ਪੰਜਾਬੀ 
English 
پنجابی 
Español 
Français 
Deutsch 
Português 
Bahasa Indonesia 
Türkçe 
Tiếng Việt 
Filipino 
Svenska हिंदी संस्कृत 
Nederlands 
Română 
Magyar 
Polski 
Čeština 
Afrikaans 
Italiano Català 
Shqip 
Gaeilge Cymraeg 
Slovenčina 
Slovenščina 
Dansk 
Eesti 
Latviešu 
Lietuvių 
Norsk 
Malti 
Íslenska Galego 
Kreyòl Ayisyen 
Latin 
Bahasa Melayu 
Kiswahili 
Hrvatski 
Suomi 
Русский मराठी ગુજરાતી తెలుగు ಕನ್ನಡ தமிழ் മലയാളം 
বাংলা 
Ελληνικά 
日本語 
中文 اردو سنڌي 
فارسی 
العربية 
עברית 
한국어 श्री दसम् ग्रन्थः
पुटः - 822
ਚੌਪਈ ॥
चौपई ॥चौपाई
ਸੋਊ ਅਤੀਤ ਸੰਗ ਹੂੰ ਚਲੋ ॥
सोऊ अतीत संग हूं चलो ॥सः अपि अतिथेन सह अगच्छत्
ਦੇਖੌ ਜੌਨ ਤਮਾਸੋ ਭਲੋ ॥
देखौ जौन तमासो भलो ॥उत्सुकतायां सः चिन्तयन्, गच्छन् सः पृष्टवान्,
ਤਿਨ ਤਾ ਸੋ ਯੌ ਬਚਨ ਉਚਾਰੋ ॥
तिन ता सो यौ बचन उचारो ॥सः तां (स्त्रीम्) अवदत् ।
ਸੁਨੋ ਨਾਰਿ ਤੁਮ ਕਹਿਯੋ ਹਮਾਰੋ ॥੧੭॥
सुनो नारि तुम कहियो हमारो ॥१७॥'अहो भगवती शृणु त्वं मां'(१७)
ਦੋਹਰਾ ॥
दोहरा ॥दोहिरा
ਵਹ ਕਾ ਕਿਯ ਵਹੁ ਕਾ ਕਿਯੋ ਇਹ ਕਾ ਕਿਯਸ ਕੁਕਾਇ ॥
वह का किय वहु का कियो इह का कियस कुकाइ ॥(महिला,) 'भवन्तः अवगच्छन्ति यत् मया किं दुष्टं कृतं कृतम्।' भवतः आसीत्
ਕਹਿਯੋ ਜੋ ਤੁਮ ਆਗੇ ਕਹਤ ਤੇਰਉ ਕਰਤ ਉਪਾਇ ॥੧੮॥
कहियो जो तुम आगे कहत तेरउ करत उपाइ ॥१८॥पूर्वं कथितं यत् अहं भवतः अपि तथैव करिष्यामि स्म।' (१८) ९.
