ब्रह्मा मुकुटं कृष्णं ताबीजं च हृत्वा ततः सर्वे योद्धा गर्जन्ति च
अत्यन्तं क्रुद्धाः मनसा राजानं पतितवन्तः
राज्ञा बहूनि योद्धा नष्टाः, ते च सुरुचिपूर्णाः दृश्यन्ते स्म ।
पृथिव्यां शयन्तः सन्यासीः सुप्त इव पृथिव्यां भस्म लेप्य कण्टक-सेबं खादित्वा।१५६१।
अन्विष्य राजानं सर्वे वेष्टयन्त्यत्यन्तं क्रुद्धः ।
स रणक्षेत्रे चरन् दृढधनुः हस्ते गृहीतवान् ।
सूर्यचन्द्रस्य च बलानि पातयित्वा च
फागुनऋतौ वातवायुना भूमौ पतितानि पत्राणि इव यमः।१५६२।
महाधनुः हस्ते गृहीत्वा राजा रुद्रस्य ललाटे बाणं कृतवान्
सः कुबेरस्य हृदये एकं बाणं निपातितवान्, यः क्षेत्रात् पलायितवान्, स्वशस्त्राणि क्षिपन्
तस्य स्थितिं दृष्ट्वा वरुणः अपि देवः रणभूमितः पलायितः अस्ति, हृदये अतीव भीतः अस्ति।
वरुणः तेषां दुर्दशां दृष्ट्वा भयभीतः पलायितवान्, एतस्मिन्नपि यमः क्रुद्धः राज्ञः उपरि पतितः, यः तं बाणेन भूमौ निपातितवान्।1563।
एवं (यदा) यमराजस्य पतनम् अभवत्, तदा एव श्रीकृष्णस्य सेना क्रोधेन आगता।
यदा यमः पातितः तदा कृष्णस्य सेना क्रोधेन अग्रे धावितवती, तस्य योद्धौ च विविधानि शस्त्राणि गृहीत्वा घोरं युद्धं आरब्धवन्तौ
यादव योद्धा अतीव शूराः, राजा क्रोधेन तान् जघान |
एवं च तौ भ्रातरौ बाहुबली विक्रमक्राट् च यमनिवासं प्रति प्रेषितौ।1564।
महाबलीसिंहः तेजसिंहः च ये तेषां सह आसन्, ते अपि राजानेन हताः
अथ महाजसिंहः अन्यः योद्धा क्रुद्धः सन् राज्ञः पुरतः आगतः।
कः तं आह्वानं कृतवान्, खड्गं प्रसारयन्
एकेन खड्गप्रहारेन यमस्य धाम ययौ ॥१५६५॥
चौपाई
(तदा) उत्तमसिंहः प्रलैसिंहः च आक्रमणं कृतवन्तौ
ततः उत्तमसिंहः प्रलयसिंहः च अग्रे धावितवन्तौ परमसिंहः अपि खड्गं उपरि प्रसारितवान्
अति पवित्रसिंहः श्रीसिंहः च (युद्धक्षेत्रं) गतवन्तौ।