श्री दसम् ग्रन्थः

पुटः - 1423


ਕਿ ਪਾਰਹ ਸ਼ੁਦਹ ਖ਼ੋਦ ਖ਼ੁਫ਼ਤਾਨ ਜੰਗ ॥੧੩੮॥
कि पारह शुदह क़ोद क़ुफ़तान जंग ॥१३८॥

कवचाः कठिनशिखराणि च भग्नाः इति।(१३८)

ਚੁਨਾ ਤੇਗ਼ ਤਾਬਸ਼ ਤ ਪੀਦ ਆਫ਼ਤਾਬ ॥
चुना तेग़ ताबश त पीद आफ़ताब ॥

खड्गाः सूर्यवत् उष्णाः भवन्ति स्म,

ਦਰਖ਼ਤਾ ਸ਼ੁਦਹ ਖ਼ੁਸ਼ਕ ਵ ਦਰਯਾਇ ਆਬ ॥੧੩੯॥
दरक़ता शुदह क़ुशक व दरयाइ आब ॥१३९॥

वृक्षाः च तृष्णां गच्छन्ति स्म, नदीजलं च शोषयति स्म।(139)

ਚੁਨਾ ਤੀਰ ਬਾਰਾ ਸ਼ੁਦਹ ਹਮ ਚੁ ਬਰਕੁ ॥
चुना तीर बारा शुदह हम चु बरकु ॥

बाणवृष्टिः तावत् महती आसीत्,

ਬਿਅਫ਼ਤਾਦ ਸ਼ੁਦ ਫ਼ੀਲ ਚੂੰ ਫ਼ਰਕ ਫ਼ਰਕ ॥੧੪੦॥
बिअफ़ताद शुद फ़ील चूं फ़रक फ़रक ॥१४०॥

गजानां कण्ठाः एव दृश्यन्ते इति।(140)

ਬ ਹਰਬ ਅੰਦਰ ਆਮਦ ਵਜ਼ੀਰੇ ਚੁ ਬਾਦ ॥
ब हरब अंदर आमद वज़ीरे चु बाद ॥

तत्क्षणमेव कश्चन मन्त्री क्षेत्रं प्रविष्टवान्,

ਯਕੇ ਤੇਗ਼ ਮਾਯੰਦਰਾਨੀ ਕੁਸ਼ਾਦ ॥੧੪੧॥
यके तेग़ मायंदरानी कुशाद ॥१४१॥

स च मयिन्द्रस्य खड्गम् आकृष्य।(141)

ਦਿਗ਼ਰ ਤਰਫ਼ ਆਮਦ ਬ ਦੁਖ਼ਤਰ ਅਜ਼ਾ ॥
दिग़र तरफ़ आमद ब दुक़तर अज़ा ॥

परतः कन्या आगता।

ਬਰਹਿਨੇ ਯਕੇ ਤੇਗ਼ ਹਿੰਦੋਸਤਾ ॥੧੪੨॥
बरहिने यके तेग़ हिंदोसता ॥१४२॥

सा हिन्दुस्तानस्य नग्नं खड्गं धारयति स्म।(१४२)

ਦਰਖ਼ਸ਼ਾ ਸ਼ੁਦਹ ਆਂ ਚੁਨਾ ਤੇਗ਼ ਤੇਜ਼ ॥
दरक़शा शुदह आं चुना तेग़ तेज़ ॥

लघुतराः खड्गाः अपि द्रुततराः अभवन्,

ਅਦੂਰਾ ਅਜ਼ੋ ਦਿਲ ਸ਼ਵਦ ਰੇਜ਼ ਰੇਜ਼ ॥੧੪੩॥
अदूरा अज़ो दिल शवद रेज़ रेज़ ॥१४३॥

शत्रुहृदयानि च विदारयन्ति स्म खण्डितानि च।(143)।

ਯਕੇ ਤੇਗ਼ ਜ਼ਦ ਬਰ ਸਰੇ ਓ ਸਮੰਦ ॥
यके तेग़ ज़द बर सरे ओ समंद ॥

सा तादृशेन प्राणेन शत्रुशिरसि प्रहारं कृतवती ।

ਜ਼ਿਮੀਨਸ਼ ਦਰਾਮਦ ਚੁ ਕੋਹੇ ਬਿਲੰਦ ॥੧੪੪॥
ज़िमीनश दरामद चु कोहे बिलंद ॥१४४॥

स क्षुण्णः पर्वत इव भूमौ उत्थापितः इति।(१४४)