ਸੁਤ ਘਾਯੋ ਮਿਤ ਘਾਯੋ ਅਰੁ ਨਿਜੁ ਕਰਿ ਪਤਿ ਘਾਇ ॥
सुत घायो मित घायो अरु निजु करि पति घाइ ॥पुत्रं कान्तं पतिं च हत्वा, ताडनेन च
ਤਿਹ ਪਾਛੈ ਆਪਨ ਜਰੀ ਢੋਲ ਮ੍ਰਿਦੰਗ ਬਜਾਇ ॥੧੯॥
तिह पाछै आपन जरी ढोल म्रिदंग बजाइ ॥१९॥दुन्दुभिस्तथा भर्त्रा सह सती बभूव सा ।।19।।
ਅੜਿਲ ॥
अड़िल ॥अरिल्
ਨਿਜੁ ਮਨ ਕੀ ਕਛੁ ਬਾਤ ਨ ਤ੍ਰਿਯ ਕੋ ਦੀਜਿਯੈ ॥
निजु मन की कछु बात न त्रिय को दीजियै ॥भवतः मनसि यत् अस्ति तत् कदापि स्त्री न ज्ञातुम् अर्हति।
ਤਾ ਕੋ ਚਿਤ ਚੁਰਾਇ ਸਦਾ ਹੀ ਲੀਜਿਯੈ ॥
ता को चित चुराइ सदा ही लीजियै ॥अपितु तस्याः आन्तरिकविचाराः के सन्ति इति ज्ञातव्यम्।
ਨਿਜੁ ਮਨ ਕੀ ਤਾ ਸੋ ਜੋ ਬਾਤ ਸੁਨਾਇਯੈ ॥
निजु मन की ता सो जो बात सुनाइयै ॥एकदा सा रहस्यस्य ज्ञाने भवति तदा तत् मुक्तं भवितुमर्हति
ਹੋ ਬਾਹਰ ਪ੍ਰਗਟਤ ਜਾਇ ਆਪੁ ਪਛੁਤਾਇਯੈ ॥੨੦॥
हो बाहर प्रगटत जाइ आपु पछुताइयै ॥२०॥गुह्यम् अन्यथा पश्चात्तापं कर्तव्यं भविष्यति।(20)(l)
ਇਤਿ ਸ੍ਰੀ ਚਰਿਤ੍ਰ ਪਖ੍ਯਾਨੇ ਤ੍ਰਿਯਾ ਚਰਿਤ੍ਰੇ ਮੰਤ੍ਰੀ ਭੂਪ ਸੰਬਾਦੇ ਗ੍ਯਾਰਵੇ ਚਰਿਤ੍ਰ ਸਮਾਪਤਮ ਸਤੁ ਸੁਭਮ ਸਤੁ ॥੧੧॥੨੦੪॥ਅਫਜੂੰ॥
इति स्री चरित्र पख्याने त्रिया चरित्रे मंत्री भूप संबादे ग्यारवे चरित्र समापतम सतु सुभम सतु ॥११॥२०४॥अफजूं॥राजमन्त्रीयोः शुभचृतारसंवादस्य एकादशः दृष्टान्तः, आशीर्वादेन समाप्तः। (११)(२०४) ९.
ਦੋਹਰਾ ॥
दोहरा ॥दोहिरा
ਬਿੰਦਾਬਨ ਬ੍ਰਿਖਭਾਨ ਕੀ ਸੁਤਾ ਰਾਧਿਕਾ ਨਾਮ ॥
बिंदाबन ब्रिखभान की सुता राधिका नाम ॥बृन्दाबन्-नगरे बृखभानस्य कन्या राधिका किं कृतवती ?
ਹਰਿ ਸੋ ਕਿਯਾ ਚਰਿਤ੍ਰ ਤਿਹ ਦਿਨ ਕਹ ਦੇਖਤ ਬਾਮ ॥੧॥
हरि सो किया चरित्र तिह दिन कह देखत बाम ॥१॥इदानीं तस्याः स्त्रिया चृतारं कथयिष्यामि।(1)
ਕ੍ਰਿਸਨ ਰੂਪਿ ਲਖਿ ਬਸਿ ਭਈ ਨਿਸੁ ਦਿਨ ਹੇਰਤ ਤਾਹਿ ॥
