सख्यस्य मुखं दृष्ट्वा सा आसनानि कृत्वा बाहुयुग्मम् । ५.
चतुर्विंशतिः : १.
राटदलः तेन सह क्रीडति स्म ।
परन्तु चिते माता पितुः भीता आसीत् ।
(एकदा सः) प्रीतमं मां स्वेन सह नेतुम् अपृच्छत्
अन्यदेशं गच्छतु। ६.
(वयम्) द्वौ अश्वौ आरुह्य गमिष्यामः
पितुः च सर्वं निधिं गृह्णीयात्।
अहं त्वया सह हृदयं यावत् क्रीडिष्यामि,
येन काम देवस्य सर्वः अभिमानः नष्टः भविष्यति। ७.
अथ (सः सखीवचनं श्रुत्वा) तां साधु उक्तवान्
तस्य वचनं च सत्यमिति स्वीकृतवान्।
(सः) पितुः निधिं गृहीतवान्
चन्दश्च नगरं त्यक्त्वा दक्षिणं गतः | ८.
सा गृहे एव लिखित्वा गता
तीर्थस्नानं कर्तुं गतः इति।
यदि त्वं जीवितः प्रत्यागच्छसि तर्हि आगमिष्यसि।
यदि सा म्रियते तर्हि रामो बहूनि कार्याणि करिष्यति। ९.
गृहस्य सर्वधनेन सह
सा तस्य प्रेम्णा प्रस्थिता ।
सा तस्य सह क्रीडति स्म
तथा काम देवस्य सर्वान् गौरवं दूरं करिष्यति स्म। १०.
यदा बहूनि वर्षाणि व्यतीतानि
सर्वं च निधिं खादितवान्।
यदा स्त्रियः बुभुक्षिताः अभवन् ।
ततः कान्तं त्यक्त्वा पलायिता । ११.
अडिगः : १.
ततः चण्डानगरम् आगतवान्
माता च पितुः पादयोः आलम्बितवती।
(सः वक्तुं प्रवृत्तः) मया तीर्थेषु कृतं गृहाण (भवतः)।
(तस्य) पुण्यस्यार्धं च दत्त्वा मां आशीर्वादं ददातु। १२.
एवं वचनं श्रुत्वा राजा प्रसन्नः अभवत्
धन्या च कन्या (तस्य) भार्या सह।
(इत्) मम समीपम् आगतं सर्वान् तीर्थयात्रिकान् स्नात्वा
(मम च) जन्मपापानि मेटितानि। १३.
द्वयम् : १.
सख्या सह रम्य (तदा) तं त्यक्त्वा सा (स्वगृहं) आगता।
भेदं न विज्ञाय मूढो राजा तं आलिङ्गयत् । १४.
अत्र श्रीचरितोपख्यानस्य त्रिचरितस्य मन्त्री भूपसंवादस्य २१४ अध्यायस्य समापनम्, सर्वं शुभम्। २१४.४११० इति । गच्छति
द्वयम् : १.
साम्भा नाम्ना दक्षिणे राजा महायोद्धा |
येन सह औरङ्गजेबः सर्वदा युद्धं कुर्वन् आसीत् । १.
चतुर्विंशतिः : १.
तत्र सम्भापुर इति नगरम् आसीत्
यत्र सम्भा जी शासनं करोति स्म।
तस्य गृहे शिरोमणिः ('कला') कविः निवसति स्म,
यस्य गृहे परी इव कन्या आसीत्। २.
यदा सम्भा तस्य रूपं दृष्टवान्