ਦਿਗ਼ਰ ਤੇਗ਼ ਓ ਰਾ ਬਿਜ਼ਦ ਕਰਦ ਨੀਮ ॥
दिग़र तेग़ ओ रा बिज़द करद नीम ॥

द्वितीयः खड्गेन द्विधा छिन्नः, २.

ਬਿ ਅਫ਼ਤਾਦ ਬੂਮਸ ਚੁ ਕਰਖੇ ਅਜ਼ੀਮ ॥੧੪੫॥
बि अफ़ताद बूमस चु करखे अज़ीम ॥१४५॥

स च भग्नभवन इव समतलं पतितः।(145)

ਦਿਗ਼ਰ ਮਰਦ ਆਮਦ ਚੁ ਪ੍ਰਰਾ ਉਕਾਬ ॥
दिग़र मरद आमद चु प्ररा उकाब ॥

अन्यः निर्भीकः श्येन इव उड्डीयत ।

ਬਿਜ਼ਦ ਤੇਗ਼ ਓ ਰਾ ਬ ਕਰਦਸ਼ ਖ਼ਰਾਬ ॥੧੪੬॥
बिज़द तेग़ ओ रा ब करदश क़राब ॥१४६॥

स तु अपि निर्मूलितः अभवत् ।(१४६)

ਚੁ ਕਾਰੇ ਵਜ਼ੀਰਸ਼ ਬਰਾਹਤ ਰਸੀਦ ॥
चु कारे वज़ीरश बराहत रसीद ॥

एतत् कार्यं समाप्तमात्रेण ।

ਦਿਗ਼ਰ ਮਿਹਨਤੇ ਸਿਯਮ ਆਮਦ ਪਦੀਦ ॥੧੪੭॥
दिग़र मिहनते सियम आमद पदीद ॥१४७॥

उपशमः च अनुभूतः, तृतीयः असङ्गतः उपरि आगतः,(१४७)

ਸਿਯਮ ਦੇਵ ਆਮਦ ਬਗਲ ਤੀਦ ਖ਼ੂੰ ॥
सियम देव आमद बगल तीद क़ूं ॥

अन्यः पिशाचसदृशः रक्तसिक्तः प्रादुर्भूतः ।

ਜ਼ਿ ਦਹਲੀਜ਼ ਦੋਜ਼ਖ਼ ਬਰਾਮਦ ਬਰੂੰ ॥੧੪੮॥
ज़ि दहलीज़ दोज़क़ बरामद बरूं ॥१४८॥

यथा नरकात् ऋजुमागतम्।(१४८)

ਬ ਕੁਸ਼ਤੰਦ ਓ ਰਾ ਦੁ ਕਰਦੰਦ ਤਨ ॥
ब कुशतंद ओ रा दु करदंद तन ॥

किन्तु सः द्विधा अपि छित्त्वा हतः।

ਚੁ ਸ਼ੇਰੇ ਯਿਆਂ ਹਮ ਚੁ ਗੋਰੇ ਕੁਹਨ ॥੧੪੯॥
चु शेरे यिआं हम चु गोरे कुहन ॥१४९॥

यथा सिंहः वृद्धं मृगं हन्ति।(१४९)

