अपरः च गत्वा तं गृहीतवान्।
जोगवेषधारिणौ स्त्रियः
सा च चरितं कर्तुं चिन्तयन्ती राज्ञः समीपं गता। ५.
राजा अवदत्, तं क्रूसे स्थापयतु।
त्रयः अपि मम आज्ञापालनं कुर्वन्ति।
यदा तं वधार्थं नीतः ('हन्नानत्' हनन् अर्थः)।
अतः तौ स्त्रियौ जोगी भूत्वा तत्र आगतवन्तौ। ६.
ये स्त्रियः जोगीः अभवन् ते एवं कुर्युः इति अवदन्।
(फंसी आसन) द्वयोः जोगीयोः एकं ददातु।
अत्र आर्षस्य (स्वर्गस्य) चर्चाः सन्ति।
तेषां युक्तिं कोऽपि न अवगच्छति स्म।7.
इत्युक्ता परा स्त्रिया
स हे कहार (जल्लाद) ! न कीलकं कुरुत।
कस्मैचित् साधुं क्रसं ददातु
इतः चोरं च निष्कासयतु।8.
एषा वार्ता तत्र प्राप्ता
यत्र बिदाद सान राजा उपविष्टः आसीत्।
तस्य अन्धनगरस्य समीपे सर्वे जनाः
न कश्चित् पत्राणि गदवत् पठितानि आसन्। ९.
ते अन्यत् किमपि न अवगच्छन्ति स्म
महापशुमूर्ख इति च प्रसिद्धाः आसन्।
यदा राजा एतां वार्ताम् अशृणोत्
अतः सः साधुद्वयं द्रष्टुं अगच्छत्। १०.
यदा सः गत्वा तान् द्रष्टुं गतः
अथ राजा हसन् उक्तवान्।
किमर्थं क्रूसं गृह्णासि ?
तत् रहस्यं ब्रूहि मे ॥ ११.
(ते प्रत्युवाच) जन्मजन्मपापं कृतं वयं ।
क्रसमारुह्य सर्वे (पापाः) नश्यन्ति।
तस्मिन् स्वर्गः प्राप्स्यति
आन्दोलनं च सद्यः अन्तर्धानं भविष्यति। १२.
इति श्रुत्वा नृपः ।
अतः सः चितनगरे (स्वयं क्रौसे) आरोहणस्य योजनां कृतवान्।
अन्ये सर्वे अपसारिताः
सः च स्वयं क्रूसम् अगच्छत्। १३.
राज्ञः क्रूसेन एव पलायिताः ।
सः कुत्र निगूढः इति कोऽपि ज्ञातुं न शक्तवान् ।
ते स्त्रीणां पूर्णरूपं धारयन्ति स्म
तत्र च ते नगरे मिलितवन्तः। १४.
अनेन युक्त्या अन्यायपूर्णं राजानं हत्वा
देशस्य पुनः जनसंख्यां सम्यक् कृतवान् ।
आन्धनगरस्य जनाः किमपि रहस्यं न अवगच्छन्ति स्म
अनेन चरितेन अस्माकं राजा हतः इति। १५.
अत्र श्रीचरितोपख्यानस्य त्रिचरित्रस्य मन्त्री भूप साम्बदस्य ३६७तमं चरित्रं समाप्तं, सर्वं शुभम्।३६७।६६७८। गच्छति
चतुर्विंशतिः : १.
यत्र कनौजदुर्गः कथ्यते,
अभयसिंहः नाम राजा तत्र शासनं कृतवान् ।
चखुचर मति तस्य पत्नी आसीत्।