क्रिसन रूपि लखि बसि भई निसु दिन हेरत ताहि ॥सा कृष्णप्रेमविलासिता अहोरात्रौ तं अन्वेषयति स्म ।
ਬ੍ਯਾਸ ਪਰਾਸਰ ਅਸੁਰ ਸੁਰ ਭੇਦ ਨ ਪਾਵਤ ਜਾਹਿ ॥੨॥
ब्यास परासर असुर सुर भेद न पावत जाहि ॥२॥व्यासप्रसूरसुरसुरादिभिः ऋषिभिः यः अनुमोदितुं न शक्तः, (2)
ਲੋਕ ਲਾਜ ਜਿਹ ਹਿਤ ਤਜੀ ਔਰ ਤਜ੍ਯੋ ਧਨ ਧਾਮ ॥
लोक लाज जिह हित तजी और तज्यो धन धाम ॥(सा चिन्तितवती) 'यस्य कृते मया त्यक्तं सर्वं विनयं धनं च ।
ਕਿਹ ਬਿਧਿ ਪ੍ਯਾਰੋ ਪਾਇਯੈ ਪੂਰਨ ਹੋਵਹਿ ਕਾਮ ॥੩॥
किह बिधि प्यारो पाइयै पूरन होवहि काम ॥३॥“कथं मम प्रियजनं मम रागं तृप्तं कर्तुं शक्नोमि?”(3)
ਮਿਲਨ ਹੇਤ ਇਕ ਸਹਚਰੀ ਪਠੀ ਚਤੁਰਿ ਜਿਯ ਜਾਨਿ ॥
मिलन हेत इक सहचरी पठी चतुरि जिय जानि ॥स्नेहपूर्णहृदयेन सा एकं विश्वासपात्रं यन्त्रे न्यस्तवती
ਕਵਨੈ ਛਲ ਮੋ ਕੌ ਸਖੀ ਮੀਤ ਮਿਲੈਯੈ ਕਾਨ੍ਰਹ ॥੪॥
कवनै छल मो कौ सखी मीत मिलैयै कान्रह ॥४॥कृष्णेन सह मिलितुं समर्थं कर्तुं केचित्।(4)
ਅੜਿਲ ॥
अड़िल ॥अरिल्
ਬ੍ਰਹਮ ਬ੍ਯਾਸ ਅਰੁ ਬੇਦ ਭੇਦ ਨਹਿ ਜਾਨਹੀ ॥
ब्रहम ब्यास अरु बेद भेद नहि जानही ॥'यस्य गूढं ब्रह्म व्यासवेदाः स्वीकुर्वितुं न शक्तवन्तः तस्य मिलनं मां कुरु ।
ਸਿਵ ਸਨਕਾਦਿਕ ਸੇਸ ਨੇਤਿ ਕਰਿ ਮਾਨਹੀ ॥
सिव सनकादिक सेस नेति करि मानही ॥'शिवः, सानिकः, शेष-नागः अपि तं क्षितिजात् परं विश्वासं कृतवन्तः,
ਜੋ ਸਭ ਭਾਤਿਨ ਸਦਾ ਜਗਤ ਮੈ ਗਾਇਯੈ ॥
जो सभ भातिन सदा जगत मै गाइयै ॥'यस्य च परोपकारः विश्वे जप्तः।'
ਹੋ ਤਵਨ ਪੁਰਖ ਸਜਨੀ ਮੁਹਿ ਆਨਿ ਮਿਲਾਇਯੈ ॥੫॥
हो तवन पुरख सजनी मुहि आनि मिलाइयै ॥५॥एवं सा प्रार्थयामास पुरुषोत्तमम् ॥(५)
ਕਬਿਤੁ ॥
कबितु ॥कबित्
ਸਿਤਤਾ ਬਿਭੂਤ ਅਤੇ ਮੇਖੁਲੀ ਨਿਮੇਖ ਸੰਦੀ ਅੰਜਨ ਦੀ ਸੇਲੀ ਦਾ ਸੁਭਾਵ ਸੁਭ ਭਾਖਣਾ ॥
