ਪੰਜਾਬੀ 
English 
پنجابی 
Español 
Français 
Deutsch 
Português 
Bahasa Indonesia 
Türkçe 
Tiếng Việt 
Filipino 
Svenska हिंदी संस्कृत 
Nederlands 
Română 
Magyar 
Polski 
Čeština 
Afrikaans 
Italiano Català 
Shqip 
Gaeilge Cymraeg 
Slovenčina 
Slovenščina 
Dansk 
Eesti 
Latviešu 
Lietuvių 
Norsk 
Malti 
Íslenska Galego 
Kreyòl Ayisyen 
Latin 
Bahasa Melayu 
Kiswahili 
Hrvatski 
Suomi 
Русский मराठी ગુજરાતી తెలుగు ಕನ್ನಡ தமிழ் മലയാളം 
বাংলা 
Ελληνικά 
日本語 
中文 اردو سنڌي 
فارسی 
العربية 
עברית 
한국어 श्री दसम् ग्रन्थः
पुटः - 1371
ਸਭੈ ਆਨਿ ਜੂਝੈ ਭਜੈ ਕੋਟ ਕੋਟੈ ॥
सभै आनि जूझै भजै कोट कोटै ॥सर्वे आगत्य युद्धं कुर्वन्तः बहवः पलायिताः च आसन्।
ਕਿਤੇ ਸੂਲ ਔ ਸੈਹਥੀ ਖਿੰਗ ਖੇਲੈ ॥
किते सूल औ सैहथी खिंग खेलै ॥कुत्रचित् त्रिशूलैः, अश्वैः च (उपरि) युद्धक्रीडाः क्रियमाणाः आसन् ।
ਕਿਤੇ ਪਾਸ ਔ ਪਰਸ ਲੈ ਪਾਵ ਪੇਲੈ ॥੧੭੯॥
किते पास औ परस लै पाव पेलै ॥१७९॥कुत्रचित् पासेन (पाशेन) परशुना च सोपानानि अग्रे गच्छन्ति स्म। १७९.
ਕਿਤੇ ਪਾਖਰੈ ਡਾਰਿ ਕੈ ਤਾਜਿਯੌ ਪੈ ॥
किते पाखरै डारि कै ताजियौ पै ॥अश्वानाम् उपरि काष्ठानि स्थापयित्वा क्वचित् च
ਚੜੈ ਚਾਰੁ ਜਾਮੈ ਕਿਤੇ ਬਾਜਿਯੌ ਪੈ ॥
चड़ै चारु जामै किते बाजियौ पै ॥कुत्रचित् सुन्दरवेषधारिणः (योद्धाः) ताजीषु उपरि गच्छन्ति स्म।
ਕਿਤੇ ਮਦ ਦੰਤੀਨਿਯੌ ਪੈ ਬਿਰਾਜੈ ॥
किते मद दंतीनियौ पै बिराजै ॥कुत्रचित् (सैनिकाः) मस्तकगजानां उपरि उपविष्टाः आसन्,
ਮਨੋ ਬਾਰਣੇਸੇ ਚੜੇ ਇੰਦ੍ਰ ਲਾਜੈ ॥੧੮੦॥
मनो बारणेसे चड़े इंद्र लाजै ॥१८०॥अरवतगजमारुह्य इन्द्र इव ('बरनेसा') वहति। १८० ।
ਕਿਤੇ ਖਚਰਾਰੋਹ ਬੈਰੀ ਬਿਰਾਜੈ ॥
किते खचरारोह बैरी बिराजै ॥कुत्रचित् खच्चरारूढः शत्रुः उपविष्टः आसीत् ।
ਕਿਤੇ ਗਰਧਭੈ ਪੈ ਚੜੇ ਸੂਰ ਗਾਜੈ ॥
किते गरधभै पै चड़े सूर गाजै ॥गदमारूढाः क्वचित् गर्जन्ति स्म योद्धाः |
ਕਿਤੇ ਦਾਨਵੌ ਪੈ ਚੜੇ ਦੈਤ ਭਾਰੇ ॥
किते दानवौ पै चड़े दैत भारे ॥क्वचित् दानवमारुह्य गुरुराक्षसाः |
ਚਹੂੰ ਓਰ ਗਾਜੇ ਸੁ ਦੈ ਕੈ ਨਗਾਰੇ ॥੧੮੧॥
चहूं ओर गाजे सु दै कै नगारे ॥१८१॥ते च चतुर्दिक्षु उद्घोषयन्ति स्म। १८१.