ਚਹਾਰਮ ਦਰਾਮਦ ਚੁ ਸ਼ੇਰਾ ਬਜੰਗ ॥
चहारम दरामद चु शेरा बजंग ॥

चतुर्थः वीरः प्रविवेश युद्धं, ।

ਚੁ ਬਰ ਬਚਹੇ ਗੋਰ ਗ਼ਰਰਾ ਪਿਲੰਗ ॥੧੫੦॥
चु बर बचहे गोर ग़ररा पिलंग ॥१५०॥

यथा सिंहः मृगस्य उपरि आक्रमयति।(150)

ਚੁਨਾ ਤੇਗ਼ ਬਰ ਵੈ ਬਿਜ਼ਦ ਨਾਜ਼ਨੀਂ ॥
चुना तेग़ बर वै बिज़द नाज़नीं ॥

तादृशेन बलेन आहतम्, .

ਕਿ ਅਜ਼ ਪੁਸ਼ਤ ਅਸਪਸ਼ ਦਰਾਮਦ ਜ਼ਿਮੀਂ ॥੧੫੧॥
कि अज़ पुशत असपश दरामद ज़िमीं ॥१५१॥

अश्वात् सवार इव समतलं पतितम् इति।(151)

ਕਿ ਪੰਚਮ ਦਰਾਮਦ ਚੁ ਦੇਵੇ ਅਜ਼ੀਮ ॥
कि पंचम दरामद चु देवे अज़ीम ॥

यदा पञ्चमः पिशाचः आगतः तदा .

ਯਕੇ ਜ਼ਖ਼ਮ ਜ਼ਦ ਕਰਦ ਹੁਕਮੇ ਕਰੀਮ ॥੧੫੨॥
यके ज़क़म ज़द करद हुकमे करीम ॥१५२॥

सा ईश्वरस्य आशीर्वादं याचते स्म,(१५२)

ਚੁਨਾ ਤੇਗ਼ ਬਰ ਵੈ ਜ਼ਦਾ ਖ਼ੂਬ ਰੰਗ ॥
चुना तेग़ बर वै ज़दा क़ूब रंग ॥

एतावता महता तीव्रता च तं प्रहृत्य,

ਜ਼ਿ ਸਰ ਤਾ ਕਦਮ ਆਮਦਹ ਜ਼ੇਰ ਤੰਗ ॥੧੫੩॥
ज़ि सर ता कदम आमदह ज़ेर तंग ॥१५३॥

अश्वस्य खुरस्य अधः तस्य शिरः पदाति इति।(153)

ਸ਼ਸ਼ਮ ਦੇਵ ਆਮਦ ਚੁ ਅਫ਼ਰੀਤ ਮਸਤ ॥
शशम देव आमद चु अफ़रीत मसत ॥

स्तब्धदानव इव आनन्दयन् षष्ठः पिशाचः आगतः।

ਜ਼ਿ ਤੀਰੇ ਕਮਾ ਹਮ ਚੁ ਕਬਜ਼ਹ ਗੁਜ਼ਸ਼ਤ ॥੧੫੪॥
ज़ि तीरे कमा हम चु कबज़ह गुज़शत ॥१५४॥

यथा शीघ्रं बाणः धनुर्निर्गतः,(१५४) ।

ਬਿਜ਼ਦ ਤੇਗ਼ ਓ ਰਾ ਕਿ ਓ ਨੀਮ ਸ਼ੁਦ ॥
बिज़द तेग़ ओ रा कि ओ नीम शुद ॥

परन्तु एतावत् शीघ्रं आहतः यत् सः द्विधा छिन्नः अभवत्,

ਕਿ ਦੀਗਰ ਯਲਾ ਰਾ ਅਜ਼ੋ ਬੀਮ ਸ਼ੁਦ ॥੧੫੫॥
कि दीगर यला रा अज़ो बीम शुद ॥१५५॥

तेन च परेषां भयं जातम् ॥(१५५)