सितता बिभूत अते मेखुली निमेख संदी अंजन दी सेली दा सुभाव सुभ भाखणा ॥'अहं तस्य स्मरणे विलम्बं कृतवान्, मम शरीरं भस्म (रागस्य) परिणतम्, 'तस्य स्मृतौ मम पट्टिकायुक्तं कोटं, त्यागकर्तानां टोपं च धारयितुं तस्मै कथयतु।'
ਭਗਵਾ ਸੁ ਭੇਸ ਸਾਡੇ ਨੈਣਾ ਦੀ ਲਲਾਈ ਸਈਯੋ ਯਾਰਾ ਦਾ ਧ੍ਯਾਨੁ ਏਹੋ ਕੰਦ ਮੂਲ ਚਾਖਣਾ ॥
भगवा सु भेस साडे नैणा दी ललाई सईयो यारा दा ध्यानु एहो कंद मूल चाखणा ॥'मया कुङ्कुमवस्त्रं (तपस्विनः) अलङ्कृतम्, मम नेत्रे वेदना रक्ता अभवत्, तस्य विचाराहारेन जीवामि।'
ਰੌਦਨ ਦਾ ਮਜਨੁ ਸੁ ਪੁਤਰੀ ਪਤ੍ਰ ਗੀਤ ਗੀਤਾ ਦੇਖਣ ਦੀ ਭਿਛ੍ਰਯਾ ਧ੍ਯਾਨ ਧੂੰਆ ਬਾਲ ਰਾਖਣਾ ॥
रौदन दा मजनु सु पुतरी पत्र गीत गीता देखण दी भिछ्रया ध्यान धूंआ बाल राखणा ॥'अश्रुभिः स्नानं करोमि, तस्य दृष्टितृष्णां कुर्वन् मम नेत्राणि धूमज्वालानि जनयन्ति।'
ਆਲੀ ਏਨਾ ਗੋਪੀਯਾ ਦੀਆਂ ਅਖੀਆਂ ਦਾ ਜੋਗੁ ਸਾਰਾ ਨੰਦ ਦੇ ਕੁਮਾਰ ਨੂੰ ਜਰੂਰ ਜਾਇ ਆਖਣਾ ॥੬॥
आली एना गोपीया दीआं अखीआं दा जोगु सारा नंद दे कुमार नूं जरूर जाइ आखणा ॥६॥'हे मित्र ! गत्वा कुरु नन्दपुत्राय क्षीरदासीनां चक्षुषः आत्मविकारस्य कथां कथयतु।'(6)
ਬੈਠੀ ਹੁਤੀ ਸਾਜਿ ਕੈ ਸਿੰਗਾਰ ਸਭ ਸਖਿਯਨ ਮੈ ਯਾਹੀ ਬੀਚ ਕਾਨ੍ਰਹ ਜੂ ਦਿਖਾਈ ਆਨਿ ਦੈ ਗਏ ॥
बैठी हुती साजि कै सिंगार सभ सखियन मै याही बीच कान्रह जू दिखाई आनि दै गए ॥सा पूर्णालंकारेण प्रतीक्षमाणा आसीत् यदा कृष्णः आलोकसंपन्नं गतः।
ਤਬ ਹੀ ਤੇ ਲੀਨੋ ਹੈ ਚੁਰਾਇ ਚਿਤੁ ਮੇਰੋ ਮਾਈ ਚੇਟਕ ਚਲਾਇ ਮਾਨੋ ਚੇਰੀ ਮੋਹਿ ਕੈ ਗਏ ॥
तब ही ते लीनो है चुराइ चितु मेरो माई चेटक चलाइ मानो चेरी मोहि कै गए ॥'हे मम मातः ! विषं मृत्यवे कुत्र गन्तुं शक्नोमि स्म ।
ਕਹਾ ਕਰੌ ਕਿਤੈ ਜਾਉ ਮਰੋ ਕਿਧੋ ਬਿਖੁ ਖਾਉ ਬੀਸ ਬਿਸ੍ਵੈ ਮੇਰੇ ਜਾਨ ਬਿਜੂ ਸੋ ਡਸੈ ਗਏ ॥
