ਪੰਜਾਬੀ 
English 
پنجابی 
Español 
Français 
Deutsch 
Português 
Bahasa Indonesia 
Türkçe 
Tiếng Việt 
Filipino 
Svenska हिंदी संस्कृत 
Nederlands 
Română 
Magyar 
Polski 
Čeština 
Afrikaans 
Italiano Català 
Shqip 
Gaeilge Cymraeg 
Slovenčina 
Slovenščina 
Dansk 
Eesti 
Latviešu 
Lietuvių 
Norsk 
Malti 
Íslenska Galego 
Kreyòl Ayisyen 
Latin 
Bahasa Melayu 
Kiswahili 
Hrvatski 
Suomi 
Русский मराठी ગુજરાતી తెలుగు ಕನ್ನಡ தமிழ் മലയാളം 
বাংলা 
Ελληνικά 
日本語 
中文 اردو سنڌي 
فارسی 
العربية 
עברית 
한국어 श्री दसम् ग्रन्थः
पुटः - 123
ਰੋਹ ਦਿਖਾਲੀ ਦਿਤੀਆ ਵਰਿਆਮੀ ਤੁਰੇ ਨਚਾਏ ॥
रोह दिखाली दितीआ वरिआमी तुरे नचाए ॥महान् क्रोधः दृश्यमानः, शूराः योद्धवः अश्वानाम् नृत्यं कृतवन्तः ।
ਘੁਰੇ ਦਮਾਮੇ ਦੋਹਰੇ ਜਮ ਬਾਹਣ ਜਿਉ ਅਰੜਾਏ ॥
घुरे दमामे दोहरे जम बाहण जिउ अरड़ाए ॥द्वितुरकीः यमवाहनस्य पुरुषमहिषस्य उच्चैः स्वरमिव ।
ਦੇਉ ਦਾਨੋ ਲੁਝਣ ਆਏ ॥੨੩॥
देउ दानो लुझण आए ॥२३॥युद्धाय समागताः सुरासुराः ॥२३॥
ਪਉੜੀ ॥
पउड़ी ॥पौरि
ਦਾਨੋ ਦੇਉ ਅਨਾਗੀ ਸੰਘਰੁ ਰਚਿਆ ॥
दानो देउ अनागी संघरु रचिआ ॥असुरदेवैः निरन्तरं युद्धं प्रारब्धम् अस्ति।
ਫੁਲ ਖਿੜੇ ਜਣ ਬਾਗੀਂ ਬਾਣੇ ਜੋਧਿਆਂ ॥
फुल खिड़े जण बागीं बाणे जोधिआं ॥योधानां वस्त्राणि उद्याने पुष्पाणि इव दृश्यन्ते।
ਭੂਤਾਂ ਇਲਾਂ ਕਾਗੀਂ ਗੋਸਤ ਭਖਿਆ ॥
भूतां इलां कागीं गोसत भखिआ ॥भूतगृध्रकाकाश्च मांसं खादितवन्तः ।
ਹੁੰਮੜ ਧੁੰਮੜ ਜਾਗੀ ਘਤੀ ਸੂਰਿਆਂ ॥੨੪॥
हुंमड़ धुंमड़ जागी घती सूरिआं ॥२४॥शूराः योद्धवः परितः धावितुं आरब्धाः।24.