ਚੁਨੀ ਤਾ ਬਮਿਕਦਾਰ ਹਫ਼ਤਾਦ ਮਰਦ ॥
चुनी ता बमिकदार हफ़ताद मरद ॥

एवं प्रायः सप्ततिः तादृशाः शूराः प्रलयः अभवन् ।

ਬ ਤੇਗ਼ ਅੰਦਰ ਆਵੇਖ਼ਤ ਖ਼ਾਸ ਅਜ਼ ਨ ਬਰਦ ॥੧੫੬॥
ब तेग़ अंदर आवेक़त क़ास अज़ न बरद ॥१५६॥

खड्गानां च अग्राणि लम्बितवान्,(१५६)

ਦਿਗ਼ਰ ਕਸ ਨਿਆਮਦ ਤਮੰਨਾਇ ਜੰਗ ॥
दिग़र कस निआमद तमंनाइ जंग ॥

न कश्चित् अन्यः युद्धं चिन्तयितुं साहसं कर्तुं शक्नोति स्म,

ਕਿ ਬੇਰੂੰ ਨਿਯਾਮਦ ਦਿਲਾਵਰ ਨਿਹੰਗ ॥੧੫੭॥
कि बेरूं नियामद दिलावर निहंग ॥१५७॥

बहिर्निर्गन्तुं न साहसं कृतवन्तः प्रमुखाः योद्धा अपि ॥(१५७)

ਬ ਹਰਬ ਆਮਦਸ਼ ਸ਼ਾਹ ਮਾਯੰਦਰਾ ॥
ब हरब आमदश शाह मायंदरा ॥

यदा राजा मयिन्द्रः स्वयं युद्धे आगतः ।

ਬ ਤਾਬਸ਼ ਤਪੀਦਨ ਦਿਲੇ ਮਰਦਮਾ ॥੧੫੮॥
ब ताबश तपीदन दिले मरदमा ॥१५८॥

सर्वे योद्धवः कोपेन आवर्तन्ते स्म।(158)

ਚੁ ਅਬਰਸ ਬ ਅੰਦਾਖ਼ਤ ਦਉਰੇ ਯਲਾ ॥
चु अबरस ब अंदाक़त दउरे यला ॥

यदा च योद्धवः परितः प्लवन्ति स्म, तदा।

ਬ ਰਖ਼ਸ਼ ਅੰਦਰ ਆਮਦ ਜ਼ਿਹੇ ਆਸਮਾ ॥੧੫੯॥
ब रक़श अंदर आमद ज़िहे आसमा ॥१५९॥

उभौ पृथिवी दिवौ च डुलौ ॥(१५९)

ਬ ਤਾਬਸ਼ ਦਰਾਮਦ ਜ਼ਿਮੀਨੋ ਜ਼ਮਨ ॥
ब ताबश दरामद ज़िमीनो ज़मन ॥

प्रकाशेन विश्वं जग्राह, .

ਦਰਖ਼ਸ਼ਾ ਸ਼ੁਦਹ ਤੇਗ਼ ਹਿੰਦੀ ਯਮਨ ॥੧੬੦॥
दरक़शा शुदह तेग़ हिंदी यमन ॥१६०॥

यमनस्य खड्गानां तेजः इव।(१६०)

ਚਲਾਚਲ ਦਰਾਮਦ ਕਮਾਨੋ ਕਮੰਦ ॥
चलाचल दरामद कमानो कमंद ॥

धनुषः शूलानि च कर्मणि आनीतानि,

ਹਯਾਹਯ ਦਰਾਮਦ ਬ ਗੁਰਜੋ ਗਜ਼ੰਦ ॥੧੬੧॥
हयाहय दरामद ब गुरजो गज़ंद ॥१६१॥

गदाभिः ताडिताः च वर्ण उत्थापिताः रोदनं च।(161)।

ਚਕਾਚਾਕ ਬਰਖ਼ਾਸਤ ਤੀਰੋ ਤੁਫ਼ੰਗ ॥
चकाचाक बरक़ासत तीरो तुफ़ंग ॥

बाणाः बन्दुकाः च प्रबलाः, २.