श्री दसम् ग्रन्थः

पुटः - 1388


ਕ੍ਰਿਪਾ ਦ੍ਰਿਸਟਿ ਤਨ ਜਾਹਿ ਨਿਹਰਿਹੋ ॥
क्रिपा द्रिसटि तन जाहि निहरिहो ॥

(त्वं) यं प्रसादेन पश्यसि, २.

ਤਾ ਕੇ ਤਾਪ ਤਨਕ ਮੋ ਹਰਿਹੋ ॥
ता के ताप तनक मो हरिहो ॥

यस्मै त्वं अनुकूलं कटाक्षं क्षिपसि, ते क्षणात् पापमुक्ताः भवन्ति

ਰਿਧਿ ਸਿਧਿ ਘਰ ਮੋ ਸਭ ਹੋਈ ॥
रिधि सिधि घर मो सभ होई ॥

तेषां गृहेषु सर्वाणि लौकिकानि आध्यात्मिकानि च सुखानि सन्ति

ਦੁਸਟ ਛਾਹ ਛ੍ਵੈ ਸਕੈ ਨ ਕੋਈ ॥੩੯੯॥
दुसट छाह छ्वै सकै न कोई ॥३९९॥

न कश्चित् शत्रुः छायां स्पृशितुं अपि शक्नोति।399।

ਏਕ ਬਾਰ ਜਿਨ ਤੁਮੈ ਸੰਭਾਰਾ ॥
एक बार जिन तुमै संभारा ॥

(हे परमशक्ति!) यः एकदा त्वां स्मरति स्म,

ਕਾਲ ਫਾਸ ਤੇ ਤਾਹਿ ਉਬਾਰਾ ॥
काल फास ते ताहि उबारा ॥

सकृदपि त्वां स्मरन् त्वं तं मृत्युपाशात् रक्षसि

ਜਿਨ ਨਰ ਨਾਮ ਤਿਹਾਰੋ ਕਹਾ ॥
जिन नर नाम तिहारो कहा ॥

यः तव नाम उच्चारितवान्, .

ਦਾਰਿਦ ਦੁਸਟ ਦੋਖ ਤੇ ਰਹਾ ॥੪੦੦॥
दारिद दुसट दोख ते रहा ॥४००॥

ये तव नाम पुनः पुनः उक्तवन्तः, ते दारिद्र्यात्, शत्रुणाम् आक्रमणात् च तारिताः।४००।

ਖੜਗ ਕੇਤ ਮੈ ਸਰਣਿ ਤਿਹਾਰੀ ॥
खड़ग केत मै सरणि तिहारी ॥

हे खरागकेतु ! अहं भवतः आश्रये अस्मि।

ਆਪ ਹਾਥ ਦੈ ਲੇਹੁ ਉਬਾਰੀ ॥
आप हाथ दै लेहु उबारी ॥

सर्वत्र स्वसहायं प्रयच्छ मां शत्रूणां परिकल्पनाद् रक्ष । ४०१.

