चत्वारः कन्याः कश्यपमुनिः दत्ताः, बहवः कन्याः चन्द्रमा (चन्द्र) देवस्य विवाहं कृतवन्तः ।
अनेकाः (कन्याः) अन्यदेशान् गतवन्तः।
तेषु बहवः विदेशं गतवन्तः, परन्तु गुरुः (पार्वैतः) शिवस्य नामकरणं कृत्वा विवाहं कृतवान्।11.
यदा शिवः विवाहं कृत्वा (गौरी) तां गृहम् आनयत्
विवाहानन्तरं पार्वती यदा शिवस्य (रुद्रस्य) गृहं प्राप्तवती तदा अनेकविधाः आख्यानानि प्रचलन्ति स्म ।
सः सर्वान् कन्यान् आहूय प्रेषितवान्।
राजा सर्वान् कन्याः आहूय सर्वे भर्त्रा सह पितुः गृहम् आगताः।12.
ये देशेषु प्रदेशेषु च राज्ञः जामाताः आसन्
देशस्य अन्तः बहिश्च सर्वे राजानः, स्वश्वशुरस्य गृहं प्राप्तुं प्रवृत्ताः।
शिवमन्यरूपं दृष्ट्वा ।
रुद्रस्य विचित्रवेषं विचार्य तं कोऽपि चिन्तयितुं न शक्तवान्।13।
दक्षोऽपि गौराजान् न आहूतवान्।
राजा दक्षः गौरीं न आमन्त्रितवान् तदा गौरी नारदस्य मुखात् तत् श्रुत्वा, सा मनसि अत्यन्तं क्रुद्धा अभवत्।
अनिमन्त्रिता च पितुः गृहं गतवती।
सा कस्मै अपि न कथयित्वा पितुः गृहं गता, तस्याः शरीरं मनः च भावात्मकरूपेण प्रज्वलितम् आसीत्।14.
(तस्याः भर्तुः च अनादरं दृष्ट्वा गौराजः) उत्प्लुत्य यगकुण्डं गतः।
सा अत्यन्तं क्रुद्धा यज्ञगर्ते निमग्नवती, गौरवपूर्णव्यवहारात् अग्निः शीतलः अभवत् ।
ततः (गङ्गा) योगाग्निं प्रकटितम्
सती तु (पार्वती) योगाग्निं प्रज्वाल्य तेन वह्निना तस्याः शरीरं नष्टम्।15।
नारदः आगत्य सर्वं शिवाय एवं कथितवान्।
नारदः तु शिवस्य समीपम् आगत्य अवदत् यत् त्वं किमर्थम् अत्र भाङ्गमत्तः उपविष्टः (तत्र च गुआरी जीविता आत्मानं दग्धवती) ?
एतत् श्रुत्वा (शिवस्य) ध्यानं नष्टम् अभवत्, तस्य मनसि क्रोधः उत्पन्नः।
इति श्रुत्वा शिवस्य ध्यानं भग्नं हृदयं च क्रोधपूर्णं शूलं उत्थाप्य तत्पार्श्वं प्रति धावितवान्।16।
तत्स्थानं गतमात्रेण (शिवः) ।