ਕਿਤੇ ਮਹਿਖੀ ਪੈ ਚੜੇ ਦੈਤ ਢੂਕੇ ॥
किते महिखी पै चड़े दैत ढूके ॥कुत्रचित् विशालाः शिलासु आरोहन्ति स्म ।
ਕਿਤੇ ਸੂਕਰਾ ਸ੍ਵਾਰ ਹ੍ਵੈ ਆਨਿ ਝੂਕੇ ॥
किते सूकरा स्वार ह्वै आनि झूके ॥कुत्रचित् शूकरानाम् (दिग्गजानां) आरुह्य आगताः।
ਕਿਤੇ ਦਾਨਵੋ ਪੈ ਚੜੇ ਦੈਤ ਭਾਰੇ ॥
किते दानवो पै चड़े दैत भारे ॥क्वचित् दानवमारुह्य गुरुराक्षसाः |
ਚਹੂੰ ਓਰ ਤੇ ਮਾਰ ਮਾਰੈ ਪੁਕਾਰੈ ॥੧੮੨॥
चहूं ओर ते मार मारै पुकारै ॥१८२॥ते च चतुर्भ्यः तः 'मारो मारो' इति उद्घोषयन्ति स्म। १८२.
ਕਿਤੇ ਸਰਪ ਅਸਵਾਰ ਹੈ ਕੈ ਸਿਧਾਏ ॥
किते सरप असवार है कै सिधाए ॥कुत्रचित् दुष्टानां (शत्रु) सर्पाणां उपरि आरुह्य
ਕਿਤੇ ਸ੍ਵਾਰ ਬਘ੍ਰਯਾਰ ਹ੍ਵੈ ਦੁਸਟ ਆਏ ॥
किते स्वार बघ्रयार ह्वै दुसट आए ॥कुत्रचित् च वृकान् आरुह्य आगताः।
ਕਿਤੇ ਚੀਤਿਯੌ ਪੈ ਚੜੇ ਕੋਪ ਕੈ ਕੈ ॥
किते चीतियौ पै चड़े कोप कै कै ॥क्वचित् क्रुद्धानां चितानाम् आरोहणेन
ਕਿਤੇ ਚੀਤਰੋ ਪੈ ਚੜੇ ਤੇਜ ਤੈ ਕੈ ॥੧੮੩॥
किते चीतरो पै चड़े तेज तै कै ॥१८३॥ते च चितालेषु (मृगान्) आरुह्य कुत्रचित् आगताः आसन्। १८३ इति ।
ਕਿਤੇ ਚਾਕਚੁੰਧ੍ਰ ਚੜੇ ਕਾਕ ਬਾਹੀ ॥
किते चाकचुंध्र चड़े काक बाही ॥कुत्रचित् च्छ्चुन्दरः काकानाम् उपरि गच्छति स्म
ਅਠੂਹਾਨ ਕੌ ਸ੍ਵਾਰ ਕੇਤੇ ਸਿਪਾਹੀ ॥
अठूहान कौ स्वार केते सिपाही ॥कति च सैनिकाः रथेषु आरुह्य आसन्।
ਕਿਤੇ ਬੀਰ ਬਾਨੀ ਚੜੇ ਬ੍ਰਿਧ ਗਿਧੈ ॥
किते बीर बानी चड़े ब्रिध गिधै ॥कुत्रचित् प्रमुखाः योद्धवः महता गर्दभेषु आरुह्य आसन् ।
ਮਨੋ ਧ੍ਯਾਨ ਲਾਗੇ ਲਸੈ ਸੁਧ ਸਿਧੈ ॥੧੮੪॥
मनो ध्यान लागे लसै सुध सिधै ॥१८४॥(सदृशाः) शुद्धसमाधिना अलङ्कृताः इव। १८४.
