श्रीरामं दृष्टवन्तः, ९.
तदेव मुग्धं द्रष्टुं
सकृदपि रामं दृष्ट्वा सा सर्वथा मोहिता ॥६३९॥
ते रामरूपेण रमन्ते।
(ते) गृहं विस्मृतवन्तः।
रामचन्द्रः तान् ज्ञानं शिक्षयति स्म
रामस्य सौन्दर्यं दृष्ट्वा अन्यस्य सर्वस्य चैतन्यं विस्मृत्य रामस्य परमं महाबलेन सह वार्तालापं प्रारभत।।640।
मन्दोदरीं सम्बोधितं रामस्य भाषणम् : १.
रसावल स्तन्जा
अहो राज्ञी ! शृणोतु
(एतत्सर्वे) किं विस्मरामि?
प्रथमे मनसि (सर्वं) विचार्यताम्, २.
हे राज्ञी ! न मया भर्तुः वधे दोषः कृतः, सम्यक् चिन्तयतु मनसि तत् दोषं च मां।६४१।
(अधुना) सीतया सह मिलतु
मम सीतां पुनः प्राप्नुयाम्, यथा धर्मकार्यं अग्रे गच्छति
(एतस्य रामस्य) हनुमन्तं (सीतां आनेतुं) प्रेषितवान्।
(एवं वदन्) रामः पवनदेवपुत्रं हनुमन्तं दूतवत् प्रेषितवान् (पूर्वम्)।६४२।
(हनुमान्) शीघ्रं गतः।
सीतायाः सुधं गृहीत्वा (यत्र प्राप्य) ।।
उद्याने सीता
अन्विषन् सीतां तत्र प्राप्ता यत्र सा वृक्षाधः उद्याने उपविष्टा आसीत्।६४३।
(हनुमान्) गत्वा पादयोः पतितः
तथा (वक्तुं आरब्धवान्) हे सीता माता! शृणोतु,
राम जी शत्रु हता