तस्य राजधानी तत्र आसीत् । ३.
तस्य (नगरस्य) तेजः वर्णयितुं न शक्यते।
एतादृशं राजधानीनगरम् आसीत् ।
(एतावन्तः) उच्चाः प्रासादाः तत्र निर्मिताः आसन्
तारा अपि तेषु उपविश्य गृहीतुं शक्यन्ते स्म । ४.
राजा तत्र स्नानार्थम् आगच्छति स्म ।
स्नानेन (सः) पूर्वपापानां प्रायश्चित्तं करोति स्म।
तत्र एकः राजा स्नानार्थम् आगतः, .
यः युवा सुसैनिकः आसीत्। ५.
बिलास देई तं नेत्रेण दृष्टवान्
मनश्च पलायनं कर्म एवं चिन्तितम्।
किमपि भवतु इदानीं वदामि
गङ्गायां वा मज्जतु। ६.
(सः) हितुं धीमान् सखीं दृष्ट्वा
सः स्वविचारं तस्य सह साझां कृतवान्।
यदि त्वं तं ददासि, .
अतः मया याचितं धनं प्राप्तम्। ७.
अथ (सा) सखी तस्य गृहं गतवती
स च पादयोः पतित्वा एवं सन्देशं दत्तवान्
सः राज कुमारी भवतः प्रेम्णि पतितः अस्ति।
शरीरस्य शुद्धिं च विस्मृतवान् ॥८॥
इति श्रुत्वा राजा स्तब्धः अभवत्
एवमुवाच तं .
हे ज्ञानी ! एतादृशं किमपि कुर्मः
येन बिलास देई मम राज्ञी भवति। ९.
(सखी उवाच) हे राजन! त्वं स्त्रीवेषं करोषि
आभूषणं च कवचं च शरीरे धारयन्तु।
भुजंग धुज (एक बार) दिखाने से।
ततः प्राङ्गणे निगूहन्तु। १०.
राजा स्त्रियाः कवचं धारयति स्म
अङ्गेषु च अलङ्कारं स्थापयतु।
भूजङ्गः धुजाय प्रादुर्भूतः
तस्य प्राङ्गणे च निगूढः। ११.
तस्याः रूपं दृष्ट्वा राजा प्रलोभितः।
तत्रैव सखीं प्रेषितवान्।
(उवाच च) प्रथमं त्वं तं द्रष्टुं आगच्छसि
ततः च विवाहस्य योजनां कुरुत। १२.
वचनं श्रुत्वा सखी तत्र जगाम |
तथा च द्वौ घण्टाः विलम्बेन आगतः।
सः तस्य पक्षतः उक्तवान्,
हे राजन ! कर्णेन मां शृणु । १३.
प्रथमं तस्य पुत्रीं विवाहयतु।
ततः तस्य भगिनीं (भार्यारूपेण) प्राप्नुयात्।
नृपः वार्तालापं श्रुत्वा शिथिलः न अभवत्
पुत्रीं च बहिः निष्कास्य तस्मै दत्तवान्। १४.
प्रथमं पुत्रदानेन विवाहितः
नृपं च विवाह्य तां भार्याम् आनयत्।
अथ तं मूर्खं हत्वा