(इदम्) इव (सा) सम्पूर्णतया कामपूरिता। २.
तेषां पुत्रः जातः।
(यः) विंशतिवर्षे मृतः।
राज्ञ्याः शोकः बहु वर्धितः,
यस्मात् कारणात् सर्वं गृहं विस्मृतम् अभवत्। ३.
तत्र शाहस्य पुत्रः आगतः।
(स एवम्) उज्ज्वलः, प्रकाशेन प्रसव इव।
यथा राज्ञ्याः पुत्रस्य रूपम्,
तथैव तस्य रूपमपि दृष्टम् । ४.
यदा राज्ञी तं पुरुषं दृष्ट्वा ।
अतः लॉजशिष्टाचारं त्यक्त्वा सः हृदये चिन्तितवान्।
अधुना तेन सह विनोदं करोमि,
अन्यथा अहं छूरेण म्रियिष्यामि। ५.
यदा सः कुमाररहस्य समीपं गतः
तदा राज्ञी तं द्रष्टुं गच्छति स्म।
एकस्मिन् दिने सः राज्ञा दृष्टः
एवं च तं उक्तवान्। ६.
कथं त्वम् अत्र आगतः ?
त्वं च कम् पश्यसि ?
अथ राज्ञी एवं उक्तवती।
हे राजन ! त्वं मां शृणु।७।
यथा तव पुत्रेण स्वर्गः कृतः।
सः (कुमारः) अन्यरूपं धारयन् इव आविर्भूतः।
त्वं मम मुनिसमीपे तत् निद्रासि
मम हृदयस्य च पीडां दूरीकरोतु।8.
मूर्खः (राजा) भेदं न अवगच्छत्
स च स्वयमेव तं युवकं आहूतवान्।
राजा स्वयं दलाली ('भारुआपन')।
न च शुभाशुभं चिन्तयति स्म। ९.
(सः) दलालरूपेण कार्यं कृतवान्
न च किमपि सम्यक् अनुचितं च चिन्तितवान्।
राज्ञी दूतं प्रेषयित्वा (तस्य आह्वानात्) पलायिता
राजानं च दूतं कृतवान्। १०.
तं मुनिसमीपं धारयन्
तस्मै च उत्तमं भोजनं पोषितवान्।
मम पुत्रसदृशं मुखं (तस्य) इति वदन् ।
अत एव अहं तस्य सङ्गतिं बहु प्रियं पश्यामि। ११.
या (अन्यः) स्त्री तं पोषयति, २.
अतः राज्ञी तं ताडयति स्म ।
तस्य मुखं मम पुत्रस्य इव अस्ति।
(अतः) तस्मै सुभोजनं दातव्यम्। १२.
तां निकटं धारयन्
तस्य समीपे च स्वस्य सेजं स्थापयित्वा।
यदा राजा तया सह स्वपिति तदा ।
ततः राज्ञी तस्य (कुमारस्य) सह मैथुनं करोति स्म। १३.
(सा) मित्रैः सह विनोदं करोति स्म
तस्य सर्वाणि अङ्गानि च मधुराणि करोति स्म।
(तेन सह) नानाविधेषु प्रवृत्तः आसीत्