नौकायां (भवतः अहं च) उपविश्य सुखस्य उत्सवं कुर्मः
द्वितीयं च नौकां वेश्याभ्यः ददातु। १२.
अहं च (एक) नौकायां उपविश्य सुखं प्राप्नुमः
एतेभ्यः वेश्याभ्यः च गीतानि गायन्तु।
यद् (भवन्तः) तेषु सुन्दरं लभन्ते,
हे रौ जी तेन सह ! त्वया रमणीया । १३.
इति श्रुत्वा राजा हर्षितः अभवत्
वेश्याश्च तत्र राज्ञीभिः सह नीतवान्
यत्र अमु नाम महती नदी प्रवहति स्म
(यत् एवम् इव भासते) विधादतः अष्टमं सागरं सृष्टवान् इव। १४.
राज्ञी स्वयं उत्तमं नौकाम् आचरति स्म
दोषयुक्तां नौकां च वेश्याभ्यां दत्तवान्।
राजानं पार्श्वे उपविष्टवान्।
(सः) मूर्खः एतत् रहस्यं अवगन्तुं न शक्तवान्। १५.
ततः राज्ञी नाविकानां ('बेरियार') बहु धनं दत्तवती ।
(ते) नाविकानां उपनिवेशं कृतवन्तः
(उवाच च) यत्र अस्माकं (वेगेन) प्रवाहिता नदी अस्ति,
तत्र वेश्यान् मज्जयतु। 16.
यदा नौका नदी मध्यं प्राप्तवती
अतः नाविकाः तत् भग्नवन्तः।
तदा सर्वे वेश्या मज्जितुं आरब्धाः
अतः दासी ('भारवणी' भरुई पत्नी) दश दिशि धावितुं आरब्धा (अर्थात् तत्र तत्र धावितुं आरब्धा)।17.
सर्वे वेश्याः बकं खादितुम् आरब्धवन्तः।
(समीपे) पलायनस्थानं नासीत्।
तदा राज्ञी 'हाय हि' इति वक्तुं प्रवृत्ता (तथा च) ।
अयं राजा अपि तेषां कारणात् म्रियते। १८.
राजानं वदन् तान् तारयतु
मित्राणि च तान् मज्जयितुं वदति।
कुत्रचित् असंख्याः ढोलकवादकाः वादयन्ति स्म
कुत्रचित् च वेश्याः बकं खादन्ति स्म। १९.
मुरलीः, मुर्जः, डफरीः च प्रवहन्ति स्म ।
(बहवः) भाडेकाः परिभ्रमन्ति स्म, (यस्य) वर्णनं कर्तुं न शक्यते।
कुत्रचित् भृत्यपत्न्यः आह्वयन्ति स्म
वेश्याणां च शुद्धिः नासीत्। २०.
कुत्रचित् लुटेरा मग्नाः मृताः च आसन् ।
भृत्यपत्नीनां उदरं क्वचित् जलेन पूरितम् ।
एकमपि वेश्या जीवितं न अवशिष्टम् ।
तादृशः प्रहारः (यथा भीमसेनः) क्रिचकं (तस्य) कृतवान्। २१.
यदि वेश्या बकं खादति (रक्षितम्)।
अतः सः लम्बितः मग्नः च अभवत् ।
राजा उत्थाय 'है-है' इति जपं प्रारभत ।
(तथा च उक्तवान्) कश्चित् तत्र प्राप्य कर्षेत् (तान्) बहिः। २२.
यः कश्चित् वेश्यान् बहिः आनेतुम् अगच्छत्।
सः अपि नदीयां मग्नः अभवत् ।
भृत्यपत्न्यः (नद्यः) धारेण अपहृताः
नदीयां च मग्नः मृतः च। 23.
सर्वे वेश्याः क्रन्दन्ति नष्टाः च
(किन्तु) न कश्चित् पुरुषः तान् कर्षति स्म।