ਸਰਬ ਠੌਰ ਮੋ ਹੋਹੁ ਸਹਾਈ ॥
सरब ठौर मो होहु सहाई ॥

सर्वत्र मम सहायकः भवतु।

ਦੁਸਟ ਦੋਖ ਤੇ ਲੇਹੁ ਬਚਾਈ ॥੪੦੧॥
दुसट दोख ते लेहु बचाई ॥४०१॥

सर्वत्र साहाय्यं प्रयच्छ मे शत्रुविकल्पेभ्यः रक्ष।४०१।

ਕ੍ਰਿਪਾ ਕਰੀ ਹਮ ਪਰ ਜਗਮਾਤਾ ॥
क्रिपा करी हम पर जगमाता ॥

जगमता मम अनुग्रहं कृतवती अस्ति

ਗ੍ਰੰਥ ਕਰਾ ਪੂਰਨ ਸੁਭਰਾਤਾ ॥
ग्रंथ करा पूरन सुभराता ॥

जगतः माता मम प्रति दयालुः अभवत्, मया च अस्याः शुभरात्रौ पुस्तकं सम्पन्नम्

ਕਿਲਬਿਖ ਸਕਲ ਦੇਖ ਕੋ ਹਰਤਾ ॥
किलबिख सकल देख को हरता ॥

(स एव) मम शरीरस्य सर्वपापनाशनम्

ਦੁਸਟ ਦੋਖਿਯਨ ਕੋ ਛੈ ਕਰਤਾ ॥੪੦੨॥
दुसट दोखियन को छै करता ॥४०२॥

शरीरपापानां सर्वेषां दुष्टानां दुष्टानां च नाशकः प्रभुः ॥४०२॥

ਸ੍ਰੀ ਅਸਿਧੁਜ ਜਬ ਭਏ ਦਯਾਲਾ ॥
स्री असिधुज जब भए दयाला ॥

श्री असिधुज (महा काल) यदा दयालुः अभवत्, तदा

ਪੂਰਨ ਕਰਾ ਗ੍ਰੰਥ ਤਤਕਾਲਾ ॥
पूरन करा ग्रंथ ततकाला ॥

यदा महाकालः दयालुः अभवत् तदा सः मां तत्क्षणमेव एतत् पुस्तकं सम्पूर्णं कृतवान्

ਮਨ ਬਾਛਤ ਫਲ ਪਾਵੈ ਸੋਈ ॥
मन बाछत फल पावै सोई ॥

(यः पठेत्) इष्टं फलं प्राप्स्यति।

ਦੂਖ ਨ ਤਿਸੈ ਬਿਆਪਤ ਕੋਈ ॥੪੦੩॥
दूख न तिसै बिआपत कोई ॥४०३॥

मनसा इष्टं फलं प्राप्स्यति (यः पठिष्यति श्रोष्यति वा) न च तस्य दुःखं भविष्यति।403।

ਅੜਿਲ ॥
अड़िल ॥

ARRIL

ਸੁਨੈ ਗੁੰਗ ਜੋ ਯਾਹਿ ਸੁ ਰਸਨਾ ਪਾਵਈ ॥
सुनै गुंग जो याहि सु रसना पावई ॥

शृण्विष्यन्मूकस्तु जिह्वाया वदिष्यते |

ਸੁਨੈ ਮੂੜ ਚਿਤ ਲਾਇ ਚਤੁਰਤਾ ਆਵਈ ॥
सुनै मूड़ चित लाइ चतुरता आवई ॥

अवधानेन श्रोष्यति मूर्खः प्रज्ञां प्राप्स्यति

ਦੂਖ ਦਰਦ ਭੌ ਨਿਕਟ ਨ ਤਿਨ ਨਰ ਕੇ ਰਹੈ ॥
दूख दरद भौ निकट न तिन नर के रहै ॥

स दुःखदुःखभयविमुक्तो भविष्यति ।

ਹੋ ਜੋ ਯਾ ਕੀ ਏਕ ਬਾਰ ਚੌਪਈ ਕੋ ਕਹੈ ॥੪੦੪॥
हो जो या की एक बार चौपई को कहै ॥४०४॥

एकवारमपि को पठेत् चौपाई-प्रार्थनाम् ॥४०४॥

ਚੌਪਈ ॥
चौपई ॥

चौपाई

ਸੰਬਤ ਸਤ੍ਰਹ ਸਹਸ ਭਣਿਜੈ ॥
संबत सत्रह सहस भणिजै ॥

(प्रथम) कथयतु सप्तदशशतं सम्मत

ਅਰਧ ਸਹਸ ਫੁਨਿ ਤੀਨਿ ਕਹਿਜੈ ॥
अरध सहस फुनि तीनि कहिजै ॥

तथा (ततः तेन) अर्धशतं (५०) त्रीणि च (अर्थात् १७५३ ख.) वदन्तु।

ਭਾਦ੍ਰਵ ਸੁਦੀ ਅਸਟਮੀ ਰਵਿ ਵਾਰਾ ॥
भाद्रव सुदी असटमी रवि वारा ॥

भदोनमासस्य अष्टमे रविवासरे

ਤੀਰ ਸਤੁਦ੍ਰਵ ਗ੍ਰੰਥ ਸੁਧਾਰਾ ॥੪੦੫॥
तीर सतुद्रव ग्रंथ सुधारा ॥४०५॥

तत् बिक्रमी संवत् १७५३

ਇਤਿ ਸ੍ਰੀ ਚਰਿਤ੍ਰ ਪਖ੍ਯਾਨੇ ਤ੍ਰਿਯਾ ਚਰਿਤ੍ਰੇ ਮੰਤ੍ਰੀ ਭੂਪ ਸੰਬਾਦੇ ਚਾਰ ਸੌ ਪਾਂਚ ਚਰਿਤ੍ਰ ਸਮਾਪਤਮ ਸਤੁ ਸੁਭਮ ਸਤੁ ॥੪੦੫॥੭੫੫੮॥ ਅਫਜੂੰ ॥
इति स्री चरित्र पख्याने त्रिया चरित्रे मंत्री भूप संबादे चार सौ पांच चरित्र समापतम सतु सुभम सतु ॥४०५॥७५५८॥ अफजूं ॥

भदोनमासस्य अष्टमसुदी रविवासरे सतलजतटे अस्य ग्रन्थस्य स्पर्धा अभवत् ।