ਪੰਜਾਬੀ 
English 
پنجابی 
Español 
Français 
Deutsch 
Português 
Bahasa Indonesia 
Türkçe 
Tiếng Việt 
Filipino 
Svenska हिंदी संस्कृत 
Nederlands 
Română 
Magyar 
Polski 
Čeština 
Afrikaans 
Italiano Català 
Shqip 
Gaeilge Cymraeg 
Slovenčina 
Slovenščina 
Dansk 
Eesti 
Latviešu 
Lietuvių 
Norsk 
Malti 
Íslenska Galego 
Kreyòl Ayisyen 
Latin 
Bahasa Melayu 
Kiswahili 
Hrvatski 
Suomi 
Русский मराठी ગુજરાતી తెలుగు ಕನ್ನಡ தமிழ் മലയാളം 
বাংলা 
Ελληνικά 
日本語 
中文 اردو سنڌي 
فارسی 
العربية 
עברית 
한국어 श्री दसम् ग्रन्थः
पुटः - 104
ਛੀਨ ਲਯੋ ਅਲਕੇਸ ਭੰਡਾਰਾ ॥
छीन लयो अलकेस भंडारा ॥ते कुबेरस्य निधिं हरन्ति स्म
ਦੇਸ ਦੇਸ ਕੇ ਜੀਤਿ ਨ੍ਰਿਪਾਰਾ ॥
देस देस के जीति न्रिपारा ॥नानादेशराजान् च जित्वा।
ਜਹਾ ਤਹਾ ਕਰ ਦੈਤ ਪਠਾਏ ॥
जहा तहा कर दैत पठाए ॥यत्र यत्र ते स्वसैन्यं प्रेषितवन्तः
ਦੇਸ ਬਿਦੇਸ ਜੀਤੇ ਫਿਰ ਆਏ ॥੭॥੪੫॥
देस बिदेस जीते फिर आए ॥७॥४५॥बहूनि देशान् जित्वा प्रत्यागताः ॥७.४५॥
ਦੋਹਰਾ ॥
दोहरा ॥दोहरा
ਦੇਵ ਸਬੈ ਤ੍ਰਾਸਤਿ ਭਏ ਮਨ ਮੋ ਕੀਯੋ ਬਿਚਾਰ ॥
देव सबै त्रासति भए मन मो कीयो बिचार ॥सर्वे देवाः भयपूर्णाः मनसि चिन्तिताः
ਸਰਨ ਭਵਾਨੀ ਕੀ ਸਬੈ ਭਾਜਿ ਪਰੇ ਨਿਰਧਾਰ ॥੮॥੪੬॥
सरन भवानी की सबै भाजि परे निरधार ॥८॥४६॥असहायो भूत्वा सर्वे देव्या शरणमागन्तुं धावितवन्तः।।८।४६।।
ਨਰਾਜ ਛੰਦ ॥
नराज छंद ॥नाराज स्तन्जा
ਸੁ ਤ੍ਰਾਸ ਦੇਵ ਭਾਜੀਅੰ ॥
सु त्रास देव भाजीअं ॥देवाः भयेन पलायन्ते स्म।
ਬਸੇਖ ਲਾਜ ਲਾਜੀਅੰ ॥
बसेख लाज लाजीअं ॥देवाः महाभयेन धावित्वा विशेषात्मलज्जया लज्जिताः अभवन् ।
ਬਿਸਿਖ ਕਾਰਮੰ ਕਸੇ ॥
बिसिख कारमं कसे ॥विषयुक्ताः बाणाः ('बिशिखः') धनुषः ('करम्') च विषयुक्ताः भवन्ति
ਸੁ ਦੇਵਿ ਲੋਕ ਮੋ ਬਸੇ ॥੯॥੪੭॥
सु देवि लोक मो बसे ॥९॥४७॥धनुषेषु विषदण्डानि स्थापितानि तथा ते देवीपुरे निवसन्ति स्म।।9.47।।
