अहो प्रिये ! यदि त्वं मां मिलितुं ददासि, .
तदा (अहं) ज्ञास्यामि यत् त्वं मम हितुः असि। ६.
(किम्) राज कुमारी उवाच, सखी अवगता।
किन्तु एतत् रहस्यं अन्यस्मै न अवदत्।
(सा दासी) सद्यः तस्य (व्यक्तिः) समीपं धावति स्म।
तस्य च बहुधा व्याख्यातव्यम् आसीत्।7.
(दासी) तं बहुधा व्याख्यातवान्
कथं च तत्र प्राप्तः ?
यत्र राजा कुमारी (तस्याः) वाटः प्रज्वलितः आसीत्,
(दासी) मित्रेण सह तत्र आगता। ८.
तं दृष्ट्वा राज कुमारी प्रफुल्लिता।
यथा (क) पदेन नव निधिः प्राप्तः।
सः (राजकुमारी) तं स्मितेन आलिंगितवान्
स्वेच्छया च (तेन सह) अनुमोदितवान्। ९.
(राज कुमारी) ने उसकी (दासी) दारिद्र्य दूर किया
सखीं च पादयोः उपविष्टवान्
(वक्तुं च प्रवृत्तः) त्वत्प्रसादात् एव मया मित्रं प्राप्तम्।
अहं त्वां किं वक्तव्यः ? न किमपि उच्यते। १०.
इदानीं किञ्चित् एतादृशं दृश्यते,
येन मित्रं सदा लभ्यते।
तं मया सह सदा नय, .
परन्तु अन्यः कोऽपि तं ज्ञातुं न शक्तवान् । ११.
(सा) स्त्री मनसि तादृशं चरित्रं चिन्तयति स्म।
तद् वदामि हे प्रिये (राजन्)! शृणोतु
सः तत् गृहे एव निगूढवान्
एवं च राज्ञीम् उक्तवान्। १२.
हे रानी (माता) ! यः पुरुषः भवता प्रशंसितः।
विधातेन इष्टः (देवस्य प्रियः जातः इत्यर्थः)।
सः कालमेव मृतः।
एतत् (इदं द्रव्यं) शृणु मुनिमुखात्। १३.
वयं सर्वे ये तं प्रशंसन्तः,
अत एव विधातोः प्रियः ।
इदं स्त्रियाः नेत्रं प्राप्तवान् इव दृश्यते।
अत एव सा मृतेन सह पलायिता अस्ति। १४.
राज्ञी तं बहु शोचति स्म
ततः परं च न अन्नं खादितवान् न च जलं पिबति स्म।
तं सत्यमेव मृतं मन्यते स्म।
किन्तु सः स्वस्य रहस्यं न अवगच्छति स्म। १५.
यथा त्वया तां दृष्टा सुन्दरी ।
न कश्चित् (तस्य सदृशः) आसीत्, अस्ति, न भविष्यति, विचारयितुं शक्यते।
तस्य एका भगिनी गृहे आसीत् ।
भ्रातुः पश्चात् नगरे यः अवशिष्टः आसीत्। 16.
अहो राज्ञी ! यदि त्वं मां वदसि, अहं तत्र गमिष्यामि
तस्य भगिनीं च अन्वेष्यताम्।
अतीव बुद्धिमान् सर्वगुणभक्षिका।
आनयन् दर्शयामि चतुराधिपतेः | १७.
सा महिला अवदत्, "साधु, सम्यक्" इति।
परन्तु विरहस्य स्थितिः कश्चन अपि न अवगच्छति स्म ।