कहा करौ कितै जाउ मरो किधो बिखु खाउ बीस बिस्वै मेरे जान बिजू सो डसै गए ॥'वृश्चिकाः मां दष्टवन्तः इव अहं अनुभवामि।'
ਚਖਨ ਚਿਤੋਨ ਸੌ ਚੁਰਾਇ ਚਿਤੁ ਮੇਰੋ ਲੀਯੋ ਲਟਪਟੀ ਪਾਗ ਸੋ ਲਪੇਟਿ ਮਨੁ ਲੈ ਗਏ ॥੭॥
चखन चितोन सौ चुराइ चितु मेरो लीयो लटपटी पाग सो लपेटि मनु लै गए ॥७॥'हृदयं हृत्वा मे पगडीवेष्टितं हृतम्॥(७)
ਦੋਹਰਾ ॥
दोहरा ॥दोहिरा
ਲਾਲ ਬਿਰਹ ਤੁਮਰੇ ਪਗੀ ਮੋ ਪੈ ਰਹਿਯੋ ਨ ਜਾਇ ॥
लाल बिरह तुमरे पगी मो पै रहियो न जाइ ॥'हे मम प्रिये ! तव विरहं मत्तोऽस्मि, न सहेत भूयः |
ਤਾ ਤੇ ਮੈ ਆਪਨ ਲਿਖੀ ਪਤਿਯਾ ਅਤਿ ਅਕੁਲਾਇ ॥੮॥
ता ते मै आपन लिखी पतिया अति अकुलाइ ॥८॥'निराशेन मया ते पत्रमिदं लिखितम्।(8)
ਕਬਿਤੁ ॥
कबितु ॥कबित्
ਰੂਪ ਭਰੇ ਰਾਗੁ ਭਰੇ ਸੁੰਦਰ ਸੁਹਾਗ ਭਰੇ ਮ੍ਰਿਗ ਔ ਮਿਮੋਲਨ ਕੀ ਮਾਨੋ ਇਹ ਖਾਨਿ ਹੈ ॥
रूप भरे रागु भरे सुंदर सुहाग भरे म्रिग औ मिमोलन की मानो इह खानि है ॥'नयनं तव सौन्दर्यरागस्य प्रतिरूपं स्त्रीमृगमत्स्यस्य च आकर्षणनिधिः।'
ਮੀਨ ਹੀਨ ਕੀਨੇ ਛੀਨ ਲੀਨੈ ਹੈ ਬਿਧੂਪ ਰੂਪ ਚਿਤ ਕੇ ਚੁਰਾਇਬੋ ਕੌ ਚੋਰਨ ਸਮਾਨ ਹੈ ॥
मीन हीन कीने छीन लीनै है बिधूप रूप चित के चुराइबो कौ चोरन समान है ॥'हृदयं च वर्धयन्तु, परोपकारस्य च प्रतिरूपाः सन्ति।'
ਲੋਗੋਂ ਕੇ ਉਜਾਗਰ ਹੈਂ ਗੁਨਨ ਕੇ ਨਾਗਰ ਹੈਂ ਸੂਰਤਿ ਕੇ ਸਾਗਰ ਹੈਂ ਸੋਭਾ ਕੇ ਨਿਧਾਨ ਹੈਂ ॥
लोगों के उजागर हैं गुनन के नागर हैं सूरति के सागर हैं सोभा के निधान हैं ॥'हे मित्र ! मधुवत् मधुरा दर्शनं तीक्ष्णं तथैव च ।
ਸਾਹਿਬ ਕੀ ਸੀਰੀ ਪੜੇ ਚੇਟਕ ਕੀ ਚੀਰੀ ਅਰੀ ਆਲੀ ਤੇਰੇ ਨੈਨ ਰਾਮਚੰਦ੍ਰ ਕੇ ਸੇ ਬਾਨ ਹੈ ॥੯॥
साहिब की सीरी पड़े चेटक की चीरी अरी आली तेरे नैन रामचंद्र के से बान है ॥९॥श्रीरामचन्दरस्य बाण इव।'(9)
ਦੋਹਰਾ ॥
दोहरा ॥दोहिरा
ਮੈਨਪ੍ਰਭਾ ਇਕ ਸਹਚਰੀ ਤਾ ਕੌ ਲਯੋ ਬੁਲਾਇ ॥
