ਪੰਜਾਬੀ 
English 
پنجابی 
Español 
Français 
Deutsch 
Português 
Bahasa Indonesia 
Türkçe 
Tiếng Việt 
Filipino 
Svenska हिंदी संस्कृत 
Nederlands 
Română 
Magyar 
Polski 
Čeština 
Afrikaans 
Italiano Català 
Shqip 
Gaeilge Cymraeg 
Slovenčina 
Slovenščina 
Dansk 
Eesti 
Latviešu 
Lietuvių 
Norsk 
Malti 
Íslenska Galego 
Kreyòl Ayisyen 
Latin 
Bahasa Melayu 
Kiswahili 
Hrvatski 
Suomi 
Русский मराठी ગુજરાતી తెలుగు ಕನ್ನಡ தமிழ் മലയാളം 
বাংলা 
Ελληνικά 
日本語 
中文 اردو سنڌي 
فارسی 
العربية 
עברית 
한국어 श्री दसम् ग्रन्थः
पुटः - 573
ਡਕੰਤ ਡਾਕਣੀ ਡੁਲੰ ਭਰੰਤ ਪਤ੍ਰ ਸ੍ਰੋਣਤੰ ॥
डकंत डाकणी डुलं भरंत पत्र स्रोणतं ॥उड्डीयमानाः गृध्राः, मांसं भक्षयन्ति, पिशाचाः च रक्तं पिबन्ति, तत् स्वकटोरे पूरयन्ति
ਪਿਪੰਤ ਯਾਸਵੰ ਸੁਭੰ ਹਸੰਤ ਮਾਰਜਨੀ ਮ੍ਰਿੜੰ ॥
पिपंत यासवं सुभं हसंत मारजनी म्रिड़ं ॥महाकाल ('मृदन') कालिका ('मार्जनी') च हसन्तौ (कपालस्थं रक्तं) शुभमद्यरूपेण पिबन्तौ च।
ਅਟੁਟ ਹਾਸਣੋ ਹਸੰ ਖਿਮੰਤ ਉਜਲੋ ਅਸੰ ॥੨੧੮॥
अटुट हासणो हसं खिमंत उजलो असं ॥२१८॥रक्तपिबन्तो हसन्ति नारी भूतपिशाचाः खड्गकान्तिः च दृश्यते निरन्तरहासः च रणक्षेत्रे श्रूयते।२१८।
ਅਕਵਾ ਛੰਦ ॥
अकवा छंद ॥अक्वा स्तन्जा
ਜੁਟੇ ਵੀਰੰ ॥
जुटे वीरं ॥शूरवीराः समागताः भवन्ति।
ਛੁਟੇ ਤੀਰੰ ॥
छुटे तीरं ॥बाणाः मुक्ताः आगच्छन्ति।
ਜੁਝੇ ਤਾਜੀ ॥
जुझे ताजी ॥अश्वाः संघर्षं कुर्वन्ति
ਡਿਗੇ ਗਾਜੀ ॥੨੧੯॥
डिगे गाजी ॥२१९॥योधाः युद्धं कृतवन्तः, बाणाः विसर्जिताः, अश्वाः मृताः, पतिताः च योद्धवः।२१९।
ਬਜੇ ਜੁਆਣੰ ॥
बजे जुआणं ॥युवकाः (अन्तर्मध्ये) युध्यन्ति।
ਬਾਹੇ ਬਾਣੰ ॥
बाहे बाणं ॥बाणान् निक्षिपन्ति।
ਰੁਝੇ ਜੰਗੰ ॥
रुझे जंगं ॥युद्धे प्रवृत्तः ।
ਜੁਝੇ ਅੰਗੰ ॥੨੨੦॥
जुझे अंगं ॥२२०॥शरान् विसृज्य युद्धे लीनाः सैनिकाः नानाङ्गैः युध्यन्ति।२२०।।
ਤੁਟੇ ਤੰਗੰ ॥
तुटे तंगं ॥अश्वाः भग्नाः सन्ति।
ਫੁਟੇ ਅੰਗੰ ॥
फुटे अंगं ॥अङ्गानि विभजन्ति।
ਸਜੇ ਸੂਰੰ ॥
सजे सूरं ॥नायकाः सम्यक् वदन्ति।
ਘੁੰਮੀ ਹੂਰੰ ॥੨੨੧॥
घुंमी हूरं ॥२२१॥खड्गाः भग्नाः, अङ्गाः स्वर्गाः कन्याः विवाहार्थं भ्रमन्ति।221।
ਜੁਝੇ ਹਾਥੀ ॥
