ਰੋਸ ਬਾਸਵ ਤਬ ਕਿਯਾ ॥
अमित रोस बासव तब किया ॥तदा इन्द्रः अतीव क्रुद्धः अभवत्
ਧਨੁਖ ਬਾਨ ਕਰ ਭੀਤਰ ਲਿਯਾ ॥
धनुख बान कर भीतर लिया ॥धनुः बाणं च हस्ते गृहीतवान्।
ਅਮਿਤ ਕੋਪ ਕਰਿ ਬਿਸਿਖ ਪ੍ਰਹਾਰੇ ॥
अमित कोप करि बिसिख प्रहारे ॥अतीव क्रुद्धः सन् सः बाणान् निपातितवान्
ਫੋਰਿ ਦਾਨਵਨ ਪਾਰ ਪਧਾਰੇ ॥੨੮੯॥
फोरि दानवन पार पधारे ॥२८९॥यः भित्त्वा दैत्यान् बहिः आगतः। २८९.
ਦਾਨਵ ਅਧਿਕ ਰੋਸ ਕਰਿ ਧਾਏ ॥
दानव अधिक रोस करि धाए ॥राक्षसः (पुनः) क्रुद्धः सन् आक्रमितवान्
ਦੇਵ ਪੂਜ ਰਨ ਮਾਝ ਭਜਾਏ ॥
देव पूज रन माझ भजाए ॥देवपूजकान् च रणात् बहिः प्रेषितवान्।
ਭਜਤ ਦੇਵ ਨਿਰਖੇ ਕਲਿ ਜਬ ਹੀ ॥
भजत देव निरखे कलि जब ही ॥युद्धात् पलायमानान् देवान् दृष्ट्वा कलिः ॥
ਸਸਤ੍ਰ ਅਸਤ੍ਰ ਛੋਰੇ ਰਨ ਤਬ ਹੀ ॥੨੯੦॥
ससत्र असत्र छोरे रन तब ही ॥२९०॥ततस्ते (सर्वं) शस्त्राणि कवचानि च युद्धे त्यक्तवन्तः। २९० ।
ਬਾਨਨ ਕੀ ਬਰਖਾ ਕਲਿ ਕਰੀ ॥
बानन की बरखा कलि करी ॥कालिः बाणान् प्रज्वलितवान्
ਲਾਗਤ ਸੈਨ ਦਾਨਵੀ ਜਰੀ ॥
लागत सैन दानवी जरी ॥यस्य दर्शनेन महती सेना नष्टा अभवत् |