ਹਠੀ ਬਧਿ ਗੋਪਾ ਗੁਲਿਤ੍ਰਾਨ ਬਾਕੇ ॥
हठी बधि गोपा गुलित्रान बाके ॥हट्टी-योद्धा गोपं, अङ्गुली-आच्छादन-लोह-दस्तानानि ('गुलित्रन्') च धारयन्ति स्म ।
ਬਰਜੀਲੇ ਕਟੀਲੇ ਹਠੀਲੇ ਨਿਸਾਕੇ ॥
बरजीले कटीले हठीले निसाके ॥(अति) कठोराः छिन्नहठाः निर्भयाः च आसन्।
ਮਹਾ ਜੁਧ ਮਾਲੀ ਭਰੇ ਕੋਪ ਭਾਰੇ ॥
महा जुध माली भरे कोप भारे ॥ते महायुद्धस्य महिमाम् अकुर्वन्, अतीव क्रोधपूर्णाः च आसन्
ਚਹੂੰ ਓਰ ਤੈ ਅਭ੍ਰ ਜ੍ਯੋ ਚੀਤਕਾਰੇ ॥੧੮੫॥
चहूं ओर तै अभ्र ज्यो चीतकारे ॥१८५॥(योद्धा) चतुर्णां पार्श्वेभ्यः त्वरितम् आगच्छन्ति स्म । १८५ ।
ਬਡੇ ਦਾਤ ਕਾਢੇ ਚਲੇ ਕੋਪਿ ਭਾਰੇ ॥
बडे दात काढे चले कोपि भारे ॥बृहत् दन्तानिष्कृष्य अतीव क्रुद्धेन च
ਲਹੇ ਹਾਥ ਮੈ ਪਬ ਪਤ੍ਰੀ ਉਪਾਰੇ ॥
लहे हाथ मै पब पत्री उपारे ॥(ते) गिरिं ब्रिचं च ('पात्री') हस्ते धारयन्ति स्म।
ਕਿਤੇ ਸੂਲ ਸੈਥੀ ਸੂਆ ਹਾਥ ਲੀਨੇ ॥
किते सूल सैथी सूआ हाथ लीने ॥कुत्रचित् त्रिशूलं सैठीं भाले ('सुई') च धारयन्ति स्म ।
ਮੰਡੇ ਆਨਿ ਮਾਰੂ ਮਹਾ ਰੋਸ ਕੀਨੇ ॥੧੮੬॥
मंडे आनि मारू महा रोस कीने ॥१८६॥अतीव क्रुद्धेन च घोरं युद्धं निर्मितवान् आसीत्। १८६.
ਹਠੀ ਹਾਕ ਹਾਕੈ ਉਠਾਵੈ ਤੁਰੰਗੈ ॥
हठी हाक हाकै उठावै तुरंगै ॥हठिनो योद्धवः कूजन् अश्वान् प्रचोदयन्तः आसन्
ਮਹਾ ਬੀਰ ਬਾਕੇ ਜਗੇ ਜੋਰ ਜੰਗੈ ॥
महा बीर बाके जगे जोर जंगै ॥तथा बाङ्के महाबीरः युद्धाय सज्जः आसीत् ।
ਸੂਆ ਸਾਗ ਲੀਨੇ ਅਤਿ ਅਤ੍ਰੀ ਧਰਤ੍ਰੀ ॥
सूआ साग लीने अति अत्री धरत्री ॥बहूनि शूलसङ्गास्त्रधराः |
ਮਚੇ ਆਨਿ ਕੈ ਕੈ ਛਕੇ ਛੋਭ ਛਤ੍ਰੀ ॥੧੮੭॥
मचे आनि कै कै छके छोभ छत्री ॥१८७॥छत्री योद्धाः क्रुद्धाः युद्धक्षेत्रम् आगताः | १८७.
