तदा जमाना अर्जन् इत्यस्मै एवम् अवदत्
अथ यमुना अर्जुनमब्रवीत्-हृदयेन मम कृष्णेन विवाहाय कामितम्, अतः मया अत्र तपः कृतः” इति २०९४।
अर्जनः कृष्णं प्राह-
स्वय्या
अथ अर्जुनः आगत्य शिरसा प्रणम्य कृष्णं इत्यब्रवीत्।
अथ अर्जुनः शिरः प्रणम्य कृष्णं प्रार्थितवान्, “हे भगवन्! सा यमुना सूर्यकन्या सर्वलोकं तां विजानाति |
(श्रीकृष्णः पृष्टवान्) किं सः पश्चात्तापीवेषं कृतवान् (किमर्थं) सर्वाणि गृहकार्याणि विस्मृतानि?
ततः कृष्णः “तपस्विनीवेषं धारयित्वा गृहकार्यं त्यक्तवती इति किमर्थम्” इति । अर्जुनः प्रत्युवाच तया त्वां साक्षात्कृत्यैवं कृतम्” इति २०९५ ।
अर्जुनस्य वचः श्रुत्वा कृष्णः यमुनस्य बाहुं गृहीत्वा रथमारुह्य कृतवान्
चन्द्रवत् मुखं गण्डकान्तिं च तेजस्वी
(श्रीकृष्णः) तस्मै बहु अनुग्रहं दर्शितवान्, एतादृशी कृपा श्रीकृष्णेन अन्येभ्यः (पूर्वं) न दर्शिता आसीत्।
कृष्णः तस्याः कृते एतावत् ललितः आसीत् यथा अन्यस्याः स्त्रियाः अपि न आसीत् तथा च तां स्वगृहे आनयितुं कथा विश्वप्रसिद्धा अस्ति।२०९६।
यमुनं रथमारुह्य कृष्णः तां गृहम् आनयत् |
तस्याः विवाहानन्तरं सः युधिष्ठरस्य दरबारं गत्वा तस्य साक्षात्कारं कृतवान्, राजा युधिष्ठरः तस्य चरणयोः पतितः
युधिष्ठर उवाच हे भगवन् ! द्वारकानगरं कथं निर्मितवान् ? कृपया तस्य विषये कथयतु
” अथ कृष्णः विश्वकर्मादेशः, यः तत्र अन्यत् समं नगरं सृजति स्म।२०९७।
बचित्तर नाटके मृगयाविवाहविषये वर्णनान्तः।
अधुना उज्जैनराजस्य कन्यायाः विवाहविषये वर्णनम् आरभ्यते
स्वय्या
पाण्डवानां कुन्तीनां च विदां कृत्वा कृष्णः उज्जैननगरं नगरं प्राप्तवान्
दुर्योधनः मनसि उज्जैनराजपुत्रीं विवाहयितुम् इच्छति स्म
दुर्योधनस्य चितेन अपि स्वपुत्रीं विवाहे प्रलोभितम्।
स च एतदर्थम् अस्य पार्श्वे आगतः स्वस्य अलङ्कृतं सैन्यं स्वेन सह आनयन्।२०९८।
ततो दुर्योधनः स्वसैन्येन सह आगत्य अस्मात् पार्श्वे कृष्णः तत्र गतः