ਪੰਜਾਬੀ 
English 
پنجابی 
Español 
Français 
Deutsch 
Português 
Bahasa Indonesia 
Türkçe 
Tiếng Việt 
Filipino 
Svenska हिंदी संस्कृत 
Nederlands 
Română 
Magyar 
Polski 
Čeština 
Afrikaans 
Italiano Català 
Shqip 
Gaeilge Cymraeg 
Slovenčina 
Slovenščina 
Dansk 
Eesti 
Latviešu 
Lietuvių 
Norsk 
Malti 
Íslenska Galego 
Kreyòl Ayisyen 
Latin 
Bahasa Melayu 
Kiswahili 
Hrvatski 
Suomi 
Русский मराठी ગુજરાતી తెలుగు ಕನ್ನಡ தமிழ் മലയാളം 
বাংলা 
Ελληνικά 
日本語 
中文 اردو سنڌي 
فارسی 
العربية 
עברית 
한국어 श्री दसम् ग्रन्थः
पुटः - 1416
ਬਿਯਾਮਦ ਕਜ਼ੋ ਜਾਇ ਓ ਖ਼ੁਫ਼ਤਹ ਦੀਦ ॥
बियामद कज़ो जाइ ओ क़ुफ़तह दीद ॥क्षणात् सः राज्ञ्याः प्रासादम् आगतः,
ਜ਼ਿ ਸਰਤਾ ਕਦਮ ਹਮ ਚੁ ਮਿਹਰਸ਼ ਤਪੀਦ ॥੨੭॥
ज़ि सरता कदम हम चु मिहरश तपीद ॥२७॥एकशयने च तान् दृष्ट्वा, सूर्यवत् ज्वलनशीलः अभवत्।(27)।
ਬਿਦਾਨਦ ਕਿ ਈਂ ਰਾ ਖ਼ਬਰਦਾਰ ਸ਼ੁਦ ॥
बिदानद कि ईं रा क़बरदार शुद ॥तस्याभिप्रायं विज्ञातवतीं राजा कल्पयत् ।
ਬ ਰੋਜ਼ੇ ਅਜ਼ਾ ਈਂ ਖ਼ਬਰਦਾਰ ਸ਼ੁਦ ॥੨੮॥
ब रोज़े अज़ा ईं क़बरदार शुद ॥२८॥अतीव सावधानः च अभवत् ।(२८)
ਬਿਖ਼ੁਸ਼ਪੀਦ ਯਕ ਜਾ ਯਕੇ ਖ਼ਾਬ ਗਾਹ ॥
बिक़ुशपीद यक जा यके क़ाब गाह ॥अत एव ते एकस्मिन् स्थाने एकस्मिन् शयने च निद्रां गतवन्तः ।
ਮਰਾ ਦਾਵ ਅਫ਼ਤਦ ਨ ਯਜ਼ਦਾ ਗਵਾਹ ॥੨੯॥
मरा दाव अफ़तद न यज़दा गवाह ॥२९॥'देव न करोतु, सा मम प्रयासं असम्भवं कृतवती।'(29)
ਜੁਦਾਗਰ ਬੁਬੀਂਨਮ ਅਜ਼ ਈਂ ਖ਼ਾਬ ਗਾਹ ॥
जुदागर बुबींनम अज़ ईं क़ाब गाह ॥'यदि मया तां शय्यागृहे एकाकी प्राप्ता स्यात् ।
ਯਕੇ ਜੁਫ਼ਤ ਬਾਸ਼ਮ ਚੁ ਖ਼ੁਰਸ਼ੈਦ ਮਾਹ ॥੩੦॥
यके जुफ़त बाशम चु क़ुरशैद माह ॥३०॥'अहं तां सद्यः एव आलम्बितवान् स्यात् यथा चन्द्रः सूर्ये विलीयते स्म।'(30)
ਵਜ਼ਾ ਰੋਜ਼ ਗਸ਼ਤਹ ਬਿਯਾਮਦ ਦਿਗਰ ॥
वज़ा रोज़ गशतह बियामद दिगर ॥राजा तां रात्रौ विलपन् प्रत्यागतवान् ।
ਹੁਮਾ ਖ਼ੁਫ਼ਤਹ ਦੀਦੰ ਯਕੇ ਜਾ ਬਬਰ ॥੩੧॥
हुमा क़ुफ़तह दीदं यके जा बबर ॥३१॥द्वितीयदिने च पुनः तान् समानशैल्या सुप्तान् दृष्टवान्।(31)
ਦਰੇਗ਼ਾ ਅਜ਼ੀਂ ਗਰ ਜੁਦਾ ਯਾਫ਼ਤਮ ॥
दरेग़ा अज़ीं गर जुदा याफ़तम ॥'यदि अहं तां एकाकी सुप्तां प्राप्नोमि स्म, .