ਸਟ ਪਈ ਨਗਾਰੇ ਦਲਾਂ ਮੁਕਾਬਲਾ ॥
सट पई नगारे दलां मुकाबला ॥तुरही ताडितः सेनाः परस्परं आक्रमणं कुर्वन्ति।
ਦਿਤੇ ਦੇਉ ਭਜਾਈ ਮਿਲਿ ਕੈ ਰਾਕਸੀਂ ॥
दिते देउ भजाई मिलि कै राकसीं ॥दानवाः समागत्य देवानां पलायनं कृतवन्तः |
ਲੋਕੀ ਤਿਹੀ ਫਿਰਾਹੀ ਦੋਹੀ ਆਪਣੀ ॥
लोकी तिही फिराही दोही आपणी ॥त्रिषु लोकेषु स्वाधिकारं प्रदर्शयन्ति स्म ।
ਦੁਰਗਾ ਦੀ ਸਾਮ ਤਕਾਈ ਦੇਵਾਂ ਡਰਦਿਆਂ ॥
दुरगा दी साम तकाई देवां डरदिआं ॥देवा भयभीताः दुर्गाश्रयम् अययुः |
ਆਂਦੀ ਚੰਡਿ ਚੜਾਈ ਉਤੇ ਰਾਕਸਾ ॥੨੫॥
आंदी चंडि चड़ाई उते राकसा ॥२५॥चण्डीं देवीं दानवैः सह युद्धं कृतवन्तः।।25।।
ਪਉੜੀ ॥
पउड़ी ॥पौरि
ਆਈ ਫੇਰ ਭਵਾਨੀ ਖਬਰੀ ਪਾਈਆ ॥
आई फेर भवानी खबरी पाईआ ॥भवानी देवी पुनः आगता इति वार्तां शृण्वन्ति राक्षसाः |
ਦੈਤ ਵਡੇ ਅਭਿਮਾਨੀ ਹੋਏ ਏਕਠੇ ॥
दैत वडे अभिमानी होए एकठे ॥अत्यहहङ्कारिणः राक्षसाः समागताः |
ਲੋਚਨ ਧੂਮ ਗੁਮਾਨੀ ਰਾਇ ਬੁਲਾਇਆ ॥
लोचन धूम गुमानी राइ बुलाइआ ॥राजा सुम्भः अहंकारं लोचन धूमं प्रेषितवान्।
ਜਗ ਵਿਚ ਵਡਾ ਦਾਨੋ ਆਪ ਕਹਾਇਆ ॥
जग विच वडा दानो आप कहाइआ ॥सः आत्मनः महासुरस्य नामकरणं कृतवान् ।
ਸਟ ਪਈ ਖਰਚਾਮੀ ਦੁਰਗਾ ਲਿਆਵਣੀ ॥੨੬॥
सट पई खरचामी दुरगा लिआवणी ॥२६॥गर्दभचर्मसंवृतं दुन्दुभिं प्रहृत्य दुर्गा आनीयिष्यतीति घोषितम्।२६।
ਪਉੜੀ ॥
पउड़ी ॥पौरि
ਕੜਕ ਉਠੀ ਰਣ ਚੰਡੀ ਫਉਜਾਂ ਦੇਖ ਕੈ ॥
कड़क उठी रण चंडी फउजां देख कै ॥रणक्षेत्रे सैन्यानि दृष्ट्वा चण्डी उच्चैः उद्घोषयत् |
ਧੂਹਿ ਮਿਆਨੋ ਖੰਡਾ ਹੋਈ ਸਾਹਮਣੇ ॥
धूहि मिआनो खंडा होई साहमणे ॥सा द्विधातुं खड्गं स्कन्धात् आकृष्य शत्रुस्य पुरतः आगता ।
ਸਭੇ ਬੀਰ ਸੰਘਾਰੇ ਧੂਮਰਨੈਣ ਦੇ ॥
सभे बीर संघारे धूमरनैण दे ॥धूमर नैनस्य सर्वान् योद्धान् सा हतवती।
ਜਣ ਲੈ ਕਟੇ ਆਰੇ ਦਰਖਤ ਬਾਢੀਆਂ ॥੨੭॥
जण लै कटे आरे दरखत बाढीआं ॥२७॥इदं प्रतीयते यत् काष्ठकारैः आराभिः वृक्षाः छिन्नाः।।27।।
