समानानि वस्त्राणि समानानि वत्सवर्णानि च,
सायं जाते कृष्णः स्वगृहं प्रत्यागतवान् कः तत्र तस्य शक्तिनिर्णयार्थम्?
एतत् सर्वं दृष्ट्वा मातापितरौ करिष्यन्ति इति ब्रह्मणा चिन्तितम्।
सर्वं विज्ञाय कृष्णक्रीडा इदानीं समाप्ता स्यात्।१७९।
यदा कृष्णः वेणुं वादयति स्म तदा यशोदा तस्य शिरः चुम्बनं कृत्वा...
न कश्चित् तस्य बालकं प्रति ध्यानं दत्तवान् ते सर्वे कृष्णं प्रेम्णा पश्यन्ति स्म
ब्रजे यः कोऽपि कोलाहलः अस्ति, तादृशः कोलाहलः अन्यस्मिन् स्थाने नास्ति तत् कथं कालः गच्छति इति न ज्ञायते
कृष्णः नवविवाहिताभिः सह गोपीभिः सह गीतानि गायितुं आरब्धवान्।१८०।
प्रदोषे कृष्णो वत्सान् गृहीत्वा पुनः वनं जगाम |
सः तत्र सर्वान् गोपबालकान् गीतगानान् गदान् भ्रमन्तान् च अपश्यत्
नाटकं निरन्तरं कुर्वन् कृष्णः पर्वतं प्रति अगच्छत्
कश्चित् कृष्णः क्रुद्धः इति उक्तवान् कश्चित् च अस्वस्थः इति उक्तवान्।१८१।
कृष्णः बालकैः सह गोभिः सह अगच्छत्
तान् दृष्ट्वा गिरिशिखरं सर्वे तान् प्रति धावितवन्तः गोपा अपि तान् प्रति गतवन्तः
यशोदाश्चेदं दर्शनं दृष्ट्वा कृष्णः तत्र क्रुद्धः अचलः |
एते च सर्वे कृष्णाय बहुवचनं वदन्ति स्म।182।
कृष्णमुद्दिश्य नन्दस्य भाषणम्-
स्वय्या
हे पुत्र ! किमर्थं त्वया गावः अत्र आनीताः ? एवं प्रकारेण अस्माकं कृते क्षीरस्य उत्पादनं क्षीणम् अभवत्
सर्वे वत्साः स्वदुग्धं पिबन्ति , अयं भ्रमः अस्माकं मनसि वर्तते |
कृष्णः तान् किमपि न अवदत् तथा च तेषां आसक्तिभावं वर्धयति स्म
कृष्णरूपं दृष्ट्वा सर्वेषां क्रोधः जलवत् शीतलम्।।183।।
सर्वेषां मनसि स्नेहः वर्धितः यतः तेषां कश्चन अपि पुत्रं त्यक्तुं न शक्नोति स्म
गोवत्सानां स्नेहं त्यक्तुं शक्यते स्म
मार्गे क्रमेण एतानि सर्वाणि स्मृत्वा सर्वे स्वगृहं गतवन्तः
एतत् सर्वं दृष्ट्वा यशोदापि भीतः सम्भवं कृष्णस्य कश्चित् चमत्कारः इति चिन्तितवान्।१८४।
संवत्सरं व्यतीते एकदा श्रीकृष्णः बाणम् अगच्छत्।
कतिपयवर्षेभ्यः परं कृष्णः एकदा वनं गतः तदा ब्रह्मा अपि स्वस्य अद्भुतं क्रीडां द्रष्टुं तत्र प्राप्तवान्
तानि गोपबालानि च वत्सानि च दृष्ट्वा विस्मितः
एतत् सर्वं दृष्ट्वा ब्रह्मा कृष्णस्य चरणयोः पतितः भयेन आनन्देन च हर्षदन्तं वाद्यं वादयितुं आरब्धवान्।१८५।
कृष्णमुद्दिश्य ब्रह्मणः भाषणम्-
स्वय्या
हे विश्वेश्वर ! दयायाः निधिः ! अमर प्रभु ! मम अनुरोधं शृणुत
मया भ्रष्टः, अस्य दोषस्य कृते मां क्षमस्व
कृष्णः प्राह क्षमामि, अमृतं तु त्यक्त्वा विषं न ग्रहीतव्यम्
गत्वा सर्वान् पुरुषान् पशून् च विलम्बेन आनय।१८६।
वत्सगोपान् सर्वान् ब्रह्मा क्षणेन आनयत् |
गोपबालकाः सर्वे कृष्णेन सह मिलित्वा सर्वे महता प्रसन्नाः |
एतेन कृष्णस्य माया निर्मिताः वत्साः अपि अन्तर्धानं कृतवन्तः, परन्तु एतत् रहस्यं कोऽपि ज्ञातुं न शक्तवान्
यत्किमपि भवता आनीतं तत् वयं सर्वे मिलित्वा खादामः।१८७।
ब्रजबालकाः सर्वाणि पुराणानि सङ्गृह्य भक्षितुं प्रवृत्ताः
कृष्णः अवदत्, मया नागः (सर्पः) मारितः, परन्तु अस्य नाटकस्य विषये कोऽपि ज्ञातुं न शक्तवान्
ते सर्वे गरुडं (नीलजयं) रक्षकं मत्वा प्रसन्नाः अभवन्
कृष्णश्च उक्तवान् भवन्तः स्वगृहे एतत् वदन्तु यत् भगवता अस्माकं प्राणाः रक्षिताः।१८८।
ब्रह्मणा वत्सैः सह आगमनं कृष्णपादयोः पतनम् इति वर्णनान्तः
अधुना धेनुकनामसुरस्य वधस्य वर्णनम् आरभ्यते
स्वय्या
कृष्णः द्वादशवर्षपर्यन्तं गां चरितुं जगाम |