शिरसि केशविच्छेदे हारसिन्दुकैः अलङ्कृताः
कृष्णावतारावतारोऽपि कविः श्यामः नागिना (मणिगोपीरूपस्य)।
सर्वे अपि रत्नसदृशं कृष्णं अवतारं महत्तमं च अत्यन्तं वञ्चना च हृत्वा मनसि निगूढम्।।588।।
राधा नेत्रे नृत्यं कृतवती, कृष्णेन सह स्मितेन जल्पन्ती
तस्याः नेत्राणि हरिवत् अत्यन्तं मनोहराणि सन्ति
तस्य दृश्यस्य अतीव सुन्दरं उपमा कविस्य मनसि आगतं । (इति भाति) २.
तस्य दृश्यस्य सौन्दर्यं प्रशंसन् कविः कथयति यत् ते प्रेमदेवेन सह रतिवत् मनोहरकामक्रीडायां लीनाः सन्ति।५८९।
गोपीनां मनः कृष्णशरीरेण रत्नवत् आलम्बितम्
क्रीडन्ति तेन कृष्णेन यस्य स्वभावः वर्णयितुं न शक्यते
श्रीकृष्णेन क्रीडनार्थं रसप्रतिमा इव महती सभा निर्मिता।
भगवता अपि एतां अद्भुतं सभां स्वस्य कामक्रीडायाः कृते निर्मितवती अस्ति तथा च अस्मिन् सभायां राधा चन्द्रवत् भव्या दृश्यते।५९०।
कृष्णस्य आज्ञां कृत्वा राधा प्रयत्नेन एकमनः क्रीडति
सर्वाणि स्त्रियः हस्तं गृहीत्वा स्वकथां वर्णयन्तः कामक्रीडायां गोलपट्टिकासु व्यस्ताः सन्ति
कविः श्यामः कथयति, (कविभिः) स्वकथा मनसि विचार्य क्रमेण पाठितम्।
कविः कथयति यत् मेघसदृशे गोपीसमूहे अन्तः ब्रजस्य अत्यन्तं सुन्दरीः विद्युत् इव ज्वलन्ति।५९१।
दोहरा
राधां नृत्यं दृष्ट्वा कृष्णः अतीव प्रसन्नः अभवत्।
राधिकां नृत्यं दृष्ट्वा कृष्णः मनसि प्रसन्नः अभवत्, अत्यन्तं प्रीत्या स्नेहेन च वेणुवादनं कर्तुं प्रवृत्तः।५९२।
स्वय्या
नटनायकः गोपीषु शुद्धमल्हारः, बिलावलः, धमरः (आदि रागाः) च गायति ।
मुख्यनर्तकी कृष्णः शुद्धमल्हार, बिलावल, सोरथ, सारंग, रामकाली, विभास इत्यादिषु सङ्गीतगुणेषु गायितुं वादयितुं च आरब्धवान् ।
(तस्य) गायने मृगवत् मोहिताः स्त्रियः (ताः) आह्वयति, (तस्य) उपमा (कविस्य) मनसि एवं प्रहरति।
सः हरिकारूपास्त्रीणां गायनेन आकर्षयितुं आरब्धवान्, भ्रूधनुषे च नेत्रबाणान् कठिनतया विसृजति इव आसीत्।५९३।
मेघः, मल्हारः, देवः गान्धरीं, गौडीं च सुन्दरं गायति।
मेघ मल्हार, देवगन्धर, गौरी, जैतश्री, मालश्री आदि संगीत गुणों पर कृष्ण गायन, वादन च सुन्दरं वर्तते।
ब्रजस्त्रियस्तथा देवाः सर्वाः शृण्वन्ति मुग्धाः |
किं पुनरपि वक्तव्यं, इन्द्रादरदेवा अपि आसनं त्यक्त्वा एतान् रागान् श्रोतुं आगच्छन्ति।५९४।
वदति (कविः) श्याम, त्रयः गोपीः मिलित्वा (मग्नाः) रस (प्रेमस्य) गायन्ति।
प्रेम्णः नाटके लीनः कृष्णः अलङ्कृतचण्डर्भागेन, चन्दर्मुखी, राधा च edxtremely भावुकतया सम्भाषणं करोति
एतेषां गोपीनां नेत्रेषु ललाटस्य नियतं चिह्नं मुसलं, शिरसि केशविच्छेदे केसरं च भवति
इदानीं एव एतेषां स्त्रियाणां भाग्यं वर्धितम् इव दृश्यते।५९५।
गहनः सुखवृष्टिः अभवत्, यदा चण्डर्भागः कृष्णः च एकत्र क्रीडितवन्तौ
एते कृष्णप्रेमेण गोपीः बहुजनानाम् उपहासान् सहन्ते स्म
तस्य कण्ठे मुक्तामाला आच्छादिता यस्याः सफलता कविना कीर्तिता यथा ।
तस्याः कण्ठात् मुक्ताहारः पतितः कविः चन्द्रमुखस्य प्रकटीकरणे पाताललोके अन्धकारः निगूढः इव भाति इति वदति।५९६।
दोहरा
गोपीस्वरूपदर्शनेन मनः एवं सृज्यते
गोपीनां सौन्दर्यं दृष्ट्वा चन्द्रप्रकाशे निशायां पद्मस्य टङ्की भव्यं दृश्यते।।597।।
स्वय्या
पद्मसदृशं चक्षुः कामदेववदनानां यस्य।
पद्मसदृशाक्षिणः प्रेमदेवसदृशं शेषशरीरं च गोरक्षककृष्णेन चिह्नसहितं मनः अपहृतम्
सिंहवत् कृशं मुखं कपोतकण्ठं कोकिल इव स्वरं यस्य।
कटिसिंहसदृशं कण्ठं कपोतसदृशं वाक्यं च भ्रूलोचनचिह्नैः कृष्णेन अपहृतं मनः।।५९८।।
कृष्णस्तेषु गोपीषु उपविष्टः, ये कस्मात् अपि न बिभेति
पितुः वचनं श्रुत्वा भ्रात्रा सह वनं गतेन तेन रामसदृशेन कृष्णेन सह भ्रमन्ति
तस्य केशानां कुण्डलानि
ये ज्ञानेन साधवः अपि बोधयन्ति चन्दने कृष्णनागस्य कुमार इव दृश्यन्ते।५९९।
पीतवस्त्रधरः स गोपीभिः सह क्रीडति