ਪਉੜੀ ॥
पउड़ी ॥पौरि
ਚੋਬੀਂ ਧਉਂਸ ਬਜਾਈ ਦਲਾਂ ਮੁਕਾਬਲਾ ॥
चोबीं धउंस बजाई दलां मुकाबला ॥दुन्दुभिवादिभिः दुन्दुभिस्तथा सेनाः परस्परम् आक्रमितवन्तः ।
ਰੋਹ ਭਵਾਨੀ ਆਈ ਉਤੇ ਰਾਕਸਾਂ ॥
रोह भवानी आई उते राकसां ॥क्रुद्धा भवानी राक्षसानां उपरि आक्रमणं निक्षिपत्।
ਖਬੈ ਦਸਤ ਨਚਾਈ ਸੀਹਣ ਸਾਰ ਦੀ ॥
खबै दसत नचाई सीहण सार दी ॥वामहस्तेन इस्पातसिंहस्य नृत्यं कृतवती ।
ਬਹੁਤਿਆਂ ਦੇ ਤਨ ਲਾਈ ਕੀਤੀ ਰੰਗੁਲੀ ॥
बहुतिआं दे तन लाई कीती रंगुली ॥अनेकचिन्तानां शरीरेषु प्रहृत्य वर्णात्मकं कृतवती ।
ਭਾਈਆਂ ਮਾਰਨ ਭਾਈ ਦੁਰਗਾ ਜਾਣਿ ਕੈ ॥
भाईआं मारन भाई दुरगा जाणि कै ॥भ्रातरः भ्रातरान् दुर्गा इति भ्रान्त्या हन्ति।
ਰੋਹ ਹੋਇ ਚਲਾਈ ਰਾਕਸਿ ਰਾਇ ਨੂੰ ॥
रोह होइ चलाई राकसि राइ नूं ॥क्रुद्धा सा दानवराजं प्रहृत्य तत् ।
ਜਮ ਪੁਰ ਦੀਆ ਪਠਾਈ ਲੋਚਨ ਧੂਮ ਨੂੰ ॥
जम पुर दीआ पठाई लोचन धूम नूं ॥लोचन धूमः यमपुरं प्रेषितः।
ਜਾਪੇ ਦਿਤੀ ਸਾਈ ਮਾਰਨ ਸੁੰਭ ਦੀ ॥੨੮॥
जापे दिती साई मारन सुंभ दी ॥२८॥इदं प्रतीयते यत् सा सुम्भस्य वधार्थं अग्रिमधनं दत्तवती।२८।
ਪਉੜੀ ॥
पउड़ी ॥पौरि
ਭੰਨੇ ਦੈਤ ਪੁਕਾਰੇ ਰਾਜੇ ਸੁੰਭ ਥੈ ॥
भंने दैत पुकारे राजे सुंभ थै ॥सुम्भं नृपं प्रति धावित्वा प्रार्थयन्तः राक्षसाः |
ਲੋਚਨ ਧੂਮ ਸੰਘਾਰੇ ਸਣੇ ਸਿਪਾਹੀਆਂ ॥
लोचन धूम संघारे सणे सिपाहीआं ॥लोचनधूमः स्वसैनिकैः सह मारितः अस्ति
ਚੁਣਿ ਚੁਣਿ ਜੋਧੇ ਮਾਰੇ ਅੰਦਰ ਖੇਤ ਦੈ ॥
चुणि चुणि जोधे मारे अंदर खेत दै ॥योधान् योधान् विवृत्य रणस्थले हतान्
ਜਾਪਨ ਅੰਬਰਿ ਤਾਰੇ ਡਿਗਨਿ ਸੂਰਮੇ ॥
जापन अंबरि तारे डिगनि सूरमे ॥आकाशात् तारा इव पतिताः योधाः इव
ਗਿਰੇ ਪਰਬਤ ਭਾਰੇ ਮਾਰੇ ਬਿਜੁ ਦੇ ॥
गिरे परबत भारे मारे बिजु दे ॥विद्युद्विह्वलाः पतिताः महतीः पर्वताः
ਦੈਤਾਂ ਦੇ ਦਲ ਹਾਰੇ ਦਹਸਤ ਖਾਇ ਕੈ ॥
