श्री दसम् ग्रन्थः

पुटः - 210


ਤਪਯੋ ਪਉਨ ਹਾਰੀ ॥
तपयो पउन हारी ॥

तपिस् ने तपस्वी ('पौनहारी') २.

ਭਰੰ ਸਸਤ੍ਰ ਧਾਰੀ ॥੧੦੩॥
भरं ससत्र धारी ॥१०३॥

तपस्विनः तं शिवं वायुपोषं पश्यन्ति, तं बार्डं शस्त्रधारिणं मन्यते।103।

ਨਿਸਾ ਚੰਦ ਜਾਨਯੋ ॥
निसा चंद जानयो ॥

रात्रिः सोम इति ज्ञाता (रामः) ।

ਦਿਨੰ ਭਾਨ ਮਾਨਯੋ ॥
दिनं भान मानयो ॥

रात्रिं हि सोमः दिवा हि सूर्यः |

ਗਣੰ ਰੁਦ੍ਰ ਰੇਖਯੋ ॥
गणं रुद्र रेखयो ॥

राणः रुद्रस्य रूपं जानाति स्म

ਸੁਰੰ ਇੰਦ੍ਰ ਦੇਖਯੋ ॥੧੦੪॥
सुरं इंद्र देखयो ॥१०४॥

गणाः तं रुद्रं चिह्नितवन्तः देवा इन्द्रं दृष्टवन्तः।।104।।

ਸ੍ਰੁਤੰ ਬ੍ਰਹਮ ਜਾਨਯੋ ॥
स्रुतं ब्रहम जानयो ॥

वेदाः दिव्यरूपेण विदुः, २.

ਦਿਜੰ ਬਯਾਸ ਮਾਨਯੋ ॥
दिजं बयास मानयो ॥

ब्राह्मण इति वेदाः तं व्यास इति मत्वा ब्राह्मणाः।

ਹਰੀ ਬਿਸਨ ਲੇਖੇ ॥
हरी बिसन लेखे ॥

विष्णुः 'हरिः' इति चिन्तितवान्।

ਸੀਆ ਰਾਮ ਦੇਖੇ ॥੧੦੫॥
सीआ राम देखे ॥१०५॥

विष्णुः तं निहितेश्वरं कल्पितवान्, सीता च तं रामं पश्यति।१०५।

ਸੀਆ ਪੇਖ ਰਾਮੰ ॥
सीआ पेख रामं ॥

सीता रामं दृष्टवती

ਬਿਧੀ ਬਾਣ ਕਾਮੰ ॥
बिधी बाण कामं ॥

सीता तं प्रति पश्यति राम इति कामदेवस्य बाणेन विदारिता |

ਗਿਰੀ ਝੂਮਿ ਭੂਮੰ ॥
गिरी झूमि भूमं ॥

घेर्णी च खादित्वा पृथिव्यां पतिता,

ਮਦੀ ਜਾਣੁ ਘੂਮੰ ॥੧੦੬॥
मदी जाणु घूमं ॥१०६॥

भूमौ डुलन्त्या पतिता भ्रमन्ती मत्त इव ॥१०६॥

ਉਠੀ ਚੇਤ ਐਸੇ ॥
उठी चेत ऐसे ॥

अवगतः सन् (तदा) एवं उत्थितः

ਮਹਾਬੀਰ ਜੈਸੇ ॥
महाबीर जैसे ॥

लब्धा चैतन्यं महायोद्धा इव उत्थिता |

ਰਹੀ ਨੈਨ ਜੋਰੀ ॥
रही नैन जोरी ॥

नेत्रे च निधाय (ततः रामम्)।

ਸਸੰ ਜਿਉ ਚਕੋਰੀ ॥੧੦੭॥
ससं जिउ चकोरी ॥१०७॥

सा चन्द्रे चकोरी (पर्वतपक्षिणः) दूरं तथैव एकाग्रं नेत्राणि स्थापयति स्म।१०७।

ਰਹੇ ਮੋਹ ਦੋਨੋ ॥
रहे मोह दोनो ॥

(सीता च रामश्च) उभौ परस्परं मोहौ अभवताम्।

ਟਰੇ ਨਾਹਿ ਕੋਨੋ ॥
टरे नाहि कोनो ॥

उभौ परस्परं सक्तौ न च तेषु कश्चन अपि क्षुब्धः अभवत् ।

ਰਹੇ ਠਾਢ ਐਸੇ ॥
रहे ठाढ ऐसे ॥

एवं ते स्थिताः (अग्रतः) ।

ਰਣੰ ਬੀਰ ਜੈਸੇ ॥੧੦੮॥
रणं बीर जैसे ॥१०८॥

स्थिराः स्थिताः युद्धक्षेत्रे योद्धा इव ॥१०८॥

ਪਠੇ ਕੋਟ ਦੂਤੰ ॥
पठे कोट दूतं ॥

(राजा जनकः) सीतायाः मृत्योः विषये सूचयितुं कोटिशः दूतान् प्रेषितवान् आसीत्

ਚਲੇ ਪਉਨ ਪੂਤੰ ॥
चले पउन पूतं ॥

दूताः दुर्गे प्रेषिताः ये शीघ्रं गच्छन्ति स्म हनुमतः वायुदेवपुत्रः।