श्री दसम् ग्रन्थः

पुटः - 233


ਪ੍ਰਭ ਭ੍ਰਾਤ ਸੰਗਿ ॥
प्रभ भ्रात संगि ॥

रामचन्द्रः भ्रात्रा सह

ਸੀਅ ਸੰਗ ਸੁਰੰਗ ॥
सीअ संग सुरंग ॥

सीतां च स्वेन सह परमासुन्दरीम् ।

ਤਜਿ ਚਿੰਤ ਅੰਗ ॥
तजि चिंत अंग ॥

शरीरस्य चिन्तां त्यक्त्वा

ਧਸ ਬਨ ਨਿਸੰਗ ॥੩੨੭॥
धस बन निसंग ॥३२७॥

रामः स्वपत्न्या सीतया सह भ्रात्रा च सर्वचिन्ताः त्यक्त्वा निर्भयेन सघनवने।।327।

ਧਰਿ ਬਾਨ ਪਾਨ ॥
धरि बान पान ॥

(यस्य) हस्ते बाणः आसीत्, २.

ਕਟਿ ਕਸਿ ਕ੍ਰਿਪਾਨ ॥
कटि कसि क्रिपान ॥

कुण्डले खड्गः बद्धः आसीत्, २.

ਭੁਜ ਬਰ ਅਜਾਨ ॥
भुज बर अजान ॥

(जानुपर्यन्तं) सुन्दरबाहुः (जानु) यावत्, २.

ਚਲ ਤੀਰਥ ਨਾਨ ॥੩੨੮॥
चल तीरथ नान ॥३२८॥

कटिबद्धं खड्गं हस्ते बाणान् धारयन् दीर्घबाहुवीराः तीर्थस्थानेषु स्नानार्थं प्रस्थिताः।३२८।

ਗੋਦਾਵਰਿ ਤੀਰ ॥
गोदावरि तीर ॥

गोदावरीतीरे

ਗਏ ਸਹਿਤ ਬੀਰ ॥
गए सहित बीर ॥

(श्रीरामः) भ्रातृभिः सह अगच्छत्

ਤਜ ਰਾਮ ਚੀਰ ॥
तज राम चीर ॥

रामचन्द्रः च कवचम् उद्धृतवान्

ਕੀਅ ਸੁਚ ਸਰੀਰ ॥੩੨੯॥
कीअ सुच सरीर ॥३२९॥

सः वीरभ्रात्रा सह गोदावरीतीरं प्राप्य तत्र रामः वस्त्रं विहाय स्नानं कृत्वा शरीरं शुद्धं कृतवान्।329

ਲਖਿ ਰਾਮ ਰੂਪ ॥
लखि राम रूप ॥

रामचन्द्रस्य आश्चर्यम्

ਅਤਿਭੁਤ ਅਨੂਪ ॥
अतिभुत अनूप ॥

अद्वितीयरूपं च दृष्ट्वा, .

ਜਹ ਹੁਤੀ ਸੂਪ ॥
जह हुती सूप ॥

शूर्पणखा यत्र वसति स्म, .

ਤਹ ਗਏ ਭੂਪ ॥੩੩੦॥
तह गए भूप ॥३३०॥

रामस्य अद्भुतशरीरम् आसीत्, यदा सः स्नानानन्तरं बहिः आगतः, तदा तस्य सौन्दर्यं दृष्ट्वा तस्य स्थानस्य अधिकारी राजमहिला सुरपनाखायाः समीपं गतः।३३०।

ਕਹੀ ਤਾਹਿ ਧਾਤਿ ॥
कही ताहि धाति ॥

(रक्षकाः) गत्वा तम् उक्तवन्तः-

ਸੁਨਿ ਸੂਪ ਬਾਤਿ ॥
सुनि सूप बाति ॥

हे शूरपानखा ! शृणु (अस्माकं) २.

ਦੁਐ ਅਤਿਥ ਨਾਤ ॥
दुऐ अतिथ नात ॥

द्वे साधुः आगत्य स्नात्वा अस्माकं तीर्थे।

ਲਹਿ ਅਨੂਪ ਗਾਤ ॥੩੩੧॥
लहि अनूप गात ॥३३१॥

ते तां प्राहुः शृणु नः राजेश्वरि ! अस्माकं राज्ये अद्वितीयशरीरस्य अपरिचितौ द्वौ आगतौ।३३१।

ਸੁੰਦਰੀ ਛੰਦ ॥
सुंदरी छंद ॥

सुन्दरी स्तन्जा

ਸੂਪਨਖਾ ਇਹ ਭਾਤਿ ਸੁਨੀ ਜਬ ॥
सूपनखा इह भाति सुनी जब ॥

तादृशं श्रुत्वा शूर्पणखाः ।

ਧਾਇ ਚਲੀ ਅਬਿਲੰਬ ਤ੍ਰਿਯਾ ਤਬ ॥
धाइ चली अबिलंब त्रिया तब ॥

सुरपनाखः वचनं श्रुत्वा सद्यः प्रारब्धा तत्र प्राप्य ।

ਕਾਮ ਸਰੂਪ ਕਲੇਵਰ ਜਾਨੈ ॥
काम सरूप कलेवर जानै ॥

सः कामरूपं कृत्वा रामचन्द्रस्य शरीरं ज्ञातवान्।