ਕਹੂੰ ਬੀਰ ਬੀਰੈ ਲਰੈ ਸਸਤ੍ਰਧਾਰੀ ॥
कहूं बीर बीरै लरै ससत्रधारी ॥क्वचित् कवचयुक्ताः योद्धा योद्धाभिः सह युद्धं कुर्वन्ति स्म ।
ਮਨੋ ਕਾਛ ਕਾਛੇ ਨਚੈ ਨ੍ਰਿਤਕਾਰੀ ॥
मनो काछ काछे नचै न्रितकारी ॥(इदं दृश्यते स्म) यथा (नट्स् इव) योद्धाः नृत्यन्ति नृत्यन्ति च।
ਕਹੂੰ ਸੂਰ ਸਾਗੈ ਪੁਐ ਭਾਤਿ ਐਸੇ ॥
कहूं सूर सागै पुऐ भाति ऐसे ॥एवं नायकाः सङ्गेषु प्रसिद्धाः आसन्
ਚੜੈ ਬਾਸ ਬਾਜੀਗਰੈ ਜ੍ਵਾਨ ਜੈਸੇ ॥੧੮੮॥
चड़ै बास बाजीगरै ज्वान जैसे ॥१८८॥वीणावादक इव युवकाः वेणुमारुह्यन्ते । १८८.
ਕਹੂੰ ਅੰਗ ਭੰਗੈ ਗਿਰੇ ਸਸਤ੍ਰ ਅਸਤ੍ਰੈ ॥
कहूं अंग भंगै गिरे ससत्र असत्रै ॥केचन भागाः भग्नाः केचन शस्त्राः कवचाः च पतिताः।
ਕਹੂੰ ਬੀਰ ਬਾਜੀਨ ਕੇ ਬਰਮ ਬਸਤ੍ਰੈ ॥
कहूं बीर बाजीन के बरम बसत्रै ॥क्वचित् कवचं कवचं च योद्धाश्वानाम् (शयितम् आसीत्)।
ਕਹੂੰ ਟੋਪ ਟਾਕੇ ਗਿਰੇ ਟੋਪ ਟੂਟੇ ॥
कहूं टोप टाके गिरे टोप टूटे ॥कुत्रचित् शिरस्त्राणाः (ललाटलोहाः च) भग्नाः पतिताः च।
ਕਹੂੰ ਬੀਰ ਅਭ੍ਰਾਨ ਕੀ ਭਾਤਿ ਫੂਟੇ ॥੧੮੯॥
कहूं बीर अभ्रान की भाति फूटे ॥१८९॥कुत्रचित् च, वीराः विदीर्णाः अभवन्। १८९.
ਚੌਪਈ ॥
चौपई ॥चतुर्विंशतिः : १.
ਇਹ ਬਿਧਿ ਬੀਰ ਖੇਤ ਬਿਕਰਾਲਾ ॥
इह बिधि बीर खेत बिकराला ॥तत्प्रकारकः कालः
ਮਾਚਤ ਭਯੋ ਆਨਿ ਤਿਹ ਕਾਲਾ ॥
माचत भयो आनि तिह काला ॥तत्र भयंकरं युद्धम् आरब्धम् ।
ਮਹਾ ਕਾਲ ਕਛੁਹੂ ਤਬ ਕੋਪੇ ॥
महा काल कछुहू तब कोपे ॥अथ महाकालः महाक्रोधः आगतः
ਪੁਹਮੀ ਪਾਵ ਗਾੜ ਕਰਿ ਰੋਪੇ ॥੧੯੦॥
पुहमी पाव गाड़ करि रोपे ॥१९०॥दृढतया च पादौ भूमौ रोपितवान्। १९० ।