अथ वैद्यः राज्ञः समीपं गतः
तस्य शरीरं च रोगी इति आहूतवान्। ६.
(उवाच च) यदि वदसि तर्हि अहं करोमि।
यथा सः कथं बट्टी ('बरी') भोजितः।
(तया सह) राज्ञः स्वस्थं शरीरं व्याधिग्रस्तम् अभवत्।
स तु मूर्खः भेदं अवगन्तुं न शक्तवान्।7.
बट्टी खादनमात्रेण तस्य उदरं गतम् ।
यथा पेर्नालः प्रवाहितुं आरब्धः (सावनमासे)।
राज्ञा निवारयितुं (सैनिकाः)।
मलोमाली द्वितीयं बट्टीं पोषयति स्म।8.
तेन सह उदरं अधिकं चलति स्म।
यस्मात् कारणात् राजा अतीव विषादग्रस्तः अभवत्।
वैद्य उवाच, राज्ञः संपत् (रोगः) प्राप्तः।
अतः अस्य पद्धतेः सावधानीपूर्वकं उपचारः कृतः अस्ति । ९.
(वैद्यः) दश तोला हाफिम् अपृच्छत्
तस्मिन् च बहु क्रोधं योजितवान्।
रजः (तस्य औषधस्य) राज्ञः शरीरे।
तेन सह (राजस्य) त्वक् अपगच्छत्। १०.
यदा राजा ‘हि हि’ इति वदति तदा ।
इति वैद्यः कथयति ।
अतिशयेन वक्तुं मा ददातु
राज्ञः मुखं च पिधाय। ११.
यथा रजः पतति राज्ञः शरीरे ।
त्रिवारं राजा 'हि हि' इति वदति।
न कश्चित् भेदं (अस्य विषयस्य) अवगच्छत्।
अनेन युक्त्या च स्वप्राणान् गृहीतवान्। १२.
(राज्ञी) अनेन युक्त्या राजानं हतवती
छत्रं च पुत्रस्य शिरसि आक्षिप्तवान्।
सर्वाणि उलझनानि अपसारितवान्, .
परन्तु भेदं कोऽपि न अवगच्छति स्म । १३.
अत्र श्रीचरितोपख्यानस्य त्रियाचरितस्य मन्त्री भूप साम्बदस्य २८१तमस्य चरित्रस्य समापनम्, सर्वं शुभम्। २८१.५३८९ इति । गच्छति
चतुर्विंशतिः : १.
अमी करण नाम राजा श्रुतवान् आसीत्
यस्य गृहे अमर कला नाम नारी आसीत्।
(सः) सिराजगढे शासनं करोति स्म ।
(अत एव सः) लोके 'सिराजी' इति नाम्ना आहूतः। १.
असुर कला तस्य द्वितीया राज्ञी आसीत्
यो राज्ञः हृदये अहोरात्रौ निवसति स्म।
अमर कला मनसि बहु क्रुद्धः आसीत् ।
असुरः कालः प्रतिदिनं राज्ञा आह्वयति स्म । २.
(अमर कला रानी) एकं बनियां आह्वयत्
तेन सह च क्रीडति स्म।
तस्य पुरुषस्य नाम आनन्दकुमारः आसीत्
येन सह राज्ञः पत्नी षड्यंत्रं कृतवती आसीत्। ३.
(सः) असुरकलां स्वहस्तेन जघान
ततः च भर्तारं कथितं यत् तव भार्या मृता अस्ति।
सः मित्रं विदीर्णस्य (अर्थः) अधः आच्छादितवान्।
सुन्दरं च अलङ्कृतवान्। ४.