ਯਕੇ ਹਮਲਹ ਚੂੰ ਸ਼ੇਰ ਨਰ ਸਾਖ਼ਤਮ ॥੩੨॥
यके हमलह चूं शेर नर साक़तम ॥३२॥'अहं तां सिंहवत् आक्रमयिष्यामि स्म।'(32)
ਦਿਗ਼ਰ ਰੋਜ਼ ਰਫ਼ਤਸ਼ ਸਿਯਮ ਆਮਦਸ਼ ॥
दिग़र रोज़ रफ़तश सियम आमदश ॥द्वितीये दिने गतः पुनः तृतीयेऽहनि प्रादुर्भूतः ।
ਬ ਦੀਦੰਦ ਯਕ ਜਾਇ ਬਰ ਤਾਫ਼ਤਸ਼ ॥੩੩॥
ब दीदंद यक जाइ बर ताफ़तश ॥३३॥यथासाधारणं तान् मिलित्वा दृष्ट्वा प्रस्थितः।(33)
ਬ ਰੋਜ਼ੇ ਚੁ ਆਮਦ ਬ ਦੀਦੰਦ ਜੁਫ਼ਤ ॥
ब रोज़े चु आमद ब दीदंद जुफ़त ॥चतुर्थे दिने पुनः संयोजिताः ।
ਬ ਹੈਰਤ ਫ਼ਰੋ ਰਫ਼ਤ ਬਾ ਦਿਲ ਬਿਗੁਫ਼ਤ ॥੩੪॥
ब हैरत फ़रो रफ़त बा दिल बिगुफ़त ॥३४॥विस्मितः शिरसा लम्बयित्वा चिन्तयत्,(34)
ਕਿ ਹੈਫ਼ ਅਸਤ ਆਂ ਰਾ ਜੁਦਾ ਯਾਫ਼ਤਮ ॥
कि हैफ़ असत आं रा जुदा याफ़तम ॥'हा, यदि मया तां एकाकी प्राप्ता स्यात् ।
ਕਿ ਤੀਰੇ ਕਮਾ ਅੰਦਰੂੰ ਸਾਖ਼ਤਮ ॥੩੫॥
कि तीरे कमा अंदरूं साक़तम ॥३५॥'अहं तस्याः धनुषु बाणं सहजतया निधाय स्याम्।'(35)
ਨ ਦੀਦੇਮ ਦੁਸ਼ਮਨ ਨ ਦੋਜ਼ਨ ਬਤੀਰ ॥
न दीदेम दुशमन न दोज़न बतीर ॥'न मया शत्रुः गृहीतः, न च बाणं वेधितुं शक्तवान् ।
ਨ ਕੁਸ਼ਤਮ ਅਦੂਰਾ ਨ ਕਰਦਮ ਅਸੀਰ ॥੩੬॥
न कुशतम अदूरा न करदम असीर ॥३६॥'न मया शत्रुं हतः न च मया बद्धः' इति (३६)
ਸ਼ਸ਼ਮ ਰੋਜ਼ ਆਮਦ ਬ ਦੀਦਹ ਵਜ਼ਾ ॥
शशम रोज़ आमद ब दीदह वज़ा ॥षष्ठेऽहनि आगत्य तां राज्ञ्या सह तथैव सुप्तां दृष्टवान् ।
ਬ ਪੇਚਸ਼ ਦਰਾਵਖ਼ਤ ਗੁਫ਼ਤ ਅਜ਼ ਜ਼ੁਬਾ ॥੩੭॥
ब पेचश दरावक़त गुफ़त अज़ ज़ुबा ॥३७॥अत्यन्तं उत्थितः सन् आत्मानं प्राह,(37)।
ਨ ਦੀਦੇਮ ਦੁਸ਼ਮਨ ਕਿ ਰੇਜ਼ੇਮ ਖ਼ੂੰ ॥
न दीदेम दुशमन कि रेज़ेम क़ूं ॥'यदि अहं मम शत्रुं न पश्यामि तर्हि तं रक्तं पातुं न करिष्यामि।'
