वित्तं दृष्ट्वा लोभसमुद्रे भगिनी (मज्जति)।
(सा) शिरः पादाभ्यां (लोभसमुद्रे) मज्जिता, न च तस्याः मनसि स्पष्टा प्रज्ञा अवशिष्टा।।5.
चतुर्विंशतिः : १.
(सा) भगिनी भ्रातृवत् किमपि न मन्यते स्म
कण्ठे पाशं च स्थापयित्वा तं मारितवान्।
तस्य सर्वं धनं लुण्ठितम्
तस्य मनः च मोहितं कृतवान्। ६.
प्रातःकाले सा रोदितुम् आरब्धा
यदा ग्रामस्य सर्वे जनाः जागरिताः।
सः स्वस्य मृतं भ्रातरं सर्वेभ्यः दर्शितवान्।
(उवाच च) सर्पदंशात् मृतम्।।7।।
तस्य शरीरं सुवेषितम् आसीत्
स च काजीम् एवं उक्तवान्।
तस्य उपकरणं अश्वं च
किञ्चित् धनं च (मम) ॥८॥
सः तत् स्वपत्न्याः कृते प्रेषितवान्
फराखति (बेबकी) च लिखतु।
(सः) काजीतः रसीदं ('कबुज') लिखितवान्
मृतस्य भार्यायाः च किञ्चित् धनं दत्तवान्। ९.
द्वयम् : १.
अनेन युक्त्या रसीदं लिखितुं भ्रातरं मारितवान् ।
तस्य भार्यायाः अपि सान्त्वनेन सर्वं धनं भक्षितम् । १०.
अत्र श्रीचरितोपख्यानस्य त्रियाचरितस्य मन्त्री भूप साम्बदस्य २८७तमस्य चरितस्य समाप्तिः, सर्वं शुभम्। २८७.५४१ इति । गच्छति
चतुर्विंशतिः : १.
रुम् (देशे) यत्र युना नाम नगरम् अस्ति,
तत्र छत्रदेवः नाम राजा आसीत्।
तस्य छैल देई नाम कन्या आसीत् ।
सा व्याकरणं कोकशास्त्रं च बहु पठितवती आसीत् । १.
अजीत सेन नाम तत्र
उज्ज्वलं दृढं तीक्ष्णधारं छत्रं च आसीत् ।
(सः) अतीव सुन्दरः शूरः च आसीत्
जगति च सिद्धः पुरुषः इति उदघाटितः आसीत्। २.
तेजस्वी, सुन्दरः, अपारबलस्य च आसीत् ।
तेन बहवः शत्रवः पराजिताः आसन् ।
राणी तं आगच्छन्तं दृष्टवती
एवं च कन्याम् उक्तवान्। ३.
यदि (क) राज्ञः गृहे (जन्म) आसीत् ।
अतः भवतः कृते उत्तमं वर्षम् आसीत्।
अहम् इदानीं तथैव करोमि
यत् अहं भवन्तं तादृशं वर्षं प्राप्स्यामि। ४.
अडिगः : १.
यदा राजकुमार्याः कर्णौ कटुमधुरता पूरिताः आसन्।
अतः कामेन (सौन्दर्येन च) मोहिता सा तं पश्यितुं आरब्धा ।
मनसि मोहिता भूत्वा कस्मैचित् न प्रकाशितवती ।
सा तस्य प्रेम्णा सर्वं दिवसं क्षणात् क्षणं यापयति स्म । ५.
चतुर्विंशतिः : १.
रात्रौ सः दासीम् आहूतवान्
(तस्य) मनसः सर्वान् विचारान् च तस्मै कथितवान्।