स घोरः घोरः नरसिंहः युद्धक्षेत्रे सञ्चरन् कण्ठं क्षोभयितुं पुच्छं च क्षोभयितुं आरब्धवान्।३३।
दोहरा
नरसिंहः युद्धक्षेत्रे पदानि स्थापयित्वा एव बहवः योद्धाः पलायिताः ।
नरसिंहस्य मेघगर्जने बहवः योद्धाः पलायिताः, हिरणायकशिपुं विहाय कोऽपि युद्धक्षेत्रे स्थातुं न शक्तवान्।३४।
चौपाई
तौ महायोद्धौ मुष्टियुद्धे प्रवृत्तौ |
उभयोः योद्धानां मुष्टिभिः युद्धं आरब्धम्, ताभ्यां विना अन्यः कोऽपि युद्धक्षेत्रे न दृश्यते स्म ।
उभौ नेत्रौ रक्तौ अभवताम् ।
उभयोः नेत्राणि रक्तानि अभवन्, सर्वे देवसमूहाः च एतत् प्रदर्शनं आकाशरूपं पश्यन्तः आसन्।35।
अष्टदिनानि अष्टरात्राणि च उभौ योद्धौ |
अष्टदिनानि अष्टरात्राणि च एतौ वीरौ क्रोधेन घोरं युद्धं कृतवन्तौ ।
ततः सः विशालः किञ्चित् शुष्कः अभवत्
तदनन्तरं सः राक्षसराजः दुर्बलतां अनुभवन् वृद्धवृक्ष इव पृथिव्यां पतितः।।36।।
ततः (नरसिंहः) तं (बार) जलं प्रोक्षणेन सचेतयति स्म।
नरसिंहः अम्ब्रोसिया सिञ्चित्वा तं अचेतनावस्थातः जागृतवान् सः च अचेतनावस्थायाः बहिः आगत्य सजगः भवति।
ततः तौ योद्धौ क्रोधेन युद्धं प्रारब्धौ
उभौ वीरौ पुनः क्रुद्धौ युद्धं प्रारब्धौ पुनः घोरं युद्धम्।३७।
भुजंग प्रयात स्तन्जा
युद्धं कृत्वा उभौ योद्धौ पतितौ (परस्परसमीपम्) ।
परस्परं आह्वानं कृत्वा पुनः नायकाः युद्धं कर्तुं आरब्धवन्तौ, परस्य विजयं प्राप्तुं घोरं युद्धं च अभवत् ।
(नरसिंहः) हस्तौ नखैर्विघ्नं कृतवान् विशालकायम् |
उभौ नखैः परस्परं विनाशकारीं प्रहारं कुर्वन्तौ मत्तौ गजौ वने परस्परं युद्धं कुर्वन्तौ आविर्भूतौ।३८।
ततः नरसिंहः (विशालं) भूमौ क्षिप्तवान्।
नरसिंहः पुनः हिरनायकशिपुं पृथिव्यां क्षिप्तवान् यथा वृद्धः पलसवृक्षः (Butea frondosa) वायुवेगेन भूमौ पतति।
हतं दुष्टं दृष्ट्वा पुष्पवृष्टिः (आकाशात्) अभवत्।
अत्याचारिणः मृताः इति दृष्ट्वा बहुविधं विजयगीतानि गायन्ति स्म।३९।
पाधारि स्तन्जा
नरसिंहः दुष्टं राक्षसं पराजितवान् ।
नरसिंहः अत्याचारिणः नाशयन् एवं विष्णुः सप्तमावतारं प्रकटितवान्।
(सः) भक्तं (शत्रुहस्तात्) अपहृतवान्।
भक्तं रक्षित्वा धर्मं पृथिव्यां प्रसारितवान्।।40।।
(नरसिंहः) प्रह्लादं राजानं कृत्वा छत्रं (तस्य शिरसि) प्रसारितवान्।
प्रह्लादस्य शिरसि वितानम् आलम्ब्य सः राजा कृतः, एवं प्रकारेण तमः अवताराः राक्षसाः नष्टाः अभवन्।
सर्वान् दुष्टान् विघ्नकरान् च नाशयत् |
सर्वान् अत्याचारिणः दुष्टान् च नाशयन् नरसिंहः स्वस्य प्रकाशं परमज्योतिषु विलीयामास।41।
तेषां वधेन सर्वे अत्याचारिणः लज्जिताः अभवन् ।
स च अगोचरः भगवान्-ईश्वरः पुनः स्वात्मनि विलीनः अभवत्।
कविः स्वबुद्ध्या चिन्तनानन्तरं उक्तं वचनं उक्तवान् ।
सप्तमे अवतारे विष्णुः एवं प्रकटितः ॥४२॥
नरसिंहस्य सप्तमावतारवर्णनान्तः ॥७॥
अधुना बवन (वामन) अवतारस्य वर्णनं आरभ्यते- १.
श्री भगौती जी (प्रथम भगवान्) सहायक हों।
भुजंग प्रयात स्तन्जा
नरसिंह अवतारात् कियत् कालः व्यतीतः ?
नरसिंहावतारयुगस्य गमनानन्तरं पुनः पृथिव्यां पापानाम् तीव्रता वर्धयितुं आरब्धम् ।
अथ दैत्या राक्षसाश्च यज्ञं (विघ्नादिकं) आरब्धवन्तः।
दानवाः पुनः यज्ञं कर्तुं प्रवृत्ताः, बलिः राजा च माहात्म्येन गर्वितः अभवत्।1.
न देवा बलिदानं लब्धुं न च गन्धं गन्धं जिघ्रन्ति स्म।