ਤਬੈ ਪ੍ਰਕੋਪ ਦੇਬਿ ਹੁਐ ॥
तबै प्रकोप देबि हुऐ ॥ततः सा देवी अतीव क्रुद्धा अभवत्
ਚਲੀ ਸੁ ਸਸਤ੍ਰ ਅਸਤ੍ਰ ਲੈ ॥
चली सु ससत्र असत्र लै ॥अथ सा देवी महाक्रोधाद् आयुधबाहुभिः सह रणक्षेत्रं प्रति गतवती ।
ਸੁ ਮੁਦ ਪਾਨਿ ਪਾਨ ਕੈ ॥
सु मुद पानि पान कै ॥मदिरा ('जल') हर्षेण पिबन्
ਗਜੀ ਕ੍ਰਿਪਾਨ ਪਾਨਿ ਲੈ ॥੧੦॥੪੮॥
गजी क्रिपान पानि लै ॥१०॥४८॥अमृतं पीत्वा च हर्षेण गर्जति स्म खड्गं हस्ते गृहीत्वा।10.48।
ਰਸਾਵਲ ਛੰਦ ॥
रसावल छंद ॥रसावल स्तन्जा
ਸੁਨੀ ਦੇਵ ਬਾਨੀ ॥
सुनी देव बानी ॥देवानां वचनं श्रुत्वा
ਚੜੀ ਸਿੰਘ ਰਾਨੀ ॥
चड़ी सिंघ रानी ॥देवानां वार्तालापं श्रुत्वा राज्ञी (देवी) सिंहं मुण्डितवती।
ਸੁਭੰ ਸਸਤ੍ਰ ਧਾਰੇ ॥
सुभं ससत्र धारे ॥(सः सर्वथा) कवचं शुभं धारयति स्म
ਸਭੇ ਪਾਪ ਟਾਰੇ ॥੧੧॥੪੯॥
सभे पाप टारे ॥११॥४९॥सर्वायुधानि शुभानि सा सर्वपापप्रमोचनी।।११।४९।।
ਕਰੋ ਨਦ ਨਾਦੰ ॥
करो नद नादं ॥(देवीआज्ञया) बृहद्नगरेभ्यः कोलाहलं कृतवान्
ਮਹਾ ਮਦ ਮਾਦੰ ॥
महा मद मादं ॥देवी आज्ञापयत् अत्यन्तं मद्यपानं तुरङ्गाः।
ਭਯੋ ਸੰਖ ਸੋਰੰ ॥
भयो संख सोरं ॥(तदा) संख्यानां कोलाहलः अभवत्
ਸੁਣਿਯੋ ਚਾਰ ਓਰੰ ॥੧੨॥੫੦॥
सुणियो चार ओरं ॥१२॥५०॥अथ शङ्खैः महानादः श्रूयते स्म । चतुर्दिक्षु सर्वेषु ॥१२.५०॥
ਉਤੇ ਦੈਤ ਧਾਏ ॥
उते दैत धाए ॥ततः महतीं सेनाम् आदाय
ਬਡੀ ਸੈਨ ਲਿਆਏ ॥
बडी सैन लिआए ॥अग्रे गत्वा राक्षसाः महाबलानि आनयन् ।
ਮੁਖੰ ਰਕਤ ਨੈਣੰ ॥
मुखं रकत नैणं ॥सः रक्तनेत्रः
ਬਕੇ ਬੰਕ ਬੈਣੰ ॥੧੩॥੫੧॥
बके बंक बैणं ॥१३॥५१॥रुधिरक्तमुखाक्षौ च चुभनवचनानि च ॥१३.५१॥
ਚਵੰ ਚਾਰ ਢੂਕੇ ॥
चवं चार ढूके ॥(सेनाः) चतुर्भ्यः अपि समीपं गतवन्तः
ਮੁਖੰ ਮਾਰੁ ਕੂਕੇ ॥
मुखं मारु कूके ॥चतुर्विधाः बलाः त्वरितरूपेण मुखात् उद्घोषयन्ति स्म- मारयतु, मारयतु इति ।
ਲਏ ਬਾਣ ਪਾਣੰ ॥
लए बाण पाणं ॥तेषां हस्ते बाणाः सन्ति, २.