मैनप्रभा इक सहचरी ता कौ लयो बुलाइ ॥अथ राधा प्रभानाम्ना स्वसखीं आहूतवती |
ਤਾਹਿ ਪਠਾਯੋ ਕ੍ਰਿਸਨ ਪ੍ਰਤਿ ਭੇਦ ਸਕਲ ਸਮਝਾਇ ॥੧੦॥
ताहि पठायो क्रिसन प्रति भेद सकल समझाइ ॥१०॥सर्वान् आकांक्षां प्रकटयित्वा श्रीकृष्णं प्रेषितवती,(10)
ਤਾ ਕੇ ਕਰ ਪਤਿਯਾ ਦਈ ਕਹੋ ਕ੍ਰਿਸਨ ਸੋ ਜਾਇ ॥
ता के कर पतिया दई कहो क्रिसन सो जाइ ॥पत्रद्वारा सा ज्ञापयति स्म यत् भवतः राधा विद्धा भवतः
ਤੁਮਰੇ ਬਿਰਹ ਰਾਧਾ ਬਧੀ ਬੇਗਿ ਮਿਲੋ ਤਿਹ ਆਇ ॥੧੧॥
तुमरे बिरह राधा बधी बेगि मिलो तिह आइ ॥११॥वियोगः । आगत्य तां मिलतु ॥(११)
ਬ੍ਰਿਜ ਬਾਲਾ ਬਿਰਹਿਣਿ ਭਈ ਬਿਰਹ ਤਿਹਾਰੇ ਸੰਗ ॥
ब्रिज बाला बिरहिणि भई बिरह तिहारे संग ॥'त्वया विमुखा तव दासी म्रियते, त्वं च एतत् कालस्य कथयतु।'
ਤਹ ਤੁਮ ਕਥਾ ਚਲਾਇਯੋ ਕਵਨੋ ਪਾਇ ਪ੍ਰਸੰਗ ॥੧੨॥
तह तुम कथा चलाइयो कवनो पाइ प्रसंग ॥१२॥भवतः कोऽपि पाठः।'(l2)
ਜਬ ਰਾਧਾ ਐਸੇ ਕਹਿਯੋ ਮੈਨਪ੍ਰਭਾ ਕੇ ਸਾਥ ॥
जब राधा ऐसे कहियो मैनप्रभा के साथ ॥दासी प्रभा सर्वस्थितिं विवेच्य ततः ।
ਮੈਨਪ੍ਰਭਾ ਚਲਿ ਤਹ ਗਈ ਜਹਾ ਹੁਤੇ ਬ੍ਰਿਜਨਾਥ ॥੧੩॥
मैनप्रभा चलि तह गई जहा हुते ब्रिजनाथ ॥१३॥सा यत्र श्रीकृष्णः भव्यतया उपविष्टः आसीत् तत्स्थानं गतः।(l3)
ਚੌਪਈ ॥
चौपई ॥चौपाई
ਪਤਿਯਾ ਖੋਲਿ ਜਬੈ ਹਰਿ ਬਾਚੀ ॥
पतिया खोलि जबै हरि बाची ॥यदा श्रीकृष्णः पत्रं उद्घाट्य पठितवान्।
ਲਖੀ ਪ੍ਰੀਤਿ ਤਾ ਕੀ ਮਨ ਸਾਚੀ ॥
लखी प्रीति ता की मन साची ॥पत्रं पठित्वा श्रीकृष्णः यथार्थप्रेमम् अवगच्छत्।
ਤਾ ਕੇ ਤਿਨ ਜੋ ਕਬਿਤੁ ਉਚਾਰੇ ॥
ता के तिन जो कबितु उचारे ॥हीरकमुक्तिकानि सर्वाणि पत्रपत्राणि ।
ਜਾਨੁਕ ਬਜ੍ਰ ਲਾਲ ਖਚਿ ਡਾਰੇ ॥੧੪॥
जानुक बज्र लाल खचि डारे ॥१४॥हृदये गभीरं करुणां प्रवर्तयत्।(14)
ਸਵੈਯਾ ॥
सवैया ॥सवैय्य
ਰੀਝ ਭਰੇ ਰਸ ਰੀਤ ਭਰੇ ਅਤਿ ਰੂਪ ਭਰੇ ਸੁਖ ਪੈਯਤ ਹੇਰੇ ॥