जुझे हाथी ॥गजाः युद्धं कुर्वन्ति।
ਰੁਝੇ ਸਾਥੀ ॥
रुझे साथी ॥सहचराः (सहचरेन सह युद्धे) नियोजिताः भवन्ति।
ਉਭੇ ਉਸਟੰ ॥
उभे उसटं ॥उष्ट्राः आकारेण लम्बाः भवन्ति ।
ਸੁਭੇ ਪੁਸਟੰ ॥੨੨੨॥
सुभे पुसटं ॥२२२॥गजाः अन्यैः गजैः सह युद्धे प्रवृत्ताः, उष्ट्राः, अतीव उच्चैः, अन्यैः शक्तिशालिभिः उष्ट्रैः सह युद्धे लीनाः भवन्ति।२२२।
ਫੁਟੇ ਬੀਰੰ ॥
फुटे बीरं ॥नायकाः म्रियन्ते।
ਛੁਟੇ ਤੀਰੰ ॥
छुटे तीरं ॥बाणाः मुक्ताः आगच्छन्ति।
ਡਿਗੇ ਭੂਮੰ ॥
डिगे भूमं ॥(योद्धा) भूमौ पतन्ति।
ਉਠੇ ਘੂਮੰ ॥੨੨੩॥
उठे घूमं ॥२२३॥बाणविसर्जनेन योधाः छिन्नाः पतन्ति भूमौ, उत्तिष्ठन्ति पुनः।223।
ਬਕੈ ਮਾਰੰ ॥
बकै मारं ॥ते परस्परं सम्भाषन्ते।
ਚਕੈ ਚਾਰੰ ॥
चकै चारं ॥चत्वारः अपि चकाः स्तब्धाः भवन्ति।
ਸਜੈ ਸਸਤ੍ਰੰ ॥
सजै ससत्रं ॥कवचम् अलङ्कृतम् अस्ति
ਬਜੈ ਅਸਤ੍ਰੰ ॥੨੨੪॥
बजै असत्रं ॥२२४॥चतुर्दिक्षु हन्ति हन्ति इति उद्घोषयन्ति, अलङ्कारं कुर्वन्ति, शस्त्राणि प्रहरन्ति।224।
ਚਾਚਰੀ ਛੰਦ ॥
चाचरी छंद ॥चाचारि स्तन्जा
ਜੁਝਾਰੇ ॥
जुझारे ॥अविमित
ਅਪਾਰੇ ॥
अपारे ॥नायकाः
ਨਿਹਾਰੇ ॥
निहारे ॥दृष्ट्वा चिन्तयन्
ਬਿਚਾਰੇ ॥੨੨੫॥
बिचारे ॥२२५॥दृश्यन्ते बहवः योद्धाः अतिमहाशक्तिं सम्मुखीभवितुं समर्थाः अपि दृश्यन्ते असहायस्थिताः।२२५।
ਹਕਾਰੈ ॥
हकारै ॥आह्वयन् (परस्परम्), २.
ਪਚਾਰੈ ॥
पचारै ॥चुनौतीपूर्ण, २.
ਬਿਚਾਰੈ ॥
बिचारै ॥चिन्तयतु
ਪ੍ਰਹਾਰੈ ॥੨੨੬॥
प्रहारै ॥२२६॥योद्धाः आह्वानं कुर्वन्ति, चेतनतया प्रहारं कुर्वन्ति च।226।
ਸੁ ਤਾਜੀ ॥
सु ताजी ॥शिराज (क्षेत्र) के।
ਸਿਰਾਜੀ ॥
सिराजी ॥सुन्दराश्वानाम् उपरि
ਸਲਾਜੀ ॥
सलाजी ॥अनाखी ('सलज' योद्धा) ९.
ਬਿਰਾਜੀ ॥੨੨੭॥
बिराजी ॥२२७॥शिराजस्य योद्धाः लज्जां अनुभवित्वा उपविष्टवन्तः।227।
ਉਠਾਵੈ ॥
उठावै ॥(खड्गाः) दर्शिताः
ਦਿਖਾਵੈ ॥
दिखावै ॥भक्षणेन च
ਭ੍ਰਮਾਵੈ ॥
भ्रमावै ॥रसस्य आनन्दं लभत
ਚਖਾਵੈ ॥੨੨੮॥
चखावै ॥२२८॥कल्किः तान् उत्थाय द्रष्टुं प्रेरयति, खड्गं परिभ्रमति, तस्य धारं प्रहरति।228।
ਕ੍ਰਿਪਾਨ ਕ੍ਰਿਤ ਛੰਦ ॥
क्रिपान क्रित छंद ॥क्रापान् क्रात स्तन्जा
ਜਹਾ ਤੀਰ ਛੁਟਤ ॥
जहा तीर छुटत ॥यत्र शराः मुक्ताः भवन्ति
ਰਣੰਧੀਰ ਜੁਟਤ ॥
रणंधीर जुटत ॥(तत्र) रन्धिराः (योद्धाः) समागच्छन्ति।