ਸੁ ਕਾਤੀ ਕ੍ਰਿਪਾਣੰ ॥੧੪॥੫੨॥
सु काती क्रिपाणं ॥१४॥५२॥बाणान् खड्गान् खड्गान् च हस्ते गृहीतवन्तः ॥१४.५२॥
ਮੰਡੇ ਮਧ ਜੰਗੰ ॥
मंडे मध जंगं ॥(ते) युद्धे प्रवृत्ताः, २.
ਪ੍ਰਹਾਰੰ ਖਤੰਗੰ ॥
प्रहारं खतंगं ॥ते सर्वे युद्धे कर्मणः, बाणविह्वलाः च।
ਕਰਉਤੀ ਕਟਾਰੰ ॥
करउती कटारं ॥खड्ग ('करुति') शूल आदि।
ਉਠੀ ਸਸਤ੍ਰ ਝਾਰੰ ॥੧੫॥੫੩॥
उठी ससत्र झारं ॥१५॥५३॥खड्गादिकं शस्त्राणि स्फुरन्ति ॥१५.५३॥
ਮਹਾ ਬੀਰ ਢਾਏ ॥
महा बीर ढाए ॥प्रबलाः प्रगताः |
ਸਰੋਘੰ ਚਲਾਏ ॥
सरोघं चलाए ॥महावीराः पुरतः प्रधावन्ति स्म, तेषु बहवः बाणान् निपातयन्ति स्म |
ਕਰੈ ਬਾਰਿ ਬੈਰੀ ॥
करै बारि बैरी ॥ते शत्रुं (एतादृशेन तीव्रता) आक्रमणं कुर्वन्ति स्म।
ਫਿਰੇ ਜ੍ਯੋ ਗੰਗੈਰੀ ॥੧੬॥੫੪॥
फिरे ज्यो गंगैरी ॥१६॥५४॥प्रहारं प्रहरन्ति बहुवेगेन जलपक्षिवत् ॥१६.५४॥
ਭੁਜੰਗ ਪ੍ਰਯਾਤ ਛੰਦ ॥
भुजंग प्रयात छंद ॥भुजंग प्रयात स्तन्जा
ਉਧਿਤ ਸਟਾਯੰ ਉਤੈ ਸਿੰਘ ਧਾਯੋ ॥
उधित सटायं उतै सिंघ धायो ॥उन्नतपुच्छः क्रोधपूर्णः सिंहः अग्रे धावितवान् ।
ਇਤੇ ਸੰਖ ਲੈ ਹਾਥਿ ਦੇਵੀ ਬਜਾਯੋ ॥
इते संख लै हाथि देवी बजायो ॥तत्र शङ्खं हस्ते धृत्वा देवी, तं फूत्करोत्।
ਪੁਰੀ ਚਉਦਹੂੰਯੰ ਰਹਿਯੋ ਨਾਦ ਪੂਰੰ ॥
पुरी चउदहूंयं रहियो नाद पूरं ॥तस्य शब्दः चतुर्दश प्रदेशेषु सर्वेषु प्रतिध्वनितः ।
ਚਮਕਿਯੋ ਮੁਖੰ ਜੁਧ ਕੇ ਮਧਿ ਨੂਰੰ ॥੧੭॥੫੫॥
चमकियो मुखं जुध के मधि नूरं ॥१७॥५५॥देवीमुखं रणास्थले दीप्तिमत् ॥१७.५५॥
ਤਬੈ ਧੂਮ੍ਰ ਨੈਣੰ ਮਚਿਯੋ ਸਸਤ੍ਰ ਧਾਰੀ ॥
तबै धूम्र नैणं मचियो ससत्र धारी ॥अथ धूमर नैनः शस्त्रधारी अतीव उत्साहितः अभवत् ।
ਲਏ ਸੰਗ ਜੋਧਾ ਬਡੇ ਬੀਰ ਭਾਰੀ ॥
लए संग जोधा बडे बीर भारी ॥सः अनेकान् शूरान् योद्धान् स्वेन सह नीतवान् ।