स यदा भर्ता गङ्गायां स्नानं कुर्वन् आसीत्, तदा ।
भगिनीं द्रष्टुं बहानेन सा तं द्रष्टुं आगच्छति स्म।(5)
दोहिरा
सा पतिं मित्रं च गृहीत्वा गङ्गां प्रति प्रस्थिता ।
स्नात्वा गंगायां बहुदिनानि ॥(६)
चौपाई
पतिना सह गङ्गायाम् स्नाता |
सा भर्त्रा सह गङ्गां प्राप्य तत्र भगिनी इति आहूय तं आलिङ्गितवती ।
तस्य हृदयं यावत् क्रीडति स्म
हृदयप्रेमं कृत्वा मूढपतिः न अनुमानं कर्तुं शक्नोति स्म।(7)
चिमटीभिः वेष्टितः
आलिंगयन्त्याः लाडयन्त्याः च सा तस्य सह गहनं प्रेम्णा कृतवती ।
दिवसं दृष्ट्वा सा स्त्रिया क्रीडां कृतवती ।
विस्तृतदिवसप्रकाशे च सा लिंगं भुङ्क्ते स्म किन्तु इनाने पतिः न ज्ञातुं शक्नोति स्म।(8)
दोहिरा
भृशं भुक्त्वा कान्तं विदां कृतवती ।
भर्तुः शिरः च रहस्यं न ज्ञात्वा लम्बमानं त्यक्तम्।(9)(1)
१३८तमः शुभच्रितराणां दृष्टान्तः राजमन्त्रीसंवादः, आशीर्वादेन सम्पन्नः। (१३८)(२७६६) २.
अरिल्
मानेश्वरी रानी अत्यन्तं सुन्दरी आसीत्,
सा राजा गरूरसिंहस्य प्रियतमा आसीत् ।
परन्तु यदा सा बेरमसिंहं दृष्टवती तदा
सा तं प्रति पतित्वा चेतनामपि नष्टा अभवत्।(1)
चौपाई
उत्थाय सा महिला तस्य प्रेम्णा पतिता
सा पुनः सजगतां प्राप्य तं स्नेहेन गृहीत्वा प्रेम्णा कृतवती ।
अथ सः वयस्कः एवं उक्तवान्।
ततोऽब्रवीत्-अहो भगवन् शृणु मां,(२) ।
अहं तव प्रेम तदा अवगमिष्यामि
'अहं विश्वासं करिष्यामि यत् त्वं मां प्रेम करोषि यदा त्वं भर्तुः पश्यन् मया सह प्रेम करोषि।'
अथ सा स्त्रिया तादृशं चरित्रं कृतवती।
ततः सा स्त्रिया तादृशी योजना उत्कीर्णा, या अहं (मन्त्री) भवन्तं पठिष्यामि।(3)
दोहिरा
तस्याः गृहे पीरस्य पुण्यस्य कृते स्थानं निर्मितम् आसीत् ।
अवसरं प्राप्य मानेश्वरी तत् ध्वस्तं कृतवान्।(4)
चौपाई
विध्वंस्य तत्स्थानं भर्तुः दर्शितवती
तत् खण्डयित्वा सा पतिम् आहूय पीरम् उद्धृत्य भयभीता अभवत् ।
इदानीं सः पीरः (सुल्तान सखी सरवरः) अतीव क्रुद्धः अभवत्
'अचिरेण, समवयस्कः क्रुद्धः भूत्वा भवतः शय्यायाः उपरि पतति।(5)
प्रथमं सः भवन्तं शयनाद् पातयिष्यति।
'प्रथमं त्वां शय्यायाः अधः क्षिप्य ततः अधः धक्कायिष्यति।'
सः मां अपि गृहीत्वा तत्र क्षिपेत्।
'स मामपि क्षिपति, ततः जानुभ्यां पदाति।'(6)
पाशैः बध्नाति
'सः अस्मान् पाशेन बद्ध्वा, उल्टावस्थां लम्बयिष्यति।'
वमनं भवतः उपरि क्षिप्यते, .
'सः भवतः उपरि शयनं स्थापयति, ततः त्वां हन्ति।'(7)