रीझ भरे रस रीत भरे अति रूप भरे सुख पैयत हेरे ॥हे श्रीकृष्ण! रागपूर्णं प्रेमपूर्णं परमसिद्धं प्रेक्षणं प्रियं च नेत्रं ते ।
ਚਾਰੋ ਚਕੋਰ ਸਰੋਰੁਹ ਸਾਰਸ ਮੀਨ ਕਰੇ ਮ੍ਰਿਗ ਖੰਜਨ ਚੇਰੇ ॥
चारो चकोर सरोरुह सारस मीन करे म्रिग खंजन चेरे ॥'मोहकपूर्णो त्वं च शुतरः,
ਭਾਗ ਭਰੇ ਅਨੁਰਾਗ ਭਰੇ ਸੁ ਸੁਹਾਗ ਭਰੇ ਮਨ ਮੋਹਤ ਮੇਰੇ ॥
भाग भरे अनुराग भरे सु सुहाग भरे मन मोहत मेरे ॥सारसः, कमल- पुष्पः, मत्स्याः तव सेवायां तिष्ठन्ति।
ਮਾਨ ਭਰੇ ਸੁਖ ਖਾਨਿ ਜਹਾਨ ਕੇ ਲੋਚਨ ਸ੍ਰੀ ਨੰਦ ਨੰਦਨ ਤੇਰੇ ॥੧੫॥
मान भरे सुख खानि जहान के लोचन स्री नंद नंदन तेरे ॥१५॥'त्वमेव धन्यः, अस्माकं हृदयं जयति।'(15)
ਸੋਹਤ ਸੁਧ ਸੁਧਾਰੇ ਸੇ ਸੁੰਦਰ ਜੋਬਨ ਜੋਤਿ ਸੁ ਢਾਰ ਢਰੇ ਹੈ ॥
सोहत सुध सुधारे से सुंदर जोबन जोति सु ढार ढरे है ॥परिष्कृताः परिष्कृताः च जोबनस्य ज्वालायाः कवचे अलङ्कृताः, ढालिताः च भवन्ति।
ਸਾਰਸ ਸੋਮ ਸੁਰਾ ਸਿਤ ਸਾਇਕ ਕੰਜ ਕੁਰੰਗਨ ਕ੍ਰਾਤਿ ਹਰੇ ਹੈ ॥
सारस सोम सुरा सित साइक कंज कुरंगन क्राति हरे है ॥'हे मम रागहीन श्रीकृष्ण, त्वं प्रेमपूर्णासि।'
ਖੰਜਨ ਔ ਮਕਰ ਧ੍ਵਜ ਮੀਨ ਨਿਹਾਰਿ ਸਭੈ ਛਬਿ ਲਾਜ ਮਰੇ ਹੈ ॥
खंजन औ मकर ध्वज मीन निहारि सभै छबि लाज मरे है ॥'(आकाशीय) अभिमानपूर्णा दर्शनं तव, .
ਲੋਚਨ ਸ੍ਰੀ ਨੰਦ ਨੰਦਨ ਕੇ ਬਿਧਿ ਮਾਨਹੁ ਬਾਨ ਬਨਾਇ ਧਰੇ ਹੈ ॥੧੬॥
लोचन स्री नंद नंदन के बिधि मानहु बान बनाइ धरे है ॥१६॥सर्वसन्तोषस्य निधिः अस्ति।(l6)
ਕਬਿਤੁ ॥
कबितु ॥कबित्
ਚਿੰਤਾ ਜੈਸੋ ਚੰਦਨ ਚਿਰਾਗ ਲਾਗੇ ਚਿਤਾ ਸਮ ਚੇਟਕ ਸੇ ਚਿਤ੍ਰ ਚਾਰੁ ਚੌਪਖਾ ਕੁਸੈਲ ਸੀ ॥
चिंता जैसो चंदन चिराग लागे चिता सम चेटक से चित्र चारु चौपखा कुसैल सी ॥'चन्दनं क्लेशं, तैलदीपं प्रज्वलनचिता इव, मोहिनी चित्राणि च मायाविनां करिश्मा इव दृश्यन्ते,