दैतां दे दल हारे दहसत खाइ कै ॥आतङ्कितत्वे राक्षसानां बलानि पराजितानि सन्ति
ਬਚੇ ਸੁ ਮਾਰੇ ਮਾਰੇ ਰਹਦੇ ਰਾਇ ਥੈ ॥੨੯॥
बचे सु मारे मारे रहदे राइ थै ॥२९॥अवशिष्टाः अपि हताः शेषाः राज्ञः समीपम् आगताः।२९।
ਪਉੜੀ ॥
पउड़ी ॥पौरि
ਰੋਹ ਹੋਇ ਬੁਲਾਏ ਰਾਕਸਿ ਰਾਇ ਨੇ ॥
रोह होइ बुलाए राकसि राइ ने ॥अत्यन्तं क्रुद्धः स राजा राक्षसान् आहूतवान् |
ਬੈਠੇ ਮਤਾ ਪਕਾਏ ਦੁਰਗਾ ਲਿਆਵਣੀ ॥
बैठे मता पकाए दुरगा लिआवणी ॥ते दुर्गां ग्रहणं कर्तुं निश्चयं कृतवन्तः।
ਚੰਡ ਅਰ ਮੁੰਡ ਪਠਾਏ ਬਹੁਤਾ ਕਟਕੁ ਦੈ ॥
चंड अर मुंड पठाए बहुता कटकु दै ॥चन्दः मुण्डः च महता बलेन सह प्रेषिताः।
ਜਾਪੇ ਛਪਰ ਛਾਏ ਬਣੀਆ ਕੇਜਮਾ ॥
जापे छपर छाए बणीआ केजमा ॥इव आसीत् यत् एकत्र आगच्छन्तः खड्गाः फूत्काराः छताः इव आसन् ।
ਜੇਤੇ ਰਾਇ ਬੁਲਾਏ ਚਲੇ ਜੁਧ ਨੋ ॥
जेते राइ बुलाए चले जुध नो ॥ये आहूताः आसन्, ते सर्वे युद्धाय गतवन्तः।
ਜਣ ਜਮ ਪੁਰ ਪਕੜ ਚਲਾਏ ਸਭੇ ਮਾਰਣੇ ॥੩੦॥
जण जम पुर पकड़ चलाए सभे मारणे ॥३०॥गृहीताः सर्वे वधार्थं यमपुरं प्रेषिताः इति भासते।३०।
ਪਉੜੀ ॥
पउड़ी ॥पौरि
ਢੋਲ ਨਗਾਰੇ ਵਾਏ ਦਲਾਂ ਮੁਕਾਬਲਾ ॥
ढोल नगारे वाए दलां मुकाबला ॥दुन्दुभिस्तूरिकाश्च सेनाः परस्परं आक्रम्य च ।
ਰੋਹ ਰੁਹੇਲੇ ਆਏ ਉਤੇ ਰਾਕਸਾਂ ॥
रोह रुहेले आए उते राकसां ॥क्रुद्धाः योद्धाः राक्षसान् प्रति जग्मुः |
ਸਭਨੀ ਤੁਰੇ ਨਚਾਏ ਬਰਛੇ ਪਕੜਿ ਕੈ ॥
सभनी तुरे नचाए बरछे पकड़ि कै ॥खड्गधारिणः सर्वे, अश्वानाम् नृत्यं कृतवन्तः।
ਬਹੁਤੇ ਮਾਰ ਗਿਰਾਏ ਅੰਦਰ ਖੇਤ ਦੈ ॥
बहुते मार गिराए अंदर खेत दै ॥बहूनि हतानि क्षिप्ताः च रणक्षेत्रे |
ਤੀਰੀ ਛਹਬਰ ਲਾਈ ਬੁਠੀ ਦੇਵਤਾ ॥੩੧॥
तीरी छहबर लाई बुठी देवता ॥३१॥देव्या विक्षिप्ताः बाणाः वर्षाणाम् आगताः।31।
ਭੇਰੀ ਸੰਖ ਵਜਾਏ ਸੰਘਰਿ ਰਚਿਆ ॥
भेरी संख वजाए संघरि रचिआ ॥दुन्दुभिश्च शङ्खानि च ध्वन्य युद्धं प्रारब्धम् |