रज्जुना बद्ध्वा सा धारायाम् अन्तः लम्बितवती ।
तस्मिन् पाशः बद्धः आसीत्, २.
उपरि लौकी-शंखं बद्धवती यथा तत् ज्ञातुं शक्यते।(15)
तावत् राजा तत्र आगतः।
तत्र आगत्य राजा बहुप्रशंसया स्वागतं कृतवती ।
हे राजन ! अचुकं (चिह्नं न गम्यमानं) राजा इति वदसि चेत् ।
सा पृष्टवती यत् यदि त्वं सुशूलः असि तर्हि त्वं तत् लौकी-शंखं प्रहरसि।’(१६)
अथ राजा तत्र बाणं निपातितवान्।
रजः बाणं विहाय मुनिं भयभीतं कृतवान् |
अयं राजा मां अद्य द्रक्ष्यति।
सः चिन्तितवान् यत् यदि रजः तं आविष्करोति तर्हि सः किं करिष्यति इति।(17)
दोहिरा
रजः लौकिकशंखं प्रहारं कृत्वा अतीव विवादं अनुभवति स्म,
राणी च अतिशयेन ताडयति स्म यत् सः उत्तमः अस्ति।(18)
रजः रहस्यं न स्वीकृत्य स्वनिवासं प्रति प्रस्थितवान्।
percc;dve रानी तं तादृशेन कपटेन जित्वा आसीत्।(19)
प्रथमं सा तस्य सह मैथुनं कृत्वा ततः तं कड़ाहीयां स्थापयति स्म ।
ततः च चीकेन सह, मोहितः बचितेर रथः।(20)
चौपाई
प्रथमं त्वां बाणेन जघान |
प्रथमं सा लौकी-शैल-प्रहारं प्राप्य भवानी-भदरात् भयभीता अभवत् ।
ततः (सः) डेगतः बहिः निष्कास्य आहूतः।
सा तं कड़ाहीद्वारा तारितवती ततः मेकग्लोवद्वारा प्रसादितवती।(21)
दोहिरा
तादृशेन छितरेण सा राजं वञ्चयित्वा तेन सह विनोदं कृतवती,
ततः च भवानी भदरं स्वाश्रमं प्रेषितवान्।(22)(1)
१३६तमः शुभच्रितरदृष्टान्तराजमन्त्रीसंवादः,आशीर्वादेन सम्पन्नः। (१३६)(२७१४) २.
दोहिरा
मच्छली बन्दरस्य घाटे शुभः व्यक्तिः द्रुपददेवः निवसति स्म ।
अनेके निर्भीकाः तम् आगत्य आशीर्वादार्थं पादयोः पतितवन्तः।(१)
चौपाई
सः यज्ञं कर्तुं योजनां कृतवान् ।
सः संस्कारभोजनस्य योजनां कृत्वा सर्वान् ब्राह्मणपुरोहितान् आमन्त्रितवान्।
तेभ्यः बहु खादनपानं दत्तवान्।
रम्यभोजनं सेवयामास तेषां वरं च अर्जितवान्।(2)
दोहिरा
अनुष्ठान-अग्नितः कन्या प्रकटिता अभवत्।
चिन्तयित्वा ब्राह्मणाः तस्याः नाम दारोपदी इति कृतवन्तः।(3)
ततः परं सर्वव्यापकः तेभ्यः एकं पुत्रं दुष्ट् इति
दमन (शत्रुनाशकः)।(4)
चौपाई
यदा द्रौपतिः युवा अभवत्।
यदा दारोपदी वयसः आगता, तदा सा मनसि चिन्तितवती,
एतादृशं किमपि कुर्मः
मम स्वयम्बरः भवेत् (भर्तुः चयनार्थम्) सः च वीरः भवेत्।(5)
अरिल्
'वेणुदण्डस्य उपरि मत्स्यः लम्बितः भविष्यति।'
'तत्र अधः तैलयुक्तः मुक्तकड़ाही, स्थापिता भविष्यति।'