ਦਰੇਗਾ ਨ ਕੈਬਰ ਕਮਾ ਅੰਦਰੂੰ ॥੩੮॥
दरेगा न कैबर कमा अंदरूं ॥३८॥'हा, न शक्नोमि धनुर्निहितं बाणं धारयितुं।'(38)
ਦਰੇਗ਼ਾ ਬ ਦੁਸ਼ਮਨ ਨ ਆਵੇਖ਼ਤਮ ॥
दरेग़ा ब दुशमन न आवेक़तम ॥'अहो च शत्रुं आलिंगयितुं न शक्तवान्,
ਦਰੇਗਾ ਨਾ ਬਾ ਯਕ ਦਿਗ਼ਰ ਰੇਖ਼ਤਮ ॥੩੯॥
दरेगा ना बा यक दिग़र रेक़तम ॥३९॥'न च वयं परस्परं संभोगं कर्तुं शक्तवन्तः।'(39)
ਹਕੀਕਤ ਸ਼ਨਾਸ਼ਦ ਨ ਹਾਲੇ ਦਿਗਰ ॥
हकीकत शनाशद न हाले दिगर ॥प्रेमान्धः सः वास्तविकतां स्वीकुर्वितुं न प्रयत्नं कृतवान् ।
ਕਿ ਮਾਯਲ ਬਸੇ ਗਸ਼ਤ ਓ ਤਾਬ ਸਰ ॥੪੦॥
कि मायल बसे गशत ओ ताब सर ॥४०॥न च उत्साहेन सत्यं ज्ञातुं चिन्तयति स्म।(40)
ਬੁਬੀਂ ਬੇਖ਼ਬਰ ਰਾ ਚਕਾਰੇ ਕੁਨਦ ॥
बुबीं बेक़बर रा चकारे कुनद ॥पश्य, अविज्ञात: किं करोति स्म नृप:।
ਕਿ ਕਾਰੇ ਬਦਸ਼ ਇਖ਼ਤਯਾਰੇ ਕੁਨਦ ॥੪੧॥
कि कारे बदश इक़तयारे कुनद ॥४१॥तथा च तादृशेषु दुष्टेषु आनन्दं प्राप्तुं षड्यन्त्रं कुर्वन् आसीत्।(41)
ਬੁਬੀਂ ਬੇ ਖ਼ਬਰ ਬਦ ਖ਼ਰਾਸ਼ੀ ਕੁਨਦ ॥
बुबीं बे क़बर बद क़राशी कुनद ॥पश्यतु, अज्ञानी शिरः खरदति,
ਕਿ ਬੇਆਬ ਸਰ ਖ਼ੁਦ ਤਰਾਸ਼ੀ ਕੁਨਦ ॥੪੨॥
कि बेआब सर क़ुद तराशी कुनद ॥४२॥अनार्द्रं च तं मुण्डनं करोति।(42)
ਬਿਦਿਹ ਸਾਕੀਯਾ ਜਾਮ ਸਬਜ਼ੇ ਮਰਾ ॥
बिदिह साकीया जाम सबज़े मरा ॥(कविः कथयति) 'अहो साकि हरितचषकं देहि मे ।
ਕਿ ਸਰਬਸਤਹ ਮਨ ਗੰਜ ਬਖ਼ਸ਼ਮ ਤੁਰਾ ॥੪੩॥
कि सरबसतह मन गंज बक़शम तुरा ॥४३॥'तथा विना कस्यापि उल्लङ्घनस्य, अहं अवगमनं प्राप्नोमि।'(43)
ਬਿਦਿਹ ਸਾਕੀਯਾ੧ ਸਾਗ਼ਰੇ ਸਬਜ਼ ਫ਼ਾਮ ॥
बिदिह साकीया१ साग़रे सबज़ फ़ाम ॥'हरितपूर्णं च चषकं देहि (द्रवम्), .
