विंशतियुवकान् (अर्थः लङ्घितान्) यः गतः ११.
स तदा धनुषं आकृष्य बाणं विनिहृत्य |
तदा एव विंशतिः अश्वाः हताः ।
ते सद्यः एव प्राणान् त्यक्तवन्तः।
(एवं दृश्यते स्म) गोपुराणि पतितानि इव। १२.
(सः) तृतीयवारं आक्रमणं कृतवान्।
बाणं विमुच्य न बिभेति सर्वथा |
त्रिंशत् योद्धान् एकदा एव मारितवान्।
(प्रतिभाति) यथा वायुना अक्षराणि व्याप्तानि। १३.
यदा सा स्त्रिया बाणं निपातयति स्म
ततः विंशतिः त्रिंशत् वा युवकाः भूमौ क्षिपन्ति स्म ।
स्मार्ट अश्वः एतादृशेन स्मार्टेन स्त्रिया चालितः आसीत्
यत् शरीरं एकं व्रणं न प्राप्नुयात्। १४.
यथा वस्त्रकारः (बुनकरः) जले उच्चवेगेन गच्छति।
विकल्पे वा विद्युत् प्रज्वलित इव वा।
एकेन बाणेन विंशतिः योद्धा पतिताः |
न कवचधारिणः कवचस्य महिमा च न च। १५.
अडिगः : १.
ततः क्रोधेन सा स्त्रिया बाणं निपातयन् ।
सः बाणः विंशतिः अश्वान् अतिक्रान्तवान्।
पीडिताः योद्धाः भूमौ अचेतनाः पतिताः।
(एवं दृश्यते स्म) यथा ते लोके न आगताः, अथवा मातृभिः न जातः। 16.
यदा सा नारी सहस्रं योद्धान् हतत् |
तं दृष्ट्वा चन्द्रभानः कोपपूर्णः |
(सः) अश्वं प्रहारं कृत्वा द्रुतं धावितवान्।
स्त्री तु तं न हन्ति, सा अश्वं बाणेन हतवती। १७.
सा स्त्री योद्धान् जित्वा
ग्रन्थिं च ('बुक्चा') दत्तवान् सर्वेषां योद्धानां शिरसि।
यतः ते धनम् आनयन्ति स्म, ततः प्रस्थिताः ।
सा स्त्री शीलं दर्शयित्वा वीरतया युद्धं कृतवती । १८.
(सः) गृहात् अश्वं गृहीत्वा तस्मै दत्तवान्
चन्द्रभान जातुं च स्वकीयं कृतवान्।
सः तत्क्षणमेव चोरं बीर्तिं त्यक्तवान्
श्रीकृष्णस्य जपे च लीनः अभवत्। १९.
द्वयम् : १.
चन्द्रभानं पराजय्य ततः सा गता
यत्र च भर्ता आसीत् तत्र सा सुखेन गता। २०.
चतुर्विंशतिः : १.
सा महिला अतीव परिश्रमं कृतवती ।
(सः) सर्वान् शत्रून् जित्वा ।
ततः गत्वा भर्तारं मिलितवान्
प्रिया च मातृभूमिं आनीता। २१.
अत्र श्रीचरितोपख्यानस्य त्रिचरितस्य मन्त्री भूपसंवादस्य १७६तमोऽध्यायः समाप्तः, सर्वं शुभम्। १७६.३४५६ इति । गच्छति
चतुर्विंशतिः : १.
मन लता नाम स्त्रियं शृणोति स्म
वेदपुराणशास्त्रादिषु यः प्रवीणः आसीत्।
सा महाशाहस्य कन्या इति उच्यते स्म।
सः केन सह उपमा कर्तव्यः ? १
अडिगः : १.
मनुष्य लता एकं महत् जहाजम् आज्ञापितवान्।
तस्मिन् बहुदिनानि यावत् भोजनं पेयं च स्थापयति स्म ।
भर्तुः गृहं त्यक्त्वा स्वयं तत्र गता
पञ्चाशत् सखीः च स्वेन सह नीतवान्। २.
यदा सा समुद्रं गता तदा एवम् अकरोत् ।
ततः षष्टिहस्तदीर्घं वेणुं याचितवान्।
तस्य समीपे एकः विशालः ध्वजः ('बैरेक्') बद्धः आसीत् ।
तस्य बद्धं पटं अग्निना प्रज्वलितम्। ३.
तं वह्निं दृष्ट्वा समुद्रजीवाः अतीव आश्चर्यचकिताः अभवन् ।
सागरे द्वितीयः चन्द्रोदितः इव |
यथा नाविकः तस्मिन् उपविशति स्म
अतः मत्स्याः कच्छं दृष्ट्वा तेन सह आगच्छन्ति स्म। ४.
यदा विमानं ४० कि.मी
अतः मत्स्याः मत्स्याः इत्यादयः सर्वे हृदये महतीं सुखं प्राप्नुवन्।
(चिन्तयत्) अधुना एतत् फलं धारयिष्यामः चर्विष्यामः च
ततः च वयं सर्वे स्वगृहं गमिष्यामः।5.
मत्स्यादयः प्रजाः ये एकत्र गताः (नौकेन सह),
बहवः रत्नाः अपि बलाद् (उपरि वा तटे वा) आगताः।
मन् लता तदा अग्निं निर्वापयत्
मत्स्यश्च विस्मितः भूत्वा बहुविधं पीडां प्राप्नुयात्। ६.
तत्र स्तब्धाः स्थित्वा जलं अधिकं उत्थितम् ।
ते सर्वे जीवन्ति स्म, बहु दुःखं च प्राप्नुवन्ति स्म।
ततः सा महिला मणिरत्नानि च गृहीतवती।