अथ नारदः कृष्णं मिलितुं गतः, यः तस्मै तृप्तं भोजनं सेवितवान्
(ततः) मुनिः शिरः प्रणम्य श्रीकृष्णस्य चरणयोः उपविष्टवान्
श्रीकृष्णस्य चरणयोः स्थितः स मुनिः प्रणतः शिरसा मनसा बुद्धिं च चिन्तयित्वा कृष्णं बहु आदरपूर्वकम् उक्तवान्।।783।।
कृष्णमुद्दिश्य नारदऋषिस्य वाक्यम्-
स्वय्या
अक्रूरस्य आगमनात् पूर्वं सर्वं कृष्णाय मुनिः अवदत्
सर्वाणि वार्तालापं श्रुत्वा प्रीतिमानसः कृष्णः
नारद उवाच हे कृष्ण ! रणे वीरान् बहून् जित्वा महतीं तेजः प्राप्ता |
अहं hve सङ्गृह्य त्यक्तवान् भवतः बहवः शत्रवः, भवन्तः इदानीं (मथुरा गत्वा ) तान् मारयन्तु784।
तदापि अहं त्वां अनुकरणं करिष्यामि (यदा) त्वं कुवलियापिडं हन्ति।
अहं तव स्तुतिं गायिष्यामि यदि कुवल्यापीरं (गजं) हन्ति, मञ्चे चन्दूरं मुष्टिभिः,
तदा त्वं स्वस्य बृहत् शत्रुं कंसं प्रकरणेन गृहीत्वा तस्य प्राणान् हरिष्यसि।
केशात् गृहीत्वा महाशत्रुं कंसस्य संहारं कृत्वा नगरस्य वने च सर्वान् राक्षसान् छिन्नयित्वा भूमौ क्षिपतु।७८५।
दोहरा
एवमुक्त्वा नारदः कृष्णं विदां कृत्वा जगाम |
सः मनसि चिन्तितवान् यत् इदानीं कंसस्य कतिचन दिवसाः एव जीवितुं सन्ति, तस्य जीवनं अतीव शीघ्रमेव समाप्तं भविष्यति।७८६।
बचित्तरनाटके कृष्णावतारे कृष्णे सर्व रहस्य सूचने नारद का दूर गमन शीर्षक अध्याय समाप्त।
अधुना विश्वसुरेण सह युद्धस्य वर्णनं आरभ्यते
दोहरा
आदिमः श्रीकृष्णः गोपीभिः सह क्रीडितुं आरब्धवान्
कश्चित् बकस्य, कश्चित् चोरस्य, कश्चन पुलिसस्य च भूमिकां निर्वहति स्म।७८७।
स्वय्या
श्रीकृष्णस्य गोपीभिः सह प्रेमक्रीडा ब्रजदेशे अतीव प्रसिद्धा अभवत्
गोपीं दृष्ट्वा विश्वसुरः चोररूपधारिणः भक्षयितुम् आगतः
सः बहूनि गोपान् अपहृतवान्, कृष्णः सुविवेचनानन्तरं तं ज्ञातवान्
कृष्णः धावित्वा कण्ठं गृहीत्वा पृथिव्यां तं हतवान्।७८८।
दोहरा
विश्वसुरस्य वधं कृत्वा साधवः कार्यम् |
विश्वसुरं हत्वा सन्तार्थं तादृशानि कर्माणि गत्वा कृष्णः बलरामसहितः रात्रौ पतन् स्वगृहम् आगतः।७८९।
बचित्तरनाटके कृष्णावतारे विश्वसुरनामसुरस्य वधः इति अध्यायस्य अन्त्यम्।
अधुना अक्रूरेण कृष्णस्य मथुरागमनस्य वर्णनम् आरभ्यते
स्वय्या
शत्रुं हत्वा यदा कृष्णः गन्तुं प्रवृत्तः आसीत् तदा अक्रूरः तत्र आगतः |
कृष्णं दृष्ट्वा-अत्यन्तप्रसन्नं प्रणम्य पुरतः |
कंसः यत्किमपि कर्तुं तं अकृष्टवान् तत् तदनुसारं कृत्वा कृष्णं हर्षितवान्
यथा गजः अङ्कुशसाहाय्येन स्वस्य इच्छानुसारं निर्देशितः भवति, तथैव अक्रूरः प्रत्ययात्मकेन वार्तालापेन कृष्णस्य अनुमोदनं प्राप्तवान्।790।
तस्य वचनं श्रुत्वा कृष्णः पितुः गृहं गतः |
तस्य वचनं श्रुत्वा कृष्णः पितुः नन्दस्य समीपं गत्वा अवदत्, अहं अक्रूरसङ्गमे आगन्तुं मथुराराजेन कंसेन आहूतः
तस्याः रूपं दृष्ट्वा नन्द उवाच तव शरीरं भद्रम् |
कृष्णं दृष्ट्वा नन्दः उक्तवान् किं त्वं कुशलः कृष्णः किमर्थं पृच्छसि इति उक्तवान् कृष्णः अपि भ्रातरं बलरामम् आहूतवान्।७९१।
अधुना मथुरायां कृष्णस्य आगमनस्य वर्णनं आरभ्यते
स्वय्या
तेषां वार्तालापं श्रुत्वा गोपैः सह कृष्णः मथुरायाः कृते प्रस्थितवान्
ते अपि बहूनि बकान् स्वैः सह नीतवन्तः अपि च महान् गुणः क्षीरः, कृष्णः, बलरामः च अग्रे आसन्
तान् दृष्ट्वा परमं आरामं लभते सर्वपापानि नश्यन्ति
कृष्णः सिंह इव गोपवने ॥७९२॥
दोहरा
(यदा) जसोधः कृष्णस्य मथुरागमनं श्रुत्वा ।