ਕਿ ਖ਼ਸਮ ਅਫ਼ਕਨੋ ਵਕਤਹ ਸਤਸ਼ ਬ ਕਾਮ ॥੪੪॥੯॥
कि क़सम अफ़कनो वकतह सतश ब काम ॥४४॥९॥'यत् शत्रून् नाशं करोति।'(44)(9)
ੴ ਵਾਹਿਗੁਰੂ ਜੀ ਕੀ ਫ਼ਤਹ ॥
ੴ वाहिगुरू जी की फ़तह ॥भगवान् एक एव विजयः सच्चे गुरोः |
ਗ਼ਫ਼ੂਰੋ ਗ਼ੁਨਹ ਬਖ਼ਸ਼ ਗ਼ਾਫ਼ਲ ਕੁਸ਼ ਅਸਤ ॥
ग़फ़ूरो ग़ुनह बक़श ग़ाफ़ल कुश असत ॥त्वं परोपकारी पापक्षमा विनाशकः ।
ਜਹਾ ਰਾ ਤੁਈਂ ਬਸਤੁ ਈਂ ਬੰਦੁਬਸਤ ॥੧॥
जहा रा तुईं बसतु ईं बंदुबसत ॥१॥यदस्ति विश्वे, तत् सर्वं तव सृष्टिः।(1)
ਨ ਪਿਸਰੋ ਨ ਮਾਦਰ ਬਿਰਾਦਰ ਪਿਦਰ ॥
न पिसरो न मादर बिरादर पिदर ॥न त्वं पुत्रान् न च भ्रातृभ्यः अनुग्रहं करोषि ।
ਨ ਦਾਮਾਦੁ ਦੁਸ਼ਮਨ ਨ ਯਾਰੇ ਦਿਗਰ ॥੨॥
न दामादु दुशमन न यारे दिगर ॥२॥न जामाता, न शत्रवः, न मित्राणि,(2)
ਸ਼ੁਨੀਦਮ ਸੁਖ਼ਨ ਸ਼ਾਹਿ ਮਾਯੰਦਰਾ ॥
शुनीदम सुक़न शाहि मायंदरा ॥मयिन्द्रराजस्य कथां शृणुत, २.
ਕਿ ਰੌਸ਼ਨ ਦਿਲੋ ਨਾਮ ਰੌਸ਼ਨ ਜ਼ਮਾ ॥੩॥
कि रौशन दिलो नाम रौशन ज़मा ॥३॥यः ज्ञानी आसीत् सर्वलोकप्रसिद्धः।(3)
ਕਿ ਨਾਮਸ਼ ਵਜ਼ੀਰਸਤ ਸਾਹਿਬ ਸ਼ਊਰ ॥
कि नामश वज़ीरसत साहिब शऊर ॥तस्य मन्त्री अतीव बुद्धिमान् व्यक्तिः आसीत् ।
ਕਿ ਸਾਹਿਬ ਦਿਮਾਗ਼ ਅਸਤ ਜ਼ਾਹਰ ਜ਼ਹੂਰ ॥੪॥
कि साहिब दिमाग़ असत ज़ाहर ज़हूर ॥४॥यः अतीव चतुरः प्रभावशाली च आसीत्।(4)
ਕਿ ਪਿਸਰੇ ਅਜ਼ਾ ਬੂਦ ਰੌਸ਼ਨ ਜ਼ਮੀਰ ॥
कि पिसरे अज़ा बूद रौशन ज़मीर ॥सः (मन्त्री?) पुत्रेण धन्यः आसीत्, यस्य चिन्तनं तार्किकम् अपि आसीत्,
ਕਿ ਹੁਸਨਲ ਜਮਾਲ ਅਸਤ ਸਾਹਿਬ ਅਮੀਰ ॥੫॥
कि हुसनल जमाल असत साहिब अमीर ॥५॥न केवलं सुन्दरः, (तस्य पुत्रः) तेजस्वी गुणाः।(5)
ਕਿ ਰੌਸ਼ਨ ਦਿਲੇ ਸ਼ਾਹਿ ਓ ਨਾਮ ਬੂਦ ॥
कि रौशन दिले शाहि ओ नाम बूद ॥सः साहसिकहृदयस्य व्यक्तिः इति प्रसिद्धः आसीत्,